Dag 52: Het is wat het is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te streven naar een staat van totale aanvaarding van al wat bestaat op aarde in en als het geloof/de statement 'het is wat het is', als een staat van constante gelukzaligheid en 'bliss', om mij nooit meer onaangenaam/negatief te voelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat het hoogste doel van het leven is om een staat van totale aanvaarding in en als de statement 'het is wat het is' te bereiken, als 'innerlijke stilte' en 'verlichting', waarin ik het gevoel heb dat mijn 'lasten' en 'problemen' als innerlijke emotionele ervaringen/reacties 'verlicht'/gestopt' zijn, zodat ik mij niet meer slecht voel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te willen verheffen boven de wereld door te bestaan in en als 'innerlijke stilte' in en als de statement 'het is wat het is' als de absolute aanvaarding van al wat bestaat, in en als het geloof dat dit het hoogste doel is in het leven als 'verlichting', waarin ik 'verlicht' ben van al mijn zorgen en problemen als innerlijke emotionele ervaringen die ik ervaar als onaangenaam -- zodat ik mij superieur kan voelen tegenover de realiteit als 'andere mensen', als 'een verlicht wezen dat zich niet laat beinvloeden door de wereld', hetgeen eigenlijk afkomstig is vanuit het gevoel van machteloosheid en inferioriteit als de emotionele ervaring van angst in mezelf tegenover mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de statement 'het is wat het is' te gebruiken om de beoordelingen en verlangens en angsten die eigenlijk echt bestaan in mezelf te verbergen, waarin ik mij machtig voel tegenover mijn omgeving omdat ik hierin het gevoel heb dat 'niemand mij iets kan maken of mij kan raken' omdat ik zogezegd 'boven alles sta' en schijnbaar niet emotioneel reageer op situaties en dus niet beinvloed kan worden - als een zelf oneerlijke reactie op de inferioriteit en machteloosheid en angst die ik eigenlijk ervaar tegenover andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat emotionele reacties mij zwak maken als de 'zwakheid van het vlees' en daarom mijn emoties te onderdrukken onder de statement 'het is wat het is'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te willen dat andere mensen zien dat ik emotioneel reageer en daarom te doen alsof ik niet emotioneel reageer en dat emoties niet bestaan in mezelf door de statement te gebruiken 'het is wat het is' waarin ik besta in 'innerlijke stilte' en 'absolute aanvaarding van al wat bestaat' waarin ik mij machtig en superieur voel en het gevoel heb dat ik boven de realiteit sta en de realiteit onder controle heb, omdat ik dus zogezegd niet meer emotioneel reageer en waardoor andere mensen zogezegd geen invloed meer kunnen hebben over mij -- waarin ik geen rekening houdt met en niet stil sta bij hoe  biljoenen wezens in deze wereld elke seconde beinvloedt worden door het geld-systeem door armoede en hongersnood en misbruik in al haar vormen als de menselijke invloed die echt gestopt moet worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven in spirituele verlichting in en als de statement 'het is wat het is als het persoonlijke verlangen naar zielenrust - en nooit te beseffen hoe ego-centrisch dit is, als het geloof dat mijn gevoelens, gedachten en emoties als mijn persoonlijke innerlijke ervaring het enige is dat bestaat, zonder een ander ooit te zien als mezelf, in eenheid en gelijkheid --- waarin ik alle andere wezens op aarde laat omkomen van de honger terwijl ik op mijn troon van 'verlichting' zit en mij superieur en machtig en goed voel over mezelf in en als de statement 'het is wat het is' die ik heb aanvaard als het ' ultieme antwoord op het leven'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat 'het is wat het is' als een 'positieve' statement waarmee ik mezelf heb geïdentificeerd in wezen niets meer of minder is dan mijn persoonlijke zoektocht/verlangen naar zielenrust en een positieve innerlijke ervaring in afscheiding van de rest van het bestaan omdat ik hierin elke vorm van verantwoordelijkheid uit de weg ga en ontken tegenover wat eigenlijk bestaat in de wereld en het enige dat ik heb gedaan is mijn persoonlijke negatieve emotionele reacties op de wereld onderdrukt/stil gemaakt/'opgelost', waarin ik eigenlijk de statement maak dat ik geloof dat hoe ik mij voel vanbinnen het enige is dat bestaat en belangrijk is,  en aldus besta in en als de onwetendheid en blindheid voor de waarheid  als het feit dat ik HIER besta in deze wereld in en als de fysieke realiteit en dus direct verantwoordelijk ben voor al wat hier bestaat in en als de fysieke realiteit en dat wat ik toesta te bestaan in deze wereld, in en als de statement 'het is wat het is', ik toesta te bestaan in mezelf als het bestaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat het geloof in de statement 'het is wat het is' als 'spirituele verlichting' en 'wijsheid' eigenlijk het bewijs is dat ik geen principes heb en geen levens-integriteit omdat ik bereid ben om al wat bestaat in deze wereld, als hongersnood, armoede, kindermisbruik, oorlog, verwaarlozing van dieren, kinderen en de aarde, dierenmishandeling, uitbuiting, verkrachting, moord, enzovoort toe te staan te bestaan in deze wereld onder het mom van het beeld dat ik van mezelf presenteer als een 'liefdevol', 'begripvol', 'vredig' en 'spiritueel ontwikkeld' persoon van 'hoger bewustzijn' - niet beseffend dat ik in mijn aanvaarding en toestemming van het misbruik van het leven door de mensheid mezelf gelijk stel aan datgene wat ik aanvaard en toesta te bestaan, en ik dus ook een ordinaire misbruiker ben en helemaal geen 'hoger bewustzijn' heb of op welke manier dan ook beter ben dan welk ander mens in deze wereld --- omdat ik niet opsta in deze wereld als de levende statement van mezelf als wie ik werkelijk ben als levens-integriteit en het misbruik in de wereld stop in en als het besef dat misbruik niet mag/kan bestaan in de wereld als mezelf als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat 'talk is cheap' en dat het mijn daden in deze wereld zijn die bewijzen/aantonen wie ik ben en waar ik echt voor sta -- wat dus betekend dat alle 'spirituele guru's', goden, godinnen, engelen, 'mensen van hoger bewustzijn', 'wijzen' en alle mensen die zichzelf presenteren als 'superieur' en 'beter' en zogezegd 'vol liefde' in wezen de misbruikers zijn van de aarde, gelijk aan het misbruik dat door de mensheid op de aarde wordt gedaan, omdat ze niets deden om dat misbruik werkelijk te stoppen, want ze praatten alleen maar in mooie woorden die enkel het beeld dat ze van zichzelf wilden 'verkopen' aan andere mensen ondersteunden/voedden en niet wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat wat ik toesta te bestaan op aarde als het leven, sta ik toe te bestaan in mezelf - wat dus betekent dat als ik het misbruik van de mensheid op de aarde als wat duidelijk hier aan het gebeuren is in de wereld toesta te bestaan zonder op te staan om het te stoppen, door te bestaan in en als de schijnbare statement 'het is wat het is', dan is dat misbruik wat ik toesta te bestaan in mezelf en dan ben ik dus een misbruiker en helemaal geen 'spiritueel ontwikkeld persoon van hoger bewustzijn' als hoe ik mij voordoe in mijn woorden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat de statement 'het is wat het is' voortkomt uit onwetendheid en een gewillige blindheid voor hoe de realiteit werkt, wie ik ben, wat er werkelijk bestaat en wat eigenlijk echt is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf het complete stompzinnigheid en kortzichtigheid is om zomaar de statement 'het is wat het is' te gebruiken in en als mijn persoonlijke zoektocht en verlangen naar zielenrust, zonder zelfs te beseffen of te onderzoeken hoe alles geworden is zoals het nu is, als de ultieme statement van de weggave van verantwoordelijkheid voor het bestaan - waarin ik de verantwoordelijkheid voor wat bestaat in deze wereld in de handen leg van 'een hogere macht/kracht' die blijkbaar werkt 'in mysterieuze wijzen', zelfs wanneer het overduidelijk is dat de 'mysterieuze wijzen' waarin die 'hogere kracht' werkt NIET echt werken of functioneel zijn in het creëeren van een wereld die het beste is voor elk levend wezen, hetgeen bewijst dat die zogezegde 'hogere kracht' niet te betrouwen is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat de statement 'het is wat het is' de ultieme statement is van het abdiceren van verantwoordelijkheid voor wat hier op aarde bestaat, als de poging om mijn handen schoon te wassen van het misbruik dat in de wereld bestaat, door te denken dat het allemaal 'maar een illusie is' zonder zelfs te weten of mij bewust te zijn van hoe die illusie gecreëerd is in de eerste plaats, en waarom ik zou verlangen dat 'het allemaal maar een illusie is' in de eerste plaats

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat de statement 'het is wat het is' een poging is om te vluchten van de echte ervaring van mezelf in mezelf als 'negatieve' emotionele ervaringen van angst, onzekerheid, machteloosheid en onbeduidendheid tegenover de wereld, waarin ik mijn verantwoordelijkheid voor wat er bestaat in de wereld als wat er bestaat in mezelf als de negatieve energetische ervaring wil ontlopen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat ik, in en als de statement 'het is wat het is', mezelf aanvaard als het schijnbare slachtoffer van de realiteit, omdat ik aanvaard dat ik niets weet over hoe de realiteit ontstaan is en geworden is wat het op dit moment is, of over mezelf als het menselijk lichaam door te denken dat ik dat niet hoef te weten of in te zien, in en als het geloof dat er een 'hogere kracht' is die voor mij zal zorgen -- waarin ik onwetendheid gebruik als mijn schijnbaar excuus en rechtvaardiging voor waarom ik geen verantwoordelijkheid neem voor deze wereld



ik stel mij tot doel aan te tonen dat de statement 'het is wat het is' enkel gebruikt wordt door mensen die in complete ontkenning bestaan van wat er eigenlijk gaande is in de realiteit en die enkel op zoek zijn naar persoonlijke zielenrust, of nog anders, 'verdoving'

ik stel mij tot doel aan te tonen dat mensen die geloven in de statement 'het is wat het is', de echte misbruikers zijn op aarde omdat zij het misbruik zomaar laten gebeuren, uit angst om op te staan in deze wereld en werkelijk de wereld te veranderen -- en door, in de plaats van zelf eerlijk te zijn en de angst, inferioriteit en onbeduidendheid die zij hebben toegestaan te bestaan in zichzelf als emotionele ervaringen onder ogen te komen en te stoppen, zichzelf proberen te verheffen boven de realiteit als datgene dat ze niet begrijpen en waar ze zich eigenlijk inferieur tegenover voelen waardoor ze de kern vormen van het probleem op aarde

ik stel mij tot doel aan te tonen dat 'het is wat het is' een statement is van misplaatste aanvaarding van wat bestaat op aarde, en enkel een bewijs is van het gebrek aan integriteit en principes als wat aangeleerd werd door de consumptie-maatschappij als de perfecte houding voor de perfecte consument die zal consumeren zonder zich ooit schuldig of slecht te voelen over de consequenties en gevolgen van het consumptie-systeem op de aarde, want 'het is wat het is' - als iemand die dus ook NOOIT zal opstaan in deze wereld om de wereld te veranderen in en als het besef dat armoede en hongersnood NIET aanvaardbaar zijn

Dag 51: Ik hoor er niet bij!

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd naar andere mensen te kijken en te geloven en het gevoel te hebben 'dat ik er niet bij hoor' - alsof 'het leven' mij niet betrekt in haar activiteiten/expressie en mij niet de aandacht geef die ik denk nodig te hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik een buitenstaander ben  en dat ik 'er' niet bijhoor wanneer ik kijk naar andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat het gevoel/geloof dat ik 'er' niet bijhoor enkel bestaat in mezelf op basis van wat ik zie met mijn ogen als de beelden illusie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren/brainwashen door televisie in en als het geloof dat de realiteit beelden zijn, en dat ik daar moet 'bij horen', als een beeld in een realiteit van beelden als menselijke relaties - door nooit te hebben beseft dat de beelden die ik zie met mijn ogen niet echt zijn want het zijn per definitie maar beelden, waar ik als het leven zelf, nu eenmaal niet bij KAN horen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben laten programmeren in en als menselijke relaties als beelden in en als mijn gedachten, waar ik 'bij wil horen', zodat ik het gevoel kan hebben in mezelf dat ik aanvaard wordt, omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te verwerpen, mezelf niet te aanvaarden door mijn macht/leven weg te geven aan de beelden in en als gedachten, als de illusie van de geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij alleen te voelen in mezelf wanneer ik naar andere wezens kijk om mij heen, door te geloven dat ik 'erbij moet horen', bij wat ik zie met mijn ogen als relaties, in de plaats van te beseffen en te aanvaarden dat het fysiek onmogelijk is om ergens 'bij te horen', omdat ik nu eenmaal ALLEEN besta in en als het fysieke lichaam, hetgeen betekend dat wat ik zie met mijn ogen als het systeem van menselijke relaties, een illusie is omdat het niet echt KAN zijn in en als de fysieke realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat 'andere mensen' 'er wel bij horen', omdat wat ik zie met mijn ogen een systeem van beelden lijkt te zijn waarin elk mens als beeld zijn plaats lijkt te hebben in dat geheel - waarin ik mij buitengesloten voel, alsof ik geen plaats heb in dat geheel -- omdat ik nooit heb beseft dat wat ik zie met mijn ogen een systeem is van beelden als de illusie van de realiteit van relaties die niet echt KUNNEN zijn, omdat het maar beelden zijn die niets te maken hebben met de fysieke realiteit als al wat echt is en ooit echt geweest is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te vertrouwen op de fysieke realiteit als al wat echt is en ooit echt geweest is als wie ik werkelijk ben in en als het besef dat de beelden die ik zie met mijn ogen als 'andere mensen' en 'relaties' de illusie is - omdat de realiteit is dat elk fysiek lichaam ALLEEN bestaat en dat er geen enkele 'verbondenheid' bestaat' tussen mensen/wezens, omdat alles wat hier bestaat in en als de fysieke realiteit één en gelijk is, waarin 'verbondenheid' de illusie is van de geest, als een gevoel dat gebaseerd is op geloofsystemen als leugens in en als het weggeven van verantwoordelijkheid voor mezelf als ALLEEN in en als het fysieke lichaam

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen naar menselijke relaties als wat ik zie met mijn ogen en wat ik heb laten programmeren door televisie als wat 'goed' en 'slecht' is en wat 'normaal' is -- als beelden, in de plaats van te beseffen dat menselijke relaties de grootste leugen ooit is, die verkocht geweest is door middel van televisie en media en religie en allerlei mechanismen van controle in de samenleving als mensen die uit zijn op winst op de één of andere manier en die er dus baat aan hebben om alle andere mensen in de wereld zo te misleiden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat relaties als doel hebben om de mens een slaaf te maken van andere mensen, van de samenleving, van familie, vrienden, partners en alle andere mensen - hetgeen de mens weerhoudt van alleen te staan/bestaan in en als zelf-eerlijkheid als een zelf-bepalend, zelf-verantwoordelijk wezen -- hetgeen overduidelijk gedaan werd door wezens die uit waren op macht en controle over mensen en die er baat aan hadden dat de mens gelooft van zichzelf dat het een slaaf is van andere mensen en dus niet durft zichzelf te zijn en alleen te staan in en als al wat bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren en slaaf te maken van relaties als mechanismen van controle die als enige doel hebben om van de mens een slaaf te maken die nooit zal opstaan om de wereld te veranderen tot wat het beste is voor allen, uit angst van andere mensen -- als het perfecte mechanisme van controle waarin de slaven niet eens door hebben dat ze slaven zijn, omdat de 'ketening' volledig gebeurt in hun eigen geest in en als gedachten, gevoelens en emoties als 'relaties'

ik vergeef mezelf dat ik de energetische polariteit van alleen/eenzaam tegenover samen/verbondenheid heb toegestaan te bestaan in mezelf als energetische ervaring op basis van gedachten/beelden waarmee/waarin ik mezelf heb gedefinieerd, als de angst om alleen te staan en 'buitengesloten te worden' en het verlangen om 'erbij te horen' -- door nooit te hebben beseft dat de beelden als 'relaties' de illusie is van de geest en dat de fysieke realiteit echt is, waarin elk fysiek lichaam alleen bestaat in en als zichzelf als het leven zelf, in eenheid en gelijkheid met alle andere fysieke lichamen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik zie met mijn ogen en voor het verlangen om 'erbij te horen' bij wat ik zie met mijn ogen als 'andere mensen/wezens' door niet te beseffen dat wat ik zie met mijn ogen per definitie maar beelden zijn, die opgebouwd zijn op basis van gedachten, geloofsystemen, definities, die ik mij geprogrammeerd geweest zijn door familie, televisie, media, schoolsysteem in en als polariteiten van goed/slecht, juist/fout en positief/negatief waarin ik geloof dat 'erbij horen' en 'relaties hebben met andere mensen' juist/goed/positief is, en alleen staan is negatief/slecht/Fout

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de waarheid/werkelijkheid van mezelf als het fysieke lichaam niet te willen aanvaarden, als het feit/besef dat ik altijd al alleen heb bestaan in en als het fysieke lichaam, en dat de energetische ervaringen van eenzaamheid en verbondenheid altijd mijn eigen energetische creaties geweest zijn op basis van ideëen, gedachten, geloofsystemen en definities op wat ik zie met mijn ogen



ik stel mij tot doel alle relaties te stoppen, want ik besef dat relaties de illusie van de geest zijn, als beelden - en omdat ik besef dat beelden per definitie maar beelden zijn en opgebouwd zijn specifiek in en als en op basis van woorden die in mij geprogrammeerd geweest zijn door mijn omgeving - woorden als definities, geloofsystemen en beoordelingen als de manier van het 'opdelen'/onderverdelen/categoriseren van de realiteit die ik heb geleerd van familie, als de compleet vertekende visie op de realiteit die dus niet echt is

ik stel mij tot doel om aan te tonen dat menselijke relaties het controle mechanisme is dat mensen slaven maakt van elkaar en ervoor zorgt dat de mens nooit durft opstaan/opkomen voor wat het beste is voor allen, uit angst van andere mensen - en dat alle 'positieve' gevoelens/concepten die gecreeerd worden rond 'relaties', de illusie zijn die ervoor zorgt dat de mens de negatieve ervaring die eronder ligt van angst die van de mens de slaaf maakt van 'relaties' nooit zal inzien

ik stel mij tot doel op te staan als wie ik werkelijk ben als een zelf bepalend zelf verantwoordelijk wezen als ALLEEN als wie ik werkelijk ben, in en als het besef dat al wat ik 'weet' over de realiteit die ik zie met mijn ogen, een leugen is, als een programma dat in mij geprogrammeerd is door familie en media specifiek om controle te kunnen hebben over mij door mij vast te zetten in een leugen van geloofsystemen in de plaats van mij te ondersteunen in en als het ontwikkelen van gezond verstand

ik stel mij tot doel aan te tonen dat al wat de mens geloofd over 'de realiteit' als beelden als beoordelingen, geloofsystemen, ideeen gedachten, kennis en informatie op basis van de BEELDEN die de mens ziet - een leugen is, die in de mens geprogrammeerd geweest is door familie en media/televisie als controle mechanismen waarin de mens niet eens beseft dat hij een slaaf is van de geest, als de 'onzichtbare kracht'

Dag 50: Wie ik Ben en niet wat ik Wil is wat ik Creëer

Waarom worden onze kinderen niet zoals we hadden gewild/gehoopt en waarvoor we zo hard hebben geprobeerd? Waarom en hoe creëren we net het tegenovergestelde van onze intentie/verlangen?


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn kinderen op te voeden vanuit persoonlijke verlangens en geloof systemen over wie zij zouden moeten zijn/worden aan de hand van beelden in mijn gedachten van wat 'het beste' is  - door niet te beseffen dat mijn kinderen niet zullen worden wat ik wil, maar ze zullen worden wie ik BEN, door mijn onbewuste patronen/gewoontes/verlangens/angsten te kopiëren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn kinderen op te voeden vanuit MIJN verlangens naar liefde, genegenheid en aandacht, waarin ik al die dingen onbewust eis en verwacht van mijn kinderen - waarin ik niet doorheb dat ik hierdoor precies dezelfde angsten/verlangens/patronen/gewoontes creëer in mijn kinderen als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, door niet te beseffen dat ik creëer wie ik ben en niet wat ik wil

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd kinderen te krijgen/creëren/hebben vanuit een persoonlijk verlangen naar 'meer' in mijn leven, naar liefde, genegenheid en goede gevoelens, die ik verwacht van mijn kind, zonder ooit stil te staan bij de consequenties en de impact van wie ik ben en mijn houding tegenover mijn kind als verwachtingen/verlangens en angst op het kind - door niet te beseffen hoe de realiteit werkt/functionneert en door mijn verantwoordelijkheid tegenover mijn kinderen als mijn creatie niet te beseffen/opnemen door niet te beseffen dat ik mijn 'zonden' zal overdragen op mijn kinderen door niet te beseffen dat ik creëer wie ik ben en niet wat ik wil als mijn 'intenties'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat 'goede intenties de weg naar de hel bestraten' en hoe ik dit principe zelf heb toegepast in de opvoeding van mijn kinderen, waarin ik vol goede intenties was om mijn kind op te voeden volgens mijn geloof systemen over wat 'juist' en 'goed' is maar niet besefte dat ik creëer wie ik ben en niet wat ik wil volgens 'mijn intenties' - en dat mijn kinderen dus exacte kopiëen zullen worden van mezelf en mijn partner als hun ouders en aldus mijn onderbewuste verlangens en angsten zullen uitleven/beleven, hetgeen ik niet besef omdat ik mij niet gewaar ben van mezelf als wat er eigenlijk bestaat in mezelf als wie ik mezelf heb toegestaan te worden als de geest, waardoor ik 'niet begrijp' waarom mijn kind 'lastig doet' en bepaald ongewenst/onwenselijk gedrag vertoont, omdat ik niet wil aanvaarden/beseffen dat wat mijn kind uitdrukt een onderbewust deel is van mezelf dat ik heb onderdrukt in mezelf en waar ik niet eerlijk over wil zijn tegenover mezelf -- waardoor ik dan mijn kind ga beoordelen/veroordelen omwille van dit gedrag, waarin ik absoluut niet stilsta bij waar dit gedrag vandaan komt omdat ik niet in mezelf wil kijken en zelf-eerlijk zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in de opvoeding van mijn kinderen door niet te beseffen dat mijn creatie als mijn kinderen één en gelijk zal zijn met de creator als mezelf, wat betekent dat mijn kinderen exacte kopiëen zullen worden van mezelf  - waarin het feit dat ik me op geen enkele manier bewust/gewaar ben van wie ik ben en wat er bestaat in mezelf als de geest, een probleem is omdat ik daarom dus ook niet gewaar zal zijn van waar het gedrag in mijn kind vandaan komt, en hoe ik de 'problemen' die zich voordoen op de meest efficiente manier kan oplossen, waardoor ik aldus uiteraard een fuck-up creëer

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'wollige logica' te hebben toegepast op/in de opvoeding van mijn kinderen, zoals in het programmeren van een robot, waarin ik vertrek vanuit het startpunt van mijn persoonlijke verlangens en aldus mijn kind tracht te programmeren aan de hand van wat ik wil dat het is/wordt, zonder ooit stil te staan bij de impact van mijn daden en woorden op het kind doorheen de ontwikkeling van het kind of bij hoe de menselijke geest in interactie met het lichaam werkelijk functionneert - omdat ik zo geobsedeerd ben met mijn eigen persoonlijke verlangens dat ik niets anders wil overwegen in/als/van de realiteit -- waardoor ik uiteraard uiteindelijk verontwaardigd ben wanneer ik merk dat mijn kind niet wordt wat ik had bedoeld/gewild/verwacht/verlangd omdat ik niet wil beseffen/aanvaarden dat ik daarvoor verantwoordelijk ben door mijn kind op een onconsequentiele manier op te voeden in en als onwetendheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd verlangens en verwachtingen te koesteren tegenover mijn kinderen, waarin ik een afscheiding tussen mezelf en mijn kind(eren) creëer en besta in de ontkenning en negatie van het feit dat mijn kind mezelf is, in eenheid en gelijkheid, als mijn product, mijn creatie - waarin ik dus niet besef dat de creatie onmogelijk 'meer' of 'anders' kan zijn dan de creator van de creatie, omdat de creatie UIT de creator komt en aldus de creator IS -- waardoor ik aldus diezelfde afscheiding dwing op/in mijn kinderen, als het geloof/gevoel in mijn kinderen  dat zij 'anders' en 'meer' zijn dan hun ouders waarin zij op hun beurt, net als ik, niet willen beseffen en aanvaarden dat zij hun ouders ZIJN in eenheid en gelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn kinderen op te voeden in afscheiding van mezelf door middel van kennis en informatie, waarin ik alles 'juist' en 'goed' en 'correct' wil doen, zonder ooit te beseffen dat 'de weg naar de hel bestraat is met/door goede intenties' en dat mijn kinderen zullen worden naargelang wie ik ben en niet wat ik wil/bedoel/verwacht als 'mijn intenties' - wat betekent dat ik moet staan/bestaan als het levende voorbeeld van wie/wat ik wil dat mijn kinderen zijn en worden, hetgeen wil zeggen dat ik mezelf eerst en vooral moet leren kennen door het process van zelf realisatie als de consistente dagelijkse applicatie van zelf vergeving en zelf eerlijkheid om dan mezelf te 'corrigeren' en veranderen tot wat het beste is voor het leven




ik stel mij tot doel mezelf te leren kennen in en als het besef dat wat ik toesta te bestaan in mezelf is wat ik creëer in een ander en in de wereld als het bestaan

ik stel mij tot doel mezelf te stoppen in het toepassen van wollige logica op de realiteit omdat ik besef dat ik de realiteit ben en als ik onwetendheid toesta te bestaan in mezelf en eigenbelang, creëer ik een wereld van leugens, corruptie en onwetendheid

ik stel mij tot doel een effectieve relatie te ontwikkelen met mijn kinderen die gebaseerd is op eenheid en gelijkheid, als het mezelf in de schoenen plaatsen van mijn kinderen en geen verwachtingen/verlangens te creeren als afscheiding tegenover mijn kind

ik stel mij tot doel mijn kind te behandelen als hoe ik zelf behandeld zou willen worden

Dag 49: Ik heb mijn mama nodig!

                                                         Kunst door Marlen Vargas Del Razo

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik mijn moeder nodig heb om te kunnen bestaan als een 'volledig' wezen hier op aarde - om de ondersteuning die ik nodig heb in mijn bestaan hier op aarde te kunnen ervaren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd zelf oneerlijk te zijn door mezelf te hebben toegestaan te bestaan in en als het ego van de geest als het geloof dat ik niemand nodig heb, en dat ik onafhankelijk, zelf-verzekerd en sterk ben als het beeld dat ik projecteer van mezelf naar anderen toe, als het tegenovergestelde van hoe ik mij voel vanbinnen als zelf-onzeker, machteloos en afhankelijk van mijn moeder om te bestaan/overleven in deze wereld in en als de relatie die ik mezelf heb toegestaan te creeren met mijn moeder in mijn geest

ik vergeef mezelf dat ik een zelf beeld heb toegestaan te bestaan in mezelf als hoe ik mezelf zie/ervaar in relatie met mijn moeder, in afscheiding met mijn moeder, waarin ik geloof dat ik mijn moeder nodig heb om te kunnen bestaan als dat zelf-beeld waarmee ik mezelf heb geidentificeerd - in de plaats van te beseffen dat dat beeld van mezelf in mijn geest niet is wie ik werkelijk ben, maar het resultaat is van automatische emotionele reacties die ik ervoer tijdens mijn opvoeding in relatie tot mijn moeder waarin ik mezelf heb afgescheiden van mijn moeder

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben laten programmeren in en als de voorgeprogrammeerde betekenis/resonantie van het woord 'moeder', in afscheiding van mezelf - waarin ik het woord 'moeder' associeer met gevoelens van minderwaardigheid, angst en machteloosheid in mezelf als de emotionele relatie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als automatische reacties in relatie met mijn moeder tijdens mijn kindertijd -- waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van mijn moeder door de voorgeprogrammeerde energetische resonantie van het woord 'moeder' op mijn moeder te plakken en aldus een voorgeprogrammeerde emotionele/energetische relatie te hebben gecreerd met mijn moeder die van generatie op generatie wordt doorgegeven via opvoeding als automatische voorgeprogrammeerde emotionele reacties in het kind -- waarin het kind in het opgroeien tot volwassene, overschakelt naar de andere kant van de polariteit en aldus in de plaats/schoenen van de moeder staat en aldus juist dezelfde voorgeprogrammeerde ervaring van het woord 'moeder' in relatie tot de moeder in haar kind programmeerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te hebben laten programmeren in en als het geloof dat ik steeds de goedkeuring en ondersteuning van mijn moeder nodig heb in alles dat ik doe, omdat ik mezelf heb toegestaan een zelf-beeld op te bouwen in mezelf als de geest, in relatie tot hoe mijn moeder op mij reageert, in en als beoordelingen van moraliteit/polariteit als goed/slecht, juist/fout en positief/negatief - waarin ik continu op zoek ben naar een positieve ervaring van mezelf als het zelf beeld, op basis van positieve beoordelingen van mijn moeder over mij als beeld als gezien door haar ogen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met het beeld dat mijn moeder heeft van mij als gezien door haar ogen, dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als 'mijn zelf-beeld', 'mijn identiteit', zonder ooit te beseffen dat dit 'zelf-beeld' niets te maken heeft met wie ik werkelijk ben, maar een programma is van meningen, opinies, beoordelingen in en als polariteiten/moraliteit in en als de geest van mijn moeder als het beeld dat zij heeft van mij in en als haar gedachten, als haar 'zelf-beeld' dat zij op haar beurt heeft toegestaan te bestaan in zichzelf als het ego dat zij zichzelf heeft toegestaan te worden als reactie op de voorgeprogrammeerde emotionele reacties/ervaringen in relatie tot haar moeder tijdens haar kindertijd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als het ego-construct van gedachten, gevoelens en emoties als een zelf-beeld in en als de geest in mezelf, waarin ik een beeld van mijn moeder heb toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf - waarin ik mezelf continu bekijk/beoordeel als gezien door de ogen van mijn moeder, als het beeld dat ik van haar heb gecreëerd in mezelf in afscheiding met mezelf en dus

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaring van mezelf in mezelf als het gevoel dat ik beoordeeld wordt door mijn moeder, in en als het besef dat ik het ben die mezelf beoordeelt in en als en vanuit het bewustzijnssysteem dat ik mezelf heb toegestaan te worden, waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf en een deel van mezelf heb geprojecteerd in het beeld van mijn moeder, dat ik heb 'verankerd' in mezelf in afscheiding met mezelf in en als het systeem van 'identiteit' waarin/waarmee ik mezelf heb geidentificeerd

 ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als wat bestaat in mezelf, door niet één en gelijk te staan met het beeld van mijn moeder in mezelf in en als het besef dat dit beeld mezelf IS omdat het bestaat in mezelf in en als MIJN gedachten/gevoelens/emoties, en door mezelf te hebben toegestaan te reageren met gevoelens en emoties op dit beeld van mijn moeder in mezelf, waarin ik mezelf aldus afscheidt van dit beeld en mijn verantwoordelijkheid weggeef door het beeld van mijn moeder in mezelf te beschuldigen van hoe ik mij voel als de emotionele reacties van angst die ik ervaar in mezelf tegenover haar, als de ultieme statement van zelf-oneerlijkheid door niet te willen beseffen en eerlijk te zijn over het feit dat ik gewoon mezelf aan het beschuldigen ben in afscheiding met mezelf als de afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als beelden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de energetische polariteit van verlangen naar ondersteuning en angst van afkeuring/afwijzing in relatie tot mijn moeder, in en als het ego dat ik mezelf heb toegestaan te worden, als een geheel van meningen, opinies, geloofsystemen, beoordelingen en gedachten over 'de realiteit' als de illusie/het gevoel van superioriteit, waarin ik in complete ontkenning en onderdrukking besta van de inferioriteit die ik werkelijk ervaar in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat mijn moeder verantwoordelijk is voor mij

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat mijn moeder verantwoordelijk is voor hoe ik mezelf ervaar in mezelf tegenover haar, in de plaats van te beseffen dat de emotionele ervaring van angst mijn eigen creatie is, als een reactie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, hetgeen nooit iets te maken had met mijn moeder of met de realiteit 'buiten mezelf', en dat ik dus compleet verantwoordelijk ben voor de emotionele ervaring van angst in mezelf die enkel afkomstig is vanuit de zelf oneerlijkheid die ik had toegestaan in mezelf door niet te bestaan/staan in en als eenheid en gelijkheid met mijn moeder als het leven zelf als wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn moeder te beschuldigen van de angst die ik ervaar in mezelf tegenover haar, in de plaats van te beseffen dat die emotionele ervaring/reactie van angst het resultaat is van de onwetendheid en goedgelovigheid die ik had toegestaan te bestaan in mezelf, waarin ik mezelf niet in de schoenen van mijn moeder heb geplaatst in eenheid en gelijkheid met mezelf om te beseffen dat zij een levend wezen is net als ik en het product is van haar opvoeding/programmering door haar ouders/omgeving - omdat kinderen in deze wereld geboren worden als een 'nieuw' wezen met geen enkel benul/besef van hoe de wereld en de menselijke geest functioneerd/werkt en zich aldus makkelijk laten programmeren/brainwashen in en als het automatisch reageren met emoties op hun omgeving als het resultaat van onwetendheid/goedgelovigheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te willen aanvaarden en beseffen dat al wat/wie ik ben op dit moment als wie ik altijd heb geloofd te zijn, een product/resultaat is van wat mijn moeder/ouders/familie/omgeving in mij geprogrammeerd heeft en dat, ondanks wat/hoe ik mij voel in en als het ego van de geest in en als schijnbare superioriteit, ik niet meer kan zijn dan wat mijn ouders in mij geprogrammeerd hebben in mij tijdens mijn opvoeding/opgroeiingsproces - en dat de bewuste geest hierin eigenlijk de leugen is die ik leef, die bestaat in en als absolute ontkenning van de waarheid van mezelf, als de zoektocht naar uniekheid en gevoelens van eigenwaarde en eigenbelang in schijnbare afscheiding van mijn ouders/omgeving omdat ik niet wil beseffen wie/wat ik mezelf heb toegestaan te worden als een kopie van mijn ouders/omgeving

ik vergeef mezelf dat ik de polariteit van ouder/moeder en kind heb toegestaan te bestaan als een voorgeprogrammeerde energetische polariteit van superieur en inferieur, waarin ik mezelf heb toegestaan geen verantwoordelijkheid te nemen voor mijn innerlijke ervaring van angst als inferioriteit door mijn ouders/moeder te beschuldigen door mijn verantwoordelijkheid voor mezelf uit handen te geven, waarin ik aldus zelf de energetische polariteit van superieur en inferieur heb gecreerd en toegestaan te bestaan tussen Moeder/ouder en kind in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat de superioriteit die ik zie in mijn moeder mezelf is in afscheiding met mezelf als het deel van mezelf dat ik nooit heb willen aanvaarden, namelijk verantwoordelijkheid - waarin/waardoor ik dus verantwoordelijkheid projecteer op mijn moeder door mijn ongewilligheid om mezelf te verplaatsen in haar schoenen en mezelf te realiseren als één en gelijk met mijn moeder, omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te identificeren met het zelf-beeld van 'kind' als de emotionele ervaring van inferioriteit waarin ik mij speciaal kon voelen in en als het geloof dat ik niet verantwoordelijk ben voor mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn moeder op een voetstuk te plaatsen in mezelf, in de plaats van te beseffen dat dit een voorgeprogrammeerd systeem is als de 'primaire relatie' in mijn wereld/mezelf waarmee/waarin ik mezelf heb gedefinieerd - waarin ik mezelf automatisch heb geidentificeerd met al wat mij verteld/gezegd werd door mijn omgeving en dat meteen in het levende vlees als het lichaam geprogrammeerd werd als kennis en informatie met mijn ouders als 'de goden' als 'het woord' (van God)



ik stel mij tot doel  om de energetische polariteit tussen ouder en kind als superieur versus inferieur in mezelf te stoppen in en als het besef dat ik deze polariteit zelf heb gecreerd in en als toelating en acceptatie, en omdat ik besef dat deze polariteit niet het beste is voor het leven zelf en dus niet aanvaardbaar is als relatie tussen ouder en kind

ik stel mij tot doel om een gezonde relatie te vormen met mijn ouders, in eenheid en gelijkheid - door te staan als het levende voorbeeld en de levende statement van wie ik ben als het leven zelf als wat ik toesta te bestaan in het bestaan als mezelf en wat niet -- waarin ik stop met het beschuldigen van mijn ouders voor hoe ik mij voel, en in de plaats daarvan sta ik op in en als mezelf in en als absolute zelf verantwoordelijkheid door mezelf in hun schoenen te plaatsen en te beseffen dat zij levende wezens zijn hier op aarde net als ik en dat er geen excuses zijn om mijn verantwoordelijkheid als een wezen op aarde NIET op te nemen, in en als het besef dat er nu eenmaal niemand verantwoordelijk is voor mezelf en voor mijn daden en de gevolgen van mijn daden hier op aarde behalve mezelf

ik stel mij tot doel om aan te tonen dat de relatie tussen ouder en kind een programma is dat doorgegeven geweest is van generatie op generatie in en als menselijke onwetendheid - en dat dit veranderd kan worden tot een relatie die het beste is voor al het leven -- waarin de ouder zichzelf realiseert als één en gelijk met het kind dat geboren wordt, en aldus in een positie staat van een levend voorbeeld, in en als het besef dat de 'output' van het kind als het gedrag/de expressie van het kind in deze wereld altijd gelijk staat aan de input, die bepaald wordt door wie de ouders zijn

ik stel mij tot doel om aan te tonen dat door het wandelen van het proces van zelf vergeving, door dagelijks zelf vergeving toe te passen, de aangeleerde en gekopieerde relaties als emotionele ervaringen, gedachten en gevoelens als de 'identiteit' helemaal veranderd kan worden van een automatisch voorgeprogrammeerd systeem van onwetendheid dat uiteindelijk enkel misbruik zal/kan produceren in de wereld door zich niet gewaar te zijn van hoe de wereld en de geest functioneert, tot een levende expressie van eenheid en gelijkheid in en als absolute zelf verantwoordelijkheid

ik stel mij tot doel het levende voorbeeld te zijn van hoe een mens door middel van het proces van zelf realisatie als het toepassen van zelf vergeving dagelijks zichzelf volledig kan transformeren van een voorgeprogrammeerd bewustzijnssysteem van gedachten, gevoelens en emoties als een kopie van voorgaande generaties - tot het leven zelf als eenheid en gelijkheid --- door de relaties tussen mezelf en mijn omgeving te herdefinieren van voorgeprogrammeerde automatische energetische reacties in en als polariteiten tot de levende expressie van wat het beste is voor allen, waarin relaties overeenkomsten zijn van wederzijdse ondersteuning als de toewijding van elke partij om zichzelf als elkaar onvoorwaardelijk te ondersteunen in het proces van zelf-realisatie om te staan/bestaan in en als wat het beste is voor al het leven op elke manier

Dag 48: Ik ben Relaties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd andere mensen te gebruiken in en als 'relaties' om energetische reacties/ervaringen op te wekken in mezelf om de parasiet in mezelf als het ego dat ik mezelf heb toegestaan te worden, te voeden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteed andere mensen te gebruiken om conflict in mezelf op te wekken en ervaren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen naar conflict en gevecht als een energetische reactie in mezelf op andere mensen en wat ik denk dat andere mensen denken over mij en hoe ik denk dat andere mensen mij beoordelen - waarin ik een afscheiding creëer tussen mezelf en andere mensen, door niet te beseffen dat de gedachten/meningen/opinies die ik zie in andere mensen, mezelf zijn als wat ik heb geprojecteerd van mezelf als mijn innerlijke realiteit als gedachten, gevoelens en emoties, op anderen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd relaties te creëren met andere mensen als een geestesconstruct dat van generatie op generatie is doorgegeven, waardoor het echt lijkt te zijn - waarin ik feitelijk de meningen, opinies, gedachten en beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf projecteer op andere mensen en aldus de indruk creëer dat ik niet alleen besta, waardoor ik dan reageer op andere mensen met gedachten, gevoelens en emoties zonder te beseffen dat ik werkelijk enkel op mezelf reageer, en dat relaties niet echt bestaan behalve in de zelf-gecreëerde realiteit van de geest in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat relaties een geloofsysteem en innerlijke ervaring is als een persoonlijkheidseigenschap/gedachten-construct, dat in mij als het levende Vlees geprogrammeerd geweest is tijdens mijn opgroeiings-proces, als een persoonlijke visie/ervaring op/van de realiteit/mezelf die ik heb gekopieerd van familie, en dat relaties als afscheiding tussen mezelf en 'andere mensen' dus niet 'echt' zijn, maar enkel een 'mind-job' waarin ik de fysieke realiteit die ik zie met mijn ogen gebruik/misbruik om die innerlijke realiteit van afscheiding als persoonlijkheids-programma op te projecteren, om mezelf te kunnen ervaren in mijn zelf-gecreëerde illusie van de geest alsof het echt is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd andere mensen te gebruiken in en als persoonlijke verlangens naar energetische ervaringen in mezelf door mezelf te projecteren op andere mensen in en als het principe van 'gelijkenis' en 'eenvormigheid' - waarin ik niet enkel het energetische systeem in mezelf ondersteun maar ook in andere mensen door van hen te verwachten/verlangen dat ze op mij reageren zodat ik op hen kan reageren en zodat mijn reacties gevoed/ondersteund worden door mezelf te vergelijken met andere mensen en hun 'gedachten, gevoelens en emoties', en mezelf daarin steeds te bevestigen dat ik 'niet alleen' besta en dus niet alleen verantwoordelijk ben voor hoe ik mezelf ervaar in en als mezelf in en als gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de geest als mijn persoonlijke visie op de realiteit, die in mij geprogrammeerd geweest is door familie, als 'relaties' in en als gedachten, gevoelens en emoties, op te leggen aan de fysieke realiteit en superieur te plaatsen aan de fysieke realiteit door te bestaan in en als gedachten, gevoelens en emoties  waarin ik de fysieke realiteit gebruik om mijn innerlijke gedachten, gevoelens en emoties op te projecteren zodat ik erop kan reageren met gedachten, gevoelens en emoties als energie - zonder ooit te beseffen dat ik gewoon op mezelf reageer als het bewustzijnssysteem als persoonlijkheids-constructen die ik heb toegestaan te laten programmeren in mezelf door voorgaande generaties in en als familie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan HIER te staan/bestaan, in eenheid en gelijkheid met de fysieke realiteit die altijd HIER bestaat, in en als het moment van ademhaling als het leven zelf, door mijn macht weg te geven aan de gedachten, gevoelens en emoties als de geest die ik in mij heb laten programmeren door familie als geloof-systemen over de realiteit en 'het leven' als het energetische systeem van eigenbelang en ego-centrisme, waarin ik mezelf heb toegestaan te geloven dat de geest superieur is aan de fysieke realiteit, zonder ooit te beseffen dat het net andersom is, dat de geest een eigen creatie is die gebaseerd is op persoonlijk verlangen naar energie in en als ego-centrisme die het lichaam en de fysieke realiteit nodig heeft om te 'bestaan'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen van te geloven dat de fysieke realiteit een 'illusie' is en dat de geest als innerlijke ervaringen van energie in en als gedachten, gevoelens en emoties echt is en dus meester is van de fysieke realiteit -- in de plaats van te beseffen dat de geest continu bestaat in en als angst om te sterven, omdat ik als de geest weet dat ik zal eindigen als het fysieke lichaam sterft en omdat ik als de geest besta in en als absolute onwetendheid over hoe de realiteit eigenlijk functionneert, hetgeen een continue angst van het onbekende produceert in mezelf, wat maar laat zien hoe inferieur en wanhopig en onbeduidend de geest werkelijk is, tegengesteld aan hoe het zich voordoet


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als beschuldiging van andere mensen als de fysieke realiteit voor het conflict/wrijving/frictie/energetische reacties als gevoelens en emoties die ik ervaar in mezelf - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mijn bestaan HIER en voor al wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf  als gedachten, gevoelens, en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen van te veronderstellen en geloven dat andere mensen verantwoordelijk zijn voor hoe ik mezelf ervaar in mezelf, door het principe van gelijkenis en eenvormigheid te hanteren waarin ik de geest in andere mensen gebruik om zogezegd aan mezelf te bewijzen dat ik niet alleen besta en om de een of andere reden dus niet verantwoordelijk ben voor mezelf - in de plaats van te beseffen dat de enige reden waarom ik de geest in andere mensen zie en opmerk en waarom ik waarde hecht aan de geest in andere mensen, is omdat ik de geest heb toegestaan te bestaan in mezelf, als de luchtbel van innerlijke energie die eigenlijk niet eens echt is omdat het niets te maken heeft met de fysieke realiteit en zich altijd limiteerd tot persoonlijke geloofsystemen, gedachten, gevoelens en emoties als wat ik heb geleerd/gekopieerd van familie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te nemen voor de gedachten, gevoelens en emoties in mezelf door te geloven dat relaties echt zijn, in de plaats van te beseffen dat relaties een zelf-gecreëerd bewustzijnsconstruct is dat ik heb geleerd/gekopieerd van familie als kennis en informatie die van generatie op generatie doorgegeven geweest is als een persoonlijke visie op de realiteit, waarin ik het principe van gelijkenis en eenvormigheid gebruik als een excuus en rechtvaardiging om mezelf te doen geloven dat ik werkelijk niet verantwoordelijk ben voor hoe ik mezelf ervaar in mezelf - omdat ik de geest in andere mensen gebruik om de geest in mezelf te spiegelen, waarin ik niet enkel de geest in mezelf voedt en ondersteun maar ook de geest in andere mensen door niet te beseffen dat zij mij ook gebruiken om zichzelf als de geest die zij hebben toegestaan te bestaan in zichzelf op te spiegelen en mij aldus gebruiken als excuus en rechtvaardiging voor hun bestaan als bewustzijnssysteem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd andere mensen/de mensheid als bewustzijnssystemen te gebruiken als excuus en rechtvaardiging voor het bewustzijnssysteem in mezelf, als de totale weggave van verantwoordelijkheid voor mezelf en mijn bestaan in en als mezelf, in en als het construct/systeem van vergelijking dat ik heb geleerd van familie in en als de idee/gedachte/het principe van het wijzen met de vinger naar andere mensen en denken/zeggen 'maar zij zijn ook zo', in en als het concept van 'eerlijkheid' dat geperverteerd is door familie tot een rechtvaardiging van persoonlijke zelf-oneerlijkheid in en als de gedachte dat 'zolang andere mensen ook zo zijn/doen is het goed en mag ik ook zo zijn/doen' - zonder ooit te beseffen dat dit de oorzaak/reden is voor waarom de wereld een hel op aarde is met de mensheid als de demonen, omdat niemand alleen wil staan in en als zelf-verantwoordelijkheid en iedereen blijft vasthangen aan 'relaties' in en als het principe van gelijkenis en eenvormigheid als een schijnbaar excuus/rechtvaardiging voor de demon als de geest die wij onszelf hebben toegestaan te worden in en als onszelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat wie ik ben bepaald wordt door de keuzes die ik maak, en dat ik als leven enkel kan bestaan als en wanneer ik de keuze maak om alleen te staan in en als zelf-verantwoordelijkheid en stop met het beschuldigen van andere mensen en het gebruiken/misbruiken van andere mensen als schijnbare 'excuses' en rechtvaardigingen voor wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als het bewustzijnssysteem - dus als ik de keuze maak om mezelf niet meer te laten verleiden door de gelijkenis en eenvormigheid van het menselijk systeem als wat ik zie met mijn ogen, in en als vergelijking en beschuldiging



ik stel mij tot doel te staan/bestaan in en als absolute zelf-verantwoordelijkheid in en als het besef dat de mensheid als 'menselijke relaties' een systeem is van gelijknis en eenvormigheid, ontworpen om als 'excuus' en rechtvaardiging te dienen, zodat de mens NOOIT zal opstaan en verantwoordelijkheid nemen voor het bestaan omdat de mens zichzelf zo makkelijk laat misleiden door wat zijn ogen zien als de illusie van het menselijk systeem van relaties

ik stel mij tot doel te bestaan als het levende voorbeeld van wat relaties zouden moeten zijn, als mechanismen van onvoorwaardelijke ondersteuning, zodat elk mens zichzelf zal/kan realiseren als het leven zelf in en als zelf-verantwoordelijkheid - om het spel van beschuldigingen in en als menselijke relaties te stoppen door aan te tonen dat relaties niet echt bestaan behalve in de geest van het individu in en als de zelf-oneerlijkheid van het individu als de onwetendheid over hoe de geest geprogrammeerd geweest is in het Levende Vlees dat bestaat in en als eenheid en gelijkheid

ik stel mij tot doel aan te tonen dat de afscheiding van menselijke relaties een illusie is die enkel bestaat in de gesloten ruimte van de menselijke geest en niets te maken heeft met de fysieke realiteit, waarin alles bestaat in en als eenheid en gelijkheid als HIER

ik stel mij tot doel mezelf te ontdekken en verkennen en ondersteunen in en als het ontwikkelen van zelf-eerlijke relaties met het leven in en als de fysieke realiteit, relaties die bestaan in functie van het manifesteren van wat het beste is voor allen als één als gelijk in de realiteit als het ondersteunen van het hoogste potentiaal van het leven, en niet als onderdrukkings-mechanismen die enkel de idee/gevoelens van inferioriteit en middelmatigheid in de mens ondersteunen en voeden

ik stel mij tot doel aan te tonen dat huidige menselijke relaties als enige doel hebben om de middelmatigheid en gelimiteerdheid van de mens als geest te voeden en ondersteunen, als gedachten, gevoelens en emoties, en hun ware doel compleet misslagen, om te dienen als onvoorwaardelijke ondersteunings-platformen ter ontwikkeling van het hoogste potentiaal van het leven, als overeenkomsten tussen wezens die elkaar ondersteunen in het stoppen van de geest als het misbruikend systeem in de mens om op te staan als het leven zelf

Dag 47: Vechten voor mijn Leugens

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te vechten voor mijn leugens door vanuit een gevoel van woede en frustratie in gevecht te gaan met andere mensen om hen te overtuigen van mijn gelijk - waarin ik het 'spel'  van de mensheid van kennis en informatie meespeel, als het creëren van de ego-bubbel als de alternatieve 'realiteit' van de geest als kennis en informatie die niets te maken heeft met het leven als de simpliciteit en eenvoud van mezelf HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te communiceren met mensen vanuit het ego als het verlangen naar aandacht, erkenning en respect in en als menselijke relaties, waarin ik mezelf identificeer met wat mensen over mij denken/zeggen als meningen en opinies in en als polariteiten van juist/fout, goed/slecht en positief/negatief, waardoor ik niet zelf-eerlijk ben en mezelf niet uitdruk in eenheid en gelijkheid met mezelf, uit angst van negatieve beoordelingen/meningen/opinies -- in de plaats van mezelf te vertrouwen als het leven zelf als wie ik werkelijk ben als eenheid en gelijkheid en te communiceren vanuit mezelf als het besef dat ik één en gelijk ben met de persoon waarmee ik communiceer en dat elke vorm van vechten/woede/frustratie/conflict/discussie aantoont dat ik zelf-oneerlijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met meningen en opinies van andere mensen over mijn expressie door te verlangen naar relaties/connectie/verbondenheid met andere mensen, waardoor ik mezelf aanpas en verander om aanvaard en erkend te worden door andere mensen en aldus zelf-oneerlijk, manipulatief en onbetrouwbaar ben door mezelf niet uit te drukken als wie ik werkelijk ben ONVOORWAARDELIJK

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat de mensheid in en als relaties altijd zich zal aanpassen en veranderen om aanvaard te worden door de mensen waar de mens speciale waarde aan hecht, zoals familie en vrienden, uit angst om alleen te staan - wat betekent dat de mens oninteger en onbetrouwbaar is in wat hij/zij zegt, omdat de mens zich enkel zal uitdrukken naargelang wat gezien en beoordeeld wordt als 'aanvaardbaar'/goed/positief/juist volgens zijn omgeving als waar hij/zij waarde aan hecht

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met bepaalde mensen/groepen van mensen in mijn omgeving en aldus met hun meningen/opinies over wat juist/fout, goed/slecht en positief/negatief is, en mezelf aan te passen en te veranderen in mijn expressie als meningen, opinies en geloofsystemen zodat ze mij 'goed'/juist/positief zouden vinden/beoordelen zodat ik mij goed kan voelen over mezelf als de energetische persoonlijkheid/identiteit die ik mezelf heb toegestaan te worden -- waarin ik de angst om alleen te staan in/met/als mezelf onderdruk in mezelf en waardoor ik tegenover alle andere mensen vecht voor de meningen, opinies en geloof systemen waarmee ik mezelf heb gedefinieerd en aldus vecht voor mijn leugens door niet te staan als mezelf als het leven zelf als de simplistische en eenvoudige expressie van het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat wanneer en als ik conflict/gevecht/frustratie ervaar in mijn uitdrukking tegenover andere mensen, dat ik dan mezelf aan het uitdrukken ben vanuit angst, angst omdat mijn geloof systemen, meningen en opinies waarmee ik mezelf heb geidentificeerd bevraagd worden - waarin ik automatisch reageer vanuit het ego in en als een ego-beschermings/verdedigings-mechanisme als woede en frustratie om te vechten voor mijn leugens als geloofsystemen, meningen en opinies om de identiteit die ik heb opgebouwd in mezelf te beschermen/verdedigen - in de plaats van te beseffen dat deze identiteit, als een bijeenraapsel van meningen, opinies en geloofsystemen als kennis en informatie, een leugen is omdat het een expressie is die ik heb gekopieerd van mijn omgeving vanuit het verlangen om 'ergens bij te horen' en dus niet alleen te staan/bestaan, een leugen die ik verkondig/verkoop aan andere mensen als 'de waarheid' zonder ooit werkelijk stil te staan bij wat ik eigenlijk zeg -- omdat ik mezelf heb toegestaan ego-centrisch te zijn in en als het geloof dat hoe ik mij voel belangrijker is dan de fysieke realiteit en dat het aldus ok is om te liegen zodat ik mij aanvaard en erkend kan voelen door andere mensen in de plaats van de waarheid te spreken als wat het beste is voor het bestaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat als ik mezelf toesta te liegen door te spreken vanuit het verlangen om erkenning te krijgen van andere mensen zodat ik mij goed kan voelen en niet te spreken vanuit mezelf als integriteit en zelf-eerlijkheid in en als eenheid en gelijkheid als wat het beste is voor al het Leven, dat ik dan een realiteit creëer en toesta te bestaan die één en gelijk is met wat ik toesta te bestaan in mezelf, als leugenachtigheid, manipulatie en deceptie in en als eigenbelang en ego-centrisme - door niet te beseffen dat ik door de waarheid niet te spreken, niet alleen de leugens in mezelf toesta te bestaan en ondersteun, maar ook in andere mensen die luisteren naar mijn leugens

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te staan/bestaan in deze wereld als de stem van de waarheid, als de levende statement van wat ik wel en niet toesta te bestaan in mezelf en andere mensen als mezelf - door mezelf te hebben toegestaan mezelf aan te passen en te veranderen in mijn uitdrukking om meer te lijken op de mensen in mijn omgeving waar ik waarde aan hecht, zoals familie en vrienden en aldus hun meningen, opinies en geloof systemen als kennis en informatie over moraliteit en polariteit te hebben gekopieerd vanuit eigenbelang en ego-centrisme als de persoonlijke zoektocht en verlangen naar een goed gevoel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat ik, in het vechten voor mijn leugens waarin ik een gevoel van superioriteit in mezelf creëer en ervaar, mezelf eigenlijk uitdruk vanuit het gevoel van inferioriteit, angst en zelf-onzekerheid waarin ik mijn woorden/expressie eigenlijk beoordeel als onbeduidend en waardeloos door niet te beseffen hoe krachtig en machtig woorden zijn, en de invloed die woorden hebben op deze realiteit, op mijn leven en de levens van anderen en door dus te geloven dat het niet uitmaakt dat ik lieg of de waarheid aanpas en verander, als een houding/geloof dat ik heb gekopieerd/geleerd van mijn omgeving als familie en schoolsysteem waarin duidelijk werd dat niemand echt naar mij luisterde of respect had voor wat ik te zeggen had, tenzij ik praatte en mezelf uitdrukte zoals hen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door familie en schoolsysteem in en als het geloof dat mijn expressie eigenlijk waardeloos en onbeduidend is door hoe ik behandeld werd als kind omdat niemand echt naar mij luisterde tenzij ik mezelf uitdrukte zoals wat zij wilden/verwachtten van mij, waardoor ik ben opgegroeid als volwassene als een ego in en als een constante zoektocht naar een positieve ervaring door gekopieerde kennis en informatie te gebruiken om menignen, opinies en geloofsystemen over de realiteit te verkondigen en verspreiden om erkenning en aandacht te krijgen van andere mensen, om de ervaring van inferioriteit en angst in mezelf te onderdrukken -- waardoor ik mezelf heb toegestaan een kopie te worden van mijn ouders en leerkrachten, en zelf aldus geen respect of appreciatie te hebben voor de eenvoud, onschuld, onvoorwaardelijkheid en integriteit van de expressie van het leven zelf als het kind als de waarheid, waarin ik de cyclus van misbruik van het bewustzijnssysteem als leugens en deceptie continueer




ik stel mij tot doel alle leugenachtigheid in mezelf en de mensheid als mezelf in eenheid en gelijkheid te stoppen, door te staan/bestaan als het punt van de absolute waarheid als de levende statement van wie ik ben als wat ik wel en niet toesta te bestaan in mezelf en elk ander wezen als mezelf als het leven zelf in en als eenheid en gelijkheid -- om te staan/bestaan als het levende woord, omdat ik besef dat de woorden die ik spreek bepalen wat ik toesta te bestaan in het bestaan en wie ik ben als het bestaan

ik stel mij tot doel om het proces te bewandelen van het herdefinieren van elk woord, zodat elk woord de levende expressie wordt van mezelf als wat het beste is voor allen in en als het absolute gewaarzijn van wie ik werkelijk ben als het leven zelf als eenheid en gelijkheid - om er zeker van te zijn dat ik in mijn onwetendheid van de kracht/macht van woorden in/op de werkelijkheid, geen consequenties creëer als waar ik op dit moment mee geconfronteerd wordt -- als wat ik mezelf heb toegestaan te creëren in en als de onwetendheid van de kracht/macht van het levende woord dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, door mezelf te hebben laten programmeren dat mijn expressie onbeduidend en waardeloos is

ik stel mij tot doel aan te tonen en de ouders in deze wereld te ondersteunen in het gewaarzijn van de kracht en macht van woorden, en de consequenties die woorden creëren in het leven van het kind, als hoe het kind in elk moment via woorden geprogrammeerd wordt als een kopie van zijn/haar omgeving - en de noodzakelijkheid van het process van zelf-vergeving voor elk mens als het stoppen van de onwetendheid die aan de kern en oorzaak ligt van alle problemen in de wereld op dit moment

ik stel mij tot doel mezelf uit te drukken in en als appreciatie en respect voor mezelf als het leven zelf, als de onschuld, integriteit, zelf-eerlijkheid, simpliciteit en eenvoud van het leven zelf -- en woorden niet te gebruiken als ego-representatie/voeding/ondersteuning als manipulatie-middel vanuit persoonlijke verlangens/zoektocht naar positieve gevoelens in en als eigenbelang en ego-centrisme, maar mezelf uit te drukken in eenheid en gelijkheid met de woorden die ik spreek in en als het gewaarzijn van wie ik werkelijk ben als het levende woord, als het leven zelf, als volledig verantwoordelijk voor wat ik toesta te bestaan in de wereld/het bestaan, als één en gelijk met wat ik toesta te bestaan in mezelf

Dag 46: Ik wil spanning en avontuur!

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd opzettelijk de keuze te maken om mijn leven 'spannender' te maken door te vechten tegen mezelf in mijn gedachten, waarin ik mijn leven/de wereld moeilijk maakte dan wat het eigenlijk is, zodat ik mij speciaal kan voelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn leven te beoordelen als saai en 'niet speciaal genoeg', en daarom opzettelijk proberen om via gedachten mezelf/mijn leven complex en moeilijk te maken, om aandacht te krijgen van andere mensen zodat ik mij speciaal kan voelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat de bewuste geest als 'mijn gedachten', als de bewuste ervaring van mezelf als gedachten, gevoelens en emoties, opzettelijk door mezelf gecreerd is in mijn verlangen naar aandacht, om mij speciaal te voelen - en dat ik dus helemaal niet het slachtoffer ben van de emotionele ervaringen in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen om mij het 'slachtoffer' te voelen, zodat ik mij speciaal kan voelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd opzettelijk de keuze/beslissing te maken om mijn leven 'spannend' te maken, zoals het 'leven' van de mensen op televisie, in de films, waar ik mezelf mee vergeleek, en waarmee mijn leven 'te min' leek, 'niet spannend genoeg - in de plaats van te beseffen dat de 'levens' van mensen die ik zie op televisie niet echt zijn, en dat alles op tv geënsceneerd is om 'spanning' en 'sensatie' te creeren, met speciale effecten en muziek -- en dat 'spanning' en 'avontuur', zoals in de films, eigenlijk niet echt bestaat, en maar een uitvinding is van de geest die op zoek is naar energie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf als het leven niet goed genoeg te vinden door mezelf te vergelijken met de mensen op televisie, en door niet te beseffen dat wat ik zie op televisie niet echt is, en zelfs opzettelijk geënsceneerd is om de illusie van 'spanning' te creëren om mensen te produceren die verslaafd zijn aan die 'spanning' en 'sensatie' en aldus ook makkelijk bespeelbaar zullen zijn door 'spannende' reclame die een 'spannend product' presenteren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd via gedachten, mijn leven/het leven opzettelijk moeilijker te maken dan wat het is/wie ik ben, door te verlangen om mij speciaal te voelen, net zoals de helden en heldinnen die ik zie op televisie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat de spanning  die ik ervoer in mezelf wanneer ik naar de televisie keek, echt is en aldus zelf te verlangen om die spanning uit te voeren/uit te spelen/leven in mijn eigen leven, om de verbeelding als het ware 'meer echt' te maken, om de energetische ervaring van 'spanning' meer te kunnen ervaren in 3D via de zintuigen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat ik mijn leven gebaseerd heb op een leugen/illusie omdat wat ik zie op televisie en de spanning/opwinding die ik ervaar wanneer ik kijk naar films/series, voorgeprogrammeerd is en dus niet echt is, en specifiek ontworpen is om die ervaring van spanning in mij op te wekken door middel van 'punch lines', special effects, muziek en allerlei andere 'technieken' om in te spelen op emotionele/gevoelens reacties/ervaringen in de mens

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te willen leven en ervaren wat ik zie op televisie, om een 'spannend' leven te hebben, vol avontuur - en ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat de spanning die ik ervaar wanneer ik naar televisie kijk, niets te maken heeft met het leven/de werkelijkheid, maar een geprogrammeerde spanning is die opzettelijk opgewekt werd door middel van beelden en geluid die specifiek georkestreerd werden OM spanning op te wekken bij de kijker/luisteraar -- hetgeen betekent dat het onmogelijk is om die ervaring van spanning uit te leven in de realiteit, omdat die ervaring enkel gebaseerd is op beelden en geluid, als televisie, en NIET op de REALITEIT als het dagelijkse leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de televisie in en als ongeduld en de constante ervaring van en zoektocht/verlangen naar spanning en sensatie/opwinding, waardoor ik het gevoel heb ontwikkeld dat het leven 'saai' is, waardoor ik verlangde naar een leven zoals wat ik zag op televisie - een leven 'vol spanning en avontuur', als woorden die continu herhaald werden door televisie, en uiteindelijk zelf mijn leven heb ingericht als een 'speciaal' leven, geobsedeerd door hoe mijn leven 'eruit ziet' om mij opgewonden/gespannen te voelen alsof ik naar een televisie/film kijk als 'mijn leven', waardoor ik nooit werkelijk echt heb GELEEFD

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te beseffen dat het leven niet 'saai' is, maar dat ik mijn leven 'saai' gemaakt heb door verslaafd te zijn aan de energetische ervaring van opwinding en spanning als reactie op beelden die ik zie met mijn ogen, die ik in mij heb laten programmeren door de televisie, door nooit te hebben beseft dat de ervaring van spanning en opwinding in mezelf wanneer ik kijk naar de tv, helemaal voorgeprogrammeerd en ontworpen en opzettelijk geplaats is door televisie-makers die van de mens een energie/spanning/opwinding-junkie willen maken, als de perfecte consument die steeds op zoek is naar het laatste nieuwe spannende item/product/evenement - en dat ik dus mijn leven heb ontworpen/uitgeleefd op basis van een voorgeprogrammeerd programma/ontwerp als gedachten, gevoelens en emoties die ik ervoer in mezelf als reacties op wat ik zag op tv

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat ik mijn hele leven heb opgebouwd rond het willen naspelen en ervaren van wat ik zag in films op televisie, op zoek naar 'spanning en avontuur' en 'liefde op het eerste gezicht', 'de liefdeskus' en 'mijn prins op het witte paard' - als een voorontworpen PROGRAMMA dat volledig inspeelt op de consumptiemaatschappij als de producten die mij dagelijks door reclame, die precies dezelfde concepten/programma's gebruikt als films, worden aangeboden, als mijn 'attributen' in het optimaal uitspelen/beleven van mijn persoonlijke 'film' van 'mijn leven' als het programma dat ik in mij heb laten programmeren via televisie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door televisie tot de perfecte consument als iemand die continu op zoek is naar spanning en opwinding in en als het consumeren van producten, die bijdragen tot de illusie van de geest als de 'film' van 'mijn leven' - omdat energie/spanning steeds uitsterft en dus steeds opnieuw een nieuw product/reden/excuus nodig heeft om op te kunnen reageren, om de illusie van energie in mezelf weer te kunnen voeden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat het leven zelf als wie ik werkelijk ben, als de realiteit HIER, niets te maken heeft met spanning en sensatie en avontuur en opwinding, maar gewoon HIER is/bestaat, in en als de absolute simpliciteit en eenvoud van het 'zijn' - en dat 'spanning, sensatie, opwinding en avontuur' een uitvinding is van de televisie die opzettelijk een vertekend beeld geeft van 'de realiteit', dat compleet draait rond het voeden van het ego in de mens als het persoonlijk verlangen in elk mens om zich speciaal te voelen, als ook de basis van spiritualiteit, om op die manier controle te kunnen uitoefenen over de 'keuzes' die mensen maken in 'hun wereld' in wat ze kopen en consumeren -- waarin er ingespeeld wordt op de illusie van 'vrije keuze', zodat mensen niet zouden beseffen dat al hun keuzes al voorgeprogrammeerd waren door televisie/reclame

ik vergeef mezelf  dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven in vrije keuze door mij niet gewaar/bewust te zijn van de motivatie van de keuzes die ik maak in mijn realiteit, als de zoektocht/het verlangen naar spanning/sensatie/opwinding in mezelf, en door niet te beseffen dat deze 'motivatie'/dit verlangen in mij geprogrammeerd geweest is door televisie en familie, waarin ik werd getraind tot het worden van 'de ultieme consument'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat het leven niet 'spannend', 'opwindend' of speciaal is, en dat spannend, opwindend en speciaal maar concepten zijn die uitgevonden zijn door de menselijke geest als het energetische systeem dat constant op zoek is naar meer energie, energie die gebaseerd is op leugens van positiefheid, als de fantasie/verbeelding zoals televisie als de bewuste geest


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het leven als mezelf niet te willen aanvaarden als wat het is, namelijk GEWOON, simplistisch en eenvoudigweg HIER, door mezelf te hebben toegestaan, vanaf zeer jonge leeftijd, mij te hebben laten programmeren door televisie in en als het constante ervaren en zoeken naar spanning/opwinding/energie als een 'visie' op de werkelijkheid waarin ik mezelf zie/ervaar als 'meer' en 'beter' dan wie ik eigenlijk ben, en waarin ik een beeld vorm van de realiteit als 'meer' en 'beter' dan wat het eigenlijk is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met de constante zoektocht en verlangen naar de ervaring van spanning en opwinding in mezelf, als het verlangen naar een 'gebeurtenis', zoals in de films, om 'mee te maken' wat de mensen in de films mee maken, hetgeen voornamelijk te maken heeft met relaties en seks

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd in en als de energetische polariteit te bestaan van spanning/opwinding en verveling/saaiheid/loomheid - waarin ik continu op zoek ben naar de ervaring van spanning en opwinding in mijn leven in en als relaties met andere mensen, om te vluchten/ontsnappen aan de ervaring van saaiheid/verveling/loomheid in mezelf -- waardoor ik continu verlang om naar de televisie te kijken, om continu dat verlangen naar spanning te voeden in mezelf



ik stel mij tot doel mezelf te stoppen als de consument die ik mezelf heb laten worden, als geprogrammeerd door televisie, als het verlangen naar spanning, sensatie en avontuur

ik stel mij tot doel te beseffen en aan te tonen dat het leven niet spannend of opwindend is, en dat opwinding en spanning uitvindingen zijn van televisie in functie van de consumptie-maatschappij, om van mensen perfecte, bespeelbare consumenten te maken, die verblind zijn door hun verlangens naar energie/opwinding en dus niet beseffen dat hun hele ervaring van zichzelf in hun leven voorgeprogrammeerd was door televisie

ik stel mij tot doel de illusie van de geest als bewuste gedachten te doorprikken en bloot te leggen als de leugen dat het werkelijk is als een programma waarin mensen volledig geconsumeerd zijn door energie en het geloof dat energie 'leven' is, zonder ooit te beseffen dat dit geloof hen ingeprent geweest is door bedrijven, via televisie, reclame, en de consumptiemaatschappij -- waarin enkel een aantal mensen in deze wereld voordeel verdienen en mensen worden gebruikt/misbruikt als slaven van energie en voorgeprogrammeerde verlangens onder het mom van 'vrije keuze'

ik stel mij tot doel het leven als mezelf te aanvaarden als wat het werkelijk is als wie ik werkelijk ben, in en als simpliciteit en eenvoud, in en als het besef dat alles wat te maken heeft met energie als spanning en opwinding, een programma is dat enkel in en als de menselijke geest bestaat, als de leugen/illusie die mij 'verkocht' geweest is door andere mensen via televisie, schoolsysteem en familie als dé hersenspoelings-mechanismen bij uitstek

ik stel mij tot doel te beseffen en aan te tonen dat spanning en avontuur enkel bestaat in de illusie van de verhaaltjes die verteld worden op televisie, waarin opzettelijk mechanismen en technieken gebruikt worden in beeld en geluid om in te spelen op het inherente verlangen in de mens naar 'meer', om een illusie te creeren in en als de menselijke geest, ten koste van de echte realiteit die niet 'spannend' of 'opwindend' is maar steeds constant en stabiel HIER is als het bestaan zelf

ik stel mij tot doel te staan/bestaan als het levende voorbeeld van wie de mens werkelijk is in zijn puurste vorm als stabiliteit, als de simpliciteit en eenvoud van het leven zelf - in eenheid en gelijkheid met en als het bestaan zelf - niet als een programma, maar als een zelf-sturend, zelf-verantwoordelijk levend wezen