Mei 2012: Dag 36: Angst om te leven

ik ben al een tijdje van plan om een dier in huis te halen, een hond of een kat, of misschien twee katten, en ik merk dat ik vaak in mijn gedachten zit, mij in te beelden hoe het zal zijn, waarin er allemaal angsten naar boven komen van 'wat als ik niet het juiste dier kies voor mij', 'wat als ik het niet zal aankunnen' - angst om 'fouten' te maken, angst om te 'falen' in mijn opzet.

Deze angst om te falen komt vanuit een verlangen om erkenning te krijgen, om het 'juist' te doen - en ik besef dat ik mijn hele leven heb bestaan in die angst om fouten te maken en om te 'falen', als de angst om kritiek te krijgen, waardoor ik vaak gewoon uiteindelijk niets heb gedaan, geen risico's heb durven nemen, geen nieuwe dingen heb durven uitproberen omdat ik zoveel angst had van het onbekende, van het feit dat ik het onbekende niet kan sturen/controleren met/vanuit mijn gedachten.

Zoals nu het geval met die poes/hond, ik heb dat nog nooit gedaan, dus in mijn toekomst projecties/geest komen alleen maar angsten naar boven en onzekerheden en twijfels omdat ik dus gewoon angst heb om te 'falen', angst om een 'fout' te maken. Dus waar heb ik eigenlijk angst van in de angst om een fout te maken? Ik heb angst van de beoordelingen van andere mensen, angst om negatieve kritiek te krijgen omdat ik kritiek heb gedefinieerd/ervaren als iets 'slechts'/'erg' en aldus geassocieerd met de emotionele ervaring van angst.


En ik merk dat ik hierdoor alles eerst afspeel in mijn gedachten alvorens het te doen, om het allemaal 'onder controle' te hebben, om er zeker van te zijn dat ik geen 'fouten' maak. Waardoor ik uiteraard dus ook nooit echt heb genoten van het leven, ik heb alleen maar bestaan in constante angst van de toekomst, angst om te 'falen' en mezelf dus niet de vrijheid gegeven om gewoon te leven, om gewoon te genieten van het feit dat ik besta in alles dat ik doe.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mijn leven onder controle willen hebben/houden in mijn gedachten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mijn expressie onder controle te willen houden in mijn gedachten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta te bestaan in en als gedachten als een gevangenis waarin alles draait rond 'moeten' en 'behalen' en 'bereiken' en 'winnen' en 'presteren' waarin het leven aanvoelt als een straf waarin ik moet WERKEN om 'goed genoeg te zijn'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te geloven dat het leven een straf is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mezelf te straffen door te bestaan in en als gedachten, in afscheiding met mezelf, als een gevangenis van regels en structuur als angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben om te leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteerd angst te hebben van het leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta mezelf te definieren in en als de constante ervaring van angst en spanning in mezelf in en als het geloof dat dat 'het leven' is - als een straf/gevangenis

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te geloven dat ik het verdien om te bestaan in en als de gevangenis van de geest als constante angst en spanning van mezelf als het leven en dat ik het dus niet verdien om die angst los te laten en te bestaan in eenheid en gelijkheid als het leven zelf, onvoorwaardelijk in elk moment van ademhaling

ik vergeef mezelf dat ik competitie heb toegestaan te bestaan in mezelf als het bestaan als de angst om te falen als een straf, in en als het geloof dat ik het verdien om gestraft te worden

ik vergeef mezelf dat ik de geest als gedachten, gevoelens en emoties als herinneringen/verleden, als de continue herkauwing/herhaling van het verleden in de toekomst in en als projecties in de geest heb toegestaan te bestaan in mezelf als het bestaan als een gevangenis/straf - in de plaats van mezelf te vergeven en op te staan als wie ik werkelijk ben als het bestaan als het moment HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mezelf gevangen te zetten in verleden en toekomst als de gevangenis van de geest, in en als de emotionele ervaring van angst en beschuldiging van andere mensen voor de gevangenis van angst die ik ervaar in mezelf als het bestaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta andere mensen te beschuldigen voor de gevangenis die ik ervaar in en als mezelf als angst - in de plaats van te beseffen dat wat mensen ook doen/zeggen tegen mij, angst is een emotionele ervaring die in mezelf bestaat, en dus mijn verantwoordelijkheid is als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, hetgeen niets te maken heeft met 'andere mensen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta angst te hebben om te falen in het leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta angst te hebben om fouten te maken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te geloven dat fouten maken 'erg' en 'slecht' en 'negatief' is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta een negatieve emotionele waarde te geven aan 'fouten maken' en aldus angst te hebben om fouten te maken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer een negatieve emotionele waarde te geven aan kritiek krijgen en aldus angst te hebben om kritiek te krijgen van andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta mezelf af te scheiden van kritiek en beoordelingen door angst te hebben van kritiek en beoordelingen als de angst om te 'falen' en 'fouten te maken' in en als het ego van de geest als competitie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf - in de plaats van op te staan als wie ik werkelijk ben  in en als zelf-eerlijkheid en kritiek en beoordelingen te aanvaarden als opbouwend en ondersteunend, als een mogelijkheid en een kans voor mij om te leren van mijn 'fouten', in en als het besef dat ik enkel mezelf zal kunnen ontwikkelen tot de beste applicatie van mezelf door te leren uit mijn fouten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer niet te vertrouwen dat ik zal leren uit mijn fouten, en dat ik mijn fouten zal gebruiken als een ondersteuning en assistentie om mezelf te verbeteren in de plaats van een onderdrukkings- en bestraffings-middel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd beoordelingen en kritiek te hebben gebruikt en ervaren als een onderdrukkings- en bestraffings-middel waarbij ik mij slecht voel over mezelf door mezelf te definieren in en als kritiek/beoordelingen - in de plaats van kritiek/beoordelingen te hebben gebruikt als een ondersteuning en assistentie in mijn zelf ontwikkeling en zelf-ontdekkings proces om te leren uit mijn fouten zodat ik een beter mens kan worden -- en daarom mezelf vast te zetten in de gelimiteerde expressie van de geest als angst om fouten te maken uit angst van kritiek/beoordelingen, waardoor ik nooit heb geleefd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd andere mensen te bekritiseren en te beoordelen in en als het geloof dat ze een 'fout' gemaakt hebben of 'gefaald hebben', vanuit het startpunt van hen te willen onderdrukken en bestraffen, in de plaats van hen te assisteren en ondersteunen in hun groei- en ontwikkelings-proces in en als het besef dat fouten er zijn om uit te leren en niet om ons te veroordelen

ik vergeef mezelf dat ik een compleet dysfunctioneel justitie-systeem heb toegestaan te bestaan, waarin mensen enkel worden bestraft op hun fouten in en als beoordeling, en daarin worden uitgespuwd door de samenleving in en als beoordelingen en kritiek op hun 'fouten' - in de plaats van ondersteund en geassisteerd in en als het besef dat fouten er zijn om uit te leren, om zelf-kennis en zelf-inzicht te verwerven om op te staan in en als het besef van wie ik werkelijk ben en verantwoordelijkheid te nemen voor mijn leven

ik vergeef mezelf dat ik een justitie systeem heb toegestaan in deze realiteit waarin mensen niet worden ondersteund om verantwoordelijkheid te nemen voor hun leven, zodat ze kunnen opstaan in deze wereld en verantwoordelijkheid nemen voor de wereld als zichzelf omdat ze beseffen wie ze werkelijk zijn in en als eenheid en gelijkheid - maar waarin mensen enkel worden beoordeeld en veroordeeld in en als straf en beschuldiging, waarin ze enkel worden ondersteund in hun 'kwaadaardigheid', en worden neergehaald/onderdrukt, waardoor de problemen in deze wereld enkel escaleren omdat mensen op deze manier nooit werkelijk leren uit hun fouten -- omdat dat is wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, zelf bestraffing en zelf beschuldiging in de plaats van zelf ondersteuning en zelf-ontwikkeling

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat de problemen in deze wereld als een resultaat van het feit dat mensen niet leren uit hun fouten,  omdat ze blijven vast steken in zelf bestraffing en zelf beschuldiging en aldus zichzelf niet toestaan te groeien/ontwikkelen tot een beter wezen - naar het evenbeeld en de gelijkenis is van wie ik mezelf heb toegestaan te worden vanbinnen in mezelf als het bewustzijnssysteem van zelf beschuldiging en zelf bestraffing in en als beoordelingen en kritiek, in en als het geloof dat 'fouten maken' 'slecht' is, waarin ik mezelf heb gelimiteerd en veroordeeld tot een leven van steeds opnieuw dezelfde fouten te herhalen, en erger, door mezelf nooit de kans te geven om te leren uit mijn fouten/verleden en op te staan als een beter wezen



ik stel mij tot doel beoordelingen en kritiek te aanvaarden en ervaren als ondersteunend en assisterend als wat het beste is voor allen, omdat ik besef dat zelf bestraffing en zelf beschuldiging in en als beoordelingen en kritiek op 'fouten' mezelf enkel limiteert tot het steeds herhalen van mijn 'fouten', door niet in te zien waarom ik die 'fout' gemaakt heb en waarom het een 'fout' was in de eerste plaats

ik stel mij tot doel mijn leven in eigen handen te nemen en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in mijn ontwikkeling tot een wezen dat staat/bestaat als wat het beste is voor al het leven - om aldus beoordeling en kritiek te aanvaarden als ondersteuning zodat ik kan leren uit mijn fouten en een beter en zelf-bewuster wezen te worden - en te beseffen dat veroordeling en beschuldiging als afbouwende kritiek en neerhalende beoordelingen, enkel afkomstig is vanuit het verlangen naar macht/superioriteit als het 'weten' wat 'goed' en 'slecht' is, hetgeen enkel onwetendheid, blindheid en stompzinnigheid creert/ondersteunt omdat ik hierin niets kan leren en inzien, waardoor ik ook niet zal leren uit mijn fouten en aldus gedoemd ben om voor eeuwig dezelfde fouten te blijven herhalen

ik stel mij tot doel mezelf en anderen de kans te geven onszelf te ontplooiien tot waarachtige wezens die bestaan in en als absoluut respect voor het bestaan als het beste voor allen als eenheid en gelijkheid - om ons beste potentieel te bereiken, door mezelf niet toe te staan beoordelingen en kritiek te gebruiken vanuit het ego als het verlangen om mij superieur te voelen door de ander neer te halen en af te bouwen, maar door beoordelingen en kritiek te gebruiken als ondersteuning en assistentie zodat een ander als mezelf zichzelf kan realiseren als het leven zelf, en kan leren uit zijn/haar fouten, net zoals ik mezelf de  kans geef om te leren uit mijn fouten

ik stel mij tot doel om fouten niet te gebruiken tegen een ander, vanuit het verlangen naar macht en superioriteit, maar om fouten te gebruiken als een kans om mezelf te verbeteren en om te leren over mezelf en de realiteit - om mezelf uit te breiden in mijn applicatie van mezelf in deze realiteit -- zodat ik kan opstaan als een efficient wezen die beweegt in en als wat het beste is voor allen

Mei 2012: Dag 35: Ik doe mijn best

                                                     Kunst door Marlen Vargas Del Razo


ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te denken dat ik mijn best doe in het proces van zelf vergeving als een uitleg die ik aan mezelf geef om mij goed te voelen over mezelf, waardoor/waarin ik niet echt kijk naar mijn werkelijke toepassing van mezelf in mijn werkelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteerd 'mijn best' proberen te doen in het proces van zelf realisatie en dan medelijden te voelen met mezelf wanneer ik kritiek krijg of wanneer ik niet de erkenning krijg die ik had verwacht - in de plaats van te beseffen dat kritiek en erkenning krijgen enkel bestaan in de geest in en als de polariteit van competitie als winnen/erkenning krijgen en verliezen/kritiek krijgen, die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en die niets te maken heeft met de echte realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta mezelf te definieren in de gedachte dat ik 'mijn best doe' als het 'moeite doen' voor andere mensen, om erkenning te krijgen waarin ik continu schipper tussen de energetische polariteit van positieve gevoelens/erkenning krijgen en negatieve gevoelens/angst van kritiek - in de plaats van mijn best te doen voor mezelf in en als het stoppen van de mind in en als de consistentie van de constante en stabiel expressie van mezelf in elk moment van ademhaling, in en als het besef dat ik enkel als/voor/door mezelf besta HIER en dat de enige aan wie ik werkelijk mezelf te bewijzen heb is mezelf als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta 'mijn best proberen te doen' in het mezelf proberen te bewijzen aan andere mensen, in en als het verlangen om te winnen en erkenning te krijgen dat ik 'de winnaar'/de beste ben - en hierin mijn macht weggeven aan andere mensen, waardoor ik vaak val in en als zelf-medelijden omdat het mij niet 'lukt', omdat ik niet de gewenste erkenning krijg

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta te leven voor mezelf door erkenning te verwachten van andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te vechten en moeite te doen in alles wat ik doe als een competitie om de erkenning te krijgen van andere mensen, en dan te denken dat het 'niet eerlijk is', en hen te beschuldigen als ik die erkenning niet krijg, en weg te zinken in zelf-medelijden waarin ik andere mensen aanwijs als 'de schuldigen' omdat zij mij niet de erkenning geven die ik denk te verdienen - in de plaats van te beseffen dat ik andere mensen in de eerste plaats heb gebruikt/misbruikt in mijn persoonlijke verlangen/zoektocht naar energie in en als competitie om erkenning te krijgen zodat ik mij goed zou kunnen voelen over mezelf en dat ik eigenlijk niets te verwachten/verlangen heb van andere mensen omdat ik verantwoordelijk ben voor mezelf als het bestaan als HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta mijn verantwoordelijkheid voor mezelf in de handen van andere mensen te leggen door te verlangen naar erkenning en hen dan ook te beschuldigen voor de angst van kritiek/beoordelingen die ik ervaar in mezelf - in de plaats van te beseffen dat ik verlang/verwacht dat mensen mij beoordelen in de eerste plaats, waardoor ik ook speciale waarde en aandacht ga hechten aan hoe mensen mij beoordelen en wat mensen al dan niet over mij denken, waarin ik mij dus laat beinvloeden door de polariteiten van negatief/positief waar beoordelingen op gebaseerd zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te geloven dat andere mensen mij aandacht MOETEN geven en

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te vergelijken met andere mensen en te denken dat het 'niet eerlijk is' en mij jaloers te voelen wanneer ik merk dat zij meer aandacht krijgen dan ikzelf - omdat ik mezel heb toegestaan te geloven dat ik aandacht van andere mensen nodig heb om te bestaan, waarin ik hen in de superieure/machtige positie plaats en mezelf in de inferieure/slaafse positie en aldus veronderstel/geloof dat andere mensen verantwoordelijk zijn voor mij en dus verantwoordelijk om mij te geven wat ik wil/verwacht en denk nodig te hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als het gevoel en de gedachte dat ik niet genoeg aandacht krijg van andere mensen en dat het 'niet eerlijk is dat anderen wel aandacht en erkenning krijgen en ik niet, omdat ik 'mijn best doe' voor hen zodat ze mij zouden opmerken en goed vinden, dus waarom geven ze die aandacht aan een ander en niet aan mij?!'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer waarde te hechten aan de aandacht van mensen door mensen boven mezelf te plaatsen en te geloven dat ze beter zijn dan ikzelf en dat hun aandacht daarom waardevol is en dus te geloven dat ik die aandacht nodig heb om mezelf te kunnen zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta te beseffen dat de aandacht van een ander één en gelijk is met de aandacht van mezelf, hetgeen absoluut geen speciale waarde heeft

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd moeite te doen om aandacht te krijgen van andere mensen door mensen boven mezelf te plaatsen en door te geloven dat hun aandacht meer waard is dan die van mezelf - in de plaats van mezelf te zien/beseffen als één en gelijk met alle andere wezens, in en als het besef dat andere mensen eigenlijk helemaal niet 'anders' zijn dan ik behalve van het uiterlijk, en dat onze 'aandacht' dus evenwaardig is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan waarde te hechten aan beoordelingen van mensen door te verlangen om beoordeeld te worden als 'aandacht krijgen' en door te geloven dat ik beoordeeld moet worden door mensen om het gevoel te hebben dat ik besta

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan waarde te hechten aan mijn beoordelingen over andere mensen en mezelf boven andere mensen te plaatsen waarin ik geloof dat zij zijn hoe ik hen beoordeel - alsof zij enkel bestaan omdat/wanneer ik hen aandacht geef

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta neder te zijn in en als het besef dat mijn gedachten/beoordelingen helemaal niet 'waardevol'/belangrijk/speciaal zijn, maar gewoon het ego dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als de illusie van grootsheid - maar ik weet wel diep vanbinnen dat ik helemaal niet groots of belangrijk ben, ik ben gewoon mezelf HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan een ander te zien/realiseren als één en gelijk met mezelf in en als het besef dat mensen misschien wel denken dat hun gedachten/beoordelingen over andere mensen belangrijk en waardevol zijn, maar diep vanbinnen weten ze wel dat ze dat niet zijn, dat ze gewoon zichzelf zijn, één en gelijk als het leven zelf, simplistisch en eenvoudig, maar mensen willen dat gewoon niet toegeven omdat ze zich al zo verloren hebben in het ego van de geest dat ze geloven dat er 'geen weg meer terug is' naar die onschuld van het kind dat ergens diep in hen verborgen en onderdrukt ligt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat gedachten/beoordelingen van mensen en van mezelf in en als de geest letterlijk de illusie van grootsheid van de mens is, waarin mensen bestaan in ideeen en geloofsystemen en beoordelingen over anderen en de realiteit en zichzelf waarin het lijkt alsof ze groots en belangrijk zijn, maar eigenlijk bestaat het niet eens echt, het is lucht, en die lucht is in essentie in ieder wezen hetzelfde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan de absolute onbeduidendheid en nietigheid van gedachten/beoordelingen als de menselijke geest heb beseft, die net het tegenovergestelde is van wat het zich voordoet te zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat mijn gedachten, beoordelingen, ideeen en geloofsystemen eigenlijk niet echt belangrijk zijn en aldus is dat het zelfde met de gedachten, beoordelingen, ideeen en geloofsystemen in elk mens - waarin ze op zich absoluut niet belangrijk zijn, waardoor ieder mens constant op zoek is naar andere mensen om te overtuigen en doen geloven dat het wel allemaal belangrijk is, omdat elk mens blijkbaar gelooft dat de gedachten/beoordelingen van andere mensen wel iets waard zijn en 'meer' bestaan dan die van 'mezelf', omdat we onszelf hebben afgescheiden van onszelf als een ander en aldus onszelf niet zien in een ander in eenheid en gelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat elk levend wezen net als ik is vanbinnen, als het 'innerlijke zelf' en

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezelf te laten misleiden door de uiterlijke verpakking van andere mensen net zoals ik andere mensen probeer te misleiden met mijn uiterlijke verpakking, waarmee/waarin ik mensen probeer te overtuigen dat ik 'meer' ben dan 'gewoon mezelf', één en gelijk met al het leven dat 'gewoon' HIER is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de 'gewoonheid' en simpliciteit en eenvoud van mezelf als het bestaan als al wat hier bestaat niet te willen aanvaarden, en dus te verlangen naar 'meer', waarin ik gedachten gebruikte om de illusie te creeren dat ik als mens 'meer' ben dan de fysieke realiteit als dat wat gewoonweg HIER is, waarin ik andere mensen heb gebruikt om dat 'meer' op te projecteren, waarin ik mezelf verloren heb geraakt in de illusie van 'meer' en 'anders' in en als de uiterlijke verpakking als het 'doen alsof' - zonder ooit te beseffen dat andere mensen ook gewoon 'doen alsof', net als ik, om aldus samen de illusie van 'meer' te creeren, in complete ontkenning van wie we werkelijk zijn als simpelweg HIER in en als eenheid en gelijkheid



ik stel mij tot doel alle zelf gecreerde illusies van 'meer' te stoppen in mezelf en in anderen als mezelf want ik besef dat de mensheid één groot 'doen alsof' is met als enige doel de illusie van 'meer' te creeren waarin elk mens 'doet alsof' en anderen bedriegt en misleid door zichzelf te presenteren als 'meer' dan simpelweg 'zichzelf' en daarin ook zichzelf laat bedriegen door niet door te hebben dat alle mensen net hetzelfde aan het doen zijn

ik stel mij tot doel de mensheid te ontmaskeren voor/als wat het werkelijk is, namelijk als helemaal niet iets 'groots' en 'belangrijk' en 'speciaal', maar als de grootste leugen ooit die enkel bestaat in de geest van de mensen waarin alles groots en belangrijk LIJKT maar dat niet IS - als de oorzaak, reden van de vernietiging van dat wat wel zelf-eerlijk is als de natuur en de dieren en de kinderen, als wat wel 'gewoon zichzelf' is en altijd geweest is

ik stel mij tot doel mezelf te aanvaarden als 'gewoon hier' in en als zelf eerlijkheid en eenheid en gelijkheid als wie ik werkelijk ben, en om de leugen te stoppen van het ego als gedachten/beoordelingen, gevoelens en emoties als de illusie van 'meer' en om functionele zelf-eerlijke waarachtige communicatie te bewerkstelligen en ontwikkelen in en als het zien/realiseren van een ander als mezelf in en als eenheid en gelijkheid, in en als het besef dat elk levend wezen precies 'hetzelfde' is vanbinnen, als 'gewoon zichzelf'

ik stel mij tot doel het leven te eren en te respecteren door de leugen van de geest te stoppen als de menselijke verslaving aan de illusie van 'meer' die ik heb toegestaan te bestaan in dit bestaan als mezelf, door in elk moment zelf-eerlijk te zijn en te staan/bestaan als het levende voorbeeld als 'gewoon mezelf' in en als het besef van een ander als mezelf waarin ik niets meer of minder toesta van een ander dan 'gewoon zichzelf', één en gelijk met mezelf als 'gewoon mezelf' als het leven zelf dat één en gelijk is in elk levend wezen

ik stel mij tot doel te wandelen/staan/bestaan in deze wereld, in de omgang met mensen, in en als het besef dat elk mens precies hetzelfde is als mezelf als niet meer of minder dan simpelweg HIER en dat al wat 'meer' lijkt, enkel het product is van de geest die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, maar die niet echt is

ik besef dat het mijn verantwoordelijkheid is om te staan als het levende voorbeeld in deze wereld van wie ik werkelijk ben als wie elk mens werkelijk is als het leven zelf als simpelweg HIER als wat het beste is voor allen in het bestaan, als de enige garantie tot een betere wereld voor allen

ik stel mij tot doel complete verantwoordelijkheid te nemen voor alle levende wezens als mezelf om te staan als wat het beste is voor allen in en als eenheid en gelijkheid in en als het besef dat een ander mezelf is

ik stel mij tot doel, mijn grenzen te verleggen en mezelf te pushen in elk moment om te staan, constant en stabiel en geen illusie van 'meer' toe te staan in mezelf, om mezelf te realiseren als wie ik werkelijk ben als één en gelijk met alle levende wezens

ik stel mij tot doel relaties te herdefinieren tot het niet meer creeren van 'meer' maar het ondersteunen van elkaar in en als eenheid en gelijkheid  in en als het besef dat elk mens/wezen hetzelfde is en dat er geen 'meer' is - alle vormen van 'meer' bestonden altijd enkel in de menselijke geest die op zoek was naar 'meer'

Mei 2012: Dag 34: Ik ben niet goed genoeg

                                                           Kunst door Marlen Vargas Del Razo

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mezelf te vergelijken met andere mensen en te geloven dat ik 'niet goed genoeg ben'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer vast te houden aan het verleden in en als de ervaring van mezelf als 'niet goed genoeg' in vergelijking met andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd vast te blijven steken in de beschuldiging van andere mensen voor het geloof/de gedachte in mezelf dat ik niet goed genoeg ben in vergelijking met hen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mezelf te beoordelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer angst te hebben om te falen en negatief beoordeeld te worden door andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te vechten met andere mensen in en als het verlangen om te winnen  in vergelijking met andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mezelf te definieren in en als de ervaring van teleurstelling in mezelf door mijn expressie te vergelijken met de expressie van andere mensen, vanuit mijn verlangen om te winnen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta te beseffen dat de emotionele ervaring van teleurstelling enkel kan bestaan als ik besta in een competitie waarin ik wil winnen en 'beter zijn' dan anderen , en aldus ook de mogelijkheid creer voor mezelf om te 'verliezen' en 'minder te zijn' in en als de ervaring van 'teleurstelling' als 'falen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als competitie als het vechten tegen andere mensen in en als de vergelijking met mezelf vanuit het verlangen om te winnen en beter/de beste te zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mezelf af te scheiden van de competitie die ik ervaar in mezelf met andere mensen door te geloven dat ik MOET winnen over andere mensen uit angst om te falen, in de plaats van te beseffen dat ik de ervaring van competitie als het geloof dat er een gevecht is tussen mezelf en andere mensen, zelf heb gecreerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta te beseffen dat ik enkel vecht tegen mezelf in het vechten tegen anderen om te 'winnen' omdat ik HIER ben en verantwoordelijk ben voor mijn levens-ervaring als wie ik ben binnenin  mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als het geloof dat de wereld een wedstrijd/competitie is door familie/omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta mijn omgeving/familie te beschuldigen van hoe ik het leven/mezelf ervaar in en als competitie/gevecht/conflict/vergelijking als wat ik van hen heb geleerd/gekopieerd - in de plaats van te beseffen dat dit niet is wie ik werkelijk ben, ik ben HIER, in en als zelf-verantwoordelijkheid en niet de slaaf van familie en dus ook niet van de mind als het programma van competitie in en als vergelijking

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan verantwoordelijkheid te nemen voor het construct/de ervaring van competitie in mezelf als het verlangen om te winnen over/van anderen, als een verlangen dat ik heb gekopieerd van mijn familie/omgeving, in en als het besef dat ik dit verlangen heb toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf door mezelf af te scheiden van familie/omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta te geloven dat ik in een competitie/gevecht besta met andere mensen waarin ik koste wat kost moet winnen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta mezelf te definieren met de angst om te verliezen in en als het geloof dat ik dan niet meer kan bestaan door mezelf te hebben gedefinieerd met het verlangen om te winnen en het geloof dat ik 'de beste' ben en 'beter dan de anderen' in en als vergelijking

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta moeite te doen om 'beter' te zijn dan andere mensen in de plaats van te beseffen en verantwoordelijkheid te nemen voor het feit dat het 'spel' van competitie enkel in mijn geest bestaat en niet in de realiteit, omdat de werkelijkheid is dat elk mens een individu is en zijn/haar eigen individuele leven heeft en individueel verantwoordelijk is voor zijn/haar eigen leven, net zoals ik verantwoordelijk ben voor mijn leven als hoe ik mezelf ervaar in elk moment

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta geen verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaring van mezelf in en als competitie/conflict door mijn familie te beschuldigen in en als hoe zij mij hebben opgevoed - in de plaats van gezond verstand toe te passen en te beseffen dat competitie/conflict nu eenmaal enkel in en als de geest bestaat als wat IK heb toegestaan te bestaan in mezelf als gedachten, gevoelens en emoties en NIET in de realiteit, en dus is het 'bestaan'/de ervaring van competitie tussen mezelf en andere mensen volledig mijn verantwoordelijkheid en creatie, net zoals mijn familie/omgeving/andere mensen verantwoordelijk zijn voor wat zij hebben toegestaan te bestaan in zichzelf als gedachten, gevoelens en emoties als de mind

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te participeren in emotionele reacties van competitie en conflict in en als de angst om te falen/verliezen en het verlangen om te winnen in en als het geloof dat ik niet kan bestaan als ik niet kan winnen, als ik mezelf niet kan bewijzen als 'de winnaar'/de beste

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in de gedachte dat het 'oneerlijk is' en de negatieve emotionele ervaring in en als de vergelijking van mijn leven met het leven van andere mensen - in de plaats van te beseffen dat de gedachte dat het 'oneelijk' is en negatieve emotionele ervaring enkel kan bestaan in en als competitie als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf en dus niet echt is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te participeren in de emotionele ervaring van jaloezie in en als de gedachte dat het 'oneerlijk' in en als de vergelijking van mijn leven met dat van andere mensen - in de plaats van te beseffen dat de emotionele ervaring van jaloezie enkel kan bestaan omdat ik competitie heb bestaan tussen mezelf en andere mensen door te verlangen om te winnen, waarin ik aldus positieve en negatieve ervaringen van winnen en verliezen heb toegestaan te bestaan in mezelf in vergelijking met anderen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta te beseffen dat ik enkel zal ervaren in mezelf wat ik schenk/geef aan een ander, dus als ik competitie toesta te bestaan in mezelf als het verlangen om te winnen waarin ik wil dat de ander verliest, creer ik de ervaring van verlies/verliezen/falen in mezelf als wat ik toesta te bestaan in een ander als mezelf in en als het energetische construct van competitie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta te beseffen dat alle emotionele ervaringen in mezelf van zelf beoordeling, zelf beschuldiging, zelf onderdrukking en teleurstelling, afkomstig zijn van het systeem van competitie dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als positieve en negatieve ervaringen in en als vergelijking van mijn leven met het leven van andere mensen - in de plaats van stabiel en constant te staan/bestaan in en als mezelf in en als absolute zelf-verantwoordelijkheid één en gelijk met de geest, één en gelijk met competitie als wat ik heb toegestaan te bestaan in de realiteit als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik competitie heb toegestaan te bestaan in de wereld als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik competitie heb toegestaan te bestaan tussen andere mensen als mezelf, als constante energetische/emotionele reacties/ervaringen in en als het verlangen om te winnen en de angst om te verliezen - in de plaats van te beseffen dat dit een systeem is dat het zelfde is in elke geest als de geest die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als het spel dat gespeeld wordt in de mensheid als het verlangen/de zoektocht naar energie waarin de mensheid als mezelf energie put/ontgind uit het fysieke lichaam door te participeren in het spel van winnen en verliezen als gevecht/competitie en door niet te beseffen dat dit spel enkel bestaat op individueel niveau als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en aldus geprojecteerd zie op anderen als mezelf - waarin ik letterlijk enkel vecht tegen mezelf en daarin frictie/conflict/wrijving als energie creer/opwek in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat competitie als het verlangen om te winnen en de angst om te verliezen in en als het 'zelf-beeld' als 'wat andere mensen van mij denken' maar een systeem is dat als doel heeft het fysieke lichaam te ontginnen voor energie  door middel van frictie/emotionele reacties zodat het bewustzijnssysteem kan bestaan als gedachten, gevoelens en emoties als energie als de 'ziel', en dus niet echt is wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf mezelf te definieren in en als angst om te falen/verliezen - in de plaats van te beseffen dat dit deel uitmaakt van het construct van competitie dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als de illusie van het ego als mijn 'zelf-beeld' waarin ik mezelf definieer in en als 'wat andere mensen van mij denken'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta mezelf te definieren in en als 'wat andere mensen van mij denken' als een 'zelf beeld' dat bestaat in constant conflict en competitie waarin ik mezelf constant wil bewijzen als 'superieur' en 'de winnaar' en 'juist'/'goed' en 'beter dan andere mensen' - in de plaats van te beseffen dat dit mijn leven is en dat ik alleen besta HIER in en als mijn leven en alleen verantwoordelijk ben voor hoe ik mezelf ervaar in en als MIJN leven als HET leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat wanneer ik mezelf toesta te participeren in de negatieve energie van teleurstelling als falen/verliezen, ondersteun ik de positieve energetische ervaring in een ander van winnen/superioriteit en omgekeerd als het energetische construct van competitie in en als de mensheid waarin bepaalde mensen 'ontworpen' zijn als 'karakters'/persoonlijkheden van 'winnen' als positieve energetische ervaringen van zelfzekerheid, kracht, macht en anderen zijn ontworpen als persoonlijkheden van 'verliezen' als negatieve energetische ervaringen van faling, zelf onzekerheid, zelf medelijden, teleurstelling -- waarin beide deel uitmaakt van eenzelfde systeem waarin beide kanten elkaar voeden/ondersteunen omdat ze niet zonder elkaar kunnen bestaan omdat de slaaf de meester nodig heeft om slaaf te zijn en omgekeerd




ik stel mij tot doel alle vormen van competitie te stoppen in mezelf en de fysieke realiteit als wat ik heb toegestaan te bestaan - om een wereld te creeren/manifesteren waarin elk wezen gelijk is en staat/bestaat in eenheid en gelijkheid

ik stel mij tot doel te bewijzen dat ik niet competitie ben of conflict en dat communicatie ook kan bestaan zonder conflict/competitie/emotionele reacties

ik stel mij tot doel communicatie te ontwikkelen vanuit de stilte/constantheid/stabiliteit van mezelf als zelf-verantwoordelijkheid om in elk moment mezelf uit te drukken vanuit en in en als het principe van 'geef en je zal ontvangen' waarin ik communiceer met een ander in eenheid en gelijkheid met mezelf en aldus niet vecht vanuit het verlang om te winnen maar sta als het levende voorbeeld zodat elk ander mens zichzelf ook zal kunnen realiseren als het leven zelf, als NIET conflict -- zodat uiteindelijk al het conflict in de wereld gestopt zal worden, als hoe het conflict in elk mens gestopt is

ik stel mij tot doel mezelf te stoppen als een voedingsbron voor het conflict in de wereld door al het emotionele conflict in mezelf te stoppen en op te staan als het leven zelf als absolute eenheid en gelijkheid, constant en stabiel in elk moment van ademhaling - als niet maar 'een deel van de mensheid' als een bewustzijnssysteem dat ontworpen is om conflict/frictie/wrijving te creeren in en als menselijke relaties, maar als een 'aardling', als het bestaan zelf in en als de alleen-heid van mezelf als wie ik werkelijk ben als zelf-verantwoordelijkheid

Mei 2012: Dag 33: De armen zijn Arm omdat ze niet genoeg Werken!

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd neer te kijken op 'arme mensen', mensen die geen geld hebben of minder geld dan ikzelf door te geloven dat de hoeveelheid geld ze hebben, een bewijs is van hun 'karakter', in en als het geloof dat arme mensen arm zijn door hun eigen fout/schuld/toedoen omdat ze 'lui' zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten brainwashen door familie in en als het geloof dat arme mensen arm zijn omdat ze 'lui' zijn, als een beoordeling die ik gehoord heb van familie en die ik blindelings gekopieerd heb als een schijnbaar excuus voor waarom armoede bestaat en mag blijven bestaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het geloof dat 'arme mensen arm zijn omdat ze lui zijn en niet willen werken ' te aanvaarden als 'waarheid' en mezelf daarin tegen te houden in het onderzoeken van de realiteit om zelf inzicht te verwerven in wat eigenlijk echt is en hoe deze wereld echt in elkaar zit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de beoordeling van 'lui' die mijn omgeving/familie gebruikte om arme mensen te beoordelen als hun verklaring voor waarom armoede bestaat te hebben aanvaard en verder niet meer op onderzoek uitgegaan door mijn omgeving te vertrouwen en door niet genoeg te geven om het leven van een ander om voor mezelf te onderzoeken wat er nu eigenlijk echt gebeurt in deze wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat net de onwetendheid in het domweg aanvaarden/accepteren van de beoordelingen zoals 'arme mensen zijn lui' van mijn omgeving/familie de reden/oorzaak is waarom armoede en hongersnood nog steeds bestaat in deze wereld - omdat ik de moeite niet doe om verder te kijken dan mijn neus lang is als wat ik heb geleerd/gekopieerd van mijn omgeving/familie als beoordelingen over de realiteit om voor mezelf erachter te komen hoe de wereld nu eigenlijk echt in elkaar zit in en als het besef dat armoede en hongersnood als kinderen die sterven op straat onaanvaardbaar is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van mensen die sterven van de honger, mensen die arm zijn in deze wereld, door hen te beoordelen als 'lui' als de schijnbare reden waarom ze geen geld hebben en ik wel - in de plaats van mezelf in hun schoenen te plaatsen in en als het besef dat zij levende wezens zijn net als ik en dat de keuzes die zij maken in hun leven gelijk zijn aan de keuzes die ik maak in mijn leven, waarin alles gebaseerd is op overleving en op de kansen en mogelijkheden die ik krijg van mijn omgeving om daadwerkelijk geld te verdienen in deze wereld en om alles te krijgen/hebben om te kunnen overleven, hetgeen bepaald wordt door wat ik heb geleerd/meegekregen van mijn familie als kennis en informatie over de wereld als overlevings-technieken

dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat elk mens gelijk is in ontwerp en dat hoe mensen hun leven leiden in en als de keuzes die ze maken, compleet gebaseerd is op en bepaald is door hoe ze geprogrammeerd geweest zijn door de omgeving waarin ze geboren worden - hetgeen voor het grootste deel bepaald wordt door het schoolsysteem omdat in deze wereld kennis en informatie macht en controle is, waarin degenen met het meeste kennis en informatie, diploma's en certificaten, het meeste kansen hebben om veel geld te verdienen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit in te zien dat het huidige schoolsysteem in deze wereld ongelijk is in ontwerp en enkel meer ongelijkheid creert in deze wereld omdat het schoolsysteem in de derdewereld-landen vanuit het westen komt, als een daad van medelijden dat gefundeerd is op/door 'liefdadigheid', waarin zij om te beginnen al een nadeel hebben omdat de scholing die wij hun geven niet uit hun cultuur/tradities/gewoontes komt, maar uit die van ons, ten gevolge van de kolonisatie, waarin wij ons zijn gaan moeien met hun land, zonder ook maar iets te weten/bevatten/begrijpen van hoe zij leven en waarom -- hetgeen geresulteerd heeft in een absolute verstoring van al het evenwicht en een verlies van de natuurlijke toestand in hoe zij met hun omgeving en elkaar omgaan -- omdat het duidelijk is dat armoede en hongersnood en misbruik in de derdewereldlanden, enkel ontstaan is vanaf het moment dat het Westen daar voet heeft getreden en zich is gaan bemoeien.

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien en te beseffen dat de beoordeling/statement van mijn familie/omgeving dat arme mensen arm zijn omdat ze lui zijn en dat het daarom 'hun schuld' is als een reden/excuus/verklaring voor waarom wij ons daar niet mee zouden moeten bemoeien om het te stoppen, een statement is van stompzinnigheid en onwetendheid en die zich limiteert tot het eendimensionele perspectief van de persoon in kwestie, die in zijn 'visie' op de werkelijkheid geen rekening houdt met de werkelijkheid/waarheid als de geschiedenis van deze wereld waarvan de huidige toestand in de wereld en in elk land maar een resultaat/consequentie/uitspeling is, omdat de persoon die deze beoordeling over de wereld heeft geuit enkel bestond in de gelimiteerde visie van het ego van de geest als persoonlijke ervaringen, gedachten, meningen en visies die hij op zijn beurt had geleerd/gekopieerd van zijn familie/omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat het geloof/de beoordeling dat arme mensen arm zijn omdat ze te lui zijn om te werken een zeer gelimiteerde visie is op hoe de wereld in elkaar zit en dus geen rekening houdt met alle verschillende aspecten en factoren die ervoor zorgen dat mensen in een positie van armoede belanden in deze wereld, hetgeen dus absoluut niet zomaar te bevatten valt in een enkele beoordeling - en dat die beoordeling van 'arme mensen zijn te lui om te werken' in werkelijkheid maar een statement was van ego waarin de persoon die dit zei enkel op zoek was naar een energetische ervaring in zichzelf van 'superioriteit' en 'macht' waarin hij doelbewust de werkelijkheid als het bestaan van armoede negeerde en verwaarloosde in functie van zijn ego en waarin hij aldus zijn toestemming gaf voor het bestaan van armoede in deze wereld door de onwetendheid van het ego te gebruiken als 'schild' om achter te schuilen  waarin hij zogezegd onschuldig is en zijn handen kan schoon wassen van wat er hier gebeurt op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te geloven dat stompzinnigheid en onwetendheid van het ego als oppervlakkige beoordelingen een geldig excuus is om passief en inert te blijven in deze wereld in het oog/gezicht van kinderen die sterven op straat omdat ze geen geld hebben om te leven in deze wereld - in de plaats van te beseffen dat niets een geldig excuus is om niet op te staan in deze wereld en ten minste je in te zetten om te onderzoeken waarom deze wereld zo ongelijk/oneerlijk is in het besef dat een ander mezelf is en wat ik toesta te gebeuren met een ander is wat ik toesta te gebeuren met mezelf -- dus er is geen geldig excuus voor het niet onderzoeken van hoe deze wereld nu ECHT werkt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van andere mensen die ik zie in deze wereld via beoordelingen zoals 'arme mensen zijn LUI', in de plaats van te beseffen dat deze beoordelingen niets meer of minder zijn dan absolute stompzinnigheid en aanvaardde blindheid/onwetendheid

en dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan mezelf in de schoenen te plaatsen van elk wezen op aarde, en aldus het gezond verstand te ontwikkelen als het inzicht in hoe deze wereld zover had kunnen komen in het misbruik, de armoede, de hongsnood, de uitbuiting... als een inzicht in de menselijke geest die in ontwerp hetzelfde is in elk mens met als enige verschil de situatie/familie/omgeving waarin de mens geboren wordt en aldus gebrainwashed/geprogrammeerd wordt tot een bepaald systeem/programma dat zijn rol vervult in het geld-systeem van oftewel 'arm' oftewel 'rijk' oftewel neutraal -- waarin elk mens dezelfde wens/verlangen/droom heeft, om RIJK te worden, maar waarin maar een paar dit werkelijk kunnen bereiken, hetgeen over het algemeen bepaald wordt door familie en erfgoed -- hetgeen bewijst dat deze wereld niet 'eerlijk' is omdat alles van hoe/wat een mens zal worden als het soort leven dat hij/zij zal leiden compleet voorbepaald/voorontworpen is door geboorte

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen van te geloven dat 'eerlijkheid' bestaat in deze wereld en aldus allerlei redenen/rechtvaardigingen te bedenken voor waarom armoede en hongersnood bestaat


ik stel mij tot doel mezelf in de schoenen te plaatsen van elk wezen op aarde vanuit het besef dat ik één en gelijk ben met elk levend wezen op aarde - om werkelijk in te zien hoe deze wereld echt werkt, en aldus beoordelingen en definities te stoppen als de stompzinnigheid van het ego

ik stel mij tot doel aan te tonen dat en hoe het beoordelen van een ander in deze wereld niets is dan het ego als het verlangen/de zoektocht naar persoonlijke energetische bevrediging als de ervaring van superioriteit

ik stel mij tot doel alle excuses die de mensheid opwerpt om het bestaan van armoede en hongersnood 'goed te praten' te 'ontbinden' en teniet te doen door gezond verstand toe te passen als het besef dat wat ik toesta te gebeuren met een ander sta ik toe te gebeuren met mezelf in eenheid en gelijkheid

Mei 2012: Dag 32: Ik MOET Consumeren!

consument - come-and-see-my-end

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer een consument te zijn als een consumerend systeem dat continu op zoek is naar de volgende energetische opwinding/oplading waarin ik de fysieke realiteit consumeer door te kopen/gebruiken/verbruiken op basis van energie en niet op basis van fysieke noodzakelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een consument te zijn/worden door in interactie te staan met de fysieke realiteit vanuit mezelf als de persoonlijkheid in/van de geest die/dat ik mezelf heb toegestaan te worden, als de contante zoektocht naar energie als 'positieve gevoelens/ervaringen' in het consumeren van de fysieke realiteit - zonder ooit te beseffen dat deze relatie tussen mezelf en de fysieke realiteit waarin ik enkel neem en niets geef, enkel kan uitdraaien op chaos en vernieling omdat ik letterlijk de fysieke realiteit uitbuit/leegzuig

ik vergeef mezelf dat ik consumptie-gedrag heb toegestaan te bestaan in mezelf als de basis van de persoonlijkheid die ik mezelf heb toegestaan te worden, als een energetisch systeem dat gebaseerd/geprogrammeerd is op/in het zoeken naar een beloning in en als bezittingen waarin ik mezelf heb toegestaan bezeten te zijn/worden door de energetische opwinding/oplading die ik ervaar in mezelf wanneer ik de fysieke realiteit consumeer in en als het kopen van producten/spullen via geld, waarin ik de fysieke realiteit letterlijk heb gereduceerd/verminderd tot de slaaf van de geest die continu uitgebuit/gebruikt/misbruikt/ontmijnd/ontgind wordt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan mezelf te laten programmeren in en als het geloof/gevoel dat ik MOET consumeren om mezelf te kunnen zijn, als hoe ik mij heb laten programmeren door mijn familie/omgeving in en als het belonings-systeem als het verlangen/de zoektocht naar de positieve gevoelens/energie die ik ervaar bij het krijgen van spullen/producten/geld waarmee ik de waarde van mijn leven hier in de menselijke samenleving van overleving kan verhogen en aldus mijn kansen op sex/relatie verhogen als de overleving van mijn genen hier op aarde, omdat mensen zich aangetrokken voelen tot mensen die veel spullen/producten/geld hebben als een hoge kans op overleving in het menselijk geld-systeem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn interactie/expressie in deze fysieke wereld te laten leiden/bepalen door de energetische ervaring in mezelf als de zoektocht naar positieve ervaringen/gevoelens en niet op gezond verstand in en als het besef dat ik niet alleen besta in deze wereld en dat elke daad in elk moment een impact/consequentie heeft in deze wereld in de levens van andere wezens in deze wereld - waardoor ik mezelf heb toegestaan bij te dragen aan het ondersteunen van de consumptie-maatschappij als de uitbuiting/het misbruik van de fysieke realiteit, als de oorzaak/bron van armoede en hongersnood in een wereld van winnaars en verliezers waarin sommigen enkel nemen/hebben en alle anderen moeten afgeven en dus niets hebben/krijgen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten opvoeden door familie/omgeving als een consument door mezelf te hebben laten programmeren in en als het constante zoeken naar een positieve ervaringen en als het mezelf aldus laten leiden/sturen door het verlangen naar positieve ervaringen/energie/gevoelens - zonder ooit stil te staan bij hoe dit gedrag bijdraagt tot en de reden is van alle armoede en hongersnood en uitbuiting in deze wereld, omdat dit consumptie-gedrag/attitude gebaseerd is op het principe van 'nemen zonder geven', waardoor al wat ik neem ergens vandaan moet komen wat betekent dat iemand altijd zal moeten afgeven wat ik neem -- als wat ik een ander aldus ONTneem

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door ouders/familie/samenleving/televisie in en als het geloof/gevoel dat consumeren als het najagen van ego-centrische positieve ervaringen, het hoogste goed is - in en als de statement/het geloof/de houding van 'zolang als ik mij maar goed voel' -- waarin ik nooit zelfs maar heb overwogen om stil te staan bij de impact en consequenties van mijn gedrag op mijn omgeving als de rest van de wereld in en als het gezond verstand dat de wereld rond is en aldus elke daad van elk wezen een impact/gevolg/consequentie heeft in/op de levens van elk ander wezen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan het gezond verstand te zien/beseffen in het verantwoordelijkheid nemen voor de consequenties van mijn daden in/op de levens van de wezens in mijn omgeving en de wereld, als de enige manier waarop/waarin de wereld werkelijk kan bestaan in harmonie, om er zeker van te zijn dat geen enkel wezen wordt uitgebuit/misbruikt door het ego-centrische gedrag/houding van een ander

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de ego-centrische ervaring/definitie van 'harmonie' en 'balans' als het persoonlijk streven naar persoonlijk geluk, liefde en overvloed in mijn leven via geld zodat ik mij in harmonie en in balans kan voelen - zonder ooit te beseffen dat dit de illusie is van balans en harmonie die net de oorzaak/reden is van de onbalans/disharmonie in de fysieke realiteit, die gecreerd geweest is door de misbruikende natuur van het geld-systeem die wordt genegeerd door al diegenen in deze wereld die het geld hebben om in hun leven te kunnen participeren in de innerlijke ervaring van 'balans' en 'harmonie' waarin ze zichzelf isoleren/afscheiden van de rest van de wereld en van wat er werkelijk aan het gebeuren is in deze wereld

ik vergeef mezelf dat ik de illusie van balans en harmonie heb toegestaan te bestaan in deze wereld, in en als de consumptie-maatschappij, als een consumptie-item waarin mensen enkel kunnen participeren als ze geld hebben -- als het ultieme consumptie product waarmee mensen zichzelf volledig afsluiten/afscheiden van de realiteit en het besef dat er absoluut geen balans en harmonie is in de wereld en dat de ervaring van balans en harmonie als een energetische innerlijke toestand dus een illusie is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als positieve gevoelens/ervaringen, zonder ooit te beseffen dat alle positieve gevoelens/ervaringen waarin/waarmee ik mezelf heb gedefinieerd in en als het geloof dat 'dit is wie ik ben' als 'mijn persoonlijkheid' in en als 'wat ik leuk vindt en wat niet' - compleet gebaseerd zijn op mijn participatie in de consumptie-maatschappij als 'een consument', waarin ik mezelf heb gedefinieerd in en als het geld en de spullen die ik heb die het beeld van mezelf als 'een persoonlijkheid' in deze wereld opbouwen - wat dus betekent dat mijn 'persoonlijkheid' als het 'ik-bewustzijn' als wie ik altijd heb geloofd dat ik ben, een illusie/leugen is en eigenlijk louter een product is van de consumptie maatschappij waarin ik geboren ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan een persoonlijkheid te worden in deze wereld, als een systeem van misbruik, waarin de basis van mezelf als de bewuste geest compleet opgebouwd is en gebaseerd is op het misbruiken van mijn omgeving in en als mijn ego-centrische zoektocht/verlangen naar positieve ervaringen/gevoelens -

en dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat alle 'wetenschap' zoals psychologie die beweert dat de mens de bewuste geest IS als een 'natuurlijke toestand', duidelijk opzettelijk misleidend is en enkel bestaat in functie van het in stand houden van het huidige economische systeem als de consumptie-maatschappij -- door dus de bewuste geest van de mens als het 'ik-bewustzijn' dat volledig ontworpen is door de omgeving in en als het constante zoeken naar beloningen als positieve gevoelens/ervaringen niet te ontmaskeren als wat het is als het misbruikend systeem van het menselijk ego in en als het besef dat dit helemaal geen 'natuurlijke toestand' is maar een aangeleerde toestand die net indruist tegen al wat natuurlijk is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat al wat ik heb aanvaard en vertrouwd in deze wereld als 'de waarheid' en 'integer' zoals de wetenschap, gezondheidszorg, televisie en zelfs het schoolsysteem en de overheid enkel ontworpen is in functie van het in stand houden van het economische consumptie-systeem met als doel het creeren en ontwerpen van consumenten van elk nieuwgeboren kind in de samenleving, die nooit zelfs zal overwegen om stil te staan bij hoe deze wereld werkelijk in elkaar zit om te beseffen dat het economische model/systeem van de consumptie-maatschappij, die gebaseerd is op 'de zoektocht naar geluk/positiefheid' van de mens, enkel 'echt' kan zijn/lijken voor zij die nemen/krijgen/hebben/consumeren in deze wereld, maar niet voor hen die de consequenties van dit consumptie-gedrag moeten dragen/lijden en dus geconsumeerd/misbruikt/uitgebuit worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat mijn aanwezigheid in deze wereld als hoe ik mezelf heb toegestaan te worden als een 'identiteit'/persoonlijkheid/'ik-bewustzijn' dat gebaseerd is op het constante zoeken naar positieve gevoelens/ervaringen als 'meer' in en als het 'consumeren' in de consumptie-maatschappij waarin ik geboren ben, de oorzaak en reden is van al het lijden in deze wereld en dat het aldus mijn verantwoordelijkheid en taak is om op te staan in deze wereld en het consumptie-systeem van ongelijkheid te stoppen en te veranderen tot een systeem waarin geen enkel wezen misbruikt/uitgebuit/geconsumeerd wordt als een hemel op aarde voor allen

 ik vergeef mezelf dat ik een onderwijssyteem heb toegestaan te bestaan dat kinderen aanleert om te negeren wat er werkelijk gebeurt in deze wereld en om vooral geen verantwoordelijkheid te nemen voor de wereld, maar enkel op zoek te gaan naar beloningen/erkenning/aandacht als 'goede punten' - als het tegenovergestelde van wat het onderwijssysteem werkelijk zou moeten zijn in deze wereld als een systeem/institutie die instaat voor het ondersteunen van de ontwikkeling van elk kind tot een verantwoordelijke, zelf-bewuste volwassene die zich compleet gewaar is van zijn/haar verantwoordelijkheid voor deze fysieke wereld in en als het besef dat elk gedrag consequenties heeft om de omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te bestaan in en als complete onwetendheid en blindheid van de consequenties van elke daad die ik uitvoer in elk moment van ademhaling in deze wereld - door mezelf te hebben toegestaan mezelf te laten programmeren door mijn omgeving/familie in en als het geloof dat ik niet echt besta in deze wereld en dat mijn daden/expressie dus ook niet echt uitmaakt en dat het dus niet uitmaakt wat ik doe als de ervaring van machteloosheid die ik mij geprogrammeerd geweest is in interactie met mijn omgeving als ouders en leerkrachten - als een leugen die ik heb gelooft/vertrouwd ondanks het overduidelijke bewijs van het misbruik/de uitbuiting als de hel op aarde die het resultaat is van het economische consumptie-systeem waarin ik in elk moment in deze wereld participeer en dus ondersteun en voedt en toesta te bestaan, wat betekent dat ik wel degelijk macht heb in deze wereld in al wat ik doe in elk moment van ademhaling als de levende statement van wat ik ondersteun en toesta te bestaan in deze wereld en wat niet

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn inertie en passiviteit in deze wereld proberen te rechtvaardigen door te geloven dat 'het toch niets uitmaakt wat ik doe' en dat 'ik maar één mens ben en aldus niets kan veranderen of beinvloeden in deze wereld van biljoenen' - in de plaats van te beseffen dat elke structuur en elk systeem in deze wereld dat macht en invloed uitoefent op en in de fysieke realiteit en de levens van elk wezen op aarde, opgebouwd is door/uit individuen net als ik die één voor één,  zichzelf hebben toegestaan zich te laten misleiden en programmeren  door het consumptie-systeem tot het worden van 'consumenten' in en als de leugens/illusie van de geest als het geloof dat 'het enige wat telt is dat ik mij goed voel' - wat betekent dat zij allen, net als ik, één voor één zich zullen realiseren dat wij verantwoordelijk zijn voor al wat er gebeurt hier op aarde en dat de zoektocht naar het geluk meer leed dan werkelijk geluk heeft gebracht en aldus herbekeken en hergeformuleerd dient te worden zodat  het 'levens-credo' van het menselijk bestaan op aarde, in dienste staat van een wereld vorm te geven die het waard is om in geboren te worden voor elke levensvorm -- hetgeen onvermijdelijk zal resulteren in een totale verandering van infrastructuur en systeem dat het leven op aarde coordineert

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn uitdrukking/gedrag/beweging in deze wereld te laten coordineren door ego-centrisme als persoonlijke verlangens/geloofsystemen/gedachten, gevoelens en emoties vanuit de consumptie-houding die ik in mezelf heb laten programmeren doorheen mijn kindertijd door omgeving/familie in en als de bewuste geest die compleet gebaseerd is op het constante zoeken naar persoonlijke positieve ervaringen/gevoelens en alle consequenties van mijn daden in deze fysieke realiteit compleet negeert en ontkent - in de plaats van mezelf te sturen in elk moment van ademhaling in en als wat het beste is voor allen, als het één en gelijk staan met de consequenties en gevolgen van mijn daden in elk moment van ademhaling in en als het volledige gewaarzijn van wie ik ben in deze wereld en in wat mijn aanwezigheid in deze wereld praktisch resulteert, in het besef dat elke innerlijke ervaring als gedachten,gevoelens en emoties als de bewuste geest is, het consumptie-systeem is dat ik in mezelf heb laten programmeren dat bestaat in en als complete blindheid/onwetendheid van wat echt is en hoe de realiteit werkelijk functionneert



zelf correctieve statements:

ik stel mij tot doel een efficiente en effectieve onderwijs-instelling te ontwikkelen dat gebaseerd is op het gezond verstand van/in het verantwoordelijkheid nemen voor ons bestaan hier op aarde in en als het besef dat elke daad consequenties draagt en het aldus van uiterste belang is dat elk levend wezen zichzelf uitdrukt en beweegt in deze wereld in absolute eenheid en gelijkheid met de consequenties van elke daad en elke beweging

ik stel mij tot doel aan te tonen dat en hoe de huidige onderwijs-instellingen niet gebaseerd zijn op wat het beste is voor allen, maar enkel producten zijn van de consumptie maatschappij en aldus inefficiente volwassenen creert die niet in staat zijn om op een verantwoorde manier om te gaan met de wereld omdat ze elke vorm van gezond verstand ontbreken en enkel 'logica' bezitten als de technieken en manieren van de bewuste geest om te krijgen wat het wil van zijn omgeving als de wetten die worden toegepast in het economische model/systeem van misbruik en uitbuiting

ik stel mij tot doel te bestaan/staan in deze wereld als het levende voorbeeld van wie/hoe de mens werkelijk is als een respectvol wezen dat op een verantwoorde manier omgaat met zijn/haar omgeving in elk moment van ademhaling - als het rimpel-effect dat kan/zal ontstaan in mijn omgeving als de wereld zodat uiteindelijk elk mens zichzelf kan/zal realiseren als wie zij werkelijk zijn als het leven zelf als zelf-verantwoordelijke wezens die samen een hemel op aarde zullen creeren naar het beeld en de gelijkenis van zichzelf

ik stel mij tot doel aan te tonen dat en hoe deze wereld niets is dan het beeld en de gelijkenis van wie/hoe elk mens is vanbinnen als hoe/wie wij onszelf hebben toegestaan te worden als consumptie-systemen in en als het 'bewustzijn' dat in elk moment op zoek is naar persoonlijk geluk zonder ooit stil te staan bij de gevolgen/consequenties op/in de fysieke realiteit als de levens van andere wezens en dat aldus het startpunt van wie het individu is vanbinnen, de bepalende factor is van hoe de systemen in de wereld zullen omgaan met de wereld en elk levend wezen, gebaseerd op/bepaald door hoe het individu in interactie staat met zijn/haar omgeving

ik stel mij tot doel het tot gewaarzijn van elk mens te brengen dat en hoe elk van ons gelijkmatig verantwoordelijk is voor deze hele wereld en dat niemand deze verantwoordelijkheid zal/kan ontsnappen - als de enige manier waarop er nog 'hoop' kan bestaan voor het veranderen van deze wereld tot een waardige en aangename plek om in geboren te worden, waar je ook geboren wordt

mei 2012: Dag 31: Vechten in en om Eigenwijsheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer eigenwijs te zijn door kennis en informatie in mezelf vast te houden als 'wijsheid' die ik gebruik in het gevecht met andere mensen in mijn verlangen/zoektocht naar energie als superioriteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer wijsheid als inzichten en realisaties over de realiteit van mezelf af te scheiden en te gebruiken in mijn persoonlijke zoektocht naar de energetische ervaring van superioriteit door te vechten tegen anderen met 'mijn wijsheid' in en als eigenwijsheid - in de plaats van mezelf in elk moment uit te drukken in en als wat het beste is voor allen als één als gelijk in en als de simpliciteit van ademhaling waarin ik beweeg in eenheid en gelijkheid met/als het bestaan  en er dus geen conflict/frictie/gevecht kan bestaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer te vechten met kennis en informatie in en als 'eigenwijsheid' vanuit de ervaring van angst/inferioriteit in mezelf tegenover andere mensen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta mezelf uit te drukken in eenheid en gelijkheid met anderen door opzettelijk te zoeken naar conflict om energie te kunnen opwekken in mezelf zodat ik kan participeren in het ego van de geest/mind als het energetische systeem dat ik mezelf heb toegestaan te worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet te beseffen dat elk mens in deze wereld op zoek is naar energie en aldus opzettelijk en bewust frictie/wrijving/conflict gaat creeren door te vechten in en als eigenwijsheid als kennis en informatie om reacties te ontginnen/uit te lokken in een ander zodat zij zelf kunnen participeren in energetische reacties/ervaringen - wat betekent dat er niet te 'redeneren' valt met mensen want mensen zijn opzettelijk en doelbewust onwetend en onredelijk in en als hun verlangen naar energie als frictie/wrijving/conflict als het opzettelijk creeren van afscheiding in en als zelf-oneerlijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan verantwoordelijkheid te nemen voor een ander als mezelf en één en gelijk te staan met een ander als mezelf, door op zoek te zijn naar energie als afscheiding als 'een ervaring' waarin ik opzettelijk in gevecht ga met anderen om te kunnen participeren in de energie van het ego in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf niet te willen realiseren in en als eenheid en gelijkheid door mezelf te hebben toegestaan een mind/energie junkie te worden als verslaafd aan de frictie/wrijving/conflict dat ik zelf creer in en als de mind in en als eigenwijsheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer op zoek te gaan naar conflict om te kunnen reageren met energie/emoties om mezelf als het energetische systeem van het ego te kunnen voeden - waarin ik niet alleen mezelf als het ego voedt, maar ook het ego in de ander

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan mezelf uit te drukken in en als de stilte, stabiliteit van mezelf als het leven zelf in en als eenheid en gelijkheid --door te bestaan in en als ego-centrisme als mijn persoonlijke verlangen/zoektocht naar energie waarin ik mijn omgeving ontgin door conflict te creeren in en te vechten met kennis en informatie in en als eigenwijsheid, waarin ik opzettelijk probeer een energetische reactie uit te lokken in anderen om mezelf als het energetische systeem dat ik mezelf heb toegestaan te worden te kunnen voeden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te nemen voor het conflict als emotionele reacties die ik ervaar in mezelf als reactie op de expressie van anderen - door anderen te beschuldigen in en als het geloof dat zij reacties proberen uit te lokken bij mij en dat zij mij aanvallen -- in de plaats van te beseffen dat het enige dat reageert is het ego als het energie-verslaafde systeem dat ik mezelf heb toegestaan te worden en niet het leven zelf als eenheid en gelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de energetische ervaring van eigenwijsheid in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het gevecht/conflict dat ik ervaar in mezelf met mijn omgeving door te geloven dat het de schuld is van mijn omgeving dat ik conflict ervaar in mezelf, door hoe zij zich uitdrukken tegenover mij - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor het verlangen om te reageren als het verlangen naar energie dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als de ware reden is voor waarom ik reageer op de expressie van anderen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nog maar te overwegen van te geloven dat andere mensen verantwoordelijk zijn voor het conflict dat ik ervaar in mezelf in relatie met mijn omgeving als emotionele reacties - in de plaats van te beseffen dat het energetische systeem van emoties, gedachten en gevoelens als conflict/frictie/wrijving/gevecht/afscheiding een systeem is dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf waardoor ik de illusie heb gecreerd dat dit systeem echt is en macht heeft over mij in en als hoe het schijnbaar afgescheiden bestaat van mezelf en dus niet meer besef dat ik zelf de bron en oorsprong ben van de ervaring van mezelf in en als dit systeem van gedachten, gevoelens en emoties als energie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn verantwoordelijkheid voor de energetische reacties/ervaringen in en als emotionele reacties die ik ervaar in mezelf te abdiceren door te geloven dat 'andere mensen' en 'de wereld verantwoordelijk zijn voor hoe ik mezelf ervaar in en als mezelf in de plaats van te beseffen dat ik zelf de afscheiding tussen mezelf en 'andere mensen' in en als het verlangen naar relaties heb gecreerd en toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer geen verantwoordelijkheid te nemen voor het verlangen naar relaties dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf waarin ik mezelf afscheid van 'andere mensen' in en als het verlangen om 'niet alleen te zijn' als het verlangen om te participeren in energie die ik opwek in en als de frictie/wrijving/afscheiding/gevecht die ik creer tussen mezelf en mijn omgeving - in de plaats van één en gelijk te staan met al wat hier bestaat in en als mezelf in en als zelf-eerlijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta en accepteer te beseffen dat elk conflict/frictie/wrijving/energetische reactie die ik ervaar tussen mezelf en 'andere mensen' is altijd compleet zelf gecreerd vanuit een verlangen naar energie dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als zelf-oneerlijkheid en dus steeds compleet mijn verantwoordelijkheid is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer er altijd  vanuit te gaan dat ik gelijk heb en anderen ongelijk

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat gelijk en ongelijk beiden een polariteit zijn in en als het ego van de geest/mind als het systeem van energie dat ik mezelf heb toegestaan te worden - en dat in de realiteit 'gelijk' en 'ongelijk' niet echt bestaan, al wat bestaat is HIER in en als eenheid en gelijkheid in en als mezelf als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan en mezelf uit te drukken in en als eigenwijsheid als het geloof dat ik gelijk heb en anderen ongelijk als het gevecht/de afscheiding die ik heb gecreerd in mezelf als het energetische systeem dat ik mezelf heb toegestaan te worden -- en hierin een constant gevecht te hebben gecreerd tussen mezelf en mijn omgeving waarin ik continu 'vecht voor mijn recht/gelijk' en waarin ik mij ook continu aangevallen voel door het gevoel te hebben dat andere mensen mijn recht/gelijk van mij proberen af te pakken en dat zij gelijk willen krijgen, waarin ik mezelf gevangen heb gezet in en als een constant emotioneel conflict in mezelf met mijn omgeving in de plaats van te staan/bestaan in en als eenheid en gelijkheid in en als zelf-eerlijkheid als de simplistische eenvoudige zelf eerlijke en onvoorwaardelijke expressie van mezelf in elk moment van ademhaling als wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan het ego gevecht als het vechten voor mijn 'recht'/gelijk dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf te projecteren op anderen in en als het verlangen om mijn verantwoordelijkheid tegenover mezelf te abdiceren, waarin ik nooit besef dat het gevecht/conflict dat ik ervaar met mijn omgeving als het vechten voor het recht/gelijk, om gelijk te krijgen, eigenlijk het gevecht is dat ik ervaar tegen/met mezelf in en als de ontkenning van wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als het ego van de geest/mind als eigenwijsheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta onvoorwaardelijk mezelf te zijn door in constant gevecht te bestaan met mijn omgeving in en als angst om aangevallen te worden door andere mensen in de plaats van te beseffen dat ik degene ben die mijn omgeving aanvalt in en als het verlangen om gelijk te krijgen en erkenning te krijgen voor mijn 'wijsheid' als kennis en informatie - als het ego, energetische systeem dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer niet eerlijk te zijn met mezelf over wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als het ego-gevecht met mijn omgeving waarin ik continu mijn omgeving aanval in en als de geheime achterklap/gedachten in mezelf als beoordelingen en definities - door mijn geheime achterklap/gedachten te projecteren op andere mensen en mij daarin aangevallen te voelen, zonder dus te beseffen dat ik het ben die mezelf als andere mensen aanvalt door niet te beseffen dat wat ik een ander aandoe, is wat ik mezelf aandoe in eenheid en gelijkheid als wie ik werkelijk ben als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toesta te staan/bestaan in eenheid en gelijkheid met mijn omgeving door te bestaan in en als het verlangen naar energie als het creeren van conflict/wrijving/gevecht/frictie tussen mezelf en mijn omgeving in en als geheime achterklap/gedachten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf toesta en accepteer mij aangevallen te voelen door mijn omgeving en werkelijk te geloven dat mijn omgeving mij aanvalt wanneer mijn omgeving niet met mij akkoord gaat en mij geen erkenning geeft en te geloven dat ik mezelf daarom moet verdedigen in en als eigenwijsheid en mijn omgeving dus terug moet aanvallen via kennis en informatie door te beseffen dat ik wel gelijk heb en zij niet - in de plaats van te beseffen dat ik hierin besta in en als het ego van de geest/mind als eigenwijsheid als het geloof dat ik superieur ben in en als 'mijn' kennis en informatie als het energetische systeem dat ik in mezelf heb toegestaan te bestaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat ik zal ontvangen wat ik geef/uitstuur - dus ik zal gevecht/aanvallen/conflict ervaren van mijn omgeving wanneer/als ik gevecht/aanvallen/conflict uitstuur - en ik zal enkel het ego van anderen zien/ervaren wanneer/als ik zelf besta in en als het ego in relatie met anderen



zelf correctieve statements:

ik stel mij tot doel te staan als het leven zelf, in en als absolute zelf-verantwoordelijkheid - in en als het stoppen van alle verwijten en beschuldigingen tegenover anderen - om te staan/bestaan als het levende voorbeeld als/van het leven zelf

ik stel mij tot doel alle eigenwijsheid in mezelf als het leven zelf te stoppen en mezelf uit te drukken en te bestaan in en als nederigheid in en als de dankbaarheid voor het leven zelf in en als het besef dat ik HIER mag bestaan in en als de fysieke realiteit

ik stel mij tot doel mezelf HIER te brengen in en als de fysieke realiteit in en als nederigheid als de constante, stabiele zelfeerlijke expressie van mezelf als het leven zelf wanneer en als ik mezelf betrap op het participeren in het ego van de geest/mind als eigenwijsheid als het gevecht/conflict/frictie met anderen

ik stel mij tot doel mezelf te stoppen in het creeren van gevecht/conflict/frictie in mezelf in communicatie/interactie met anderen en om te bestaan in en als het besef dat wat ik toesta te bestaan in mezelf is wat ik toesta te bestaan in de wereld als het leven zelf in de vorm van oorlog en moord -- en ik stel mij tot doel om een effectieve/efficiente, praktisch gerichte en directe communicatie te ontwikkelen waarin ik luister naar een ander in en als eenheid en gelijkheid en niet vanuit het ego als de illusie van eigenwijsheid en de polariteit van gelijk - ongelijk -- met het oog op het creeren van een realiteit die het beste is voor allen in en als het besef dat elk conflict/gevecht altijd afkomstig is vanuit het ego als het verlangen naar de energetische ervaring  van eigen-belang en superioriteit

ik stel mij tot doel te bestaan in en als de onvoorwaardelijkheid van ademhaling als wie ik werkelijk ben, om mezelf in elk moment uit te drukken als het leven zelf als wat het beste is voor allen en niet vanuit het ego als energetische reacties als het verlangen naar positieve gevoelens

Mei 2012: Dag 30: Puberteit

Puberteit is zogezegd de tijd waarin het kind 'een eigenheid' zoekt/vindt/creert en dus blijkbaar ook de tijd waarin hij/zij in conflict/gevecht gaat met de ouders -- waarin de ouders dan het gedrag van 'de puber' gaan afkeuren en verwerpen en beoordelen als 'idioot', 'slecht', 'dom', 'vreemd', etcetera en aldus de tiener gaan beoordelen/belabelen als 'de puber' en zeggen dat 'hij/zij in de puberteit zit' als een soort van denigrerende, neerkijkende statement waarin het gedrag van de tiener duidelijk niet au serieux genomen wordt en afgedaan wordt als 'hij/zij zit maar in een fase', waar de volwassene zich dan boven plaatst in en als de houding/mening/idee/gevoel van 'ik ben daar al door, ik weet wat dit is, want ik ben ouder en heb aldus meer levenservaring' als een zelf toegewezen gevoel/idee van superioriteit, als net hetgene waar de tiener/'puber' zich tegen gaat afzetten en de oorzaak van het hele conflict/gevecht in de eerste plaats.

En de reden dat de puberteit wordt gezien als 'maar een fase' waar ze doorgaan en weer uitgroeien om nadien 'weer normaal' te worden als een kloon/kopie van de ouders/omgeving, is niet omdat tieners/pubers werkelijk beseffen dat wat ze doen 'niet ok/normaal/goed' is, maar omdat ze zoveel tegenwind, beoordelingen en kritiek krijgen van hun ouders/omgeving dat ze het gevecht opgeven en zich in een rol passen die wordt aanvaard door de omgeving, als de ultieme ervaring die dient als het bewijs dat je nooit anders zal kunnen worden dan je ouders, het is onmogelijk -- je bent gedoemd om een kopie te worden van je ouders en het feit dat je het gevecht opgegeven hebt in de puberteit is het bewijs dat je ouders en je omgeving je bezitten, dus nu ben je net als hen een slaaf van het geld-systeem en zal je een leven leiden naar hun evenbeeld.



ik vergeef mezelf dat ik puberteit heb toegestaan te bestaan  in deze wereld,  als een 'fase' waarin kinderen zich afzetten en vechten tegen hun ouders, hetgeen volledig als vanzelfsprekend wordt gezien en totaal niet werkelijk onderzocht in en als het besef dat dit gevecht niet zomaar een 'idiote' uitdrukking is van het kind maar een duidelijk bewijs dat er iets mis is in de opvoeding en communicatie met het kind

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat puberteit een normale levensfase is omdat het zo wordt afgetekent en gepresenteerd in psychologie-boeken en door leerkrachten en ouders en volwassenen in deze wereld, alsof zij nooit zelf door deze 'fase' geweest zijn en dus niet beseffen dat puberteit absoluut niets te maken heeft met het leven, maar eigenlijk een gevolg is van een gebrek aan duidelijke en respectvolle communicatie tussen ouder en kind tijdens de opvoeding waarin het kind zich verloren, machteloos en minderwaardig voelt  door een gebrek aan zelf-kennis, zelf-respect en zelf-vertrouwen en aldus een gevecht creert om macht op te eisen en te ervaren in zichzelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat de 'psychologen' en 'sociologen' en 'wetenschappers' in deze wereld die onderzoek doen naar en boeken schrijven over het kind en 'puberteit', zelf in complete ontkenning en onderdrukking bestaan van hun verleden toen zij door die 'fases' geweest zijn, waarin ze zich hebben verheven boven de realiteit in afscheiding van de realiteit als zichzelf en aldus allerlei studies creeren en publiceren die enkel afscheiding tussen ouder en kind promoten als het ondersteunen van de schijnbare superioriteit van de ouder over het kind, omdat de ouder de boeken en studies over kinderen en 'puberteit' gelezen heeft en nu 'weet wat er aan de hand is met haar/zijn kind' -- in de plaats van te beseffen dat de enige studie en wetenschap die het beste voor ieder wezen is, is zelf-studie en zelf-onderzoek in en als de zelf-realisatie dat ik HIER besta, één en gelijk met alle levende wezens dus ik ben het leven zelf, om vanuit dat startpunt van eenheid en gelijkheid mezelf in de schoenen te plaatsen van elk wezen en zelf in te zien en te beseffen wat er werkelijk gaande is hier in deze realiteit -- waar dus geen studies of boeken voor nodig zijn, enkel zelf-ontwikkeld gezond verstand, die voortkomt uit respect voor het leven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat volwassenen die neerkijken op puberteit' en het beoordelen als 'maar een fase' waarin ze het gedrag van 'de puberende tiener' afkeuren in en als hun persoonlijke meningen over wat goed/slecht en juist/fout is, gewoon mensen/wezens zijn die zichzelf compleet hebben afgescheiden van zichzelf als de tiener in zichzelf en bestaan in complete zelf-ontkenning en zelf-onderdrukking waardoor ze niet meer in staat zijn om zichzelf te zien in een ander ongeacht de leeftijd in en als eenheid en gelijkheid -- omdat ze vast zitten in het ego van de geest/mind als het verlangen om macht en controle te hebben over hun omgeving als hun kinderen door middel van kennis en informatie als definities, waarin ze aldus niet beseffen wat de werkelijke oorzaak/bron/reden/startpunt is van het gedrag van hun kind en zich zelf eigenlijk machteloos voelen tegenover het 'afwijkende' gedrag van hun kind en het alsnog proberen onder hun controle te houden door het te beoordelen/veroordelen in een poging om het kind te onderdrukken, zoals ze zichzelf hebben onderdrukt in zichzelf en hebben laten onderdrukken door hun ouders

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat het fenomeen 'puberteit' niets te maken heeft met tieners/pubers in deze wereld, maar een resultaat is van een compleet dysfunctionele manier van leven/opvoeden van kinderen -- en dat puberteit als de 'bom die barst' in het gezin geen 'normale levensfase' is, maar een teken dat er iets serieus mis is in de opvoeding -- en dat het feit dat 'puberteit' vastgesteld wordt door de mensheid als 'een normale levensfase' een teken is dat dit probleem in onze opvoeding van onze kinderen al heel lang bestaat en dus nooit werkelijk onderzocht geweest is, wat maar aantoont hoe onwetend/blind/stompzinnig/gelimiteerd de mens werkelijk is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien hoe absurd en stompzinnig de wetenschap van psychologie en sociologie en pedagogie omgaat met de 'puberteit', als het proberen behandelen van 'de puberende tiener' en ouders handleiding proberen te geven voor hoe ze moeten omgaan met 'hun puber' - in de plaats van de oorzaak/oorsprong/bron/startpunt van 'puberteit' te onderzoeken en daar een oplossing voor te vinden, in en als het besef dat gevecht/conflict niet normaal is en een teken is van ziekte/dysfunctie -- waardoor psychologie, sociologie en pedagogie nooit werkelijk de mensheid heeft gedient in het werkelijk zoeken naar oplossingen voor onze problemen, maar enkel heeft bestaan als een bevestiging en ondersteuning van onze dysfunctionele manier van leven door enkel geconcentreerd te zijn op geld verdienen, aangezien er veel meer geld te verdienen valt in het in stand houden van de problemen waardoor boeken geschreven en verkocht kunnen blijven worden en onderzoek/studies kunnen blijven gemaakt worden, dan in het werkelijk oplossen van de problemen en ze voor eens en voor altijd te stoppen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan te beseffen dat 'puberteit' maar een beoordeling/definitie is die gebruikt wordt door mensen die zich boven de realiteit willen plaatsen in en als het gevoel dat ze alles onder controle hebben omdat ze WETEN hoe de realiteit in elkaar zit in en als kennis en informatie als beoordelingen en definities die ze hebben gekopieerd van hun omgeving als de wetenschap die ze dan plaatsen over mensen en situaties - waarin de wetenschap duidelijk een excuus is dat gecreerd is door en voor mensen zodat ze het gevoel/geloof kunnen hebben dat ze controle hebben over de wereld/realiteit zodat ze niet echt moeten stil staan in zichzelf en werkelijk kijken naar zichzelf als de realiteit als wat HIER bestaat in zelf-eerlijkheid om te zien wat er ECHT gaande is HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in 'puberteit' als het mij verzetten/vechten tegen mijn omgeving/ouders door opzettelijk het tegenovergestelde te doen van wat ik veronderstelde dat zij verwachten/willen van mij waarin ik mij machtig en in controle voelde in en als het geloof/gevoel dat ik mijn 'eigenheid'/identiteit aan het creeren/bevestigen was -- in de plaats van te beseffen dat deze illusie van 'eigenheid'/identiteit als het gevoel van macht en superioriteit in mezelf een reactie was op de inferioriteit en machteloosheid en onbeduidendheid die ik ervoer in en als de relatie die ik had gecreerd met mijn ouders waarin ik eigenlijk vocht voor mijn aanvaardde limitaties in en als de beoordelingen/definities waarmee ik mezelf had geidentificeerd als het product van mijn omgeving/familie -- waardoor ik uiteindelijk de val heb gezet voor mezelf om 'het gevecht op te geven' omdat ik mezelf definieerde in en als 'wat mijn omgeving/familie van mij denkt' waardoor ik zowieso steeds op zoek zal gaan naar de meest positieve ervaring en mezelf uiteindelijk aldus zal aanpassen aan de rol/persoonlijkheid/beeld van mezelf in deze wereld die beoordeeld/gedefinieerd wordt door mijn omgeving/familie als goed/positief waarin ik dus een kopie/kloon wordt van mijn omgeving/familie -- in de plaats van te beseffen dat wie ik werkelijk ben is HIER in en als de natuurlijke expressie van mezelf, constant en stabiel in elk moment van ademhaling, in en als eenheid en gelijkheid, ongeacht wat mensen al dan niet van mij denken of hoe ze op mij reageren, ik BEN HIER



Zelf Correctieve statements:

ik stel mij tot doel aan te tonen dat puberteit niet bestaat als een 'levensfase', maar een begrip is dat uitgevonden geweest is door de mens vanuit het verlangen van de mens om niet te kijken naar wat er werkelijk gaande is in deze wereld en wie wij werkelijk zijn als levende wezens - waarin de 'puberteit' als de 'oorlog in het gezin' een resultaat en consequentie is van een compleet dysfunctioneel en misbruikend opvoedings-systeem/ontwerp dat een gevolg en uitvloeisel is van het ego van de geest/mind als ego-centrisme dat de mens geworden is, waarin duidelijk is dat ouders niet echt geven om hun kinderen en aldus hun kinderen niet opvoeden in eenheid en gelijkheid in en als respect voor het leven in het kind dat één en gelijk is aan het leven in de ouder als wat het beste is voor allen - in en als de overweging en het besef dat wij als ouders niet enkel 'ons kind' opvoeden, waarin het lijkt alsof we 'mogen doen wat we willen' in het vormgeven van 'ons kind' naargelang 'ons ideaalbeeld' dat compleet gebaseerd is op de ego-centrische gevoelens van de ouder, maar dat hoe wij ons kind opvoeden/programmeren de toekomst van de wereld zal bepalen

ik stel mij tot doel aan te tonen dat het van opperste belang is dat ouders aan zichzelf werken voordat ze kinderen krijgen, om tot een duidelijk begrip en standpunt te komen in zichzelf van wie zijn zijn als een levend wezen hier op aarde en de verantwoordelijkheid die zij hebben voor het leven op aarde - omdat zij als ouders van de volgende generatie mensen, verantwoordelijk zijn voor de toekomst van de wereld in elke daad en woord die zij uitdrukken tegenover hun kinderen

ik stel mij tot doel aan te tonen dat kinderen niet meer of minder worden dan het evenbeeld van de ouders als wat in het kind vanaf de geboorte geprogrammeerd wordt door de omgeving als familie, schoolsysteem en samenleving - en dat het dus een illusie is om te veronderstellen en te geloven dat kinderen meer zullen zijn/worden dan de ouders omdat ouders hun kinderen onmogelijk meer kunnen meegeven/aanleren dan wie/wat zij zichzelf hebben toegestaan te worden -- wat betekent dat als ouders niet staan als het levende voorbeeld van wat zij verwachten/willen van hun kinderen, dat hun kinderen dan ook onmogelijk zullen/kunnen voldoen aan dit beeld

ik stel mij tot doel aan te tonen dat kinderen nooit meer kunnen/zullen zijn/worden dan wat de voorgaande generaties geweest zijn, als wat hen doorgegeven wordt - omwille van het simpele feit dat een kind gecreerd wordt in de buik van de moeder, met de cellen van de moeder, het bloed van de moeder en de voeding van de moeder en wanneer het geboren wordt, wordt de geest van het kind gevoed met de geest van de ouders - waardoor het kind dus onmogelijk meer of anders kan zijn dan wat de omgeving als ouders/familie/schoolsysteem in het kind programmeert -- wat dus betekent dat ouders op elke manier verantwoordelijk zijn voor de toekomst van de wereld in en als de kinderen die hier geboren worden, in en als het besef dat de 'output' van hun kind niet meer of minder zal zijn dan de 'input' als wat ouders doen en zeggen tegenover het kind in elk moment van ademhaling en dat het geloof/de hoop dat de toekomst beter zal zijn en dat onze kinderen beter en meer ontwikkeld zullen zijn in de toekomst een illusie is, omdat het duidelijk is dat de huidige input als wat kinderen meekrijgen tijdens hun kindertijd in wat de ouders zeggen/doen tegenover hun kinderen vanuit ego-centrisme, enkel kan leiden tot en resulteren in rampspoed, onheil en chaos

ik stel mij tot doel aan te tonen dat het niet uitmaakt wat de intentie is van de ouder in de opvoeding van het kind, als de poging en het verlangen van de ouder om van het kind een 'super-wezen'/'genie' te maken als een betere versie van de ouder, als de ouder niet staat als het levende voorbeeld -- omdat de waarheid van de ouder dat de ouder probeert te verbergen achter het masker van positiefheid en 'liefde', niet verborgen kan worden tegenover het kind, en het kind aldus niet zal ontwikkelen volgens de intentie en verlangens van de ouder, maar volgens en naar het evenbeeld van wie de ouder is vanbinnen als een ego-centrisch, leugenachtig, manipulatief wezen

 ik stel mij tot doel de ouders in deze wereld op te voeden tot wezens die staan/bestaan in en als zelf-kennis en gezond verstand als de levende voorbeelden in en als absolute zelf-verantwoordelijkheid in en als het besef dat de wereld niet in handen van onze kinderen zal liggen, maar in onze handen - als hoe wij het voorbeeld geven van hoe er met de wereld moet worden omgegaan om uiteindelijk ervoor te zorgen dat er een hemel op aarde gecreerd en onderhouden kan worden waarin elke generatie van mensen staat/bestaat als het levende voorbeeld voor de kinderen