Dag 535: Wanneer je Meningen Waardeloos Zijn is Wanneer je ze niet Leeft - Wat wil het Zeggen om een Mening te Leven?

Dag 535: Wanneer je Meningen Waardeloos Zijn is Wanneer je ze niet Leeft 

Wat wil het Zeggen om een Mening te Leven?

Om terug te komen op waarom het is dat we in die specifieke neiging gaan in onszelf van het onderdrukken van onze onzekerheden in relatie tot hoe onze wereld en realiteit eigenlijk in elkaar zit - onzekerheden die afkomstig zijn van onze kindertijd waarin we zoveel vragen hadden die onbeantwoord bleven in verband met het waarom van de dingen die we moesten doen en leren en uitvoeren en worden - en dan een schijnbare 'zelfzekerheid' aannemen in onze houding en uitdrukking tegenover onze omwereld en zodoende een illusie proberen te scheppen van 'zekerheid' --- terwijl we diep binnenin onszelf ons eigenlijk niet eens gewaar zijn van wie we eigenlijk zijn en waarom het is dat we doen wat we doen en bestaan zoals we bestaan.

Ik bedoel, waarom is het dat we niet eerlijk zijn met onszelf over het feit dat we eigenlijk niet weten waar we in godsnaam mee bezig zijn? Waarom is het dat we aanvaarden dat elk mens zijn eigen persoonlijke mening heeft over de stand van zaken in en van onze wereld en elk klein onderdeel van onze samenleving - terwijl geen enkel mens eigenlijk werkelijk enig echt inzicht heeft in hoe de dingen echt in z'n werk gaan, hoe de dingen echt zitten? Hoe kan het ook anders - we houden ons immers veel te veel bezig met het praten en vertellen over dingen, dan met het vragen stellen. En, het is door middel van het proces van vragen stellen dat we net bijleren. Dus, stel ik mij de vraag - als we geen vragen stellen, hoe kunnen we dan bijleren? En, als we niets meer bijleren, hoe is het dan dat we durven pretenderen ook maar enig waarachtig inzicht te hebben in ons bestaan hier op aarde?

En, waarom is het dat niemand dit probleem durft of wil aankaarten? Vanuit mijn perspectief is dat omdat we onze eigen meningen willen beschermen. Omdat we zelf niet graag hebben dat iemand ons komt aanwijzen op het feit dat we zelf niet weten waar we het over hebben - en dus zullen we zelf ook "respect" hebben voor de meningen van een ander - terwijl we achter hun rug zullen denken en zeggen hoe fout ze wel niet zijn en hoe ze van niets weten. Maar naar die persoon daadwerkelijk toegaan en in hun gezicht zeggen wat we werkelijk van hun denken - neen hoor!

Het gevolg van deze aanpak zijnde dat niemand uiteindelijk ergens voor staat. Kijk maar eens naar hoe we leven in hoe we bijvoorbeeld oh-zo-veel meningen en opinies zullen hebben over duizend-en-één zaken en we hebben zoveel te vertellen over dit en dat en die en deze persoon - en we weten zogezegd wat goed en slecht is in deze wereld, en wat er zou moeten veranderen, en wat er niet kan, en wat niet zou mogen, en wie wat zou moeten doen --- maar als het erop aankomt, doen we er eigenlijk iets aan? Voor de meesten van ons is het antwoord Neen. Want, ondanks al die meningen en opinies en 'intelligentie' en kennis en informatie in onszelf, hebben we geen principes - we staan nergens voor. En daardoor is al die kennis en informatie, al die intelligentie, meningen en opinies uitermate waardeloos. Omdat het niet functioneel is in termen van wie wij zijn in deze wereld.

We hechten niet eens genoeg waarde aan onze meningen, opinies en vertelsels om daadwerkelijk een standpunt in te nemen in deze wereld - om, wanneer we misbruik zien, en we beseffen en weten en zeggen dat iets niet kan, daadwerkelijk op te staan en te blijven staan in dat besef van "Dit Kan Niet". Want, als iets 'niet kan', en als je beseft in jezelf dat iets niet kan, zeg maar kindermisbruik bijvoorbeeld, dan moet je ook beseffen dat je nu de verantwoordelijkheid hebt om op te staan en ervoor te zorgen dat er oplossingen gevormd worden om datgene dat onaanvaardbaar is in deze wereld te veranderen en corrigeren. Omdat, als je dat niet doet - wat wil dat dan zeggen over jezelf en over je meningen en je zogezegde 'standpunten'? Dat ze compleet waardeloos zijn, dat ze niets betekenen -- en dat, het feit dat jij die meningen en opinies oh-zo-graag met een air van zelf-zekerheid verkondigd aan andere mensen in feite enkel aantoont dat je op zoek bent naar validatie, erkenning en waarde van een ander omdat je diep vanbinnen weet en beseft dat je meningen, opinies, gedachten en standpunten op zich waardeloos zijn.

Wordt Vervolgd in Dag 536

Dag 533: Waarom we Onze Meningen Verdedigen..

Om dieper in te gaan op de neiging van de Geest en specifiek het 'Ego' om in een staat en standpunt van 'ik WEET alles' te gaan in relatie tot onze omgeving en defensief te reageren wanneer dat standpunt in twijfel getrokken of bevraagd wordt of zelfs enkel in een situatie waarin het noodzakelijk is om iets bij te leren en een nieuwe vaardigheid/inzicht te ontwikkelen - is het belangrijk om te zien en te beseffen welke ernstige gevolgen deze neiging die inherent is aan de menselijke geest en het Menselijk Ego eigenlijk heeft op niet enkel onze interne realiteit maar ook onze externe realiteit.

Allereerst is het uiteraard nodig om te kunnen zien en detecteren precies hoe deze neiging zich afspeelt in onszelf alvorens we in staat kunnen zijn om te ervaren welke consequenties eraan vasthangen. Hoe is het met andere woorden dat we in onze geest in deze defensieve reactie gaan in relatie tot het 'bevraagd worden in ons standpunt' en hoe wordt deze reactie geactiveerd in onszelf?

Bijvoorbeeld wanneer ik naar mezelf kijk en hoe ik deze neiging in mijn leven heb uitgeleeft en ervaren dan zie ik hoe ik in de vorige blogs het begin van mijn proces beschreven heb - in hoe ik defensief reageerde en in conflictueuze en verhitte discussies ging met mensen omdat ik mij aangevallen voelde gewoon omdat mensen vragen begonnen stellen bij waar ik mee bezig was.  En we kunnen dit gedrag ook zien in hoe we bijvoorbeeld onze politieke/religieuze overtuigingen en elke andere overtuiging die we in onszelf hebben in relatie tot hoe wij het leven zien zouden verdedigen tegen andere mensen die niet van dezelfde overtuiging zijn.

Wat ik persoonlijk gemerkt en beseft heb in relatie tot 'waarom' het is dat ik in die momenten in een emotionele reactie van zelf-verdediging ga en dus een ego-standpunt inneem van 'dit is mijn mening, die ik met hand en tand zal verdedigen, want ik ben ervan overtuigd dat ik gelijk heb en dat iedereen die niet met mij akkoord gaat ongelijk heeft' - is dat ik diep binnenin mezelf eigenlijk niet werkelijk 'alles' weet in de zin van bijvoorbeeld, wanneer ik kijk naar toen ik begon in het bewandelen van mijn proces -- ik was nog groen achter de oren en ik wist eigenlijk niet honderd procent waar ik mee bezig was of wat 'het proces' precies wilde zeggen of impliceerde. En het was omdat ik eigenlijk zelf niet volledig stabiel in mijn schoenen stond in relatie tot wat ik aan het doen was, dat ik net zo hevig reageerde wanneer er iemand aankwam die mij een klein duwtje gaf in de zin van dat die persoon mij bevroeg en dus in feite mij uitdaagde om naar mezelf te kijken.

Wanneer ik dan naar mezelf keek en naar wat ik aan het doen was en ik werd vanbinnen in mezelf geconfronteerd met het feit dat ik eigenlijk zelf niet zo zeker ben van waar ik eigenlijk mee bezig ben of waar ik eigenlijk werkelijk sta in relatie tot mijn eigen leven en de dingen die ik doe en waar ik zogezegd voor sta, dan voelde ik mij onzeker, angstig en minderwaardig -- en het zijn die ervaringen van angst, onzekerheid en minderwaardigheid die de emotionele reactie activeren van zelf-verdediging, van het 'vechten' --- omdat dat is hoe de geest zichzelf 'balanceert', met andere woorden - in en als de ervaringen van angst, onzekerheid en minderwaardigheid voel ik mij als het ware 'machteloos', dus, door dan in een reactie van zelf-verdediging en weerstand te gaan, creëer ik het gevoel dat ik mijn 'macht' herwin --- door te beginnen vechten tegen mensen, via woorden.

Wat er dus dan in die momenten gebeurt is dat ik zomaar dingen begin te zeggen en te vertellen en doe alsof ik wel weet waar ik mee bezig ben en wat ik doe, enkel en alleen om mijn 'macht' te herwinnen, enkel en alleen om die ervaringen van angst, minderwaardigheid en onzekerheid in mezelf te bevechten. Ik verberg het feit dat ik het niet weet achter een ego-standpunt van 'alwetendheid'.

Wordt Vervolgd in Dag 534

Dag 319: Hoe zijn meningen een gevolg van een Dysfunctioneel Media-Instituut? - Dossier Verkrachting in België

Dit is een verderzetting van "Dag 318:Hoe draagt onze Media bij tot Maatschappelijke Problemen? - Dossier Verkrachting in België" en we gaan verder vanuit volgende paragraaf:

Je kan zelfs stellen dat de media in zijn huidige vorm bijdraagt tot het in stand houden van de problemen door enkel REACTIES uit te lokken bij de luisteraar/kijker/lezer op de feiten, statistieken en bericht-gevingen --- reacties die altijd afkomstig zijn vanuit het ego van de mens als persoonlijke meningen, opinies, gedachten en geloofsystemen -- en daardoor het individu in een staat te brengen van het passief aanvaarden van de samenleving en de problemen in die samenleving 'zoals het is', door het individu niet bij te brengen over het werkelijke hoe en waarom van de samenleving, van het economische systeem en van hoe ons economische systeem tot veel consequenties leidt door niet te bestaan op een manier die het beste is voor al het leven op aarde.


Wat eigenaardig is aan de mening van mensen over bijvoorbeeld 'verkrachting', wanneer er weer een verhaal verschijnt in de media, en waar mensen doorgaans niet bij stilstaan, is dat we bijvoorbeeld zullen denken en uiten dat 'verkrachting erg en slecht is', we zullen reageren op de verhalen die we lezen met verontwaardiging, woede en, als je een vrouw bent, met angst. We zullen zelfs stellingen uiten zoals 'ze zouden zo'n mensen hun geslachtsdeel moeten afhakken' of 'ze zouden hen harder moeten straffen' of 'ik begrijp niet hoe iemand zoiets kan doen' of 'onbegrijpelijk hoe sommige mannen zo weinig respect hebben voor vrouwen', etcetera. En al deze stellingen die we ongetwijfeld allemaal al weleens gehoord hebben wanneer er in een conversatie verwezen wordt over verhalen die we gelezen, gehoord of gezien hebben in 'het Nieuws', komen vanuit een emotionele toestand, een emotionele reactie op die verhalen --- waarin dan een MENING gevormd werd over het verhaal en over de betrokken individuen/personages in het verhaal. Maar die 'mening', is altijd persoonlijk en is nooit gebaseerd op een werkelijk inzicht in de situatie, in het hoe en waarom van het fenomeen 'verkrachting'. Die mening beperkt zich tot de individuele reactie en ervaring van het individu die het verhaal leest.

We lijken te vergeten dat er maar één realiteit bestaat, er is maar één echte realiteit die HIER bestaat en die ons allen bindt in en als specifieke wetmatigdheden, zoals al de wetten van de fysica, de chemische bouwstenen en relaties van de natuur en het menselijk lichaam en de menselijke geest. Deze ene realiteit die hetzelfde is voor elk van ons is bijgevolg voorspelbaar, kan onderzocht worden en verklaard worden en begrijpelijk gemaakt worden voor elk individu. Over die ene realiteit kan er geen discussie zijn, geen conflict, onenigheid of misverstand, want, het is nu eenmaal wat het is als een voorspelbaar programma --- ik bedoel, dit principe werd al wijd en breed aangetoond door onze wetenschap.

Het feit dat er dus onbegrip en verontwaardiging bestaat in de mens als een reactie en mening over het fenomeen 'verkrachting' waar we over lezen in de krant en horen en zien op het Nieuws, toont aan dat de mens onvoldoende onderwezen is over hoe onze realiteit en wijzelf als deel van die realiteit functioneert. Het feit dat de mens meer waarde hecht aan persoonlijke meningen en emotionele reacties dan aan de wetenschappelijke verklaarbaarheid van bepaalde problemen die zich voordoen in onze samenleving toont aan dat de mens zelfs volledig onwetend en 'naïef' is --- om niet te zeggen 'dom' en 'stompzinnig'.

En de consequentie van deze 'naïviteit' en 'onwetendheid' is dat problemen zoals bijvoorbeeld 'verkrachting' niet opgelost geraken, ondanks al de organisaties en 'goede doelen' die opgericht worden, al het geld dat ingezameld wordt, al de verhalen over verkrachting die media-aandacht krijgen, al de witte marsen en feministische protesten. Omdat, zolang het inzicht in en begrip van hoe deze fysieke realiteit en de menselijke geest functioneert, als een voorspelbaar programma, ontbreekt in de mens, kan men geen waarachtig begrip hebben van het probleem, hoe het probleem in elkaar zit, waar het vandaan komt, wat de factoren zijn die ertoe bijdragen --- en kan men uiteraard bijgevolg ook niet in staat zijn om een oplossing te ontwerpen voor het probleem. Al wat we uiteindelijk hebben zijn beschuldigingen en verwijten aan het adres van de dader, die een personage geworden is in ons 'verhaal' dat volledig gebaseerd is op en getint is door onze persoonlijke emotionele reacties op en meningen over dat verhaal/de situatie.

De vraag is dus: Willen we wel tot oplossingen komen? Of zijn we meer geïnteresseerd in het in stand houden van en ons wentelen in onze emotionele reacties, omdat we onszelf daarin op de één of andere manier speciaal en belangrijk kunnen voelen? Misschien willen we ons verontwaardigd en kwaad voelen, en negeren we daardoor opzettelijk de voorspelbare REALITEIT van de situatie waar we ons kwaad en verontwaardigd over voelen. Want, die REALITEIT volgt altijd een programma, zoals ooraak en gevolg, begin en einde, actie en reactie --- net zoals al wat hier in onze wereld op dit moment bestaat het gevolg en de consequentie is van een cumulatief en opbouwend proces van acties en reacties doorheen de geschiedenis. En dus, als we onze geschiedenis niet volledig begrijpen en dus niet absoluut begrijpen waarom en hoe we tot op dit punt gekomen zijn, waarom en hoe het is dat bepaalde fenomenen, zoals bijvoorbeeld verkrachting, bestaan in onze samenleving en in de geest van mensen, is het maar vanzelfsprekend dat we niet weten wat aan te vangen met problemen die zich voordoen in onze wereld en samenleving.

Dit doet zich niet enkel voor op collectief vlak maar ook op individueel/persoonlijk vlak --- kennen we onze eigen geschiedenis? Weten we hoe we zelf in elkaar zitten - hoe we precies ontwikkeld en gegroeid zijn tot het individu en 'de persoonlijkheid' die we nu zijn? Waar komen onze gedachten en gevoelens en emoties vandaan? Hoe hebben bepaalde fysieke condities en ziektes zich ontwikkeld in ons lichaam en onze geest? Welke ervaringen, herinneringen en situaties hebben bijgedragen tot het bewerkstelligen en vormgeven van een welbepaalde ingesteldheid in en als onze geest? We zullen misschien verrast zijn te beseffen hoe weinig we onszelf kennen, hoe weinig inzicht we hebben in het hoe en waarom van onszelf --- en zo is het ook op maatschappelijk vlak. We hebben geen inzicht in onze geschiedenis, in het reactief en cumulatief proces van consequenties doorheen ons collectief verleden, en dus hebben we geen inzicht in hoe en waarom bepaalde conflicten en problemen bestaan in onze wereld.... en dus vinden we maar geen oplossingen. We blijven enkel rondjes lopen in onze emotionele reacties, beschuldigingen en verwijten.

Als we werkelijk geïnteresseerd zijn om problemen zoals verkrachting aan te pakken en voor eens en voor altijd op te lossen - dan zullen we ervoor moeten zorgen dat maatschappelijke instellingen zoals 'de media' hun doel dienen als het onderwijzen van de mens in de samenleving om een welgevormd en holistisch beeld te krijgen van zijn omgeving, zodat elk mens in de samenleving een zicht kan krijgen op hoe specifieke problemen zich ontwikkelen - waardoor er kan beginnen gewerkt worden aan preventie van problemen, in de plaats van reactie op problemen.

Onderzoek de Equal Life Foundation en de Basis Inkomen Garantie - die staat voor een maatschappelijke oplossing en het creëren van een economisch platform van maatschappelijke stabiliteit dat de mens de kans geeft om bepaalde instituties zoals de media te herbekijken, hervormen en herdefinieren op een manier die onze samenleving en onszelf als individu ondersteunt op de best mogelijke manier tot het praktisch vormgeven van een gezonde samenleving.




DIP Lite - Gratis Online Cursus in Zelf-Ondersteuning voor Beginners
DIP PRO - Een Desteni Cursus voor zij die Klaar zijn om de Reis van hun Leven te Maken
desteni.org - Doe mee in Discussies op het Forum en/of Onderzoek het Desteni Materiaal
eqafe.com - Investeer in de Verscheidene Interviews Als Ondersteuning in je Reis naar Zelf-Perfectie
equalmoney.org - Leer Over een GelijkGeld Systeem en Stem op de Doelen en Principes
Equal Life Foundation - Facebook Stream met de Dagelijkse Realiteit en Oplossingen
Creations Journey To Life 7 Year Process Blogs
Heavens Journey To Life 7 Year Process Blogs