Dag 556: Waarom Wil Ik Anders zijn dan Wie ik Eigenlijk Ben? - Toekomstprojecties en de Transformatie van het Ego

 Dag 556: Waarom Wil Ik Anders zijn dan Wie ik Eigenlijk Ben? 

Toekomstprojecties en de Transformatie van het Ego

Naar aanleiding van de voorgaande blog waarin ik een dimensie in en van hoe het patroon van emotionele Zelf-Sabotage door middel van het creëren van toekomstprojecties bestaat had vermeld - namelijk dat het 'falen' vervat zit in het 'success' dat ik in mijn geest projecteer in en als toekomstprojecties --- zal ik daar in deze blog verder op ingaan in en als mijn Schrijven zodat ik deze specifieke dimensie kan begrijpen

'Begrijpen' in de zin van dat het doel van het gereedschap van Schrijven naar Vrijheid in Zelf-Eerlijkheid is dat ik voor mezelf onderzoek en kijk naar hoe het precies is dat het falen vervat zit in het success in en als toekomstprojecties, zodat ik vanaf het punt van begrijpen over kan gaan naar het punt van correctie en verandering.

Wat ik dus in de voorgaande blog had ingezien, beseft en gerealiseerd, is dat ik mij soms  bezighoudt in mijn geest met het fantaseren over hoe ik bijvoorbeeld rijk zal zijn in de toekomst, of een knappe partner zal hebben en dat mijn leven één of ander superieur ideaalbeeld zal vervullen en ik beeld mij in dat andere mensen mij in te toekomst tegenkomen en zien dat ik veranderd ben in mijn leven in positieve zin en dat zij zich minderwaardig voelen tegenover mij en tegenover hoe mijn leven eruit ziet --- waarop ik dan in mezelf reageer met veel positieve energie en gevoelens van opwinding bij de gedachte dat ik een successvol leven zal leiden en specifiek dat andere mensen veel respect en aanzien en erkenning zullen hebben voor dat success.

En, terwijl ik die projectie maak in mijn geest van 'success', 'aanzien', 'erkenning' en 'respect', verbonden met positieve energie, ben ik eigenlijk bezig met het stellen van onrealistische doelen en verwachtingen voor mezelf - omdat ik mezelf aan het definieren en identificeren ben met die toekomstprojecties. Dus, ik bedoel, ik geloof in mezelf dat hoe ik mezelf afschilder en afbeeld in en als die verbeelding en fantasie in mijn geest in relatie tot 'de toekomst', dat dat is 'wie ik ben' omdat ik erop reageer met gevoelens alsof het 'echt' is en alsof het echt aan het gebeuren is in en als mijn fysieke werkelijkheid. Maar tegelijkertijd is het niet aan het gebeuren in mijn fysieke werkelijkheid, het heeft zelfs niet eens echt iets te maken met wie ik ben en wat ik doe en wat mijn eigenlijke situatie is in en als mijn huidige fysieke realiteit en bestaan. Dus, wat ik daarin bezig ben is dat ik een onrealistisch beeld en idee aan het vormen ben van mezelf in en als mijn geest. Ik ben als het ware een soort van ideaalbeeld aan het vormen als wie ik denk en geloof dat ik ben in mijn verbeelding en fantasie en ik doe mezelf geloven en ik overtuig mezelf ervan dat dat is wie ik werkelijk ben door middel van de gevoels-relatie en -verbinding die ik ermee gesmeed heb in mezelf.

Wat hierin uiteraard uiteindelijk zal gebeuren - omwille van het simpele feit dat wie ik nu denk en geloof dat ik ben als die ideaal- en fantasie-beelden niet echt is en onrealistisch is in de zin van dat het letterlijk maar beelden zijn, als een soort van cartoon, en dus niets te maken hebben met de fysieke werkelijkheid hetgeen niet zomaar een beeld is - is dat ik dit noodgedwongen zal moeten inzien -- in de zin van dat ik op een bepaald punt op het fysieke feit zal botsen dat ik niet dat beeld ben en dat ik niet die opgehemelde fantasie-cartoon ben die ik van mezelf gemaakt had in mijn geest en waar ik mezelf mee geidentificeerd had. En op dat punt zal de energie die ik had opgebouwd en gegenereerd in mezelf, de positieve energie van opwinding, 'crashen' en 'vallen' -- en daarin dus zal ik dan het gevoel hebben dat ik 'gefaald' heb of dat ik een 'misslukkeling' ben en dat ik 'minderwaardig' ben omdat ik maar niet lijk te kunnen voldoen aan of opleven naar die beelden en ideëen in mijn geest waarvan ik de idee gevomd heb in mijn gedachten dat het 'is wie ik ben' of dat het zou moeten zijn wie ik ben, in relatie tot dat positieve gevoel in mezelf dat ik ermee verbonden heb en waar ik mezelf mee geïdentificeerd heb. Met andere woorden, ik geloof dat ik dat positieve gevoel, en dus ook de verbeelding/idee/fantasie die ermee verbonden is in mijn geest, moet ervaren om 'mezelf' te kunnen zijn.

En wanneer ik geconfronteerd wordt met het feit dat ik in en als mijn fysieke bestaan niet dat beeld ben - dan ga ik geloven dat ik in mijn leven één of andere 'faling' of 'mislukkeling' ben. In de plaats van dat ik inzie dat die beelden en ideëen in mijn geest verbonden met die positieve energie die zogezegd 'mezelf' is, onrealistisch en simpelweg niet echt zijn of kunnen zijn en dat aan de grondslag van die fantasie-beelden in mijn geest en mijn verlangen om dat positieve gevoel te ervaren dat ik ermee verbonden heb, is het ego van de geest als mijn persoonlijke verlangens om mij superieur te voelen. Omdat, als ik in en als die fantasie-beelden kijk in mijn geest, en ik kijk naar wat het eigenlijk is dat erin gerepresenteerd wordt, dan zie ik dat de kern van waarom het is dat ik mij zo 'positief' en 'opgewonden' voel in relatie tot die beelden, is dat het een projectie is van krijgen van erkenning, aanzien en respect van andere mensen waarin ik mij 'beter' kan voelen over mezelf. Maar dit verlangen om mij beter te willen voelen over mezelf door mij bijvoorbeeld allerlei toekomstillusies te gaan vormen in mijn geest wijst aan dat ik mij dus eigenlijk minder voel binnenin mezelf en dat ik dan dus de verantwoordelijkheid heb om te onderzoeken waarom en hoe dat is en om - in de plaats van mezelf voor de gek te houden - een oplossing te vinden zodat ik niet meer besta in en als die polariteit van superioriteit en inferioriteit maar zodat ik besta als een stabiel individu.

Wordt Vervolgd in Dag 557

Dag 535: Wanneer je Meningen Waardeloos Zijn is Wanneer je ze niet Leeft - Wat wil het Zeggen om een Mening te Leven?

Dag 535: Wanneer je Meningen Waardeloos Zijn is Wanneer je ze niet Leeft 

Wat wil het Zeggen om een Mening te Leven?

Om terug te komen op waarom het is dat we in die specifieke neiging gaan in onszelf van het onderdrukken van onze onzekerheden in relatie tot hoe onze wereld en realiteit eigenlijk in elkaar zit - onzekerheden die afkomstig zijn van onze kindertijd waarin we zoveel vragen hadden die onbeantwoord bleven in verband met het waarom van de dingen die we moesten doen en leren en uitvoeren en worden - en dan een schijnbare 'zelfzekerheid' aannemen in onze houding en uitdrukking tegenover onze omwereld en zodoende een illusie proberen te scheppen van 'zekerheid' --- terwijl we diep binnenin onszelf ons eigenlijk niet eens gewaar zijn van wie we eigenlijk zijn en waarom het is dat we doen wat we doen en bestaan zoals we bestaan.

Ik bedoel, waarom is het dat we niet eerlijk zijn met onszelf over het feit dat we eigenlijk niet weten waar we in godsnaam mee bezig zijn? Waarom is het dat we aanvaarden dat elk mens zijn eigen persoonlijke mening heeft over de stand van zaken in en van onze wereld en elk klein onderdeel van onze samenleving - terwijl geen enkel mens eigenlijk werkelijk enig echt inzicht heeft in hoe de dingen echt in z'n werk gaan, hoe de dingen echt zitten? Hoe kan het ook anders - we houden ons immers veel te veel bezig met het praten en vertellen over dingen, dan met het vragen stellen. En, het is door middel van het proces van vragen stellen dat we net bijleren. Dus, stel ik mij de vraag - als we geen vragen stellen, hoe kunnen we dan bijleren? En, als we niets meer bijleren, hoe is het dan dat we durven pretenderen ook maar enig waarachtig inzicht te hebben in ons bestaan hier op aarde?

En, waarom is het dat niemand dit probleem durft of wil aankaarten? Vanuit mijn perspectief is dat omdat we onze eigen meningen willen beschermen. Omdat we zelf niet graag hebben dat iemand ons komt aanwijzen op het feit dat we zelf niet weten waar we het over hebben - en dus zullen we zelf ook "respect" hebben voor de meningen van een ander - terwijl we achter hun rug zullen denken en zeggen hoe fout ze wel niet zijn en hoe ze van niets weten. Maar naar die persoon daadwerkelijk toegaan en in hun gezicht zeggen wat we werkelijk van hun denken - neen hoor!

Het gevolg van deze aanpak zijnde dat niemand uiteindelijk ergens voor staat. Kijk maar eens naar hoe we leven in hoe we bijvoorbeeld oh-zo-veel meningen en opinies zullen hebben over duizend-en-één zaken en we hebben zoveel te vertellen over dit en dat en die en deze persoon - en we weten zogezegd wat goed en slecht is in deze wereld, en wat er zou moeten veranderen, en wat er niet kan, en wat niet zou mogen, en wie wat zou moeten doen --- maar als het erop aankomt, doen we er eigenlijk iets aan? Voor de meesten van ons is het antwoord Neen. Want, ondanks al die meningen en opinies en 'intelligentie' en kennis en informatie in onszelf, hebben we geen principes - we staan nergens voor. En daardoor is al die kennis en informatie, al die intelligentie, meningen en opinies uitermate waardeloos. Omdat het niet functioneel is in termen van wie wij zijn in deze wereld.

We hechten niet eens genoeg waarde aan onze meningen, opinies en vertelsels om daadwerkelijk een standpunt in te nemen in deze wereld - om, wanneer we misbruik zien, en we beseffen en weten en zeggen dat iets niet kan, daadwerkelijk op te staan en te blijven staan in dat besef van "Dit Kan Niet". Want, als iets 'niet kan', en als je beseft in jezelf dat iets niet kan, zeg maar kindermisbruik bijvoorbeeld, dan moet je ook beseffen dat je nu de verantwoordelijkheid hebt om op te staan en ervoor te zorgen dat er oplossingen gevormd worden om datgene dat onaanvaardbaar is in deze wereld te veranderen en corrigeren. Omdat, als je dat niet doet - wat wil dat dan zeggen over jezelf en over je meningen en je zogezegde 'standpunten'? Dat ze compleet waardeloos zijn, dat ze niets betekenen -- en dat, het feit dat jij die meningen en opinies oh-zo-graag met een air van zelf-zekerheid verkondigd aan andere mensen in feite enkel aantoont dat je op zoek bent naar validatie, erkenning en waarde van een ander omdat je diep vanbinnen weet en beseft dat je meningen, opinies, gedachten en standpunten op zich waardeloos zijn.

Wordt Vervolgd in Dag 536

Dag 515: Wat is Leven in Oprechtheid? - Als ik Zelf-Onoprecht ben, Dan ben ik Makkelijk te Bespelen

Dag 515: Wat is Leven in Oprechtheid?

Als ik Zelf-Onoprecht ben, Dan ben ik Makkelijk te Bespelen

In Dag 514 was ik begonnen met het proces  van het onderzoeken hoe ik het principe van Zelf-Oprechtheid op een praktische manier kan toepassen en leven. Hoe kan ik met andere woorden eerlijk en oprecht zijn met mezelf in relatie tot wie ik ben en wat mijn wereld en bestaan is.

Het voorbeeld dat ik had aangehaald was bijvoorbeeld hoe ik besefte dat, terwijl ik door de winkelstraten van mijn stad wandel, ik mezelf in mijn gevoelens laat bespelen door wat ik zie met mijn ogen, zoals al de 'positieve indrukken' die winkels en winkeliers maken specifiek om klanten te lokken - en hoe ik, in en als deze interne positieve ervaring mezelf in wezen voor de gek houdt omdat ik geloof in dit positieve uiterlijk en beeld dat de winkels en winkeliers mij presenteren, waarin ik bijvoorbeeld er niet bij stilsta in het moment dat ik positief reageer en dat ik mij misschien wel laat meevoeren door dat positieve gevoel om iets te kopen, dat al wat ik zie een leugen is --- vanuit het perspectief dat er een geheime agenda ligt achter de glimlach van de verkoopster en achter de schoongepoetste vensters en de felle kleuren en de manier waarop de winkels en de winkelstraten zijn ingericht en de woorden die op de reclameborden geprint staat.

Dat hele beeld 'IS' niet 'positief', het lijkt enkel zo, omdat achter dat 'positieve'/'aantrekkelijke' uiterlijk ligt:

• De manipulatie van de verkopers om de klant te bespelen om iets te kopen
• De angst van de verkoper om  geen geld te kunnen verdienen als hij de potentiele klanten die door de winkelstraten wandelen niet bespeelt
• Het verlangen van de verkoper om via het 'positieve' uiterlijk en de glimlach en de vriendelijkheid, de beleefdheid en de zoetgevooisde woorden geld te kunnen halen uit andere mensen en mensen hun geld doen besteden aan dingen die ze niet eens echt nodig hebben en waar ze later zelfs misschien spijt van zullen hebben dat ze het gekocht hebben
• …

Met andere woorden er ligt een heel andere realiteit achter het beeld dat ik zie. Een realiteit die ik op het eerste zicht nooit overwogen heb omdat ik mijn aandacht steeds plaatste in enkel mijn persoonlijke reacties en gevoelens op wat ik zie met mijn ogen - hetgeen iets is dat heel wat mensen duidelijk doen, anders zou deze manipulatie-tactiek in en van hoe mensen producten verkopen niet werken.

Ik bedoel, en de consequenties van deze 'goedgelovigheid' als het onoprecht zijn met mezelf, is dat ik in het voorbeeld dat ik hier besproken heb, dingen zal kopen en mensen zal volgen in hun raad en advies waar ik uiteindelijk spijt van zal krijgen wanneer het positieve gevoel plaatsmaakt voor een besef dat ik mijn geld gespendeerd heb aan een gevoel en niet aan iets dat werkelijk een bijdrage levert aan mijn leven. En dan zal ik uiteindelijk bijvoorbeeld kwaad worden op de verkopers en op het systeem omdat ze zogezegd niet oprecht zijn met mij en niet eerlijk zijn tegen mij.maar als ik werkelijk oprecht en eerlijk zou zijn met mezelf, dan zou ik precies zien wat er werkelijk gaande is achter het beeld dat ik zie met mijn ogen en dan zou ik mij niet zo makkelijk laten verleiden en misleiden in mijn gevoelens.

Wordt vervolgd in Dag 516

Dag 514: Wat is Leven in Oprechtheid? - Een Praktische Toepassing van Zelf-Oprechtheid

Dag 514: Wat is Leven in Oprechtheid?

Een Praktische Toepassing van Zelf-Oprechtheid

Dus, in termen van het praktisch leven van het principe van zelf-oprechtheid:

"Leven volgens het principe van zelfoprechtheid, om zeker te zijn dat ik zuiver ben in mijn gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen -en buitenwereld één en gelijk is. Wie ik ben vanbinnen ben ik ook vanbuiten en omgekeerd."

… waarin ik in de voorgaande blogs al had vastgesteld dat het concept en begrip van 'zelf-oprechtheid' wil zeggen en impliceert dat ik niet lieg tegen mezelf. En dit is ook wat het wil zeggen om 'één en gelijk te zijn in mijn binnen- en buitenwereld' en 'zuiver te zijn in gedachten, woorden en daden' -- het wil zeggen dat ik geen verborgen agenda's heb in mezelf, dat ik mezelf niets wijsmaak in relatie tot wie ik ben en wat mijn realiteit is, maar dat ik rechtuit en oprecht ben in termen van wie ik precies ben, hoe ik precies besta en wat de realiteit en de wereld is waarin ik leef en besta. Omdat ik zie, besef en begrijp dat ik enkel op die manier zal kunnen leven en bestaan op een manier die rekening houdt met de realiteit omdat ik direct zie welke de consequenties zijn van mijn daden, woorden en gedachten op mijn realiteit.

Een praktische toepassing van dit principe is bijvoorbeeld dat ik mezelf in mijn uitdrukking vanbinnen en vanbuiten verander en transformeer en corrigeer in momenten waarin ik kan zien dat ik niet zelf-oprecht ben. Hiervoor zal ik uiteraard eerst die specifieke momenten moeten zien en onderzoeken en vaststellen door mezelf de vraag te stellen: waar, wanneer en hoe is het dat ik in mijn dagelijkse leven en realiteit in en als zelf-oprechtheid ga in mezelf?

Waar, wanneer en hoe is het bijvoorbeeld dat ik in een mentaal construct ga in mijn geest waarin ik opzettelijk een idee, definitie, gedachte of geloof-systeem creëer over wie ik ben en hoe mijn wereld en realiteit bestaat en waarin ik dus tegen mezelf lieg over wie ik ben en over de hoedanigheid en realiteit van mijn wereld?

Dit is bijvoorbeeld in relatie tot wanneer ik in de stad ben, en ik loop door de winkelstraten en ik zie de mensen om mij heen die goed gekleed zijn en glimlachen en ik zie de propere ruiten en al  de producten erachter. Ik hoor de muziek door de straten en ik zie de winkelbedienden die zo vriendelijk zijn tegen mij wanneer ik en winkel binnenwandel. Ik bedoel, in zulk 'n momenten is het makkelijk om een positief gevoel te produceren in mezelf door de idee te creëeren in mijn geest dat alles 'goed' is omdat alles 'positief' en 'goed' lijkt, omdat mensen vriendelijk zijn, en iedereen lijkt te glimlachen, en er is welvaart om mij heen, iedereen lijkt geld te hebben, ik heb geld in mijn portemonnee en er is vrolijke muziek en alles ziet er zo mooi en afgeborsteld en rijkelijk uit.

Maar, als ik die idee in mijn gedachten zou geloven als zijnde 'de realiteit', tezamen met dat positieve gevoel in mezelf, dan zou ik in een illusie bestaan en dan zou ik liegen tegen mezelf omdat -- in de eigenlijke werkelijke fysieke realiteit zijn al die uiterlijke verschijnselen van zogezegde 'welvaart' gebaseerd op een uitbuiting van grondstoffen van en in deze aarde en een uitbuiting van mensen in derdewereldlanden die de goedkope producten maken die staan te pronken in de winkelruiten. Ik bedoel, achter dit mooie uiterlijk ligt een economie die gebukt gaat onder dit misbruik en deze uitbuiting, een economie waarin  geen evenwaardigheid bestaat tussen mensen, een economie die misbruik en uitbuiting rechtvaardigd, een economie waarin mensen enkel vriendelijk zijn en glimlachen uit angst om hun job en hun geld te verliezen en waarin die zogezegde vriendelijkheid een manipulatie middel geworden is om geld te verkrijgen.

Dat is één situatie waarin ik bijvoorbeeld mijn interne realiteit kan transformeren van zelf-onoprechtheid naar zelf-oprechtheid. Waarin, zelf-oprechtheid zou bijvoorbeeld zijn dat ik mezelf niet zomaar toesta om te reageren met positieve gevoelens op wat ik zie met mijn ogen en wat ik denk in mijn geest. Zelf-oprechtheid zou zijn dat ik direct en rechtstreeks zie wat er werkelijk schuilgaat achter het 'mooie plaatje' en dat ik erken welke de fysieke realiteit is van wat ik zie --- zodat ik kan omgaan met die realiteit op een verantwoordelijke manier.

Verantwoordelijk, in de zin van dat ik bijvoorbeeld niet handel op basis van gevoel. Want, als ik mezelf toesta te handelen op basis van gevoel, dan laat ik mezelf manipuleren door een economie die in wezen niet geeft om mij of om de wezens die de producten maken die ik koop en consumeer. Als ik handel op basis van het gevoel dat ik ervaar in mezelf als reactie op wat ik zie, dan maak ik deel uit van die economie en dan aanvaard ik die economie zoals ze nu bestaat. Terwijl als ik mij niet laat leiden door energie en gevoelens maar eerder door mijn eigen inzicht, dan kan ik pas beslissingen maken die het beste zijn voor allen. Dan kan ik verantwoordleijkheid nemen voor mijn beslissingen omdat ik rekenschap houdt met welke de gevolgen zijn van de beslissingen die ik neem.

Wordt vervolgd in Dag 515

Dag 513: Wat is Leven in Oprechtheid? - Zijn mijn Gedachten Leugens die ik Mezelf Vertel?

Dag 513: Wat is Leven in Oprechtheid?

Zijn mijn Gedachten Leugens die ik Mezelf Vertel?

Wanneer het aankomt op het praktisch leven van mijn Tweede Principe, namelijk het leven van Oprechtheid en het leven in oprechtheid heb ik in het bewandelen van mijn Reis naar Leven ontdekt, ervaren en beseft dat het niet voordehandliggend is om 'oprecht' te zijn - oprecht in de zin van zelf-oprecht, als hoe ik ware oprechtheid in de voorgaande blogs gedefinieerd heb, als zijnde niet liegen tegen mezelf in de zin van in elk moment eerlijk zijn met mezelf over wie ik eigenlijk ben binnenin mezelf en dus niet zomaar van mezelf geloven dat gewoon omdat ik mij zus of zo uitdruk en gedraag en gewoon omdat ik andere mensen ervan kan overtuigen dat ik 'een goed persoon' ben, dat dat wil zeggen dat ik werkelijk een 'goed persoon' ben.

Omdat, liegen tegen mezelf is zo een 'natuurlijke' eigenschap geworden dat ik er nooit bij stil gestaan heb dat ik eigenlijk  in feite aan het liegen ben tegen mezelf en bijgevolg tegen andere wezens. En die leugens zijn de gedachten en de geloof systemen en de ideëen die ik in mijn geest heb waarin ik dingen denk over 'wie ik ben' die niet noodzakelijk echt zijn en die de realiteit en de werkelijkheid van wie ik eigenlijk ben vanbinnen in feite verbergen. In feite, elke definitie die ik vorm van mezelf in mijn geest, die deel uitmaken van mijn 'identiteit', is een leugen die ik aan mezelf vertel - omdat, de realiteit van wie ik werkelijk ben in en als mezelf is geen definitie en is zelfs niet definieerbaar omdat, 'wie ik ben' is een levend wezen, is het leven zelf, ik leef en besta in en als fysieke ademhaling --- terwijl, een gedachte, een idee en een definitie bestaat niet werkelijk, het is maar een gedachte/idee/definitie. Dus, als ik geloof dat ik die gedachten/ideëen/definities ben die in mijn geest ronddwalen - door er bijvoorbeeld emotioneel op te gaan reageren, dan ben ik in wezen aan het liegen tegen mezelf, omdat ik dingen geloof die niet echt zijn.

Dus, mijn hele identiteit is met andere woorden een Leugen. Alles wat ik ooit heb gedacht en gelooft over 'wie ik ben'  in mijn gedachten is leugens omdat ik nu eenmaal niet werkelijk een gedachte ben - ik ben een levend wezen, ik ben het leven zelf als het fysieke lichaam en fysieke ervaringen en beweging in elk moment -- en dat is al wat echt is, dat wat tastbaar is, zoals het fysieke lichaam, zoals ademhaling en fysieke functies en zoals de fysieke werkelijkheid. Dat wat niet zomaar een gedachte is. Dit wil zeggen, dat als er ook maar enige gedachte, beeld of idee in mijn geest bestaat dat anders is dan hoe de eigenlijke fysieke werkelijkheid functioneert en dan wie ik werkelijk ben als fysiek levend wezen - dat ik dan tegen mezelf aan het liegen ben over wie ik ben en over wat de realiteit is waar ik mij in bevindt.

En, ik bedoel, die leugens zijn al de ideëen die ik heb overgenomen en gekopieerd van mijn familie, van mijn cultuur, van de media en van al de invloeden waar ik mee in contact gekomen ben in mijn leven. Ideëen over allerlei zaken die niet werkelijk bestaan, zoals 'god' en 'liefde' en 'spiritualiteit' en 'de ziel' en 'de overheid' en 'goed' en 'slecht', enzovoort. Ik bedoel, er zijn zoveel woorden die ik geleerd heb te gebruiken in mijn geest en in mijn dagelijkse taalgebruik die in feite verwijzen naar een etherisch en metaphysisch iets dat in de fysieke werkelijkheid niet echt bestaat.Bijvoorbeeld het woord 'overheid' verwijst naar een idee in de geest, een concept --- omdat, in de realiteit is 'de overheid' in wezen mensen en gebouwen en papierwerk en allerhande bewegingen die dagelijks plaatsvinden waar naar verwezen wordt in mijn geest als 'de overheid'.

En, in mijn geest is 'de overheid' een 'entiteit', een 'geheel', maar in de fysieke werkelijkheid is dat niet zo. En dat is waar het gevaar ligt in deze 'leugen'/'illusie'  die ik in mijn geest gecreëerd heb - namelijk dat ik in mijn gedachten een valse presentatie gemaakt heb van hoe de fysieke werkelijkheid eigenlijk functioneert en daarin eigenlijk de realiteit aan het negeren ben, waardoor ik uiteraard zal omgaan met die realiteit op een manier die niet het beste is voor de realiteit. En dat Is het gevolg van Liegen tegen mezelf door mijn Geest te geloven in de plaats van te vertrouwen op wat ik direct kan zien in en als mijn fysieke werkelijkheid.

Wordt Vervolgd in Dag 514

Dag 512: Wat is Leven in Oprechtheid? - Oprecht zijn is in de Eerste Plaats Niet Liegen tegen Mezelf

Dag 512: Wat is Leven in Oprechtheid? 

 Oprecht zijn is in de Eerste Plaats Niet Liegen Tegen Mezelf

Dit is een verderzetting van "Dag 511:Wat is Leven in Oprechtheid - Is DeWaarheid Vertellen een Positieve Eigenschap?"

  "Vanuit dat perspectief is ware oprechtheid en het leven van Oprechtheid niet 'de waarheid vertellen' als in het 'vertellen en blootleggen van mijn interne gedachten/meningen/beoordelingen', maar eerder een Trouw zijn aan De Waarheid als zijnde de Fysieke Feitelijkheid van de Realiteit waar ik mij in bevindt. En dit 'trouw zijn aan' wil zeggen dat ik in de eerste plaats niet Lieg tegen mezelf over wat er eigenlijk werkelijk gaande is in mijn wereld en realiteit en dat ik ten allen tijden ervoor zorg dat mijn daden en woorden en mijn beslissingen gebaseerd zijn op een overweging van en inzicht in de consequencies in de fysieke realiteit van mijn daden, woorden en beslissingen en dus niet op persoonlijke gedachten, meningen en interpretaties over en van hoe de fysieke werkelijkheid bestaat."

Het is eigenaardig hoe ik vroeger steeds mezelf een 'goed persoon' waande omdat ik mezelf definieerde in en als die persoonlijkheidseigenschap van 'de waarheid vertellen'. Ik was zogezegd een 'eerlijk persoon' omdat ik me positief voelde wanneer ik de waarheid vertelde en ik voelde mij negatief wanneer ik wist van mezelf dat ik opzettelijk de waarheid aan het verbergen was.

Ik bedoel, ik besefte nooit dat dit niet werkelijk wilde zeggen dat ik een 'goed persoon' ben, maar eerder dat ik in die mate gehersenspoeld was door mijn omgeving in en als de angst om 'gevat' te worden op Leugenachtigheid en bestraft te worden - dat ik het een deel van mijn persoonljikheid en wezenlijkheid had gemaakt om steeds te bestaan in en als die angst en mezelf dan wijs te maken dat 'de waarheid vertellen' een positieve eigenschap is, zodat ik mij  goed kan voelen en het feit kan onderdrukken en negeren  dat de realiteit van mezelf is dat ik mezelf eigenlijk een slaaf heb laten worden van mijn omgeving door mezelf te definieren in en als de ervaring van angst van andere mensen.

Want, ik kan mezelf wijsmaken zoveel als ik wil dat 'niet liegen een goede/positieve eigenschap is' en dat ik niet aan liegen doe omdat ik oh zo goed ben vanbinnen -- maar waar het werkelijk op neerkomt is dat ik gewoon angst heb om betrapt en bestraft te worden op 'liegen' door andere mensen zoals dat een paar keer was voorgevallen in mijn kindertijd en dat de werkelijke reden is waarom ik ervoor kies om 'steeds de waarheid te vertellen'. Het is geen nobele eigenschap - het is gewoon eigenbelang gebaseerd op Angst.

Dus, ik bedoel, als de eigenschap van 'de waarheid vertellen' en 'niet liegen' echt zou zijn - in de zin van dat het een 'oprechte' eigenschap zou zijn, die niet bestaat in en als eigenbelang maar die bestaat in en als het belang van allen - in de zin van dat ik waarachtig een 'goed persoon' ben, niet om zelfzuchtige redenen maar simpelweg omdat het is 'wie ik ben' -- dan zou ik niet 'de waarheid vertellen' uit angst van andere mensen of uit angst om niet 'goed' te zijn. 'de waarheid' zou een expressie en uitdrukking zijn van wie ik ben als het leven zelf en niet zomaar omdat ik denk dat het 'goed' is en omdat ik angst heb om niet goed te zijn.

Vanuit dat opzicht is de waarheid in de eerste plaats iets dat ik voor mezelf moet inzien. 'Niet Liegen' is het niet liegen tegen mezelf en heeft niets te maken met 'andere mensen'. Het wil zeggen dat ik eerlijk ben tegen mezelf over wie ik ben binnenin mezelf - en dat ik bijvoorbeeld eerlijk ben met mezelf over het feit dat ik niet werkelijk een 'goed persoon' ben gewoon omdat ik niet lieg tegen andere mensen maar dat ik enkel niet lieg tegen andere mensen omdat ik angst heb en dus eigenlijk ben ik een heel zelfzuchtig persoon en geef ik enkel om mezelf. Dat is de Waarheid van mezelf - en Oprecht zijn in deze zin, is dus de waarheid van mezelf onder ogen zien en niet liegen tegen mezelf. Dat Is echte Oprechtheid.

Dag 509: Wat is Leven in Oprechtheid? - De Onoprechtheid van het Bestaan in en als de Geest

Dit is een Verderzetting van Dag 508 waarin ik een dimensie van het concept 'oprechtheid' heb bekeken - als hoe ik persoonlijk het woord 'oprechtheid' nooit voor mezelf heb onderzocht en gedefinieerd en hoe er conflicten en misverstanden kunnen bestaan in communicatie met andere mensen ten gevolge van een onbegrip en gebrek aan onderzoek van de woorden die in mijn vocabulaire bestaan. Omdat, ik bedoel, mijn vocabulaire is dat wat in mezelf bestaat, in mijn geest en dus dat wat mijn interne realiteit constitueert.

Dus, als ik niet eens een duidelijk begrip heb van wat er in mezelf bestaat en wie ik ben in mijn interne realiteit, dan is er een groot probleem. Als er allerhande woorden in en als mezelf bestaan, woorden waarin ik mezelf heb gedefinieerd en waarin ik mijn begrip van mijn wereld en realiteit heb gedefinieerd, en als ik die woorden niet eens zelf fatsoenlijk versta in de zin van dat ik mij ten eerste niet eens herinner wanneer of waar of hoe ik die woorden geleerd heb en opgeslagen heb in mezelf in en als mijn geest en hoe ik ten tweede definities in mezelf geformuleerd heb van al die woorden - dan wil dat dus zeggen dat hoe ik besta en wie ik ben als een 'vreemde' is in en als mezelf, en dat ik met andere woorden mezelf niet eens werkelijk versta. Dus, als ik mezelf als mijn interne wereld en realiteit niet eens zelf versta, hoe kan ik dan verwachten dat ik andere mensen versta en dat ik in staat zou zijn tot echte communicatie met een ander wezen als ik mezelf uitdruk vanuit en mijn omgeving versta in en als een referentiekader waarin ik mezelf niet eens werkelijk herken.

Dus, vanuit dat opzicht, hoe kan ik 'Oprechtheid' leven als mijn hele leven en mijn hele zijn, wezen en bestaan bepaald is door een structuur en systeem van richtlijnen en codes in de vorm van woorden en definities waar ik zelf nooit de verantwoordelijkheid voor genomen heb om mijn eigen definities te formuleren voor de woorden die ik leef. Als ik mijn macht, zelf-verantwoordelijkheid, bestaan en uitdrukking heb weggegeven aan een structuur van woorden die voor mij gedefinieerd zijn door mijn omgeving - hoe is werkelijke 'oprechtheid' dan eigenlijk mogelijk? Omdat, die 'oprechtheid' is dan gebonden aan hoe dat systeem bestaat in en als mezelf - en dat systeem bestaat op zich als een systeem van zelf-bedrog, aangezien dat systeem niet is wie ik werkelijk ben, het is een systeem dat ik geleerd en gekopieerd heb van mijn omgeving - hetgeen wil zeggen dat zolang ik besta in en als de voorgeprogrammeerde structuur van de geest, ik besta in en als onoprechtheid en zelfs wanneer ik denk en geloof dat ik 'oprecht' ben, is dat in wezen een illusie.

Een eerste definitie en vereiste van het woord 'Oprechtheid' is dus het nemen van verantwoordelijkheid voor mijn interne wereld en realiteit en dus het begrijpen van hoe ik besta in mijn geest zodat ik zie, besef en begrijp wat de werkelijke consequenties zijn van hoe ik mezelf uitdruk in relatie tot en tegenover mijn omgeving, vanuit het startpunt van wie ik ben binnenin mezelf.

Wordt Vervolgd in Dag 510

Dag 506: Wat is Leven in Zelf-Oprechtheid? - Zelf-Oprechtheid Versus Oprechtheid

Dag 506: Wat is Leven in Zelf-Oprechtheid? 

Zelf-Oprechtheid Versus Oprechtheid

In Dag 505 ben ik begonnen met het kijken naar het Principe van Zelf-Oprechtheid en wat Zelf-Oprechtheid versus Zelf-Onoprechtheid wil zeggen en betekent, gebaseerd op wat ik tot zover heb gerealiseerd en ingezien doorheen het Bewandelen van mijn Proces van Zelf-Verandering.

Nu, het leven van Zelf-Oprechtheid en Zelf-Oprecht zijn in mijn Leven en Bestaan hier op aarde klinkt als een mooi principe, maar zonder praktische richtlijnen en zonder een inzicht in en begrip van hoe ik dit principe praktisch kan toepassen en manifesteren in mijn dagelijkse leven, blijft het een 'mooi principe' dat jammer genoeg niet Echt is. Omdat, als iets niet praktisch geleefd kan worden als een dagelijkse uitdrukking van Wie Ik Ben in mijn relaties met mijn fysieke wereld en omgeving, dan bestaat het simpelweg niet omdat, al wat echt bestaat, is niet de ideëen en gedachten in mijn geest, maar eerder mijn fysieke daden en wat gezien kan worden van Wie Ik Ben in en door de rest van het Bestaan als al de Fysieke Levensvormen en Manifestaties om mij heen.

Wat ik heb beseft in verband met Zelf-Oprechtheid is dat het zeer makkelijk is om te geloven dat ik zelf-oprecht ben en mezelf ervan te overtuigen dat ik zelf-oprecht ben omdat ik andere mensen ervan kan overtuigen van mijn schijnbare 'oprechtheid' en omdat ik mezelf doorheen mijn leven geprogrammeerd heb in mijn geest om te geloven dat hoe andere mensen mij zien en ervaren, is wie ik werkelijk ben en dat dus, als andere mensen geloven dat ik een oprecht individu ben, dat dat dan ook zo is. Maar, zelf-oprechtheid is iets helemaal anders dan 'oprechtheid' - omdat, 'oprechtheid' is een oppervlakkige beoordeling over hoe iets 'lijkt', ik bedoel 'oprechtheid' is een oordeel over de persoonlijkheid of het karakter van een individu dat gebaseerd is op oppervlakkige observaties over het gedrag van dit individu, hetgeen op zich ook weer bepaald is op het startpunt van degene die observeert. en dit soort 'oprechtheid' is dus heel makkelijk te manipuleren en is op zich niet 'echt'.

De enige 'oprechtheid' die 'echt' kan zijn is zelf-oprechtheid, omdat, in zelf-oprechtheid kijk je jezelf in de ogen. zelfs wanneer je een ander wezen in de ogen kijkt, besef je dat je eigenlijk jezelf in de ogen aan het kijken bent. Zelf-oprechtheid is het besef dat hoe je bestaat in jezelf in relatie tot andere wezens je eigen verantwoordelijkheid is. Zelf-oprecht zijn is het zien van jezelf in de ogen van een ander en dus in elk moment, in elke daad, in elk woord en in elke gedachte die je hebt tegenover een ander wezen, beseffen dat je deze daad, woord en gedachte in wezen naar jezelf stuurt.


Dit wordt verdergezet in Dag 507

Dag 505: Wat is Leven in Zelfoprechtheid?

Dit is een verderzetting van "Dag 502: De Bestemming van het Leven - Mijn Toewijding aan Principe" en specifiek met het Derde Principe in de Lijst, namelijk:

3     Leven volgens het principe van zelfoprechtheid, om zeker te zijn dat ik zuiver ben in mijn gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen -en buitenwereld één en gelijk is. Wie ik ben vanbinnen ben ik ook vanbuiten en omgekeerd. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2014/05/de-bestemming-van-het-leven-mijn.html#sthash.fVKTOZox.dpuf

"3. Leven volgens het principe van zelfoprechtheid, om zeker te zijn dat ik zuiver ben in mijn gedachten, woorden en daden: zodat mijn binnen -en buitenwereld één en gelijk is. Wie ik ben vanbinnen ben ik ook vanbuiten en omgekeerd."

 Wat het wil zeggen om Zelfoprecht te leven is niet voordehandliggend omdat in onze huidige wereld we van kleins af aan getraind en geconditioneerd worden om zelfonoprecht te leven. We leren dat het ok en goed is om kleine leugentjes te verkopen, 'leugentjes om bestwil' is dat dan. Dat zijn dingen die je leert van je ouders, je leert om te liegen in de kleine dingen, de subtiele dingen. In je glimlach en in je houding en je kleding en de manier waarop je spreekt, de vrienden die je hebt, het geld dat je bezit, je meningen over de wereld en de woorden die je gebruikt.

Je leert zo subtiel te liegen dat het een natuurlijke zaak wordt, en je gelooft dat dat is 'wie je bent', ook al kan je eigenlijk heel makkelijk zien dat dat onmogelijk zo kan zijn, omdat, als je om je heen kijkt dan merkt je een eigenaardig iets - dat namelijk elk mens zich precies hetzelfde gedraagt. En waarom is dat? Omdat we allemaal hebben leren liegen op precies dezelfde subtiele manier. en uiteindelijk krijgen we een wereld waarin we ongesproken elkaars leugens in ere houden en er een onbesproken overeenkomst bestaat in onze relaties van 'als jij mijn leugens aanvaard dan aanvaard ik die van jou'.

Ik bedoel, als kind zie je het nog en je kan je misschien nog ergens herinneren hoe je volwassenen zag toen je een kind was. Je zag dat het leugens waren. Je besefte dat als jij je zou gedragen zoals je ouders, dan zou je aan het liegen zijn over wie je eigenlijk bent - je zou een vals beeld van jezelf optrekken. En toch werd er van je verwacht dat je precies zoals je ouders wordt - dat je jezelf ook zo begint uit te drukken.

Het vraagstuk van 'wat is het om zelfoprecht te leven?' is dus niet iets waar je zomaar een pasklaar antwoord op kan krijgen - het is een proces dat je moet bewandelen om gaandeweg, stap voor stap en zeer moeizaam, beginnen in te zien precies hoe het is dat eigenlijk je hele leven één grote leugen geweest is en dat alles van wie je denkt dat je bent niets meer is dan zelf-bedriegerij.

En dat is het proces van zelf-vergeving. Als je geen zelf-vergeving kan toepassen, dan kan je de leugen niet zien. Zelf vergeving is wat het mogelijk maakt voor onszelf om de deur te openen voor het besef dat het mogelijk zou kunnen zijn dat de dingen die we voor waar aannemen, zoals bijvoorbeeld onze eigen gedachten, gevoelens en emoties, niet noodzakelijk te vertrouwen zijn. Zelf vergeving is een daad van nederigheid - van het toegeven en realiseren dat de dingen die in onszelf bestaan en die we hebben aanvaard als 'onze realiteit' -- de dingen die in onze gedachten bestaan, zijn eigenlijk stukjes en beetjes gekopieerde informatie die we overgenomen hebben van onze omgeving - en die we voor waar aangenomen hebben, omdat we niet beter wisten.

Zelf vergeving is wat het mogelijk maakt voor onszelf om door de leugens te zien en om de realiteit beginnen te zien als wat ze werkelijk is. Dan kan er sprake zijn van eenheid en gelijkheid en van een zuiverheid in onszelf - dan bestaan we op gelijke en evenwaardige wijze als deze realiteit als het leven op aarde -- wanneer er niets meer van informatie bestaat in onszelf 'over' de realiteit, of 'over' hoe we onszelf moeten gedragen en uitdrukken - als er geen leugens en cognitieve disinformatie meer in onszelf bestaat.

Dag 480: Waarom Leven we Niet Wie we Zijn Vanbinnen?

Dit is een Verderzetting van "Dag 479: Is Opgeven een Vorm van Liegen tegen Mezelf" - waarin ik heb beseft dat als ik opgeef in iets waar ik mezelf in aan het toewijden was omdat ik emotioneel reageer wanneer ik zie of merk dat het mij 'niet lukt' zoals ik het had gewild, dan is dat niet een teken dat ik gefaald ben, maar eerder een teken dat ik niet eerlijk ben met mezelf over wat ik eigenlijk doe of wie ik ben in wat ik doe.

Omdat, als ik eerlijk zou zijn met mezelf in relatie tot wat ik doe, en ik maak de beslissing om iets te doen of ik maak een statement dat ik mezelf toewijdt aan het bewandelen van een specifiek proces - dan zou ik die statement naleven, ik zou doorzetten wat er ook gebeurt --- ik zou niet zomaar emotioneel reageren en ineenstorten en opgeven vanaf het moment dat er een obstakel op mijn pad komt, of vanaf het moment dat ik het gevoel krijg dat het 'mij niet lukt'.

Ik bedoel, OK, het is mogelijk dat het doel dat ik probeerde te bereiken in mijn geest niet realistisch was en dat de realiteit mij dit laat zien naarmate ik mijn proces bewandel in het uitvoeren en realiseren van dit doel - maar dat is nog steeds geen reden om 'op te geven' -- het is hoogstens een opportuniteit voor mezelf om mijn benadering in relatie tot het uitvoeren van mijn plannen/proces te herzien en herschetsen zodat wat ik doe of wat ik wil bereiken wel in lijn staat met wat realistisch en praktisch uitvoerbaar is. Simpel.

Dus, deze reactie van 'opgeven' waar ik mee geconfronteerd werd in het bewandelen van mijn proces van zelf-verandering, liet mij zien dat ik mijn startpunt moet onderzoeken en veranderen in relatie tot waar ik eigenlijk mee bezig ben - en dat ik moet beginnen eerlijk zijn met mezelf over wie ik eigenlijk ben in relatie tot wat ik doe.

Dit 'eerlijk zijn met mezelf' houdt bijvoorbeeld in om te onderzoeken waar er een 'discrepantie' is tussen wie ik denk en geloof dat ik ben, als in het beeld en de idee dat ik van mezelf projecteer naar mezelf en andere mensen toe - en wie ik eigenlijk echt ben vanbinnen, als de gedachten, reacties en verlangens die ik verberg in mezelf omdat ze niet overeenkomen met dat beeld/idee dat ik probeer te projecteren van mezelf. Want, zolang ik beweer dat ik bijvoorbeeld iets wil doen of iemand wil zijn of sta voor en als een bepaald principe, maar tegelijkertijd bestaan er gedachten en emotionele/gevoels reacties in mijn geest die in tegenstrijdigheid staan met mijn principes en beweringen, dan is er een probleem omdat dat wil zeggen dat ik niet één en dezelfde persoon ben vanbinnen en vanbuiten - en dat ik dus eigenlijk aan het liegen ben over wie ik ben zowel tegen mezelf als tegen andere mensen.

En, als ik lieg tegen mezelf over wie ik ben vanbinnen - waarom in godsnaam? Waarom zou ik mezelf saboteren op die manier? Omdat, dat is in essentie wat ik aan het doen ben, ik saboteer mezelf in mijn leven en in de dingen die ik doe, omdat - als ik niet 100% sta achter mijn daden, dan zal ik uiteindelijk weerstand beginnen ondervinden in de taken die ik uitvoer. Ik zal mijn aandacht bijvoorbeeld niet goed kunnen houden bij waar ik mee bezig ben omdat de waarheid van mezelf is dat ik eigenlijk niet zozeer geïnteresseerd ben in wat ik aan het doen ben -- want binnenin mezelf zijn er andere verlangens aan het spel.

En, als die verborgen verlangens mij eigenlijk saboteren in mijn leven, waar komen die verlangens dan in de eerste plaats vandaan? En waarom is het dat ik die verlangens verborgen probeer te houden in mezelf - als dat is wie ik ben vanbinnen, waarom leef ik dat dan niet gewoon?


Wordt Vervolgd in Dag 481

Dag 390: Hoe Zijn Beoordelingen het Doolhof van de Geest? - De paranoia van Intelligentie

Dit is een verderzetting van "Dag 389: Hoe bouwen de Woorden die ik Leef, de Wereld waarin ik Besta"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik mezelf in mijn gedachten/geest zie gaan  om na te denken over hoe ik mijn daden zou kunnen formuleren en uitleggen via woorden - teneinde beoordeling/veroordeling van andere mensen te vermijden en ontwijken en manipuleren/bespelen over die daden --- dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en realiseer mij, dat ik in wezen reageer op de beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in en als mijn geest en gedachten, die ik projecteer in andere mensen, en dat ik dus in wezen mezelf aan het manipuleren en bespelen ben door niet eerlijk te zijn met mezelf over mijn daden, door mijn daden een 'draai' te willen geven in en als en door middel van mijn bewoordingen en formulering en uitleg die ik geef omtrent wat ik gedaan heb en daarin/daardoor mezelf te 'Verdraaien' in mijn geest - totdat ik mezelf verlies in mijn verdraaiingen van mezelf in mijn gedachten/geest en uiteindelijk niet meer zie wie ik eigenlijk werkelijk ben

wanneer en als ik de radartjes in mijn geest zie beginnen draaien als gedachten die zich vormen omtrent en in functie van het willen beschermen en verdedigen van mezelf in en als mijn daden - dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en realiseer mij dat deze gedachten een reactie zijn op angst van de beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf die ik probeer te omzeilen en manipuleren -- en dat ik daarin mezelf in een doolhof plaats in mezelf van redeneringen, rechtvaardigingen, verbloemingen, excuses als gedachten

waarin, ik zie en besef en begrijp dat de idee/gedachte dat ik andere mensen aan het manipuleren en bespelen ben een illusie is -- aangezien IK beoordelingen heb toegestaan te bestaan in mezelf, in de plaats van direct te zien en te kijken naar mezelf in en als mijn daden en eerlijk te zijn met mezelf over wie ik ben als HIER in en als deze fysieke werkelijkheid - teneinde mezelf te corrigeren en in lijn te plaatsen met wat het beste is voor mezelf als het leven op aarde als wie ik werkelijk ben

waarin, ik zie, besef en mij realiseer dat de beoordelingen in mijn geest een leugen/illusie is - als een 'bescherming/verdediging' mechanisme van de menselijke geest dat ik heb toegestaan te laten programmeren in mezelf - als een voorgeprogrammeerd programma/systeem dat bestaat als een afleiding/illusie/leugen/doolhof met als enige doel/functie om ervoor te zorgen dat ik niet zie, besef en mij realiseer wie ik werkelijk ben als HIER - dat ik niet Direct en Zelf-Eerlijk zie wat zich vlak voor mijn neus bevindt, mezelf --- omdat ik, verscheurd door beoordelingen over wat goed en wat kwaad en juist en fout en positief en negatief is, niet op een directe en zelf-eerlijke manier één en gelijk sta met wat bestaat HIER binnen en buiten mezelf

ik stel mezelf tot doel om beoordelingen te zien als wat het is, een programma, een systeem van woorden - dat bestaat in de geest als een mechanisme dat mij 'wegdraait'/wegleidt van de realiteit die HIER is, binnen en buiten mezelf - en bestaat tot doel en in functie van het ervoor zorgen dat ik nooit mijn macht en verantwoordelijkheid als en tegenover het bestaan/leven op aarde realiseer - en dus nooit het bestaan op aarde verander en corrigeer tot wat het werkelijk is in eenheid en gelijkheid met mezelf als het leven zelf -- omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn macht weg te geven aan een 'creator' die de planeet aarde heeft gebruikt, als een persoonlijk 'Plan' en daarin wezens nodig heeft die niet beseffen of inzien dat ze ook HIER bestaan en daarin bestaan als God, als de Bepalende/sturende factor in het Bestaan op aarde --- waarin ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een passieve slaaf te worden die de plannen uitvoert van één of andere creator, terwijl ik verloren ben in mezelf in en als een voorgeprogrammeerd systeem van Woorden in en als Beoordelingen

en daarin, stel ik mezelf tot doel om het proces te bewandelen van het onder ogen komen van de realiteit van mezelf - en om met de fysieke werkelijkheid te werken die zich HIER bevindt - en mezelf niet te laten afleiden en misleiden door het voorgeprogrammeerde systeem van beoordelingen in en als de Geest --- maar om in elk moment in te zien en te beseffen dat ik God ben, als de Macht, en de Verantwoordelijkheid om het Leven op aarde Te sturen/besturen om een realiteit te manifesteren die het beste is voor mezelf als al het leven op aarde  en daarin te staan als de levende statement dat ik verantwoordelijk sta voor mijn daden en mezelf niet verberg achter beoordelingen als woorden in mijn geest - en dus op elke manier aansprakelijk ben  voor wie ik ben in en als wat ik doe en gedaan heb in mjin leven op aarde

Dag 377: Terug naar het Begin in het Process van Geest naar Leven

Dit is een verderzetting van "Dag 376: Ego-Centrisme Versus Zelf-Opoffering -- Wat is het Beste voor Allen?" - waarin ik schreef over en onderzocht hoe het ego in en van de menselijke geest zichzelf boven het lichaam plaatst, en kennis en informatie gaat eren en vereren in en als het geloof dat kennis en informatie nodig is om te leven, en te bestaan - terwijl, die kennis en informatie niet draait rond leven of bestaan, maar rond Overleven en Voortbestaan.

Waarin, het niet eens gezond verstand is om te 'overleven' of  'voort te bestaan', in de zin van, hoe we het bestaan, het leven op aarde verwoesten en vernielen in onze persoonlijke strijd om ons persoonlijk individuele voortbestaan - terwijl, als we zouden geven om het leven, om het bestaan, in elk moment van ademhaling, dan zou het leven op aarde een hemel zijn voor alles en iedereen. En dus, is het eigenaardig hoe we Geloven dat we kennis en informatie gebruiken om te Overleven en om ons 'voortbestaan' te verzekeren, ondanks het feit dat we ten eerste in dit proces onze omgeving vernietigen en bijgevolg onszelf, die afhankelijk zijn van die omgeving om te bestaan, en dat we ten tweede letterlijk zowieso ten dode opgeschreven zijn, omdat ons leven hier op aarde eindig is, waardoor er niet eens zoiets bestaat als 'overleving' en 'voortbestaan', het is een Illusie, een Leugen, hetgeen zoveel wil zeggen als dat we ons leven hebben opgegeven in naam van een Leugen, dat we onszelf, ons leven, ons bestaan als het leven zelf, in en als het moment van ademhaling HIER, hebben weggegeven, gecompromitteerd en opgegeven aan kennis en informatie, aan een systeem in en als onze Geest die ons leven voor ons leidt terwijl wij in en als Goedgelovigheid erop vertrouwen dat dat systeem aan kennis en informatie waar wij onszelf aan hebben weggegeven ons ergens naartoe zal leiden - terwijl het ons in werkelijkheid enkel tot onze onvermijdelijke dood leidt.

En, wat ik zelf ook over het hoofd gezien had, terwijl ik deze blogs aan het wandelen/schrijven was over hoe de menselijke geest functioneert en werkt, is de mate waarin dit hele systeem zich afspeelt in mezelf - de mate waarin ik mezelf heb toegestaan te bestaan in en als dit programma/systeem van kennis en informatie als persoonlijke 'overleving' en 'voortbestaan' --- en hoe ik als het ware in dit 'voortbestaan' en 'overleving' in en als kennis en informatie in mijn geest, letterlijk mezelf voorbij aan het gaan was, 'voort' aan het gaan was aan het 'bestaan' en 'over' het 'leven' aan het gaan was, het Bestaan en het Leven zijnde wie ik werkelijk ben als het lichaam, als HIER. Hoe ik kennis en informatie aan het gebruiken was om mezelf af te scheiden van wie ik ben als HIER, op weg en op zoek naar een bepaald doel, idee, punt in de toekomst - waarin ik mezelf opzettelijk aan het afleiden en wegleiden was van het leven in en als mezelf HIER.

Omdat, het is, of het lijkt althans, zoveel makkelijker om  het patroon van kennis en informatie te volgen, het patroon van het ego, van afscheiding -- het is immers wat ik mijn hele leven hier op aarde heb gedaan, het is hoe ik mezelf heb geprogrammeerd en heb laten programmeren sinds mijn kindertijd. Ik ben het zo gewoon om aan mezelf voorbij te gaan in wat ik doe, in hoe ik mezelf uitdruk, in wat ik zeg, in hoe mijn geest werkt - in de woorden die ik schrijf. Het is de gewoonte van de geest, van mezelf in en als de geest, om statements te maken, meningen te vormen, verkondigingen te doen en dingen te zeggen in en als kennis en informatie, in en als het ego-standpunt van 'dit is hoe het is' en 'dit is wat ik zie/weet/begrijp/realiseer' - maar het is een ander paar mouwen om die stellingen, die kennis, informatie, inzichten en realisaties op mezelf toe te passen en Zelf-Eerlijk te zijn. Eerlijk te zijn over het feit dat, wanneer ik het heb over 'de mens', dan heb ik het over mezelf, wanneer ik het heb over de kwaadaardigheid die bestaat in en als de menselijke geest, dan heb ik het over de kwaadaardigheid die bestaat in mezelf, wanneer ik het heb over de leugenachtigheid, het bedrog, de hebzucht en het egocentrisme dat bestaat in en als de mens, dan heb ik het over de leugenachtigheid, het bedrog, de hebzucht en het egocentrisme dat eigenlijk in mezelf bestaat, maar waar ik nooit eerlijk over geweest ben - eerlijk tegenover mezelf en tegenover het bestaan, het leven als mezelf.

Omdat, dit is wat kennis en informatie doet, dit is wat de Geest doet - de functie van kennis en informatie in en als de geest is precies om zelf-eerlijkheid tegen te gaan, om wat werkelijk bestaat in mezelf en wie ik werkelijk ben vanbinnen te verbergen en onderdrukken onder geloofsystemen, ideëen, definities, beoordelingen, meningen en opvattingen over Wie ik ben en over wat de Realiteit is van mezelf, in functie van: Overleving. Het is Liegen om te Leven, kleine leugentjes die ik geleerd heb tijdens mijn kindertijd - kleine onderdrukkingen van mezelf, hier en daar een compromittatie van mezelf, hier en daar een kleine leugen, een misleiding, een manipulatie, om te Overleven in deze realiteit -- kleine leugens die doorheen mijn leven en ontwikkeling in deze wereld hebben opgestapeld tot een grote Leugen die ik nu ben en leef. Waarin, ik nu zo tsjokvol zit van leugens als kennis en informatie in en als mijn Gedachten, dat ik niet eens meer zie, weet of besef wie ik eigenlijk echt ben, wie ik werkelijk ben vanbinnen --- omdat ik geleerd heb om mijn innerlijke realiteit te verbergen, onderdrukken en verwaarlozen - en daarin het Leven zelf, het Bestaan, te onderdrukken, verbergen en verwaarlozen in functie van Overleving en Voortbestaan... zogezegd.

In het nieuwe Eqafe interview van Anu, heeft hij het over 'Back to Basics', terug naar het begin - en dat wil zeggen, terug naar zelf-eerlijkheid, even stilstaan, even stoppen en beseffen dat --- het niet uitmaakt hoe lang ik al in dit proces gewandeld heb, hoeveel realisaties of inzichten ik verworven heb, het maakt allemaal niet uit omdat, zolang er geen Zelf-Eerlijkheid aanwezig is, is het allemaal maar kennis en informatie in de Geest, niet anders dan wat ik mijn hele leven gedaan heb, hoe ik altijd al bestaan heb.

Als ik niet zelf-eerlijk ben in elk moment van ademhaling, vindt mijn geest altijd wel een manier om het Ego weer op te bouwen, om de ervaringen, realisaties en inzichten in 'wie ik ben', in 'de menselijke geest', die ik heb opgebouwd doorheen het proces dat ik bewandeld heb, te gebruiken om een 'alter ego' te creëren, een Systeem, een Programma van kennis en informatie, waarin ik GELOOF, net zoals ik altijd al geloofd heb doorheen mijn bestaan, dat ik 'goed' en 'juist' en 'correct' en 'eerlijk' en 'rechtvaardig' en 'positief' ben, en al wat je wilt - maar het is niet echt, het is een Beeld, een idee, een Geloof van/over Wie ik ben dat bestaat in mijn geest, omdat, Zelf-Eerlijkheid in werkelijkheid niets te maken heeft met hoe lang ik al dan niet in mijn proces gewandeld heb, hoeveel inzichten ik verworven heb, hoeveel ik al dan niet zie of begrijp of besef in verband met hoe alles in elkaar zit. Zelf-Eerlijkheid is HIER, simpel.

Zelf-eerlijkheid is de beslissing om te stoppen met mezelf te verbergen achter mijn woorden, om te stoppen met mezelf te onderdrukken onder mijn gevoelens en emoties en gedachten, om te stoppen met mezelf te verbergen achter Angst -- en om te durven, het lef, de moed en de standvastigheid te hebben om te Staan, en te blijven staan, in elk moment opnieuw - niet om te overleven of voort te bestaan, niet omdat het goed, juist, correct, rechtvaardig, eerlijk of positief is, niet om iets te bewijzen aan 'Andere Mensen' -- maar omdat het is wie ik ben, omdat ik eerlijk ben met mezelf, omdat ik HIER besta en ik erken en zie, besef en begrijp dat ik HIER besta en omdat ik mezelf als het bestaan HIER eer, respecteer, aanvaard en omarm - omdat ik de beslissing maak om te bestaan als het levende voorbeeld van wat het beste is voor elk levend wezen op aarde: zelf-aanvaarding, zelf-respect, zelf-omarming, zelf-eerlijkheid.


Wordt Vervolgd in Dag 378

Dag 365: Cognitieve dissociatie en de Verbloeming van Geschiedenis

Dit is een verderzetting van "Dag 363: Cognitieve Dissociatie - de Ziekte die huist in en als de Menselijke Geest" en "Dag 364: Hoe bestaat Cognitieve Dissociatie in en als het Collectieve Bewustzijn?"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik merk dat ik een positief gevoel ervaar in mezelf, verbonden met een 'beeld' dat ik heb van mezelf in mijn geest - dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en begrijp dat ik mezelf heb toegestaan mezelf 'cognitief te dissocieren' in, als en van mezelf -- waarin dat 'positieve beeld' in en van mezelf in mijn geest in wezen rust op en een gevolg is van een onderdrukking en ontkenning van specifieke delen van mezelf die ik mezelf heb toegestaan van mezelf af te scheiden door middel van beoordeling, die ik heb toegestaan plaats te vinden in en als mezelf - waarin het 'positieve gevoel' eigenlijk gebaseerd is op een ervaring van Schuld, Spijt en Schaamte over en in verband met herinneringen als 'mijn verleden' die ik mezelf heb toegestaan te verdringen naar mijn onderbewuste geest

Waarin, ik zie, besef en begrijp dat ik mezelf heb toegestaan te liegen tegen mezelf en andere wezens als mezelf over wie ik ben, omdat ik niet wilde aanvaarden wat ik gedaan heb, wie ik mezelf heb toegestaan te worden en hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan en mezelf uit te drukken in en als 'mijn verleden' - en daardoor 'wie ik ben' in en als specifieke herinneringen in mezelf te hebben onderdrukt, weggedrongen en te verwerpen in en als mezelf, door gebruik te maken van het 'cognitieve dissociatie-mechanisme' van de geest als gedachten, gevoelens en emoties, waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden in mezelf in en als verschillende energetische entiteiten, en mezelf zodanig heb 'gecompartimentaliseerd' in en als mijn geest en mezelf dus zodanig heb afgescheiden van mezelf als mijn fysieke bestaan in en als deze realiteit, dat ik niet eens meer besef/zie/begrijp wie ik werkelijk ben, waar ik vandaan kom, hoe ik besta in en als mezelf en hoe de geest en het lichaam werkelijk functioneert - waardoor ik in wezen niet eens meer echt Besta, omdat ik op geen enkele manier rekenschap geef/heb of verantwoordelijkheid neem voor wie ik ben Hier in en als het bestaan

waarin ik zie, besef en begrijp dat ik mezelf hierin heb toegestaan bij te dragen aan en te rechtvaardigen en valideren hoe de gehele mensheid bestaat in en als het 'collectieve bewustzijn', waarin bepaalde delen uit onze geschiedenis hier op aarde systematisch onderdrukt, ontkent, verdraaid en verbloemd worden teneinde een positief beeld dat we hebben over onszelf in en als onze geest bij te staven en te onderbouwen - door hoe ik in en als mezelf mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te leven en bestaan als een levende statement dat het 'ok' is om absoluut geen verantwoordelijkheid te nemen voor ons verleden en dus bijgevolg voor de 'fouten'/'misstappen' die begaan zijn en/of die we hebben laten begaan in onze naam doorheen de geschiedenis

waarin, ik zie, besef en begrijp dat die fouten/misstappen zich zullen blijven herhalen omdat we onszelf nooit de kans gegeven hebben om te leren uit die fouten, door in ontkenning te bestaan van ons verleden als de realiteit van onszelf die we hebben toegestaan te bestaan in en als onszelf, waar de huidige toestand van onze fysieke werkelijkheid een consequentie en levend bewijs van is, en daardoor dus ook nooit onszelf de kans te hebben gegeven om onszelf en onze realiteit te corrigeren

En daarin, stel ik mezelf tot doel om het proces te bewandelen van zelf-eerlijkheid, waarin ik mezelf de kans geef en mezelf aanspoor, in elk moment, om eerlijk te zijn met mezelf over wie ik werkelijk ben, over de realiteit van mezelf, over wie ik mezelf heb toegestaan te worden door middel en omwille van  een accumulatie van toegestane zelf-onderdrukking en zelf-ontkenning - zodat ik mezelf de kans kan geven om voor de eerste keer in mijn bestaan, daadwerkelijk te leren uit mijn fouten en uit de fouten van de mensheid als mezelf, vanuit het startpunt van het corrigeren van mezelf en de mensheid als mezelf - zodat ik op elk vlak, op elke manier, vanbinnen en vanbuiten, in elke vezel en cel van mijn lichaam en bestaan, sta en besta op een manier die het beste is voor al het leven op aarde als mezelf --- en daarin op te staan als het levende voorbeeld van wie ik werkelijk ben als mens en als het potentieel van de Mensheid, als een wezen dat verantwoordelijkheid neemt voor zichzelf

Dag 350: Zijn Gevoelens en Emoties in wezen Sociale Manipulatie?

Dit is een verderzetting van "Dag 347: Is Schuld het schild van het Ego?", "Dag 348: Hoe programmeren we onze kinderen om te aanvaarden dat Leven=Lijden?" en "Dag 349: Hoe/Waarom zijn we allemaal sociopaten?" - waarin we al beseft en begrepen hadden dat de mens in hoe hij bestaat in en als gedachten, gevoelens en emoties, een sociopaat is, omwille van hoe de emoties en gevoelens waar we ons mee uitdrukken een construct/mechanisme van sociale manipulatie is dat we gebruiken voor onze persoonlijke overleving. Bij deze pas ik Zelf-Vergeving toe en neem ik als het bestaan verantwoordelijkheid voor wat ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf als het bestaan.


Zelf-vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat en hoe gevoelens en emoties altijd een sociale manipulatie mechanisme is in en als de menselijke geest dat aangeleerd wordt van ouders op hun kinderen en dat voorkomt uit en gebaseerd is op het construct van de samenleving in en als het economische model van overleving en dus gebaseerd is op het gebruiken/misbruiken/bespelen/manipuleren van 'andere mensen' in functie van persoonlijke overleving in het systeem - waarin, kinderen leren naarmate ze opgroeien in deze wereld, in relatie tot hun omgeving als de menselijke samenleving, om zich aan te passen aan het model van interactie als gedachten, gevoelens en emoties, dat gehanteerd wordt in en door die omgeving als een voorgeprogrammeerd automatisch mechanisme van overleving in en als het menselijke fysieke lichaam en geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de ervaring en uitdrukking van gevoelens en emoties nooit een 'natuurlijk' punt is van zelf-expressie in en als de mens als fysiek wezen, maar altijd een gevolg is van hoe een mens die hier geboren wordt in deze wereld/samenleving terecht komt in een specifieke 'sociale structuur', gestuurd door gedachten, gevoelens en emoties in mensen, en dat hij zichzelf daar moet aan aanpassen om te kunnen functioneren als een deel van die sociale structuur om te kunnen overleven in die structuur - en dat elk mens daarin en daardoor impliciet zijn omgeving van mensen te manipuleert als het inspelen op de gevoelens en emoties in mensen door middel van gevoelens en emoties --- waarin uiteindelijk niemand doorheeft, beseft, realiseert en begrijpt dat gedachten, gevoelens en emoties in wezen niet echt zijn en niet zijn wie we werkelijk zijn en dat ons systeem/mechanisme van leven en overleven als het systeem van wederzijdse en onderlinge sociale manipulatie uiterst onpraktisch en zelfs in veel gevallen onleefbaar is omdat we niet omgaan met elkaar in en als de fysieke werkelijkheid van wie we zijn als fysieke levende wezens aangezien onze hele interactie met elkaar gebaseerd is op een systeem van leugens, bedrog en misleiding waarin elk van ons geleerd heeft om 'niet zichzelf te zijn', maar om een systeem te worden en uit te drukken dat in afscheiding bestaat van onszelf als wie we werkelijk zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te realiseren en begrijpen dat deze menselijke manier van bestaan en interactie aanvaard wordt door de mens als 'echt' en als 'de realiteit' en als 'wie we zijn' als 'mens' in en als onszelf omwille van de mate waarin we onszelf hebben geïdentificeerd met het systeem van overleving als gedachten, gevoelens en emoties en dus met het functioneren van de menselijke samenleving - omdat elk mens opgesloten en geïsoleerd is in de eigen persoonlijke innerlijke 'wereld' van gedachten, gevoelens en emoties als de Geest, omdat niemand eerlijk durft te zijn over de manipulatie, het bedrog en de leugens die we dagelijks toepassen en hanteren in onze 'sociale interactie' met andere mensen --- en dat daardoor uiteindelijk de menselijke samenleving en 'het bestaan op aarde' in en als een dysfunctioneel en misbruikend economische systeem wordt aanvaard als 'de realiteit', ook al weet elk mens individueel diep vanbinnen dat hoe we onszelf uitdrukken tegenover andere mensen en hoe we functioneren in interactie met onze omgeving, een leugen is die we opzettelijk toepassen en hanteren in functie van onze overleving in deze wereld en dat bijgevolg ons volledige bestaan in en als het economische systeem dat we gebouwd en gecreëerd hebben op basis van en vanuit het systeem van de Geest dat we hebben toegestaan te bestaan in onszelf een leugen is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mijn verantwoordelijkheid in te zien voor het economische systeem in en als de fysieke realiteit als de 'sociale structuur' waarin mensen geboren worden en gedwongen worden om zich aan te passen aan een systeem/structuur van manipulatie, bedrog en leugens, en van de consequenties van/in dat economische systeem als de corruptie, de uitbuiting, het misbruik, de verwaarlozing, de omkoping die plaatsvindt in de economische verbanden/relaties tussen mensen en de verschillende economische structuren in de wereld --- door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het systeem van gedachten, gevoelens en emoties als het gekopieerde/overgenomen systeem van overleving dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en daarin niet eerlijk te zijn met mezelf en anderen als mezelf over de leugens en manipulatie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en die ik dagelijks toepas in mijn interactie met de mensen in mijn omgeving - en aldus mezelf te hebben geïsoleerd en afgescheiden van de realiteit en dus nooit te hebben ingezien dat het systeem van manipulatie en leugens als de menselijke geest dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, niet is wie ik werkelijk ben en dat dat systeem in wezen in elk mens in deze wereld bestaat, waarin elk mens één en gelijk verantwoordelijk is voor het hele wereld systeem van leugens en manipulatie als het economische systeem in en als de mensheid door onze directe participatie in en als het systeem vanuit het bewustzijnssysteem als de Geest als wie/wat we onszelf hebben toegestaan te worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik bijgevolg de oplossing ben voor het veranderen van het economische systeem in en als de fysieke werkelijkheid, door 'wie ik ben' te veranderen in en als mijn bestaan en uitdrukking en participatie in en als de fysieke werkelijkheid, door eerlijk te zijn met mezelf over de leugens en manipulatie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en het proces te doorlopen van het onderzoeken en corrigeren van de patronen van misbruik die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf  -- en zo op te staan als het levende voorbeeld van wat het beste is voor al het bestaan in en als de fysieke werkelijkheid


Wordt vervolgd in Dag 351

Dag 349: Hoe/Waarom zijn we allemaal Sociopaten?

Dit is een verderzetting van "Dag 347: Is Schuld het Schild van het Ego?" en "Dag 348: Hoe programmeren we onze kinderen om te aanvaarden dat Leven=Lijden?" - waarin we begonnen zijn met een onderzoek naar/in 'Schuld' - met de Emotionele reactie/ervaring van Schuld vanbinnen en de 'Schuld' in ons economische systeem vanbuiten.

We hebben al gezien en beseft hoe Schuldgevoelens een overlevingsmechanisme is die gebaseerd is op 'sociale manipulatie' en de idee/gedachte dat "ik niet kundig/vaardig genoeg ben om alleen te staan in deze wereld" en "dat ik andere mensen nodig heb om te overleven". Deze backchat/gedachte is verbonden met allerlei beelden/verbeelding/fantasie/gedachten als voorgeprogrammeerde 'zorgen' en 'angsten', overgenomen en gekopieerd van de ouders en grootouders, verbonden met de emotionele ervaring van Angst. Door deze ervaring van Angst, gekoppeld aan al de gedachten, ideëen, verbeelding en projecties van zogezegde 'negatieve' dingen die kunnen gebeuren in de wereld waar het kind mee geprogrammeerd wordt tijdens de opvoeding --- aanvaard het kind de idee in zichzelf dat hij 'klein' en 'onbeduidend' is, en dat hij niet in staat is om voor zichzelf te zorgen en alleen te staan/bestaan - dat hij andere mensen absoluut nodig heeft, koste wat kost, om te kunnen overleven.

Vanuit deze gedachte van "ik heb andere mensen koste wat kost nodig om te overleven", voortkomende uit een ervaring van angst verbonden met allerlei 'doem-gedachten' van wat er allemaal zou kunnen 'mislopen' en 'verkeerd gaan', als gekopieerde angsten van de ouders --- wordt de manipulatie, misleiding en misbruik van 'andere mensen' gerechtvaardigd, bijvoorbeeld door middel van Schuldgevoelens als het 'Schild' dat het Ego gebruikt om zichzelf te 'dekken', om 'gezicht te bewaren/behouden'. Ik bedoel, schuldgevoelens worden langs de ene kant gezien als een teken dat een mens een zeker 'moreel bewustzijn' heeft door de samenleving en zelfs ons gerechtsysteem en dus zogezegd een teken van betrouwbaarheid in een individu --- maar in de realiteit zijn schuldgevoelens net om deze reden niets meer of minder dan een manipulatietechniek die gebruikt wordt door zij die vertrouwen op 'sociale steun/hulp' in en als Relaties om te overleven. Omdat, als kind leer je nu eenmaal dat mensen meer 'begrip' voor je hebben wanneer je iets 'fout' deed maar je voelt je er wel schuldig over - omdat je merkte dat ze om de één of andere reden geloofden dat die schuldgevoelens en 'schuldbetuiging' iets 'betekenen'. Als je je schuldig voelt, dan betekent dat blijkbaar iets - het betekent vaak zelfs zoveel dat het een groot verschil kan maken in rechtzaak.

Omdat, in een rechtzaal zijn het mensen die beslissingen maken over de levens van andere mensen - en die mensen proberen te 'berekenen' of iemand geschikt/'mentaal gezond' is voor de samenleving of niet. Waar is de gevangenis anders voor - als niet omdat we geloven dat als we mensen voor zo lange tijd opsluiten dat ze zich dan 'bewust' zullen worden van dat ze iets 'fout' gedaan hebben, en dat ze vanuit dat bewustzijn een 'schuldgevoel' zullen ervaren --- omdat we geloven dat dat 'schuldgevoel' Betekent dat ze betrouwbaar zijn om weer deel uit te maken van de samenleving. Iemand die geen schuldgevoel ervaart wordt dan bestempelt als 'sociopaat' of 'psychopaat'.

Maar, het is eigenaardig dat wanneer we de oorsprong en het startpunt van schuldgevoelens in onszelf onderzoeken, dat we zullen ondervinden dat schuldgevoelens niet eens een 'echte' of 'oprechte' ervaring/uitdrukking is, maar eerder het gevolg van brainwashing door de ouders die het kind aanleren om zijn omgeving te bespelen en manipuleren door middel van emotionele 'herkenningspunten' die het kind ziet en kopieerd van zijn omgeving, zoals bijvoorbeeld de uitdrukking van 'schuldgevoelens', teneinde hulp en ondersteuning te krijgen van die omgeving en straf te kunnen vermijden/ontlopen/verminderen.

Is dit niet de definitie van een Sociopaat? Het bespelen en manipuleren van mensen door gebruik te maken van het sociaal construct van emotionele uitdrukkingen als voorspelbare reacties in en als de menselijke geest teneinde een persoonlijk doel/verlangen te bevredigen. Ik bedoel, we zijn in die zin dan allemaal sociopaten omdat het iets is dat we allemaal doen - de mensen die de wetenschap dan bestempelt als 'sociopaat' zijn vaak mensen die meer bewust zijn van wat ze eigenlijk aan het doen zijn en dus meer 'intelligent' zijn dan de meeste mensen op vlak van hoe de menselijke geest werkt omwille van hoe en wat ze geobserveerd hebben gedurende hun kindertijd en ontwikkeling in deze wereld. Maar, ik bedoel, het startpunt van schuldgevoelens IS manipulatie, of we ons er nu bewust van zijn of niet - hetgeen wil zeggen dat we allemaal sociopaten zijn.

Het is zelfs zo dat wij, zogezegd 'normale' en 'mentaal/sociaal gezonde' mensen, 'sociopaten' gecreëerd hebben omdat wij onszelf hebben toegestaan te bestaan en onszelf uit te drukken zonder enig grijntje zelf-bewustzijn, zonder enig grijntje verantwoordelijkheid voor hoe we bestaan - en omdat wij onszelf hebben toegestaan elkaar te manipuleren via het voorgeprogrammeerde systeem van emotionele en gevoels-uitdrukkingen en die vorm van 'sociale omgang' hebben aanvaard als 'normaal'. Ik bedoel, uiteraard zullen er dan hier en daar kinderen geboren worden en opgroeien in deze wereld die ergens tijdens hun opgroeiingsproces en ontwikkeling in deze wereld deze connectie tussen hun 'ik-bewustzijn' en de uitdrukking van gevoelens en emoties als het construct van sociale manipulatie dat wij het 'menselijk bewustzijn' noemen, ontbreken omwille van bijvoorbeeld een traumatische gebeurtenis --- waardoor zij deze gevoelens en emoties, die in wezen leugens zijn die we aan onszelf en elkaar verkopen, meer zien voor wat ze eigenlijk zijn, namelijk NIET ECHT, een LEUGEN, en zij zullen deze emotionele en gevoels-uitdrukkingen meer bewust en opzettelijk gaan gebruiken voor persoonlijke overleving.

Wij noemen dit dan 'sociopatisch' gedrag en een 'sociopatische ingesteldheid', maar eigenlijk is het precies hetzelfde als wat wij doen, wij zijn er ons gewoon minder bewust van - en het enige verschil is het ontwikkelingsproces dat het individu ervaren heeft als 'identiteit' in deze wereld en welke ondersteuning het individu al dan niet gekregen heeft van de primaire omgeving in en tijdens dat ontwikkelingsproces om de emotionele en gevoels-uitdrukkingen te aanvaarden als 'echt' en om zichzelf er volledig mee te identificeren tot het punt dat het individu de leugen aanvaard als de realiteit.

Want, ik bedoel - hoe kan wat wij doen, hoe we onszelf uitdrukken en wie we geloven dat we zijn in bijvoorbeeld hoe we ons voelen en hoe we ons emotioneel en gevoelsmatig uitdrukken, 'echt' zijn wanneer er geld en overleving mee gemoeid is - wanneer elk van ons in onze eigen persoonlijke geest constant en continu op onbewust niveau zit te denken aan de persoonlijke overleving in deze wereld -- omdat dat is waar ons economisch systeem ons in dwingt? Hoe kan al wat we doen en zijn, alles van wat en hoe we onszelf uitdrukken tegenover elkaar in en als 'sociale interactie', iets anders zijn dan een constante overlevingsreflex?

In ons systeem zijn we allemaal sociopaten omwille van hoe we getraind worden om elkaar te gebruiken voor onze persoonlijke overleving --- we hebben het gewoon nooit beseft omdat we onszelf nog nooit hebben onderzocht. Neem verantwoordelijkheid voor jezelf, onderzoek Desteni en de Equal Life Foundation en stop de sociopatische natuur van de mens door op te staan voor een verandering in het economische systeem. De tijd is nu.



wordt vervolgd in Dag 350

Dag 339: Hoe kan ik Betrouwbaarheid verwachten van een Ander als ik het zelf niet ben?!

Dit is een verderzetting van "Dag 338: De Mens is Onbetrouwbaar omdat Hij Vertrouwt op de Leugen van de Geest - Zelf-Vergeving Dimensie".


ik zie, besef en realiseer mij dat alle gedachten, fantasiëen en verbeelding in en als de menselijke geest ALTIJD geheimzinnigheid is, waarin de mens een deel van zichzelf verborgen probeert te houden van andere mensen - en dat er daardoor een 'schitzofrenie' plaatsvind in de mens, een afsplitsing tussen 'Dr. Jeckyll' als de 'sociale figuur' die 'goed' en 'positief' lijkt en al wat je wil van een 'sociaal aanvaardbaar en aangepast individu', en 'Mr. Hyde' als de achterliggende innerlijke demonen van persoonlijke belangen, verlangens, fantasiëen, gedachten en backchat --- en dat deze aanvaardde mentale stoornis als de innerlijke verborgen realiteiten in de geest van de mens aantoont dat de mens het meest onbetrouwbare wezen is dat bestaat en niet geschikt is om te leiden of beslissingen te maken die een impact hebben op het leven op aarde - omdat deze beslissingen altijd verpakt zullen zijn in de 'positiefheid' en 'politieke correctheid' van 'Dr. Jeckyll', maar tegelijkertijd volledig gekleurd zullen zijn door de persoonlijke belangen van 'Mr. Hyde' en daardoor steeds consequentieel zullen zijn voor de omgeving van het individu

hierin stel ik mezelf tot doel om mijn interne realiteit af te stemmen op en in één lijn te plaatsen met mijn externe realiteit, zodat ik in elk moment, in elke situatie, besta in en als absolute betrouwbaarheid - en daarin mijn waardigheid bewijs aan het leven op aarde, niet enkel de mensheid, maar vooral het dierenrijk en de natuur --- door te bestaan als het levende bewijs dat de Mens in staat is om te veranderen van een onbetrouwbare, leugenachtige, ego-centrische parasiet op de Aarde naar een zelf-verantwoordelijk, zelf-eerlijk en betrouwbaar wezen


ik zie, besef en realiseer mij dat de interne realiteit als gedachten, fantasiëen en verbeelding die ik toesta te bestaan in en als mijn Geest, wel degelijk consequenties hebben in en als de fysieke werkelijkheid, en dat ik deze consequenties nooit opgemerkt heb omdat ik nooit goed genoeg gekeken heb - omdat ik me altijd blind staarde op de oppervlakkigheid van de menselijke geest als een persoonlijke 'visie' op en 'mening' van de werkelijkheid die ik zie met mijn ogen --- en dat ik daarin nooit heb ingezien dat mijn interne realiteit consequentieel is op deze hele realiteit als 'het leven op aarde'

ik zie, besef en realiseer mij dat ik een systeem heb toegestaan te bestaan op aarde waarin consequenties worden gekanaliseerd naar de 'lagere regionen' zoals hoe het 'zuiden' in deze wereld lijdt onder de hebzucht van het Noorden/westen - waardoor ik altijd een excuus had om mezelf ervan te overtuigen dat mijn interne realiteit van geheime verlangens, gedachten en reacties geen consequenties heeft op mijn omgeving, omdat die consequenties zich vormden aan de andere kant van de wereld en niet onmiddellijk zichtbaar waren in mijn onmiddellijke omgeving

hierin stel ik mezelf tot doel om een proces te bewandelen van het steeds grondig onderzoeken van al de relaties die bestaan en die ik mezelf heb toegestaan te vormen tussen mijn interne en mijn externe wereld -- en daarin verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit die ik mezelf heb toegestaan op te bouwen op basis van die relaties --- zodat ik kan opstaan in deze wereld als een verantwoordelijk individu en zodat ik in staat ben om werkelijk bij te dragen aan het proces van het veranderen van de wereld tot een plek van waardigheid voor allen

ik zie, besef en realiseer mij dat ik geen betrouwbaarheid kan verwachten van 'de mensheid' en van 'mijn omgeving' als en wanneer ik zelf niet besta in en als absolute betrouwbaarheid, als het levende voorbeeld van wat ik wil zien in mijn wereld en realiteit

en hierin stel ik mezelf tot doel om een proces te bewandelen van zelf-transformatie, waarin ik mezelf confronteer en onderzoek in al de oneerlijkheden, manipulaties, geheimen en leugens die ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf --- omdat ik besef dat zelf-eerlijkheid de oplossing is voor het veranderen van de wereld tot een plek van betrouwbaarheid, stabiliteit, zekerheid en veiligheid omdat zelf-eerlijkheid, als transparantie en eenheid en gelijkheid tussen de interne en externe realiteit, het beste is voor allen

Dit is Dag 338: De Mens is Onbetrouwbaar omdat Hij vertrouwt op de Leugen van de Geest - Zelf-Vergeving Dimensie - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/2013/08/dag-338-de-mens-is-onbetrouwbaar-omdat.html#sthash.TPYHQ1LV.dpuf

Dag 338: De Mens is Onbetrouwbaar omdat Hij vertrouwt op de Leugen van de Geest - Zelf-Vergeving Dimensie - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/2013/08/dag-338-de-mens-is-onbetrouwbaar-omdat.html#sthash.TPYHQ1LV.dpuf

Dag 338: De Mens is Onbetrouwbaar omdat Hij vertrouwt op de Leugen van de Geest - Zelf-Vergeving Dimensie - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/2013/08/dag-338-de-mens-is-onbetrouwbaar-omdat.html#sthash.TPYHQ1LV.dpuf