Dag 377: Terug naar het Begin in het Process van Geest naar Leven

Dit is een verderzetting van "Dag 376: Ego-Centrisme Versus Zelf-Opoffering -- Wat is het Beste voor Allen?" - waarin ik schreef over en onderzocht hoe het ego in en van de menselijke geest zichzelf boven het lichaam plaatst, en kennis en informatie gaat eren en vereren in en als het geloof dat kennis en informatie nodig is om te leven, en te bestaan - terwijl, die kennis en informatie niet draait rond leven of bestaan, maar rond Overleven en Voortbestaan.

Waarin, het niet eens gezond verstand is om te 'overleven' of  'voort te bestaan', in de zin van, hoe we het bestaan, het leven op aarde verwoesten en vernielen in onze persoonlijke strijd om ons persoonlijk individuele voortbestaan - terwijl, als we zouden geven om het leven, om het bestaan, in elk moment van ademhaling, dan zou het leven op aarde een hemel zijn voor alles en iedereen. En dus, is het eigenaardig hoe we Geloven dat we kennis en informatie gebruiken om te Overleven en om ons 'voortbestaan' te verzekeren, ondanks het feit dat we ten eerste in dit proces onze omgeving vernietigen en bijgevolg onszelf, die afhankelijk zijn van die omgeving om te bestaan, en dat we ten tweede letterlijk zowieso ten dode opgeschreven zijn, omdat ons leven hier op aarde eindig is, waardoor er niet eens zoiets bestaat als 'overleving' en 'voortbestaan', het is een Illusie, een Leugen, hetgeen zoveel wil zeggen als dat we ons leven hebben opgegeven in naam van een Leugen, dat we onszelf, ons leven, ons bestaan als het leven zelf, in en als het moment van ademhaling HIER, hebben weggegeven, gecompromitteerd en opgegeven aan kennis en informatie, aan een systeem in en als onze Geest die ons leven voor ons leidt terwijl wij in en als Goedgelovigheid erop vertrouwen dat dat systeem aan kennis en informatie waar wij onszelf aan hebben weggegeven ons ergens naartoe zal leiden - terwijl het ons in werkelijkheid enkel tot onze onvermijdelijke dood leidt.

En, wat ik zelf ook over het hoofd gezien had, terwijl ik deze blogs aan het wandelen/schrijven was over hoe de menselijke geest functioneert en werkt, is de mate waarin dit hele systeem zich afspeelt in mezelf - de mate waarin ik mezelf heb toegestaan te bestaan in en als dit programma/systeem van kennis en informatie als persoonlijke 'overleving' en 'voortbestaan' --- en hoe ik als het ware in dit 'voortbestaan' en 'overleving' in en als kennis en informatie in mijn geest, letterlijk mezelf voorbij aan het gaan was, 'voort' aan het gaan was aan het 'bestaan' en 'over' het 'leven' aan het gaan was, het Bestaan en het Leven zijnde wie ik werkelijk ben als het lichaam, als HIER. Hoe ik kennis en informatie aan het gebruiken was om mezelf af te scheiden van wie ik ben als HIER, op weg en op zoek naar een bepaald doel, idee, punt in de toekomst - waarin ik mezelf opzettelijk aan het afleiden en wegleiden was van het leven in en als mezelf HIER.

Omdat, het is, of het lijkt althans, zoveel makkelijker om  het patroon van kennis en informatie te volgen, het patroon van het ego, van afscheiding -- het is immers wat ik mijn hele leven hier op aarde heb gedaan, het is hoe ik mezelf heb geprogrammeerd en heb laten programmeren sinds mijn kindertijd. Ik ben het zo gewoon om aan mezelf voorbij te gaan in wat ik doe, in hoe ik mezelf uitdruk, in wat ik zeg, in hoe mijn geest werkt - in de woorden die ik schrijf. Het is de gewoonte van de geest, van mezelf in en als de geest, om statements te maken, meningen te vormen, verkondigingen te doen en dingen te zeggen in en als kennis en informatie, in en als het ego-standpunt van 'dit is hoe het is' en 'dit is wat ik zie/weet/begrijp/realiseer' - maar het is een ander paar mouwen om die stellingen, die kennis, informatie, inzichten en realisaties op mezelf toe te passen en Zelf-Eerlijk te zijn. Eerlijk te zijn over het feit dat, wanneer ik het heb over 'de mens', dan heb ik het over mezelf, wanneer ik het heb over de kwaadaardigheid die bestaat in en als de menselijke geest, dan heb ik het over de kwaadaardigheid die bestaat in mezelf, wanneer ik het heb over de leugenachtigheid, het bedrog, de hebzucht en het egocentrisme dat bestaat in en als de mens, dan heb ik het over de leugenachtigheid, het bedrog, de hebzucht en het egocentrisme dat eigenlijk in mezelf bestaat, maar waar ik nooit eerlijk over geweest ben - eerlijk tegenover mezelf en tegenover het bestaan, het leven als mezelf.

Omdat, dit is wat kennis en informatie doet, dit is wat de Geest doet - de functie van kennis en informatie in en als de geest is precies om zelf-eerlijkheid tegen te gaan, om wat werkelijk bestaat in mezelf en wie ik werkelijk ben vanbinnen te verbergen en onderdrukken onder geloofsystemen, ideëen, definities, beoordelingen, meningen en opvattingen over Wie ik ben en over wat de Realiteit is van mezelf, in functie van: Overleving. Het is Liegen om te Leven, kleine leugentjes die ik geleerd heb tijdens mijn kindertijd - kleine onderdrukkingen van mezelf, hier en daar een compromittatie van mezelf, hier en daar een kleine leugen, een misleiding, een manipulatie, om te Overleven in deze realiteit -- kleine leugens die doorheen mijn leven en ontwikkeling in deze wereld hebben opgestapeld tot een grote Leugen die ik nu ben en leef. Waarin, ik nu zo tsjokvol zit van leugens als kennis en informatie in en als mijn Gedachten, dat ik niet eens meer zie, weet of besef wie ik eigenlijk echt ben, wie ik werkelijk ben vanbinnen --- omdat ik geleerd heb om mijn innerlijke realiteit te verbergen, onderdrukken en verwaarlozen - en daarin het Leven zelf, het Bestaan, te onderdrukken, verbergen en verwaarlozen in functie van Overleving en Voortbestaan... zogezegd.

In het nieuwe Eqafe interview van Anu, heeft hij het over 'Back to Basics', terug naar het begin - en dat wil zeggen, terug naar zelf-eerlijkheid, even stilstaan, even stoppen en beseffen dat --- het niet uitmaakt hoe lang ik al in dit proces gewandeld heb, hoeveel realisaties of inzichten ik verworven heb, het maakt allemaal niet uit omdat, zolang er geen Zelf-Eerlijkheid aanwezig is, is het allemaal maar kennis en informatie in de Geest, niet anders dan wat ik mijn hele leven gedaan heb, hoe ik altijd al bestaan heb.

Als ik niet zelf-eerlijk ben in elk moment van ademhaling, vindt mijn geest altijd wel een manier om het Ego weer op te bouwen, om de ervaringen, realisaties en inzichten in 'wie ik ben', in 'de menselijke geest', die ik heb opgebouwd doorheen het proces dat ik bewandeld heb, te gebruiken om een 'alter ego' te creëren, een Systeem, een Programma van kennis en informatie, waarin ik GELOOF, net zoals ik altijd al geloofd heb doorheen mijn bestaan, dat ik 'goed' en 'juist' en 'correct' en 'eerlijk' en 'rechtvaardig' en 'positief' ben, en al wat je wilt - maar het is niet echt, het is een Beeld, een idee, een Geloof van/over Wie ik ben dat bestaat in mijn geest, omdat, Zelf-Eerlijkheid in werkelijkheid niets te maken heeft met hoe lang ik al dan niet in mijn proces gewandeld heb, hoeveel inzichten ik verworven heb, hoeveel ik al dan niet zie of begrijp of besef in verband met hoe alles in elkaar zit. Zelf-Eerlijkheid is HIER, simpel.

Zelf-eerlijkheid is de beslissing om te stoppen met mezelf te verbergen achter mijn woorden, om te stoppen met mezelf te onderdrukken onder mijn gevoelens en emoties en gedachten, om te stoppen met mezelf te verbergen achter Angst -- en om te durven, het lef, de moed en de standvastigheid te hebben om te Staan, en te blijven staan, in elk moment opnieuw - niet om te overleven of voort te bestaan, niet omdat het goed, juist, correct, rechtvaardig, eerlijk of positief is, niet om iets te bewijzen aan 'Andere Mensen' -- maar omdat het is wie ik ben, omdat ik eerlijk ben met mezelf, omdat ik HIER besta en ik erken en zie, besef en begrijp dat ik HIER besta en omdat ik mezelf als het bestaan HIER eer, respecteer, aanvaard en omarm - omdat ik de beslissing maak om te bestaan als het levende voorbeeld van wat het beste is voor elk levend wezen op aarde: zelf-aanvaarding, zelf-respect, zelf-omarming, zelf-eerlijkheid.


Wordt Vervolgd in Dag 378

Dag 333: Is 'De Crimineel' het product van een Criminele Samenleving?

Dit is een verderzetting van "Dag 332:Criminaliteit is Altijd een Gevolg van Collectieve Verwaarlozing - Doss. Verkrachting in België"



Ik vergeef mezelf dat ik collectieve verwaarlozing heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de menselijke samenleving door mezelf te hebben toegestaan mijn verantwoordelijkheid niet in te zien voor de samenleving waarin ik besta als individu - door mezelf te hebben toegestaan mezelf te definieren in en als individualisme als totale afscheiding van al de mensen om mij heen in en als het geloof dat IK speciaal ben en dat 'mijn leven' speciaal is --- en dat ik daarin nooit heb ingezien hoe mijn leven direct verbonden is met het leven van elk individu om mij heen en dus met de hele samenleving - en een directe invloed uitoefent op de samenleving - en dat ik daardoor verantwoordelijk ben voor al wat er gebeurt in de samenleving door mijn directe participatie in elk moment van bestaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn bestaan ALS de menselijke samenleving te ontkennen, door mezelf te hebben toegestaan mezelf af te scheiden van de mensen die ik zie om mij heen door hen te beschuldigen als 'de criminelen' die verantwoordelijk zijn voor de criminele dingen die gebeuren in de samenleving --- door mezelf opzettelijk onwetend en blind te houden voor hoe de samenleving werkelijk functionneert en de verbanden die er bestaan tussen mijn expressie/bestaan/gedrag en mijn omgeving waarin mijn expressie/gedrag een directe impact heeft op mijn omgeving en dus op elke manier bijdraagt tot het soort omgeving dat ik zie met mijn ogen --- en dat ik dus op die manier op elke manier verantwoordelijk ben voor de wereld waarin ik mij bevindt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het woord 'samenleving' door te geloven dat 'de samenleving' bestaat in de plaats van in te zien dat ik 'de samenleving' zelf gecreëerd heb als een beeld in mijn geest --- en dat ik altijd gebruikt heb als een excuus om mijn verantwoordelijkheid tegenover mijn omgeving niet in te zien en niet te zien dat 'de samenleving' niet werkelijk bestaat in en als de fysieke realiteit en dat er enkel fysieke expressie als oorzaak en gevolg bestaat --- waarin ik in elk moment van ademhaling actief participeer en bijdraag aan het soort 'samenleving' als 'het leven op aarde' dat hier bestaat omwille van wat ik toesta te bestaan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf opzettelijk blind en onwetend te houden in verband met hoe de samenleving functionneert, door mezelf te definieren als 'een individu', als 'een afgescheiden deeltje', naar het evenbeeld van mijn ouders en de generaties die mij zijn voorgegaan -- en nooit de tijd te hebben genomen om de realiteit te onderzoeken, en dus nooit te hebben ingezien dat ik op geen enkele echte manier in afscheiding besta van wat hier bestaat als de menselijke samenleving en het leven op aarde en dat ik 'de samenleving' BEN in en als hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan en wat ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf als het leven op aarde --- en dat ik mijn zelf-gecreëerde, voorgeprogrammeerde 'realiteit' in en als de geest, als beelden en woorden, altijd heb gebruikt als mijn excuus om mijn verantwoordelijkheid tegenover de criminaliteit die ik zie in en als de mensheid uit handen te geven

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'de crimineel' als een afgescheiden individuele entiteit in de menselijke samenleving niet werkelijk bestaat omdat al wat bestaat in en als de menselijke wereld en de wereld als geheel altijd een manifestatie en representatie is van wie 'de mens' in en als 'de menselijke samenleving' is - en dat wat werkelijk crimineel is, is hoe wij als individuen in en als de samneleving één individu gaan uitzonderen en beschuldigen en veroordelen als 'de crimineel', en hen dus laten boeten voor wat wij collectief gecreëerd hebben door hoe wij onszelf hebben toegestaan te bestaan in en als absolute onwetendheid in verband met de consequenties van onze woorden en daden op  en in onze omgeving  - door te geloven in 'individualiteit' als de idee en het geloof dat wij als 'individuele entiteit'/individueel wezen in complete afscheiding bestaan van alle andere 'individuen' en bijgevolg van al wat er gebeurt in onze samenleving van zogezegde 'afgescheiden individuen/entiteiten' --- in de plaats van in te zien dat wij ons zelf niet eens bewust zijn van de mate waarin al van wat en wie wij zijn en hoe en waarom wij hier bestaan in en als 'ons leven' bepaald en gestuurd is door onze omgeving als 'andere mensen' - omdat we gemoedwillig bestaan in en als opzettelijke onwetendheid en dus opzettelijk geen onderzoek verrichten naar hoe wij zelf in elkaar zitten, als de sleutel tot het begrijpen van hoe elk mens en dus hoe de gehele menselijke samenleving in elkaar zit -- hetgeen in wezen een criminele daad is van verwaarlozing omdat we op deze manier gemakshalve onze handen kunnen schoonwassen van het nemen van enig welke vorm van verantwoordelijkheid voor wat er gebeurt in de samenleving en voor onze participatie en ons bestaan in die samenleving door onze onwetendheid te gebruiken als rechtvaardiging en excuus en daarin dus niet te beseffen dat het net die onwetendheid is, als de basis en van ons gedrag in en als de samenleving, die de oorzaak en voedingsbodem is van/voor criminaliteit in de samenleving --- omdat 'criminaliteit' in wezen een 'kreet om hulp' is van een individu die de consequenties laat zien van ons gedrag en het feit dat we nooit gehandeld hebben vanuit absoluut inzicht in hoe onze daden en woorden onze omgeving en de levens van andere mensen vormgeven

Dag 155: Uitstelgedrag Zelf-Correctie

Dit is een verderzetting van Dag 154: Uitstelgedrag

Wanneer en als de gedachte opkomt in mezelf dat ik ‘geen zin heb’ om iets te doen dat in mijn geest opkomt, als een ‘opdracht’/’taak’ waarvan ik eigenlijk wel weet dat ik het zou moeten doen, dan stop ik en ik adem en ik besef dat deze gedachte afkomstig is uit de energetische polariteit van ‘zin hebben in’ en ‘geen zin hebben in’ als kortstondige energetische bevliegingen die niet het beste zijn voor mezelf op langere termijn

Dus stel ik mezelf tot doel om, in de plaats van mezelf te identificeren met gedachten van ‘ik heb zin’ en ‘ik heb geen zin’, door erop te reageren met gevoelens en emoties van verlangen/opwinding en weerstand, te kijken naar wat nu eigenlijk werkelijk het beste is voor mezelf, en dus steeds die gevoelens enemoties op hun ‘waarde’ af te meten door ze te vergelijken en te toetsen met de realiteit, waarin ik mezelf de vraag stel of de goede/positieve gevoelens wel werkelijk ‘goed’ zijn voor mij en de negatieve/slechte gevoelens/emoties echt wel ‘slecht’ zijn voor mij

Ik stel mezelf dus tot doel om gevoelens en emoties als de energetische ervaringen waardoor ik steeds mijn beweging heb laten motiveren, niet aan te nemen als ‘Heilig’, als ‘wie ik ben’, als ‘de waarheid van mezelf’, maar om te bestaan/staan in en als het besef dat ik Hier besta als het leven zelf en dat het feitelijk absurd is dat ik niet ALLES zou onderzoeken, ontdekken en verkennen dat bestaat in mezelf, omdat het uiteindelijk toch MIJN creatie is, het is MEZELF ALS creatie, en dat gevoelens en emoties als de energetische ervaringen in mezelf als het lichaam dus niet noodzakelijkerwijs ‘nu eenmaal zijn wie ik ben’ en mij niet definieren/bepalen, maar eenvoudigweg een deel zijn van mezelf dat bestaat in mezelf als Creatie en het is dus mijn verantwoordelijkheid tegenover mezelf als ‘God’/’Creator’ om dat deel één en gelijk te stellen aan mezelf, waarin ik meester noch slaaf ben van de gevoelens/emoties/energetische ervaringen

Ik stel mij tot doel mezelf te stoppen als de bio-machine/organische robot die ik mezelf heb toegestaan te worden, in en als het blindelings volgen van energetische ervaringen van positief of negatief zonder enig gewaarzijn van wie ik eigenlijk ben in en als die gewaarwordingen

ik besef en realiseer mij in al wat ik doe, dat ik het doe voor mezelf en ik stel mij tot doel om wanneer en als ik weerstand voel opkomen in mezelf bij de gedachte aan 'iets dat ik nog moet doen', te stoppen en te ademen, en te beseffen dat ik leef voor en als mezelf, ik en ik alleen ben HIER, en ik alleen en dus ben ik zelf verantwoordelijk voor wat ik doe in mijn leven - hierin besef ik dat het ervaren van weerstand tegenover iets dat ik zogezegd 'moet doen' in wezen zelf-oneerlijkheid is omdat ik daarin de verantwoordelijkheid voor mijn leven weggeef aan 'andere mensen' door te geloven dat ik allerlei 'taken' en 'opdrachten' moet uitvoeren in mijn leven om 'goed' te zijn voor andere mensen, in de plaats van te beseffen dat ik zelf alleen verantwoordelijk ben voor mijn leven en dus voor elke daad die ik verricht en elke beweging die ik maak, omdat ik uiteindelijk zowieso enkel de consequenties van mijn daden zal ervaren in MIJN leven, ik krijg wat ik zelf creëer

hierin stel ik mij tot doel om één en gelijk te staan met en als mezelf, om niet zomaar dingen half half te doen, maar al wat ik doe in elk moment te doen met mijn volledige wezen, helemaal in het moment, in het besef dat elk moment van ademhaling een moment is waarin ik besta en waarin ik mijn leven beslis en creëer en manifesteer door middel van de daden die ik verricht - en dat als ik dingen maar half half doe, dan leef ik ook maar half half

Dag 106: "Ik heb te weinig tijd" Zelf-correctie

Dit is een verderzetting van Dag 105



wanneer en als het gevoel/de ervaring van gehaastheid en stress, opwinding en spanning opkomt in mezelf in en als het karakter van 'ik heb te weinig tijd', dan stop ik en ik adem, ik breng mezelf HIER in en als ademhaling en ik besef dat dit karakter enkel bestaat in en als het ego als het verlangen naar erkenning, waarin ik aldus in en als een energetische polariteit besta van opwinding en angst  in en als toekomst en verleden als beelden in mijn geest

aldus stel ik mezelf tot doel om in elk moment te beseffen dat ik HIER ben, alleen in en als mezelf - en dat elk moment telt  omdat ik enkel besta in en als het moment

wanneer en als de gedachte/het beeld in mijn geest opkomt van 'wat ik nog allemaal moet doen' als al mijn taken en de energetische ervaring van gehaastheid als opwinding, stress en spanning, dan stop ik en ik adem, en ik besef dat deze beelden/gedachten afkomstig zijn uit het verlangen naar erkenning van het ego dat ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf - waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van mijn expressie als 'wat ik doe', om mijn expressie aldus te gebruiken in mijn zoektocht naar aandacht/aanzien/erkenning van 'andere mensen' -- ik besef dat de beelden van 'andere mensen 'in mijn gedachten mijn eigen creatie zijn en dat ik aldus enkel verlang naar erkenning van mezelf

aldus stel ik mij tot doel te stoppen met het zoeken naar erkenning ergens in de toekomst in en als beelden in mijn gedachten en energetische ervaringen in mezelf - en te beseffen dat 'erkenning' niet ergens buiten mezelf ligt in 'andere mensen' --- ik sta op in en als zelf-verantwoordelijkheid door één en gelijk te staan met de beelden van andere mensen in en als mijn gedachten en aldus één en gelijk te staan met 'erkenning' -- omdat ik besef dat de enige erkenning die echt kan zijn, zelf-erkenning is, want ik besef en realiseer wat de consequenties zijn van het mezelf afscheiden van 'erkenning' als het 'zoeken naar erkenning buiten mezelf', dit manifesteerd namelijk enkel leugenachtigheid en inconsistentie in mijn expressie omdat ik mezelf hierin zal presenteren als een 'beeld' om erkenning te krijgen van 'andere mensen', en de waarheid van mezelf zal onderdrukken in mezelf, als hoe de waarheid van wat er werkelijk gebeurt in de wereld/het geld-systeem bedekt wordt door de media omdat de media zich enkel bezig houdt met het presenteren van een 'goed' beeld om mensen een 'goed' gevoel te geven

wanneer en als ik het beeld van 'andere mensen' zie opkomen in mijn geest, waarin ik mezelf als een beeld beoordeel 'gezien door hun ogen', te stoppen in mezelf en te ademen - en mezelf niet toestaan op dit beeld/deze gedachte te reageren met een innerlijke ervaring van opwinding/angst, omdat ik besef dat ik verantwoordelijk ben voor deze beelden van 'andere mensen' in en als mijn geest als wat ik gecreëerd heb tijdens mijn kindertijd als een overlevings-techniek in relatie met/reactie op mijn omgeving als mijn familie -- en aldus besef ik dat dit gedachte-construct als het verlangen naar erkenning en angst van afkeuring/afwijzing niet is wie ik werkelijk ben en dat het in wezen een 'overlevings-programma' is dat ik in mij heb laten programmeren in mijn interactie met mijn omgeving tijdens mijn kindertijd

ik stel mij tot doel dit overlevingsmechanisme als gedachte-construct/persoonlijkheidsconstruct in mezelf te stoppen en op te staan in en als mezelf in elk moment van ademhaling als een levend wezen, als wat het beste is voor allen in en als mezelf - en dus niet te bestaan als een reactief systeem, geleid en beinvloed door energetische reacties in en als voorgeprogrammeerde gedachten, omdat ik besef dat dit enkel leugenachtigheid manifesteerd in en als de mensheid, waarin mensen zich continu anders voordoen dan wie ze zijn als een overlevings-mechanisme ter bescherming van hun persoonlijke verlangens en angsten

wanneer en als ik de ervaring van gehaastheid, stress en spanning zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik besef dat ik aan het racen ben in mijn geest om 'vanalles gedaan te krijgen' en dat ik hierin besta in en als het verlangen naar erkenning -- ik besef dat dit verlangen naar erkenning en aldus de ervaring van gehaastheid, stress en spanning niet is wie ik werkelijk ben, en aldus breng ik mezelf steeds weer terug HIER in en als het moment van ademhaling, één en gelijk met de fysieke beweging van mezelf in en als het moment, in en als het besef dat de beelden in mijn geest enkel het ego is dat op zoek is naar een energetische opwinding/oplading

ik stel mij tot doel het proces te doorlopen/bewandelen van mezelf volledig HIER te brengen als een levend wezen, als het leven zelf, in en als het moment van ademhaling -- door de toepassing van zelf-vergeving, zelf-eerlijkheid en zelf-correctie, en mezelf volledig en helemaal uit de geest als beelden/gedachten en energetische ervaringen/reacties te halen/wandelen

wanneer en als ik beelden/gedachten aan de toekomst als 'wat ik straks nog ga/moet doen'  zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik besef dat die beelden/gedachten enkel bestaan in en als het ego als het 'beeld' dat ik van mezelf gecreëerd heb in mijn geest, dat op zoek is naar een energetische 'fix'/oplading --- ik sta stabiel in en als mezelf in en als het besef dat ik niet een beeld ben, ik ben fysieke expressie die enkel bestaat in en als elk moment van ademhaling -- en dus elke gedachte die mij 'weghaalt' van de fysieke ervaring/expressie van mezelf hier, en die een energetische ervaring genereert in mezelf als een verlangen naar of weerstand tegen de toekomst, is het systeem van het ego en niet wie ik werkelijk ben als het fysieke lichaam

ik stel mij tot doel mezelf in elk moment van ademhaling uit te drukken als het fysieke lichaam, en aldus niet te bestaan in en als beelden in mijn geest van verleden en toekomst - omdat ik besef dat ik in en als die beelden mezelf altijd zal laten bewegen/beinvloeden door energetische reacties als 'wat ik wil' en 'wat ik niet wil', 'waar ik naar verlang' en 'waar ik angst van heb' - waarin ik enkel dingen zal doen die het ego ondersteunen en niet wat het beste is voor allen --- hetgeen de reden/oorzaak is van waarom de mensheid nog nooit werkelijk zichzelf heeft ingezet voor het creëren van een betere wereld, omdat elk mens zich altijd liet leiden door zijn geest, als het ego, als persoonlijke gevoelens en verlangens, en aldus nooit deed wat het beste is voor allen, maar enkel deed waar hij/zij persoonlijk erkenning bij zou krijgen

ik besef dat de fysieke expressie van mezelf HIER steeds constant en stabiel is, niet negatief noch positief, alleen maar HIER, en dat elke innerlijke energetische ervaring in mezelf ALTIJD een reactie is op een beeld/gedachte in mezelf --- aldus stel ik mij tot doel om elke gedachte/beeld in mezelf te stoppen en aldus elke energetische ervaring/reactie te stoppen in mezelf, zodat ik mezelf stop als een slaaf van energie, en opsta als een levend wezen, in en als absolute zelf-besturing, zelf-bepaling en zelf-verantwoordelijkheid in elk moment van ademhaling, met geen enkele kleine energetische ervaring die invloed heeft op mijn expressie - omdat ik besef dat het systeem van energie, als gedachten, gevoelens en emoties een voorgeprogrammeerd systeem is en ik sta mezelf niet toe te bestaan als een systeem, ik ben het leven als eenheid en gelijkheid


wanneer en als ik de ervaring van gehaastheid, stress en spanning zie opkomen in mezelf, in en als gedachten/beelden aan/van de toekomst, waarin ik vlugvlug iets probeer af te werken, om iets anders te kunnen doen, dan stop ik en ik adem -- en ik besef dat deze ervaring van gehaastheid, stress en spanning in en als het verlangen naar de toekomst enkel een excuus is dat de geest gebruikt om mij weg en af te leiden van mezelf HIER, zodat ik mezelf niet zal realiseren als wie ik werkelijk ben als het leven zelf als het moment HIER, omdat ik besef dat er niets belangrijker of 'meer' of 'beter' of 'meer speciaal' is dan het moment HIER, want het moment HIER in en als de fysieke ervaring van mezelf is al wat echt bestaat --- dus elke energetische ervaring in mezelf heeft als enige doel om mezelf weg te leiden van mezelf als de fysieke substantie door de illusie te creëren dat er 'meer' is, in 'de toekomst', terwijl de toekomst in wezen niet eens bestaat

ik stel mij tot doel steeds HIER te zijn in en als zelf-expressie - omdat ik besef dat ik al wat ik in en als het moment als ademhaling beter en efficienter zal doen, dan wanneer ik in mijn gedachten al bezig ben met het volgende moment als 'wat ik nog moet doen', waardoor ik mijn werk slordig afwerk en maar vlugvlug erdoor vlieg, hetgeen zeker niet het beste is voor allen --- omdat ik hierin ook niet verder ZIE dan mijn persoonlijke belangen als wat IK WIL in mijn toekomst als mijn verlangen naar erkenning voor mijn werk, en aldus ook niet ZIE wat het beste is voor allen, hetgeen ik enkel kan zien wanneer en als ik loslaat van het ego als de geest als gedachten/beelden van verleden en toekomst en energetische ervaringen van sress, gehaastheid, opwinding en spanning

ik stel mij tot doel mezelf te vertragen, de tijd te vertragen in en als mezelf - en te beseffen dat het 'grote' in het kleine zit, het 'grote' zit in de details, in het allerkleinste - en dat de geest/het ego altijd GROOOOT zal willen gaan/hebben/zijn, en dus alles in één keer zal willen doen, in en als de houding van de consumptiemaatschappij waarin alles snelsnelsnel moet gaan en ik altijd mijn energetische 'fix' wil hebben/krijgen en daarin het leven zelf voorbijloopt, het leven dat in de details zit, in het kleine dat HIER bestaat, in en als nederigheid --- in het besef dat het kleine het grote creëert/onderbouwd en dat het 'grote' aldus niet echt bestaat en maar een ego-illusie is dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf