Dag 509: Wat is Leven in Oprechtheid? - De Onoprechtheid van het Bestaan in en als de Geest

Dit is een Verderzetting van Dag 508 waarin ik een dimensie van het concept 'oprechtheid' heb bekeken - als hoe ik persoonlijk het woord 'oprechtheid' nooit voor mezelf heb onderzocht en gedefinieerd en hoe er conflicten en misverstanden kunnen bestaan in communicatie met andere mensen ten gevolge van een onbegrip en gebrek aan onderzoek van de woorden die in mijn vocabulaire bestaan. Omdat, ik bedoel, mijn vocabulaire is dat wat in mezelf bestaat, in mijn geest en dus dat wat mijn interne realiteit constitueert.

Dus, als ik niet eens een duidelijk begrip heb van wat er in mezelf bestaat en wie ik ben in mijn interne realiteit, dan is er een groot probleem. Als er allerhande woorden in en als mezelf bestaan, woorden waarin ik mezelf heb gedefinieerd en waarin ik mijn begrip van mijn wereld en realiteit heb gedefinieerd, en als ik die woorden niet eens zelf fatsoenlijk versta in de zin van dat ik mij ten eerste niet eens herinner wanneer of waar of hoe ik die woorden geleerd heb en opgeslagen heb in mezelf in en als mijn geest en hoe ik ten tweede definities in mezelf geformuleerd heb van al die woorden - dan wil dat dus zeggen dat hoe ik besta en wie ik ben als een 'vreemde' is in en als mezelf, en dat ik met andere woorden mezelf niet eens werkelijk versta. Dus, als ik mezelf als mijn interne wereld en realiteit niet eens zelf versta, hoe kan ik dan verwachten dat ik andere mensen versta en dat ik in staat zou zijn tot echte communicatie met een ander wezen als ik mezelf uitdruk vanuit en mijn omgeving versta in en als een referentiekader waarin ik mezelf niet eens werkelijk herken.

Dus, vanuit dat opzicht, hoe kan ik 'Oprechtheid' leven als mijn hele leven en mijn hele zijn, wezen en bestaan bepaald is door een structuur en systeem van richtlijnen en codes in de vorm van woorden en definities waar ik zelf nooit de verantwoordelijkheid voor genomen heb om mijn eigen definities te formuleren voor de woorden die ik leef. Als ik mijn macht, zelf-verantwoordelijkheid, bestaan en uitdrukking heb weggegeven aan een structuur van woorden die voor mij gedefinieerd zijn door mijn omgeving - hoe is werkelijke 'oprechtheid' dan eigenlijk mogelijk? Omdat, die 'oprechtheid' is dan gebonden aan hoe dat systeem bestaat in en als mezelf - en dat systeem bestaat op zich als een systeem van zelf-bedrog, aangezien dat systeem niet is wie ik werkelijk ben, het is een systeem dat ik geleerd en gekopieerd heb van mijn omgeving - hetgeen wil zeggen dat zolang ik besta in en als de voorgeprogrammeerde structuur van de geest, ik besta in en als onoprechtheid en zelfs wanneer ik denk en geloof dat ik 'oprecht' ben, is dat in wezen een illusie.

Een eerste definitie en vereiste van het woord 'Oprechtheid' is dus het nemen van verantwoordelijkheid voor mijn interne wereld en realiteit en dus het begrijpen van hoe ik besta in mijn geest zodat ik zie, besef en begrijp wat de werkelijke consequenties zijn van hoe ik mezelf uitdruk in relatie tot en tegenover mijn omgeving, vanuit het startpunt van wie ik ben binnenin mezelf.

Wordt Vervolgd in Dag 510

Dag 507: Het Leven van Zelf-Oprechtheid - De Illusie van Oprechtheid

Dag 507: Het Leven van Zelf-Oprechtheid

De Illusie van Oprechtheid

Dit is een verderzetting van Dag 506 waarin ik het verschil aankaartte  tussen Zelf-Oprechtheid en Oprechtheid en hoe het is dat ik in mijn proces van zelf-verandering en van het realiseren van zelf-oprechtheid in en als mezelf heb ondervonden hoe makkelijk het is om te geloven in de illusie van 'oprechtheid' die in de geest bestaat als een oordeel over het uiterlijk - omdat, de geest werkt aan de hand van gedachten en ideëen, en die gedachten en ideëen staan niet in directe relatie tot de eigenlijke realiteit van mezelf.

Bijvoorbeeld, in de realiteit van mezelf ben ik niet zelf-oprecht, maar in mijn gedachten, omdat ik denk dat andere mensen geloven en denken dat ik een oprecht individu ben, kan ik denken en geloven en een idee creëren van mezelf in mijn geest dat ik een oprecht individu ben - ik bedoel, in de geest is alles zo gemakkelijk omdat het zo oppervlakkig is.

In de geest is alles maar een gedachte en kan ik denken dat ik oprecht ben en dat ik 'een goed persoon ben', omdat andere mensen glimlachen naar mij, omdat ik vrienden heb en omdat iedereen akkoord gaat met mijn meningen. Maar is dat echte 'oprechtheid'? Wat wil oprechtheid dan eigenlijk zeggen? Hoe 'oprecht' ben ik werkelijk wanneer die 'oprechtheid' volledig bepaald is door wat een ander over mij denkt? Omdat, teneinde dat beeld van mezelf als 'oprecht' persoon te behouden, moet ik in feite zelf-onoprecht zijn omdat ik mezelf constant moet aanpassen aan mensen hun beoordelingen en verwachtingen van mij - omdat, ik bedoel, het fascinerende aan hoe we een ander beoordelen, is dat het nooit werkelijk te maken heeft met de realiteit van wie iemand is, maar enkel met onze eigen gevoelens en reacties.

Dus, de 'oprechtheid' van mezelf in relatie tot hoe andere mensen mij zien is een veranderend fenomeen, en daardoor kan die 'oprechtheid' niet echt zijn. En dus, is zelf-oprechtheid de enige vorm van oprechtheid die echt kan zijn. Omdat, je bent niet oprecht voor andere mensen en je bent dus ook niet afhankelijk en slaaf van de beoordelingen van andere mensen. Neen, je antwoord enkel aan jezelf, je kijkt enkel jezelf in de ogen - en tegen jezelf kan je niet liegen over wie je werkelijk bent vanbinnen - omdat je Zelf alles ziet. Enkel als je zelf kan vaststellen dat je oprecht bent, dan is die oprechtheid echt, omdat het niet zomaar een gedachte of idee is in je geest dat gebaseerd is op hoe andere mensen je zien, neen, het is de eigenlijke realiteit van wie je bent binnenin jezelf, hetgeen je direct kan zien.

In de blogs die volgen zal ik kijken naar hoe ik zelf-oprechtheid praktisch in mijn dagelijkse leven kan toepassen en hoe ik zelf-oprechtheid tot zover al heb kunnen toepassen in mijn leven.