Dag 555: Hoe Falen Vervat zit in Success - Het Stoppen van Angst van De Toekomst

Dag 555: Hoe Falen Vervat zit in Success - Het Stoppen van Angst van De Toekomst

Het Proces van Transformatie van Emotionele Zelf-Sabotage

Dit is een verderzetting op Dag 546 waarin ik drie situaties die zich afspeelden in mijn dagelijkse leven in de vorm van een patroon dat ik had onderzocht in relatie tot het detecteren en definieren voor mezelf waar en hoe het is dat ik mezelf saboteer in mijn eigen geest in relatie tot het leren van nieuwe dingen of het uitbreiden en ontwikkelen van mijn vaardigheden, talenten en vermogens. In Dag 549 had ik aldus de eerste situatie die ik had gedetecteerd, met name het creëren van een emotionele relatie met toekomstprojecties in mijn geest, bekeken en onderzocht en 'ontrafeld' in en als en door middel van het gereedschap van Schrijven in Zelf-Eerlijkheid.

In dit Schrijven in Zelf-Eerlijkheid kon ik voor mezelf zowel het probleem als de oplossing zien in relatie tot het creëren van toekomstprojecties in mijn geest -- waarin bijvoorbeeld het probleem was dat ik, omwille van de emotionele en gevoelsmatige relatie die ik had opgebouwd in mijn geest met toekomstprojecties, mezelf in wezen vastzette in en als een afleidingsmechanisme in mijn geest door mezelf te preoccuperen en bezig te houden met allerlei interne reacties op beelden in mijn geest die zogezegd 'mijn toekomst' afschilderde' en daardoor mezelf in wezen saboteerde in mijn eigenlijke echte fysieke beweging die plaatsvindt in en als mijn fysieke werkelijkheid in elk moment.

Met andere woorden, door geobsedeerd te zijn met 'de toekomst' en specifiek met 'wie ik zal zijn' en 'hoe mijn leven er zal uitzien' in 'de toekomst' in mijn geest in en als een angst/verlangen relatie in mezelf met die zogezegde 'toekomst' - was ik er eigenlijk voor aan het zorgen dat ik mezelf niet daadwerkelijk toepas in mijn dagelijkse realiteit om die 'toekomst' ook te verwezenlijken. Omdat, het enige waar ik mij eigenlijk mee bezig hield, is met het creëren van allerlei 'mogelijke' toekomstscenarios die op zich niet eens van praktische aard waren omdat die toekomstprojecties gebaseerd waren op verlangens en angsten - dus in wezen, was het enige dat ik werkelijk geprojecteerd zag in die toekomstbeelden in mijn geest, mijn eigen angsten en verlangens die op zich niet noodzakelijk te maken hadden met de eigenlijke realiteit van wie ik eigenlijk ben en van hoe mijn leven eigenlijk werkelijk bestaat op realistisch vlak.

Hierin had ik dus als het ware een gevangenis van energie gecreëerd in mijn geest waarin ik er in wezen voor zorgde dat ik nooit daadwerkelijk mezelf zou toeleggen op de praktische aard van mijn leven en mijn bestaan en op wat er praktisch gezien voor nodig zou zijn om een realistische toekomst voor mezelf uit te bouwen in en als mijn leven in deze wereld -- omdat ik meer vertrouwen plaatste in die fantasie-beelden in mijn geest die louter representaties waren van mijn eigen voorgeprogrammeerde angsten en verlangens. Ik zeg 'voorgeprogrammeerd' omdat als ik die angsten verlangens nader onderzoek dan zie ik dat ze bestaan in en als allerhande ideëen en geloofsystemen over wat 'goed' is en over wie ik denk en geloof dat ik zou moeten zijn om een 'goed' persoon te zijn en een 'goed' leven te leiden. Zoals bijvoorbeeld, kinderen krijgen, rijk zijn, een groot huis hebben, een schijnbaar gelukkig en successvol leven hebben, etcetera. 'schijnbaar successvol' omdat die toekomstfantasiëen in mijn geest op zich maar beelden zijn, het is een uiterlijke verschijning, een beeld, een idee, iets dat niet de eigenlijke realiteit toont die achter het beeld ligt. En het zijn die ideëen in relatie tot wat het wil zeggen om 'gelukkig en successvol' te zijn die ik geleerd en gekopieerd heb van mijn omgeving tijdens mijn kindertijd.

Het zijn 'idealen' en 'waarden' die voorgeprogrammeerd zijn in mijn 'bewustzijn' op basis van de 'idealen' en 'waarden' die bestaan in en als het 'bewustzijn' van mijn familie en van de samenleving waar ik mij in bevindt. Maar het zijn niet 'idealen' die praktisch zijn voor mij om mijn leven errond op te bouwen - in de zin van dat het eendimensionele beelden zijn in mijn geest, verbonden met een eendimensionele gedachte van 'zo moet ik zijn' en 'zo moet mijn leven eruit zien'. En zo ook met de angsten die in mijn geest bestaan in verband met die toekomstbeelden - hetgeen in wezen angsten zijn dat mijn leven zal 'falen' en dat ik die ideaalbeelden niet zal kunnen verwezenlijken. Maar, ik bedoel die angsten en het 'falen' zit eigenlijk al vervat in die toekomstidealen op zich omwille van het feit dat die ideaalbeelden niet realistisch opgemaakt zijn en dus gedoemd zijn om te 'falen'. Dus dit is het fascinerende punt in en van het sabotage mechanisme van de geest in en als de emotionele relatie met toekomstprojecties - is dat het een systeem van energie is waarin een polariteit van angst en verlangen mij cirkels doet draaien in mijn geest omdat ik nooit heb ingezien dat de angst en het verlangen één en gelijk zijn, het is één en hetzelfde - de angst zit gedefinieerd in het verlangen --- het 'falen' zit vervat in het '(schijnbare) success'.

Dag 554: Van Mezelf Verliezen in Angst van de Toekomst Naar Zelf-Creatie

 Dag 554: Van Mezelf Verliezen in Angst van de Toekomst Naar Zelf-Creatie

Het Transformatieproces van het Patroon van Zelf-Sabotage

In de voorgaande blog heb ik uiteengezet hoe en waarom het van grote waarde is om, na de eerste stap te zetten in het loslaten en veranderen van het zelf-saboterende patroon van het participeren in toekomstprojecties - die eerste stap zijnde het toepassen van zelf-onderzoekend schrijven in zelf-eerlijkheid waarin ik dit specifieke patroon voor mezelf grondig bekeken heb in relatie tot hoe het bestaat in mijn eigen geest en 'wie ik ben' in en als dit patroon en daarop volgend het toepassen van zelf-vergeving en zelf-correctie - om daarna niet te verwachten en veronderstellen dat dit patroon nu volledig uitgewerkt en gecorrigeerd en veranderd is, maar om eerder open te staan voor 'nieuwe ontwikkelingen' in de zin van het inzien dat dit patroon weer zal naar boven komen zodat jij jezelf kan testen en zodat je kan zien hoe effectief je toepassing in het veranderen en corrigeren van het patroon eigenlijk geweest is.

En, wat ik bij mezelf gemerkt heb nadat ik deze eerste stap heb toegepast in het veranderen en corrigeren van specifieke patronen in mijn geest - is dat deze patronen daadwerkelijk na een tijdje weer naar boven komen en dat ik mezelf erop betrapte dat ik erin participeerde --- waarna ik mij dan verslagen en teleurgesteld ging voelen in mezelf omdat ik onmiddellijk reageerde met de gedachte dat ik gefaald had in mijn toepassing en dat alles voor niets geweest was. Maar dat was omdat ik niet specifiek genoeg was in mijn observatie van mezelf in en als mijn participatie in het patroon - in de zin van dat, wanneer ik dan nogmaals het gereedschap van zelf-onderzoekend schrijven in zelf-eerlijkheid toepaste in relatie tot het wederom onderzoeken welke gedachten, gevoelens en emoties er opkwamen in mijn geest terwijl ik in het patroon zat en wat er in mezelf omging terwijl het patroon zich uitspeelde in mezelf --- dan zag ik en kwam ik tot de vaststelling dat ik andere aspecten en dimensies kon zien van hetzelfde patroon dat ik aanvankelijk had opgemerkt in mijn geest.

Ik kwam dus op een nieuwe laag die verborgen lag onder de eerste laag die ik had 'ontrafeld' en 'afgepeld' in de eerste stap - een nieuwe laag die dus ook uitgeschreven en onderzocht diende te worden opdat ik het patroon dat ik aan het veranderen was beter kon begrijpen in relatie tot hoe het precies bestaat in mezelf. Ik bedoel, de dingen die ik zag na het toepassen van de eerste stap wanneer ik het gereedschap van schrijven nogmaals toepaste, waren verbindingen in mijn geest die ik daarvoor niet zag omdat die eerste laag van gedachten, gevoelens en emotionele reacties in de weg zat,  waarin ik dus maar één dimensie kon zien van hoe dat patroon in mezelf bestond.

Het patroon van het participeren in toekomstprojecties en de neiging om mezelf te verliezen in gevoelens en emotionele reacties op toekomstprojecties in mijn geest zal ik dus nog nader bekijken en verder onderzoeken in en als mijn proces van het daadwerkelijk veranderen van dit patroon en systeem in en als mezelf - omdat ik vastberaden ben om mezelf hierin absoluut te veranderen - omdat ik zie, begrijp en besef welke de consequenties zijn, geweest zijn en zullen zijn van mijn participatie in dit gedachten-construct. Ik zie, besef en begrijp de mate waarin ik mijn eigen leven en bestaan en potentieel in deze wereld en in mijn leven heb gesaboteerd door te participeren in dit patroon en door mezelf te definieren in en als dit patroon zonder ooit de moeite te hebben gedaan om mijn interne wereld en realiteit te begrijpen en te onderzoeken. En ik zie, besef en begrijp dat mijn bestaan, mijn leven en ik zelf van grote waarde is omdat ik, door het simpele feit dat ik hier besta als een fysieke levensvorm in en als deze fysieke realiteit, een enorme kans en potentieel en mogelijkheid heb om iets te 'creëren', om 'mezelf' als het ware te creëren en vorm te geven en om mijn omgeving en omwereld te creëren en vorm te geven --- iets dat ik nog nooit in mijn leven werkelijk heb overwogen of ingezien, dat ik het vermogen heb om op te staan in deze wereld en daadwerkelijk een sturende, creërende en beslissende kracht te zijn, dat ik met andere woorden het vermogen, de kans en de mogelijkheid heb om de wereld te veranderen --- en al wat ik daarvoor moet doen, is mezelf eerst veranderen zodat ik in de eerste plaats mijn eigen potentieel en vermogen realiseer en ontwikkel en dan over kan gaan tot het realiseren en ontwikkelen van het potentieel van deze fysieke wereld en realiteit om een wereld te worden die het beste is voor al het leven.

Dag 553: Hoe Transformeer ik De Angst van de Toekomst met Zelf-Vergeving?

 Dag 553: Hoe Transformeer ik De Angst van de Toekomst met Zelf-Vergeving?

Het Proces van het Veranderen van De Emotionele Zelf-Sabotage van Toekomstprojecties

Dus in de voorgaande blog heb ik de zelf-correctieve statements toegepast en gedeeld in relatie tot de zelf-vergeving statements van Dag 551. Dit wil echter niet zeggen dat dit proces nu voorbij is - dat ik, door die aantal zelf-vergeving en zelf-correctieve statements te schrijven, het patroon van het projecteren van angst en verlangen in een toekomstbeeld in de geest nu helemaal gecorrigeerd en veranderd heb.

In tegendeel - wat ik in de vorige blogs gedaan heb is als het ware aan het oppervlak gekrabt, waardoor er verschillende dimensies bloot kwamen te liggen die ik voordien niet had ingezien of overwogen in relatie tot hoe dit specifieke patroon van het creëren van toekomstprojecties in mijn geest eigenlijk bestaat in en als mijn geest --- dimensies die ik uiteindelijk ook zal moeten doorwandelen in een proces van zelf-onderzoek, zelf-vergeving en zelf-correctie. Wat ik dus gedeeld heb in Dag 551 en 552 is de aanvankelijke eerste laag en eerste dimensie die ik kon zien en vaststellen in het kijken naar en onderzoeken van hoe dit specifieke patroon bestaat in mezelf - maar dat omvat bijlange niet de volle omgang van dit patroon/construct in mijn geest, als al de specifieke relaties waarin dit patroon verankerd zit in en als mezelf.

Het is dus de moeite waard om dit proces verder te zetten in het onderzoeken van de dieperliggende dimensies in en van het patroon van emotionele zelf-sabotage via toekomstprojecties - bijvoorbeeld door te observeren waar, wanneer en hoe dit patroon de kop opsteekt in mijn dagelijkse leven en door, wanneer ik merk dat ik in het patroon heb geparticipeerd (omdat ik het vaak niet meteen doorheen in het moment dat het opkomt in mezelf) - uit te schrijven wat het is dat maakt dat ik mezelf toesta mijn vertrouwen te plaatsen in en als dat patroon -- omdat, het feit dat het patroon opkomt in mezelf en dat ik niet absoluut stabiel blijf staan in mezelf en dat ik mezelf laat meeslepen in en als emotionele en gevoelsmatige reacties op de specifieke gedachten en projecties in mijn geest in en als het patroon, wil zeggen dat er nog specifieke relaties en verbindingen en associaties zijn die in mezelf bestaan waarin ik mezelf geïdentificeerd heb met dit patroon - relaties die dus onderzocht, vergeven en gecorrigeerd dienen te worden.

Deze relaties zijn voornamelijk opgebouwd op basis van herinneringen - dus soms, wanneer ik merk dat ik een patroon niet lijk te kunnen veranderen en corrigeren door middel van het toepassen van zelf-vergeving en zelf-correctie in relatie tot de specifieke sturctuur en werking van het systeem, zoals ik in Dag 551 en 552 gedaan heb, om dan op zoek te gaan naar de herinneringen die in mezelf bestaan als 'ruggengraat' van dit patroon in en als mijn geest -- en om dan mijn relatie met die herinneringen zodanig te corrigeren en te veranderen in mezelf opdat ik niet meer emotioneel reageer in mezelf in het moment dat die herinneringen opkomen in mijn geest -- en zodat daardoor dus die herinnering ook geen macht meer heeft om specifieke patronen te activeren in mijn geest, zoals bijvoorbeeld de emotionele zelf-sabotage van toekomstprojecties.

Wordt Vervolgd in Dag 554

Dag 552: Het Transformeren van De Toekomst als Angst naar De Toekomst als Zelf-Beweging

 Als verderzetting op Dag 551, zal ik hier de Zelf-Realisaties, inzichten en Zelf-Correctieve Statements toepassen volgend op de Zelf-Vergeving Statements die ik in de voorgaande blog gedeeld heb - zijnde de volgende:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd in een angst te gaan in mezelf in relatie tot de toekomst zoals mijn geest die voorstelt en afbeeld in mijn verbeelding - en specifiek in relatie tot achterliggende gedachten in mijn geest 'maar wat als het mij niet zal lukken' en 'wat als er iets zal mislopen' en 'wat als ik zal falen', met betrekking tot bepaalde doelen die ik voor mezelf gezet heb in mijn geest als wat ik wil bereiken en behalen in mijn leven --- en dat ik mezelf in en als die angst heel klein maak binnenin mezelf omdat ik in en als die ervaring van angst het gevoel creëer dat ik gelimiteerd en beperkt ben in mijn vaardigheden en kennen --- in de plaats van in te zien dat dat de illusie is die angst creëert, is dat al wat ik kan zien in mezelf is die eendimensionele ervaring van angst waarin ik mezelf bombardeer met al de gedachten die die angst representeren zoals 'wat als'  en daardoor geen andere manieren, uitwegen, oplossingen of mogelijkheden zie in mezelf om daadwerkelijk te kunnen bereiken wat het is dat ik wil bereiken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de ervaring van angst en de ervaring van minderwaardigheid die ik genereer in mezelf door middel van die angst een deel uitmaakt van een polariteit in mezelf, waarin er naast die negatieve ervaring altijd ook een positieve ervaring aanwezig is --- en dat ik dus nooit heb ingezien, beseft en begrepen dat ik naast al die angsten in verband met mijn toekomst ook verlangens en verwachtingen en ideaalbeelden geprojecteerd heb in mijn geest in verband met wat ik wil doen en wie ik wil zijn in 'de toekomst' - hetgeen als het ware een lichtgevend beeld is van schijnbare 'perfectie', verbonden met positieve gevoelens in mezelf wanneer ik naar dat beeld kijk en wanneer ik mezelf identificeer met dat beeld --- en dat ik in feite, door langs de ene kant dat positieve ideaalbeeld te projecteren en te gebruiken om positieve energie op te wekken in mezelf, tegelijkertijd de negatieve beelden in mijn geest gecreëerd heb die negatieve energie opwekken, omdat dat is hoe energie zich uitbalanceert in en als de geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met deze polariteit in mijn geest waarin ik mezelf slinger tussen langs de ene kant angsten en zorgen en minderwaardigheid in relatie tot 'mijn toekomst' en 'mijn capaciteiten' en langs de andere kant verlangens, verwachtingen en opwinding in relatie tot mijn toekomst en mijn capaciteiten en de dingen die ik zal bereiken en de persoon die ik zal worden --- in de plaats van gezond verstand toe te passen in het onderzoeken van mijn geest en van wat ik eigenlijk werkelijk bezig ben in mijn geest, en in te zien, te beseffen en te begrijpen dat ik noch die positieve ideaalbeelden ben noch de angstbeelden omdat beide deel uitmaken van eenzelfde polariteit en in wezen hersenspinsels zijn In mijn geest, die enkel bestaan in en als mijn eigen verbeelding, gevoed door mijn gevoelens en emotionele reacties --- en daarin dan in te zien, te beseffen en te begrijpen dat wie ik werkelijk ben en wat mijn toekomst werkelijk is, is HIER, is mijn fysieke beweging en participatie in mijn onmiddellijke fysieke werkelijkheid die zich HIER in elk moment van ademhaling bevindt -- omdat mijn toekomst het gevolg en de consequentie en het product zal zijn van de moeite, de precisie, de aandacht en de zorgzaamheid die ik toewijdt en besteed aan mijn onmiddellijke fysieke werkelijkheid in elk moment - en dat, als ik in elk moment mezelf onttrek aan die werkelijkheid door mezelf af te leiden met toekomstprojecties en verlangens en angsten in relatie tot die zogezegde en in wezen nietbestaande 'toekomst', dan ben ik eigenlijk kansen aan het verliezen en aan het verkijken om daadwerkelijk mijn echte toekomst vorm te geven en te sturen en te creëren hetgeen ik doe door volledig en absoluut aanwezig te zijn met mijn volle wezen en gewaarzijn in elk moment en daarin dus te bestaan ALS mijn toekomst, als verleden, heden en toekomst in en als één uitdrukking van mezelf als zijnde HIER

Zelf-Correctieve Statements

Wanneer en als ik zie en opmerk dat ik in mijn geest zit, in een energetische ervaring van angst en piekeren en zorgen in relatie tot een toekomstprojectie of toekomstprojecties in mijn geest waarin ik angst heb dat bepaalde dingen zullen mislopen of falen en met andere woorden angst dat ik mijn angsten en onzekerheden zal tegenkomen in de toekomst - dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en realiseer mij dat deze negatieve energetische ervaring in mezelf als de angst van de toekomst en specifiek de 'angst om te falen' en de 'angst om te mislukken' in direct verband staat met een verlangen in mezelf in relatie tot het 'slagen' in iets en specifieke ideaalbeelden bereiken en behalen in 'de toekomst' -- en met mijn participatie in positieve gevoelens zoals opwinding in relatie tot die beelden in mijn geest van wie ik zogezegd zal zijn en wat ik bereikt zal hebben in de toekomst

En daarin dus zie, besef en begrijp ik dat die angsten en onzekerheden in relatie tot mijn vaardigheden en mijn 'kunnen' als geprojecteerd in dat beeld in mijn geest van mezelf 'in de toekomst' een direct gevolg is van het feit dat ik allerlei ideëen en ideaalbeelden gecreëerd heb van mezelf in relatie tot mijn 'vaardigheden' en mijn 'kunnen' waarin ik in feite 'beter' wil zijn dan wie ik ben in dit eigenlijke moment -- en dus uiteraard, als en wanneer ik dingen van mezelf verwacht die niet in lijn staan met wie ik eigenlijk werkelijk ben hier in het moment, dan zal ik uiteraard ook allerlei onzekerheden en angsten kweken in mezelf in verband met het niet kunnen voldoen aan die verwachtingen - terwijl, ik nu zie en besef en begrijp dat die verwachtingen nooit echt geweest zijn in de eerste plaats omdat ze simpelweg onrealistisch zijn

Dus ik stel mezelf tot doel om mijn toekomst op een 'realistische' manier aan te pakken door allereerst mezelf niet toe te staan te participeren in emotionele en gevoelens reacties op toekomstprojecties - maar om eerder één en gelijk te staan met die toekomstprojecties als een systeem in mijn geest en dit systeem richting te geven op basis van gezond verstand - door los te laten van de ideaalbeelden, verlangens en verwachtingen die ik in mijn geest gecreëerd heb in relatie tot mezelf en te werken met wat echt is, met wie ik ben in het moment hier ---- en mezelf dan in dit moment van ademhaling bewegen in en als de fysieke realiteit, volgens wat realistisch en bereikbaar is in het moment zelf --- omdat ik zie en besef en begrijp dat de beelden en projecties in mijn geest niet bereikbaar zijn wanneer het aankomt op de fysieke  werkelijkheid omdat ik in de fysieke werkelijkheid niet werk met beelden en idealen en ideëen, maar eerder met het gereedschap dat ik hier voor mij heb staan als mijn fysieke beweging, mijn ademhaling, mijn aanwezigheid en mijn gezond verstand

En daarin zie, besef en begrijp ik dat als en wanneer ik mezelf toesta te participeren in toekomstprojecties, waarin ik in feite aan het leven ben voor de toekomst en naar de toekomst gericht - dat ik in wezen mezelf aan het saboteren ben in het daadwerkelijk creëren van een toekomst omdat ik mijn aandacht en gewaarzijn onttrek aan het moment zelf waarin ik de kans heb om mezelf toe te passen, om volledig ergens voor te gaan, om mezelf volledig uit te drukken en daadwerkelijk vorm te geven aan iets echt, iets fysiek --- omdat ik ergens 'ver weg' ben in mijn geest, bezig met 'de toekomst', als iets dat op zich niet echt bestaat in mijn geest omdat de toekomst in wezen simpelweg de accumulatie is van mijn daden -- net zoals ik op dit moment in 'de toekomst' besta van mijn 'verleden' waarin wie ik nu ben en hoe mijn leven bestaat op dit moment is niet als een beeld in mijn geest, maar eerder als een accumulatie van de daden die ik verricht heb in het verleden

En dus ik zie, besef en begrijp dat wie ik ben in dit moment is de levende toekomst, is verleden, heden en toekomst --- en dat ik mijn toekomst in elk moment vormgeef door middel van de mate van aandacht, gewaarzijn en zorgzaamheid die ik besteed aan mijn fysieke bewegingen en uitdrukking in elk moment van ademhaling

En dus stel ik mezelf tot doel om mezelf in elk moment van ademhaling te bewegen in en als een absoluut gewaarzijn dat ik mijn toekomst beslis in elk moment van ademhaling en beweging - en dat de toekomst dus niet een beeld is in mijn geest, als iets dat op zichzelf zal gebeuren --- neen, de toekomst is HIER, en zal niets meer of minder zijn dan wie ik ben in dit moment en dan wat ik accumuleer in en als de momenten waarin ik besta, leef en adem als een fysieke expressie

Dus, als en wanneer ik zie en besef dat ik in een energetische ervaring van haast of angst of onzekerheid zit in relatie met een beeld in mijn geest van 'de toekomst' als een idee in mijn geest van wat ik moet doen of worden of bereiken - dan stop ik en ik adem - en ik breng mijn gewaarzijn HIER naar mijn fysieke aanwezigheid, naar mijn fysieke beweging en ademhaling --- in en als het besef dat dat beeld in mijn geest van 'de toekomst' niet echt is, omdat wie ik ben is HIER, ik ben geen beeld, ik ben geen idee, ik ben een levende fysieke uitdrukking en ik zal nooit een beeld of idee of ideaalbeeld zijn of worden -- ik zal altijd, in elk moment, verleden, heden of toekomst, HIER bestaan, binnenin mezelf als een fysiek lichaam --- en wie ik ben in dit moment in en als mijn fysieke bestaan, is wat de toekomst ook zal zijn, omdat ik hier in dit moment mijn toekomst beslis, maak en creëer door middel van de statement die ik leef

Dag 549: De illusie van Angst als Raadgever in het maken van Toekomstplannen

 Dag 549: De illusie van Angst als Raadgever

Het transformeren van angst van de toekomst tot zelf-besturing in het Moment

Dit is een verderzetting van de voorgaande blogs waarin ik het patroon van het reageren met onzekerheid binnenin mezelf in relatie tot kennis en informatie en de idee dat ik bepaalde dingen moet weten of dat ik bepaalde dingen niet weet en in relatie voornamelijk tot de idee dat er specifieke dingen zijn die ik moet weten in deze wereld.

In Dag 546 was ik de blauwdruk beginnen uiteenzetten van hoe ik dit proces van het veranderen van mijn interne reactie  op die voorgeprogrammeerde idee in relatie tot het 'weten' of 'niet weten' van dingen op een praktische manier zal benaderen en bewandelen --- door drie specifieke situaties te zoeken en te omschrijven voor mezelf waarin ik zie dat ik, in mijn dagelijkse leven en interactie met mijn omgeving, in dat patroon stap van het reageren met onzekerheid in mezelf in relatie tot andere mensen en in relatie tot het hebben van specifieke vaardigheden, talenten, kennis en informatie met betrekking tot het leven en bestaan in deze wereld.

En in deze blog zal ik de eerste situatie bekijken vanuit het oogpunt van het onderzoeken hoe ik een praktische oplossing en correctie kan formuleren voor mezelf om mezelf als het ware te 'herprogrammeren' in relatie tot het creëren van een vervangende structuur voor die momenten waarin ik mezelf in die specifieke situatie bevindt.

Dit is wat ik had gedefinieerd als zijnde de eerste situatie:

Wanneer ik denk aan mijn toekomst en specifiek aan wat ik wil doen in en met mijn leven en het specifieke 'beroep' dat ik wil uitvoeren - dan komt er een angst op in mezelf verbonden met de gedachten in mijn geest in relatie tot het niet weten hoe ik het zal moeten aanpakken, wat ik zal moeten doen om dat plan uit te werken in de fysieke realiteit - en tesamen met die ervaring van angst komt er zelfs een soort van 'opgeven' ervaring naar boven waarin ik als het ware in mijn achterhoofd de overtuiging heb gecreëerd dat 'het mij niet zal lukken' en 'dat ik er niet toe in staat ben' en dat 'ik zal falen', etcetera.

Ok, dus de eerste stap in het transformeren van dit patroon dat zich hier in deze situatie afspeelt, is het onderzoeken van wat er precies gebeurt in mijn geest en hoe ik precies in mezelf reageer door middel van gereedschap van schrijven.

Dus het probleem dat zich toont in deze specifieke situatie is dat ik denk aan mijn 'toekomst', specifiek in relatie tot dingen waar ik geen zekerheid over heb, zoals bijvoorbeeld geld en wat ermee te maken heeft zoals een job uitvoeren -- namelijk de hoofdzakelijke overlevings-factoren in mijn leven in deze wereld. En in die toekomstprojecties en -verbeelding link ik dat punt van 'ik weet niet precies hoe mijn toekomst zal verlopen in relatie tot die specifieke punten' aan allerlei twijfels over mijn eigen vaardigheden en kennis en kunde en gebaseerd daarop creëer ik dan een ervaring van onzekerheid en angst in mezelf in relatie tot de toekomst.

Die ervaring van onzekerheid en angst in relatie tot 'de toekomst' en specifiek in relatie tot mijn twijfels over mijn eigen capaciteiten om te doen  en uit te voeren wat het is dat ik wil doen en uitvoeren, 'verlamt' mij in mijn dagelijkse bestaan en in hoe ik mezelf uitdruk en beweeg in mijn dagelijkse realiteit en leven - omdat ik in mijn geest mij zorgen zit te maken over mijn toekomst en over het al dan niet kunnen behalen en bereiken en uitvoeren van specifieke ideëen en idealen in mijn geest in relatie tot wat ik wil doen en wie ik wil zijn en worden in mijn leven. En omwille van die zorgen in mijn geest over de toekomst, ga ik dan proberen mijn huidige beweging en uitdrukking en interactie met mijn omgeving proberen te sturen en controleren en in wezen beperken en limiteren omdat ik handel vanuit een angst in mezelf  om niet te kunnen doen, bereiken en behalen wat ik in mijn geest geprojecteerd heb als zijnde mijn 'toekomst'.

Maar dus, omdat die angst ongedefinieerd is en totaal niet praktisch is, het is gewoon een ervaring - ga ik ook niet op een praktische en berekende manier om met mijn huidige realiteit en wie ik ben op dit moment. Omdat, het is immers vreemd - dat ik vertrouw op die ervaring van angst om mij te zeggen hoe mijn toekomst er zal uitzien en hoe mijn leven er zou moeten uitzien, terwijl die ervaring van angst een eendimensionele energetische ervaring is in mezelf die op geen enkele manier enige richtlijnen biedt in verband met hoe ik die toekomstprojecties en -idealen op een praktische manier kan uitvoeren. Dus uiteraard, zolang ik mijn realiteit benader vanuit die angst, zal ik steeds het gevoel hebben dat ik verloren loop en dat ik eigenlijk niet weet waar ik echt mee bezig ben en waar mijn leven naartoe gaat.

Dus ik zal een manier moeten vinden om richting te geven aan mijn huidige leven en realiteit, zodanig dat ik duidelijk zie waar ik mee bezig ben en dat ik op mezelf kan berusten dat mijn handelingen en daden tot een specifiek resultaat zullen leiden.

Wordt Vervolgd in Dag 550

Dag 544: Van Angst-Gericht Denken naar Oplossings-Gericht Denken

Dag 544: Van Angst-Gericht Denken naar Oplossings-Gericht Denken

De Transformatie van het Schoolsysteem

Dus, in verderzetting van de voorgaande blog - waarom is het dat de problematische patronen uit het verleden worden herhaald doorheen de generaties, zoals bijvoorbeeld in hoe ouders hun kinderen opvoeden, of hoe mensen omgaan met de natuur of hoe het schoolsysteem het leerproces van het kind (niet) ondersteunt - in de plaats van dat die patronen veranderd worden? In de vorige blog had ik al vastgesteld dat we door middel van onze voorbeelden zoals ouders en leerkrachten, en hoe zij omgaan met ons tijdens onze kindertijd, hebben geleerd om niet probleemoplossend te denken maar eerder om te reageren op problemen die zich voordoen met ANGST, door bijvoorbeeld fouten of problemen of degene die zogezegd fouten maakt of problemen veroorzaakt te beoordelen als slecht/fout/negatief/minderwaardig.

Uiteindelijk hebben we dus angst van problemen of van fouten - en leven en bestaan we op een zeer gelimiteerde manier waarin we in feite niets doen dan het uitleven en het verderzetten van wat de voorgaande generaties deden en hoe ze het deden ook al kan het bewezen worden dat die manieren niet optimaal waren of zijn voor ons voortbestaan als mens en het voortbestaan van onze planeet -- omdat, dat is immers de manier die het minste kans op fouten zal verzekeren aangezien die manier al getest en geleeft is geweest door zovele generaties die ons zijn voorgegaan. Er zullen hier en daar wel zogezegde 'wetenschappelijke vooruitgang' zich voordoen, maar als je onderzoekt waar wij mensen eigenlijk werkelijk toe in staat zouden zijn dan besef je snel hoe minuscuul die zogezegde vooruitgang eigenlijk is.

We vermijden om nieuwe dingen uit te proberen zoveel mogelijk en we haten verandering omdat dat voor ons in onze geest geassocieerd wordt met 'fouten' en 'problemen' -- want, nieuwe dingen vergen een leerproces om te doorwandelen, en een leerproces impliceert 'fouten' en 'problemen' --- fouten en problemen vanuit het perspectief van het concept van 'vallen en opstaan', je probeert en experimenteert en onderzoekt en ontdekt, tot je een manier vindt die werkt. Dat is hoe een leerproces werkt, dat is wat er nodig is om nieuwe dingen en manieren en aanpakken te ontwikkelen --- en dat is precies waar wij angst van hebben, volgens hoe we geconditioneerd geweest zijn tijdens onze kindertijd.

Ik bedoel, kinderen zouden net moeten leren en inzien dat fouten maken en problemen die zich voordoen in wezen iets 'positief' is en 'constructief' is omdat het je helpt in je leerproces en ontwikkelingsproces om op zoek te gaan naar nieuwe manieren - het daagt je uit om dingen anders te doen en daarin je wereld en realiteit te verkennen en uit te breiden, terwijl je op zoek gaat naar de oplossingen voor de 'problemen' en de correcties van de 'fouten'. Een leerproces zou iets fijn en leuk en opwindend moeten zijn. Naar school gaan zou opwindend en leuk en interessant moeten zijn voor kinderen. Maar kijk eens naar hoe het nu zit in de realiteit. De meeste kinderen haten school en leren enkel dat het leven en het leren over het bestaan iets vervelend en saai is.

Hoe schoolgaan op dit moment bestaat, als hoe het bestaan heeft doorheen onze geschiedenis is als een instituut dat het leven in het kind onderdrukt - met andere woorden, dat die natuurlijke nieuwsgierigheid naar het leren over het leven, en de drang om te ontdekken en verkennen, onderdrukt en wegwist. En tegen de tijd dat we volwassen zijn - is die interne 'vonk' van leven volledig verdwenen en zijn we al helemaal niet meer geinteresseerd in het ontdekken van het leven, het leren kennen van onszelf en onze werkelijkheid --- we zijn al tevreden genoeg om gewoon beschermd te zijn en ons afgeschermd te voelen van al de angsten die we hebben leren kennen en geintegreerd hebben in onszelf tijdens onze kindertijd --- de angsten die  als muren om ons heen een limitatie gecreëerd hebben in wie wij zijn en hoe wij onze wereld zien. Een limitatie die ervoor zal zorgen dat wij de schadelijke en consequentiele patronen van onze voorgaande generaties zullen uitleven, net zoals onze ouders en hun ouders voor hen --- en dat wij zo ook onze kinderen zullen aanleren op dezelfde voorgeprogrammeerde, gelimiteerde manier.

Dag 421: Waarom ziet de Geest Veiligheid in Wat eigenlijk Blinde Angst is?

Dit is een verderzetting van "Dag 420: Waarom Vrezen we het Ergste?"


Zelf Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf in mijn gedachten te hebben geprogrammeerd om steeds automatisch 'het ergste te vrezen' -- door, bij elke gebeurtenis of situatie die onverwachts gebeurt en waarin ik niet kan voorspellen wat er zal gebeuren, mezelf in mijn geest compleet te overspoelen tot verlammens toe met allerlei toekomstprojecties van 'wat als...' als mogelijke horror scenario's die zouden kunnen uitspelen volgens wat ik gezien heb in films of verhalen die ik gehoord heb van andere mensen - en de emotionele ervaring van angst en paniek

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een gevoel van 'veiligheid' en 'controle' en 'zekerheid' te hebben verbonden met de overspoelende verlammende ervaring van angst en paniek, verbonden met toekomstprojecties in mijn gedachten in verband met 'wat er allemaal zou kunnen mislopen' -- wanneer ik mij in een situatie bevindt die ik niet onmiddellijk kan voorspellen --- en daardoor steeds in zo een situatie mezelf te overspoelen met dat mechanisme van 'het ergste verwachten', zodat ik mij veiligh, zeker en 'in controle' kan voelen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de ervaring in mezelf van absolute verlammende verstening van angst en blinde paniek in en als mezelf te definieren in en als een gedachte dat ik veilig en verzekerd ben en controle heb over de situatie waar ik mij angstig over voel --- en daardoor opzettelijk die ervaring van verlammende en verstenende angst en paniek op te zoeken in een moment waarin ik geloof dat ik geen macht of controle heb over de situatie omdat ik niet kan voorspellen of cognitief begrijpen wat er aan het gebeuren is - zodat ik tegelijkertijd een gevoel kan ervaren in mezelf van zekerheid, veiligheid en controle

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd veiligheid, zekerheid en controle te projecteren in en als de geest als gedachten - en daardoor, wanneer en als ik dat gevoel van veiligheid, zekerheid en controle niet kan produceren op basis van gedachten waarin ik mijn omgeving/realiteit voorspel op basis van herkenbare, herhalende patronen --- al mijn angsten in mijn geest naar boven te halen in mijn gedachten, gebaseerd op de gedachte dat 'als ik denk aan al de dingen die er mogelijk zouden kunnen gebeuren, dan heb kan ik mijn omgeving voorspellen', zodat ik een gevoel van controle, veiligheid en zekerheid kan ervaren --- door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd veiligheid, zekerheid en controle te projecteren in en als gedachten - in de plaats van in te zien en te beseffen dat waar ik eigenlijk mee bezig ben wanneer ik mezelf in mijn geest overspoel met gedachten van angst en met een emotionele ervaring van angst en paniek, is dat ik mezelf in werkelijkheid een ervaring aan het geven ben van absolute onzekerheid, wanhoop, verlorenheid, onveiligheid en machteloosheid - en dat, omdat energie in de geest bestaat in en als polariteiten, die negatieve energie van onzekerheid, wanhoop, verlorenheid, onveiligheid en machteloosheid tegelijkertijd de positieve energie van controle, zekerheid en veiligheid zal produceren --- waarin die positieve ervaring de illusie creëert in mezelf van 'veiligheid, zekerheid en controle', waar ik mijn vertrouwen in plaats

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien en te begrijpen dat alles in de geest altijd het omgekeerde is van de realiteit - en dat dus de realiteit van het gevoel van veiligheid, zekerheid en controle dat ik heb verbonden met gedachten van angst van de toekomst --- is dat ik mij eigenlijk heel onveilig, onzeker en machteloos voel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, zolang veiligheid, zekerheid en controle een 'gevoel' is in mijn geest - dat die veiligheid, zekerheid en controle in werkelijkheid het omgekeerde zijn van zichzelf --- omwille van hoe energie als emoties en gevoelens in de geest bestaan in en als polariteiten, waarin het positieve eigenlijk het negatieve is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd veiligheid, zekerheid en controle te definieren in en als de fysieke werkelijkheid die zich HIER bevindt in elk moment van ademhaling - als de stabiele realiteit van wat eigenlijk feitelijk HIER is --- als wat de gemanifesteerde zekerheid, veiligheid en controle is omdat de fysieke werkelijkheid steeds HIER is, onvoorwaardelijk --- waarin dus onzekerheid,  onveiligheid en machteloosheid niet kan bestaan omdat de fysieke werkelijkheid altijd een absolute zekerheid is --- en te beseffen dat als en wanneer ik vertrouw op de fysieke werkelijkheid als wat HIER bestaat in elk moment van ademhaling - dat ik mij nooit onzekerheid of onveilig of machteloos zal voelen omdat ik één en gelijk zal staan met de absolute gemanifesteerde zekerheid van de fysieke werkelijkheid


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd zekerheid, veiligheid en controle te definieren in en als en te projecteren op een 'toekomstbeeld' in mijn geest en de idee/gedachte dat ik kan 'voorspellen wat er zal gebeuren in  de toekomst' in mijn geest door middel van toekomstprojecties - en dat ik daarin mezelf heb toegestaan en geaccepteerd veiligheid, zekerheid en controle van mezelf af te scheiden door te geloven dat 'als ik de toekomst niet kan voorspellen, dan kan ik geen zekerheid, veiligheid en controle hebben/ervaren' en daardoor een inherente, constante ervaring van onveiligheid, onzekerheid en angst om de controle te verliezen te manifesteren in mezelf --- in de plaats van te beseffen, in te zien en te begrijpen dat als ik veiligheid, zekerheid en controle definieer in en als een specifiek 'gevoel' dat ik enkel kan ervaren op voorwaarde dat ik een specifiek 'toekomstbeeld' in mijn geest kan projecteren, dat die veiligheid, zekerheid en controle nooit echt kan zijn omdat het voorwaardelijk is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat als en wanneer ik de geest toesta veiligheid, zekerheid en controle te definieren - dat ik dan mijn macht weggeef aan een systeem van energie, dat veiligheid, zekerheid en controle zal definieren in en als datgene wat het meeste energie zal producereN -- met andere woorden ANGST -- en dat dus mijn zogezegde 'veiligheid', 'zekerheid' en 'controle' als gedefinieerd door de geest, in werkelijkheid onzekerheid, onveiligheid en verlorenheid zal zijn als een constante ervaring van ANGST

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn vertrouwen te plaatsen in de geest als een systeem van voorgeprogrammeerde kennis en informatie en energetische reacties --- in de plaats van te vertrouwen in/op mezelf in en als het fysieke lichaam en te staan/bestaan ALS de levende uitdrukking van veiligheid, zekerheid en controle in en als de simpliciteit en eenvoud van wie ik ben als HIER als het leven in en als mezelf


Wordt Vervolgd in Dag 422

Dag 350: Zijn Gevoelens en Emoties in wezen Sociale Manipulatie?

Dit is een verderzetting van "Dag 347: Is Schuld het schild van het Ego?", "Dag 348: Hoe programmeren we onze kinderen om te aanvaarden dat Leven=Lijden?" en "Dag 349: Hoe/Waarom zijn we allemaal sociopaten?" - waarin we al beseft en begrepen hadden dat de mens in hoe hij bestaat in en als gedachten, gevoelens en emoties, een sociopaat is, omwille van hoe de emoties en gevoelens waar we ons mee uitdrukken een construct/mechanisme van sociale manipulatie is dat we gebruiken voor onze persoonlijke overleving. Bij deze pas ik Zelf-Vergeving toe en neem ik als het bestaan verantwoordelijkheid voor wat ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf als het bestaan.


Zelf-vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat en hoe gevoelens en emoties altijd een sociale manipulatie mechanisme is in en als de menselijke geest dat aangeleerd wordt van ouders op hun kinderen en dat voorkomt uit en gebaseerd is op het construct van de samenleving in en als het economische model van overleving en dus gebaseerd is op het gebruiken/misbruiken/bespelen/manipuleren van 'andere mensen' in functie van persoonlijke overleving in het systeem - waarin, kinderen leren naarmate ze opgroeien in deze wereld, in relatie tot hun omgeving als de menselijke samenleving, om zich aan te passen aan het model van interactie als gedachten, gevoelens en emoties, dat gehanteerd wordt in en door die omgeving als een voorgeprogrammeerd automatisch mechanisme van overleving in en als het menselijke fysieke lichaam en geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de ervaring en uitdrukking van gevoelens en emoties nooit een 'natuurlijk' punt is van zelf-expressie in en als de mens als fysiek wezen, maar altijd een gevolg is van hoe een mens die hier geboren wordt in deze wereld/samenleving terecht komt in een specifieke 'sociale structuur', gestuurd door gedachten, gevoelens en emoties in mensen, en dat hij zichzelf daar moet aan aanpassen om te kunnen functioneren als een deel van die sociale structuur om te kunnen overleven in die structuur - en dat elk mens daarin en daardoor impliciet zijn omgeving van mensen te manipuleert als het inspelen op de gevoelens en emoties in mensen door middel van gevoelens en emoties --- waarin uiteindelijk niemand doorheeft, beseft, realiseert en begrijpt dat gedachten, gevoelens en emoties in wezen niet echt zijn en niet zijn wie we werkelijk zijn en dat ons systeem/mechanisme van leven en overleven als het systeem van wederzijdse en onderlinge sociale manipulatie uiterst onpraktisch en zelfs in veel gevallen onleefbaar is omdat we niet omgaan met elkaar in en als de fysieke werkelijkheid van wie we zijn als fysieke levende wezens aangezien onze hele interactie met elkaar gebaseerd is op een systeem van leugens, bedrog en misleiding waarin elk van ons geleerd heeft om 'niet zichzelf te zijn', maar om een systeem te worden en uit te drukken dat in afscheiding bestaat van onszelf als wie we werkelijk zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te realiseren en begrijpen dat deze menselijke manier van bestaan en interactie aanvaard wordt door de mens als 'echt' en als 'de realiteit' en als 'wie we zijn' als 'mens' in en als onszelf omwille van de mate waarin we onszelf hebben geïdentificeerd met het systeem van overleving als gedachten, gevoelens en emoties en dus met het functioneren van de menselijke samenleving - omdat elk mens opgesloten en geïsoleerd is in de eigen persoonlijke innerlijke 'wereld' van gedachten, gevoelens en emoties als de Geest, omdat niemand eerlijk durft te zijn over de manipulatie, het bedrog en de leugens die we dagelijks toepassen en hanteren in onze 'sociale interactie' met andere mensen --- en dat daardoor uiteindelijk de menselijke samenleving en 'het bestaan op aarde' in en als een dysfunctioneel en misbruikend economische systeem wordt aanvaard als 'de realiteit', ook al weet elk mens individueel diep vanbinnen dat hoe we onszelf uitdrukken tegenover andere mensen en hoe we functioneren in interactie met onze omgeving, een leugen is die we opzettelijk toepassen en hanteren in functie van onze overleving in deze wereld en dat bijgevolg ons volledige bestaan in en als het economische systeem dat we gebouwd en gecreëerd hebben op basis van en vanuit het systeem van de Geest dat we hebben toegestaan te bestaan in onszelf een leugen is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mijn verantwoordelijkheid in te zien voor het economische systeem in en als de fysieke realiteit als de 'sociale structuur' waarin mensen geboren worden en gedwongen worden om zich aan te passen aan een systeem/structuur van manipulatie, bedrog en leugens, en van de consequenties van/in dat economische systeem als de corruptie, de uitbuiting, het misbruik, de verwaarlozing, de omkoping die plaatsvindt in de economische verbanden/relaties tussen mensen en de verschillende economische structuren in de wereld --- door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het systeem van gedachten, gevoelens en emoties als het gekopieerde/overgenomen systeem van overleving dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en daarin niet eerlijk te zijn met mezelf en anderen als mezelf over de leugens en manipulatie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en die ik dagelijks toepas in mijn interactie met de mensen in mijn omgeving - en aldus mezelf te hebben geïsoleerd en afgescheiden van de realiteit en dus nooit te hebben ingezien dat het systeem van manipulatie en leugens als de menselijke geest dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, niet is wie ik werkelijk ben en dat dat systeem in wezen in elk mens in deze wereld bestaat, waarin elk mens één en gelijk verantwoordelijk is voor het hele wereld systeem van leugens en manipulatie als het economische systeem in en als de mensheid door onze directe participatie in en als het systeem vanuit het bewustzijnssysteem als de Geest als wie/wat we onszelf hebben toegestaan te worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik bijgevolg de oplossing ben voor het veranderen van het economische systeem in en als de fysieke werkelijkheid, door 'wie ik ben' te veranderen in en als mijn bestaan en uitdrukking en participatie in en als de fysieke werkelijkheid, door eerlijk te zijn met mezelf over de leugens en manipulatie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en het proces te doorlopen van het onderzoeken en corrigeren van de patronen van misbruik die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf  -- en zo op te staan als het levende voorbeeld van wat het beste is voor al het bestaan in en als de fysieke werkelijkheid


Wordt vervolgd in Dag 351

Dag 212: Faalangst - Zelf Vergeving

In deze blog-post deel ik de Zelf-vergeving statements gerelateerd aan het onderwerp in "Dag 211: Faalangst - Probleem, Oplossing en Beloning"


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf in de toekomst te projecteren aan de start van een project door te verlangen naar erkenning voor het eindresultaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik mezelf daarin in een energetische polariteit plaats van verlangen en angst - en dat de consequentie van het verlangen naar erkenning voor het eindresultaat is dat ik angst zal hebben om te falen, en waarschijnlijk niet zal beginnen aan het project uit angst om te falen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat verlangen naar erkenning voor het resultaat/product van mijn daden een zelf-sabotage is - door angst om te falen te creëren in mezelf en door niet in te zien dat het 'resultaat' dat ik verwacht van mijn daden als hoe ik het inbeeld in mijn geest/verbeelding NOOIT overeenkomt met de fysieke werkelijkheid en dat het daarom onmogelijk is om het 'project' in mijn geest om te zetten in fysieke realiteit en om het resultaat dat ik in mijn verbeelding heb als wat ik 'wil bereiken', werkelijk te bereiken in de fysieke werkelijkheid - omdat de geest een gelimiteerd systeem is van kennis en informatie gebaseerd op herinneringen als een 'persoonlijke interpretatie van de realiteit die ik zie met mijn ogen en dus niet gebaseerd is op of rekening houdt met hoe de fysieke realiteit werkelijk functioneert -- waardoor ik als het ware 'gedoemd' ben om te 'falen' aangezien het 'resultaat' dat ik bereik in de fysieke realiteit nooit overeen zal of kan komen met het 'resultaat' dat ik wil bereiken in mijn geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te saboteren in het uitvoeren van een opdracht/project/taak door mezelf in de toekomst te projecteren in mijn geest en mij in te beelden hoe ik het project tot een einde zal brengen, in en als het verlangen om erkenning te krijgen voor 'het resultaat', en door niet in te zien dat ik daarin de 'angst om te falen' creëer waarin ik mezelf saboteer in het daadwerkelijk uitvoeren van het project in de fysieke werkelijkheid, omdat ik nooit heb beseft dat de 'realiteit' in mijn verbeelding niet de realiteit is die HIER is als de fysieke werkelijkheid/substantie - en dat het uitvoeren van het project in fysieke werkelijkheid zoals ik het in mijn verbeelding heb gedaan onmogelijk is en dus 'gedoemd' is om te 'falen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te denken 'ik kan dit niet' bij het begin van een project als een gedachte van angst om te falen in wat ik doe

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben om kritiek te krijgen voor wat ik doe

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door mijn familie in en als het geloof dat ik erkenning moet krijgen van andere mensen voor wat ik doe om te overleven in deze wereld, en dat ik daarom mijn expressie moet onderdrukken door na te denken over 'wat andere mensen zouden goed vinden'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe mijn familie geen inzicht had in de consequenties van hun daden - en dat ze niet zagen hoe ze angst om te falen aan het programmeren waren in mij door een negatieve waarde te geven aan 'fouten maken' in en als 'kritiek krijgen' - waardoor ik uiteindelijk niet meer zou durven mezelf uitdrukken of zelf beslissingen maken uit angst om fouten te maken

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de angst om fouten te maken te hebben gekopieerd van mijn familie door mezelf te definieren in en als de energetische polariteit van verlangen naar erkenning en angst om te falen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'falen' enkel in de geest bestaat in en als beoordelingen en in wezen niet echt is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'falen' te definieren in en als 'competitie', als de angst om negatief beoordeeld te worden door andere mensen en daarom afgewezen te worden en te 'verliezen' - in de plaats van 'falen' te definieren als 'zelf-oneerlijkheid', als het 'vallen' in energie in het proces van zelf-realisatie, en dat dus 'angst om te falen' op zich een 'falen' is, als het 'vallen in energie', in de plaats van mezelf te vertrouwen in en als zelf-eerlijkheid, en mezelf uit te drukken in het moment in en als zelf-eerlijkheid, en zo te staan/bestaan als het levende voorbeeld van wat het leven werkelijk is en zou moeten zijn, als dus NIET een competitie met 'winnaars' en 'verliezers', maar als een onvoorwaardelijke zelf expressie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat als en wanneer ik angst heb om te falen, ik al 'gefaald' ben, door zelfs maar te overwegen om 'falen' toe te staan te bestaan in mezelf --- in de plaats van mezelf te vertrouwen in en als wie ik werkelijk ben als het leven zelf en in te zien dat er geen 'juist' of 'fout', 'goed' of 'slecht' is, er is enkel mezelf in en als zelf-eerlijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'angst om te falen' in wezen een excuus is om niet te groeien, leren, ontwikkelen en veranderen - door mezelf, in en als 'angst om te falen', te saboteren in het uitdrukken en dus leren kennen van mezelf --- door niet in te zien dat ik mezelf enkel kan ontwikkelen en dat ik enkel kan leren en groeien als en wanneer ik mezelf toesta mezelf onvoorwaardelijk uit te drukken in en als zelf eerlijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te saboteren in mijn leerproces, en in mijn proces van zelf-ontwikkeling, zelf-verandering en zelf-verbetering door mezelf te definieren in en als en te laten beinvloeden door angst om te falen als de angst om negatief beoordeeld en afgewezen/afgekeurd te worden door 'andere mensen' - in de plaats van in te zien dat, zolang ik mezelf definieer in en als een 'beeld' dat 'andere mensen' kunnen zien/beoordelen, ik mezelf 'gevangen' houdt in een gelimiteerde eendimensionele expressie van mezelf, en mezelf dus tegenhoudt in het werkelijk ontplooien, onwikkelen en ontdekken van mezelf als een interdimensioneel wezen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te identificeren met angst om te falen en mezelf te laten beinvloeden door angst om te falen, door onmiddellijk te stoppen met wat ik doe, en te zoeken naar afleiding, als iets dat mij een 'goed gevoel' zal geven - in de plaats van te ademen door de angst en in te zien dat ik in en als die angst mezelf enkel aan het saboteren ben in mijn proces van zelf-verandering, zelf ontdekking en zelf-expressie door mezelf gelimiteerd te houden in mijn fysieke expressie - en daardoor in mijn geest te gaan, in en als verbeelding en gedachten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de angst om te falen een techniek is van de geest om ervoor te zorgen dat ik mezelf nooit zal realiseren als een fysiek wezen, als het leven zelf, in en als eenheid en gelijkheid, als wie ik werkelijk ben -- door mezelf te hebben toegestaan steeds te 'vluchten' van de angst om te falen in 'verbeelding' en gedachten, op zoek naar een positief gevoel, waarin ik mezelf nooit de kans geef om mezelf als fysieke expressie te ontdekken, leren kennen en realiseren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd  'fouten maken' te verbinden met de ervaring van angst - door 'fouten maken' te beoordelen als 'negatief' en 'slecht'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'groei' en 'ontwikkeling' en een 'leerproces' onmogelijk is zonder 'fouten' te maken --- waarin 'fouten maken' in wezen zoveel betekent als 'proberen', 'leren', 'ontwikkelen' en 'perfectionneren'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat fouten maken zelfs noodzakelijk is in elk ontwikkelings- en groei-proces

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'fouten maken' te definieren als 'kritiek' krijgen van en beoordeeld worden door mensen en met een emotionele reactie in mezelf van angst --- in de plaats van 'fouten maken' te definieren in en als  het ontdekken, verkennen en ontwikkelen van wie ik ben als een fysiek wezen, tot in de perfectie - in het besef dat een 'perfect resultaat' onmogelijk is zonder het 'leerproces' dat eraan vooraf gaat


zelf correctieve statements volgen in Dag 213

Dag 207: Een Virus genaamd 'Angst'

 Deze documentaire, 'A virus called Fear', werpt een interessante vraag op: 'Hoe is het dat we van een 'basis' overlevings-angst die als functie heeft om ons te beschermen van werkelijke gevaren uit onze omgeving, zoals wilde dieren, weersveranderingen en ongelukken, naar allerhande irrationele angsten - waar al de verschillende 'fobiëen' en 'neuroses' een voorbeeld van zijn - gegaan zijn?

In deze vraagstelling is het interessant om te kijken naar hoe gemakkelijk onze verbeelding gevangen wordt door de media bijvoorbeeld in het inspelen op en creëren van allerlei angsten in de vorm van 'angst-beelden' - en hoe mensen daarin geïsoleerd/opgesloten en afgescheiden geraken van hun omgeving in en als de ervaring van ANGST, door de realiteit niet te zien als wat ze werkelijk is maar eerder vanuit een persoonlijke ervaring gebaseerd op persoonlijke geloof-systemen.

De experimenten van de Socioloog Skinner met duiven die hij aan de hand van het 'straf- en beloningsmodel' verschillende 'overlevings-technieken' aanleerde wordt in deze documentaire  opgeworpen ter ondersteuning van de stelling dat het gedrag van de mens over het algemeen gecreëerd/bepaald is door conditionering, waarbij angst, als de 'straf-factor', door de omgeving gebruikt wordt om een 'overlevings-patroon' als 'gewoontes' in een mens te 'programmeren' -- hetgeen het bestaan van rituelen en religieuze handelingen in bepaalde culturen en families/groeperingen verklaart.

Deze 'rituelen', 'gewoontes' en 'tradities' die zeer uiteenlopend kunnen zijn tussen groepen van mensen zijn in wezen, als aangetoond door de duiven-experimenten van Skinner, het resultaat van de mens die het gevoel van 'beloning' en dus een vermindering van de ervaring van 'angst', is gaan associeren met een bepaalde handeling, en die handeling daarom steeds opnieuw zal blijven herhalen in het GELOOF dat die ene handeling zal leiden tot 'overleving' in de vorm van een 'beloning' en hem dus zal beschermen van 'angst'.

Uitendelijk wordt de geest geprogrammeerd met allerlei gedachten/denk-beelden en geloofsystemen over wat 'slecht' en 'negatief' is, en zal een mens allerlei angsten hebben van verschillende dingen zonder dat er werkelijk een rationele reden is om er angst van te hebben. Deze angst wordt in stand gehouden door GELOOF, door een blind geloof in de 'kennis van goed en kwaad' als beoordelingen over situaties, mensen, plaatsen, etc... - 'kennis' die door onze omgeving in ons geprogrammeerd geweest is tijdens ons leven hier op aarde. En dit 'geloof' is in wezen gebaseerd op onwetendheid - op een gebrek aan inzicht in hoe onze realiteit/omgeving werkelijk functionneert.

Een mooi voorbeeld van hoe de ervaring van angst gebaseerd is op 'onwetendheid' en een gebrek aan inzicht, is hoe horrorfilms zeer makkelijk inspelen op de angst-reactie van mensen door bepaalde beelden en geluiden te tonen - en dat die beelden/geluiden, als je even zou stilstaan bij hoe het plot van zo'n horrorfilm vaak in absolute tegenstrijdigheid bestaat met de wetten van de fysica, en zich aldus onmogelijk zou kunnen afspelen 'in het echte leven', plots heel wat minder 'eng' worden, omdat je beseft dat het 'niet echt' is, en dat de reactie van 'angst' bijgevolg ook niet echt is. Haast al onze angsten zijn het resultaat van onze 'goed-gelovigheid', van een zeer wezenlijk en verbluffend gebrek aan inzicht in hoe ons bestaan, onze wereld, en onze geest, functionneert.

En deze goedgelovigheid vormt een groot probleem in ons 'samen-leven' in en als de menselijke samenleving, omdat de mens steeds de neiging heeft om zijn vertrouwen te plaatsen in bepaalde mensen/instituties/structuren die beweren het beste met ons voor te hebben, zoals een baby/kind blindelings zijn volledige vertrouwen plaatst in zijn ouders, familie en leerkrachten/opvoeders - en uiteindelijk zal handelen op basis van de instructies van deze mensen/instituties/structuren zonder enig werkelijk gewaarzijn van of inzicht in de consequenties van deze handelingen op globale en persoonlijke schaal.

En voordat we er zomaar vanuit gaan dat we op de één of andere manier 'vrije wil', 'vrije keuze' en een 'vrije/individuele geest' hebben en zogezegd 'voor onszelf kunnen denken' omdat we nu 'volwassen' zijn - laten we even stilstaan bij hoe onze 'opvoeding' steeds enkel heeft ingehouden dat we 'getraind' werden om 'gehoorzaam' te zijn aan en 'respect' te hebben voor onze 'instructoren', nooit iets in vraag te stellen en ons vertrouwen te plaatsen in de ervaring van angst als persoonlijke overleving, in en als geloofsystemen en gedrag-patronen die ons doorgegeven en aangeleerd geweest zijn door onze ouders/familie.

Als 'bio-machines' die handelen vanuit 'gedachten' als de 'geprogrammeerde instructies/codes' is het onmogelijk om die voorgeprogrammeerde 'onwetendheid' en goedgelovigheid te overstijgen of te veranderen zonder volledig opnieuw te beginnen en zonder eerst en vooral een inzicht te ontwikkelen in hoe wij als 'mens', als 'denkend' en 'voelend' wezen, het resultaat zijn van conditionering waarin de ervaring van ANGST steeds misbruikt geweest is door onze 'opvoeders' om onze handelingen en participatie in onze wereld vorm te geven. Vandaar het belang van 'zelf-heropvoeding', van het nemen van verantwoordelijkheid voor onszelf als een product van onze omgeving als de 'menselijke samenleving', zodat we de essentiele taak op ons kunnen nemen om de kinderen van de toekomst op te voeden op een manier die gedrag zal produceren dat het beste is voor het leven op aarde - door te beseffen hoe belangrijk het is om inzicht te hebben in wie wij zijn als de 'bio-computer' van de 'menselijke geest' en in de nefaste consequenties ten gevolge van een opvoeding die enkel onwetendheid en goedgelovigheid in stand houdt.


Wordt vervolgd in Dag 208