Dag 559: Hoe is 'Falen' een Illusie in de Geest ten Gevolge van Vals Success?

Dag 559:  Hoe is 'Falen' een Illusie in de Geest ten Gevolge van Vals Success?

Het Transformeren van de Emotionele Zelf-Sabotage in de Geest

Als verderzetting op Dag 557 en 558 waarin ik mijn proces van zelf-vergeving deelde in relatie tot het emotionele zelf-sabotage patroon van het creëren van projecties en verbeelding in mijn geest in relatie tot mezelf - zal ik in deze blog het zelf-correctieve proces delen, waarin ik onderzoek hoe ik de inzichten en realisaties uit het zelf-vergeving proces kan gebruiken om praktische correctieve handelingen en oplossingen kan formuleren voor mezelf als een 'blauwdruk' en 'script' om dit specifieke patroon in mezelf op een praktische en realistische manier te veranderen en er dus voor te zorgen dat ik niet meer besta in en als emotionele zelf-sabotage.

Zelf-Correctieve Statements

Wanneer en als ik mezelf in een emotionele toestand zie gaan van angst, onzekerheid en inferioriteit in relatie tot de toekomst waarin ik denk en geloof dat ik zal falen en dat ik zal mislukken -- waarin ik mij in en als het moment al een 'mislukkeling' en 'faling' voel in relatie tot mogelijke toekomstuitspelingen en voorspellingen, gebaseerd op zelf-definities waarin ik twijfel aan mijn eigen vermogens, capaciteiten en vaardigheden om successvol te worden in dingen --- dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en begrijp dat deze emotionele ervaring van onzekerheid, angst, minderwaardigheid en inferioriteit in en als een angst om te falen in relatie tot toekomstvoorspellingen en toekomstbeelden in mijn geest, deel uitmaakt van een polariteit die ik  heb toegestaan te bestaan in mijn geest waarin ik langs de ene kant positieve energetische ervaringen opwek in mezelf zoals opwinding en superioriteit en verlangen als een gevoel en ervaring van schijnbare 'waarde' en 'belangrijkheid', verbonden met toekomstprojecties en toekomstbeelden die ik projecteer in mijn geest waarin ik mijn capaciteiten en vaardigheden en talenten uitvergroot en verbindt met een idee van grootheid en superioriteit, waarin ik mij inbeeld en fantaseer dat ik erkenning en aandacht en aanzien krijg van andere mensen voor mijn capaciteiten en vaardigheden -- en langs de andere kant voel ik mij eigenlijk angstig, onzeker, twijfelachtig en minderwaardig in relatie tot mijn vaardigheden, capaciteiten en talenten wanneer ik naar mijn fysieke realiteit kijk en zie dat die projecties in mijn geest van schijnbaar 'success' helemaal niet werkelijk aanwezig zijn in en als mijn leven

En hierin zie, besef en begrijp ik dat die uiterst negatieve ervaring in mezelf  van onzekerheid, twijfel en minderwaardigheid waarin ik denk dat ik geen capaciteiten heb en dat ik een mislukkeling ben en een faling ben, in wezen een consequentie en gevolg is  van de uiterst positieve energetische gevoelens die ik opwek en genereer in mezelf door illusies en waanbeelden te vormen in mijn geest over 'mezelf' en mijn zogezegde vaardigheden en capaciteiten en talenten, waarin ik mezelf als het ware had 'opgeblazen' --- omdat dat is hoe energie in en als de geest werkt en functioneert -- in de zin van dat als ik een hele hoop positieve energie opwek in mezelf en mezelf als het ware 'opblaas' in en als mijn zelf-beeld, dan zal die energie uiteindelijk 'crashen' en 'leeglopen' en mijn zelf-beeld zal een snelduik nemen waarin ik mij plots dan heel negatief en slecht voel over mezelf, als het tegenovergestelde van hoe ik mij aanvankelijk voelde in en als mijn 'opgeblazen' zelf-beeld

En dus hier, stel ik mezelf tot doel om mezelf niet toe te staan of te accepteren om in mezelf constant om te schakelen en te wisselen tussen heel positieve gevoelens in mezelf in relatie tot mijn zelf-beeld en toekomstprojecties waarin ik mijn vaardigheden en talenten en capaciteiten een specifieke speciale meerwaarde geef door mij in te beelden dat ik veel aandacht, erkenning, roem en aanzien krijg van andere mensen - en heel negatieve emotionele ervaringen in relatie tot mijn zelf-beeld en het besef dat mijn fysieke werkelijkheid niet overeenkomt met dat opgeblazen zelf-beeld in en als mijn geest --- omdat ik zie en besef dat beide deel uitmaken van één en hetzelfde systeem in mijn geest hetgeen een illusie is van gedachten, gevoelens en emoties waarin ik mezelf heb afgescheiden van mijn eigen fysieke vaardigheden, talenten en capaciteiten door een speciale waarde te verbinden met die vaardigheden, talenten en capaciteiten en waarin ik mij vaardigheden, capaciteiten en talenten heb weggegeven aan het systeem van de geest

En ik stel mezelf tot doel om eerder stabiliteit te ontwikkelen in mezelf in relatie tot mijn eigen fysieke vaardigheden, capaciteiten, talenten en vermogens en om, in de plaats van te verlangen en op zoek te gaan naar een gevoel van waarde, verbonden met het krijgen van erkenning, aandacht en aanzien van andere mensen - eerder mezelf die erkenning, aandacht en aanzien te geven --- door te beseffen, in te zien en te begrijpen dat het feit dat dat verlangen naar aanzien, erkenning en aandacht van andere mensen bestaat in mezelf, aanwijst en aantoont dat ik die aandacht, erkenning en aanzien niet aan mezelf gegeven heb en dat, hoe meer ik op zoek ga naar aandacht, erkenning en aanzien van andere mensen, hoe meer ik eigenlijk mezelf net afscheid en verwijder van echte aandacht, erkenning en aanzien, hetgeen ik enkel aan mezelf kan geven

Ik stel mezelf tot doel om mijn vaardigheden, capaciteiten en vermogens niet af te scheiden van mezelf en dus niet te projecteren in toekomstbeelden in mijn verbeelding omdat ik zie, besef en begrijp - dat ik daarin net mijn eigenlijke macht weggeeft en dat ik mijn ware talenten, vaardigheden, vermogens en capaciteiten die zich in en als mijn fysieke beweging in elk moment bevinden saboteer  - omdat ik mezelf in elk moment, door te reageren met gevoelens en emoties op mentale constructen zoals toekomstprojecties, aan het afleiden ben van mijn eigenlijke fysieke mogelijkheden, kansen en potentieel om mijn fysieke werkelijke vaardigheden, talenten en capaciteiten te ontwikkelen in elk moment van ademhaling

Dus ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik mezelf erop betrap dat ik aan het wegdromen ben in mijn geest in en als toekomstideëen en projecties verbonden met een positief gevoel in mezelf - om onmiddellijk te stoppen, te ademen, en mezelf weer HIER te brengen, om weer aanwezig en gewaar te zijn in en als mijn fysieke bestaan, beleving en beweging -- en om zo ervoor te zorgen dat ik van mijn capaciteiten, vaardigheden en vermogens geen illusie maak in mijn geest waarin ik mezelf verlies in en als een opgeblazen zelf-beeld dat uieindelijk gedoemd is om te crashen -- maar dat ik van mijn vaardigheden, capaciteiten en vermogens een daadwerkelijke realiteit maak die bestaat als een levende uitdrukking van mezelf in elk moment van ademhaling en die een resultaat zijn van een ontwikkelingsproces in en als mijn fysieke participatie en beweging in en als mijn fysieke werkelijkheid in elk moment van ademhaling

Dag 557: Wat is Echt Success? - Het Transformeren van het Falen van de Geest naar het Success van het Fysieke

 Dag 557: Wat is Echt Success? 

Het Transformeren van het Falen van de Geest naar het Success van het Fysieke

In de voorgaande blog had ik het gereedschap van Schrijven in Zelf-Eerlijkheid toegepast in het onderzoeken hoe het is dat ik het concept en de ervaring van 'falen' en 'mislukken' creëer in mezelf als een emotionele ervaring in relatie tot de projecties en ideaalbeelden die ik in mijn geest van mezelf maak - waarvoor ik in deze blog zal overgaan tot het toepassen van zelf-vergeving zodat ik mezelf ervan gewaar kan maken wanneer en hoe ik participeer in dit zelf-saboterende construct in mijn geest en zodoende een praktische oplossing kan gaan zoeken om dit patroon/construct te corrigeren en veranderen in mezelf -- en aldus ervoor te zorgen dat ik niet in een continue interne strijd en conflict besta tussen 'falen' en 'success' als gevoelens en emotionele ervaringen, maar dat ik leef en besta als een levende uitdrukking van Success als een levende statement van mezelf die niet zomaar kan omschakelen naar bijvoorbeeld 'falen' --- maar die consistent en onveranderlijk is.

Zelf-Vergeving

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'success' te definieren in en als het verlangen om aanzien en respect en erkenning te krijgen van andere mensen verbonden met een positief gevoel binnenin mezelf - en daardoor 'success' en mezelf als 'successvol' te projecteren in en als mijn fantasie en verbeelding om op die manier het gewenste gevoel in mezelf te kunnen opwekken en genereren --- en mezelf dan op die manier te saboteren in en als mijn eigenlijke fysieke beweging en uitdrukking in en als de fysieke realiteit omdat ik al in de illusie verkeer dat ik al 'successvol' ben aangezien ik dat positieve gevoel geassocieerd heb met 'success' en dus geloof dat als ik mij positief voel, dat ik dan successvol ben --- in de plaats van dat ik voor mezelf een fysiek referentiepunt creëer in relatie tot 'success' en er op die manier voor zorg dat 'success' een daadwerkelijke fysieke uitdrukking wordt waarin ik success creëer in en als mijn fysieke bestaan en leven in deze wereld en dus niet verloren geraak in een illusie en een leugen van schijnbaar 'success' in en als mijn geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat echt 'success' pas werkelijk kan bestaan in en als mijn leven als en wanneer ik sta als het punt van zelf-erkenning, zelf-aanzien en zelf-respect en dus niet op zoek ga naar een gevoel van opwinding verbonden met de idee dat andere mensen mij erkennen, respecteren en aanzien hebben voor mij - omdat, zolang dat success een gevoel is in mijn geest, zal ik success blijven simuleren in en als mijn verbeelding en fantasie  en mezelf vastzetten in een illusie in mijn geest en zal ik mezelf nooit werkelijk bewegen in en als de fysieke werkelijkheid om een leven op te bouwen voor mezelf hetgeen dan uiteindelijk een testament zal zijn van echt Success

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat energie werkt in en als polariteiten en dat - als ik heel veel positieve energie opwek in en als mijn geest, verbonden met gedachten en fantasiëen in relatie tot 'success' en 'aanzien' en 'erkenning' krijgen voor 'wat ik doe' en voor mijn 'talenten' en 'vaardigheden'  - dat die polariteit zich dan 'balanceert' door 'falen' en 'mislukking' te creëren en te manifesteren in relatie tot mijn fysieke ervaring en leven en bestaan, waarin ik constant geconfronteerd wordt, wanneer ik naar mijn fysieke bestaan en leven kijk, met het besef dat ik nooit eigenlijk werkelijk iets met mijn leven gedaan heb dat heeft bijgedragen tot het creëren van een successvol en bevredigend leven en dus het besef dat ik 'gefaald' heb en dat ik een 'faling' en 'mislukkeling' ben in en als mijn eigenlijke echte leven --- hetgeen dan op zich weer een motivatie is voor mijn verlangen om in mijn fantasie en verbeelding projecties te gaan creëren waarin ik mij inbeeld dat ik wel 'successvol' ben en dat ik daar erkenning voor krijg, om zo weer een positief gevoel op te wekken in mezelf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien en te beseffen en te begrijpen dat ik mezelf gedefinieerd heb in en als een vicieuze cyclus van energie binnenin en als mijn geest, waarin ik continu wissel tussen een negatieve ervaring en een positieve ervaring, verbonden met die polariteit tussen mijn verbeelding en mijn eigenlijke echte fysieke leven en bestaan en hoe ik mezelf in die twee beoordeel als langs de ene kant een 'success' en langs de andere kant een 'mislukkeling' - zonder dat ik eigenlijk zelfs ooit mezelf beweeg in en als mijn echte leven --- omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'success' te definieren in en als een gevoel en niet in en als een fysieke werkelijkheid en manifestatie en omdat ik nooit heb ingezien en beseft dat gevoelens niet echt zijn en dat gevoelens in wezen het product zijn van emoties, waarin ik in feite wil vluchten in en als gevoelens van de emoties die ik tegenkom wanneer ik kijk naar mijn echte fysieke bestaan en leven

Wordt Vervolgd in Dag 558

Dag 555: Hoe Falen Vervat zit in Success - Het Stoppen van Angst van De Toekomst

Dag 555: Hoe Falen Vervat zit in Success - Het Stoppen van Angst van De Toekomst

Het Proces van Transformatie van Emotionele Zelf-Sabotage

Dit is een verderzetting op Dag 546 waarin ik drie situaties die zich afspeelden in mijn dagelijkse leven in de vorm van een patroon dat ik had onderzocht in relatie tot het detecteren en definieren voor mezelf waar en hoe het is dat ik mezelf saboteer in mijn eigen geest in relatie tot het leren van nieuwe dingen of het uitbreiden en ontwikkelen van mijn vaardigheden, talenten en vermogens. In Dag 549 had ik aldus de eerste situatie die ik had gedetecteerd, met name het creëren van een emotionele relatie met toekomstprojecties in mijn geest, bekeken en onderzocht en 'ontrafeld' in en als en door middel van het gereedschap van Schrijven in Zelf-Eerlijkheid.

In dit Schrijven in Zelf-Eerlijkheid kon ik voor mezelf zowel het probleem als de oplossing zien in relatie tot het creëren van toekomstprojecties in mijn geest -- waarin bijvoorbeeld het probleem was dat ik, omwille van de emotionele en gevoelsmatige relatie die ik had opgebouwd in mijn geest met toekomstprojecties, mezelf in wezen vastzette in en als een afleidingsmechanisme in mijn geest door mezelf te preoccuperen en bezig te houden met allerlei interne reacties op beelden in mijn geest die zogezegd 'mijn toekomst' afschilderde' en daardoor mezelf in wezen saboteerde in mijn eigenlijke echte fysieke beweging die plaatsvindt in en als mijn fysieke werkelijkheid in elk moment.

Met andere woorden, door geobsedeerd te zijn met 'de toekomst' en specifiek met 'wie ik zal zijn' en 'hoe mijn leven er zal uitzien' in 'de toekomst' in mijn geest in en als een angst/verlangen relatie in mezelf met die zogezegde 'toekomst' - was ik er eigenlijk voor aan het zorgen dat ik mezelf niet daadwerkelijk toepas in mijn dagelijkse realiteit om die 'toekomst' ook te verwezenlijken. Omdat, het enige waar ik mij eigenlijk mee bezig hield, is met het creëren van allerlei 'mogelijke' toekomstscenarios die op zich niet eens van praktische aard waren omdat die toekomstprojecties gebaseerd waren op verlangens en angsten - dus in wezen, was het enige dat ik werkelijk geprojecteerd zag in die toekomstbeelden in mijn geest, mijn eigen angsten en verlangens die op zich niet noodzakelijk te maken hadden met de eigenlijke realiteit van wie ik eigenlijk ben en van hoe mijn leven eigenlijk werkelijk bestaat op realistisch vlak.

Hierin had ik dus als het ware een gevangenis van energie gecreëerd in mijn geest waarin ik er in wezen voor zorgde dat ik nooit daadwerkelijk mezelf zou toeleggen op de praktische aard van mijn leven en mijn bestaan en op wat er praktisch gezien voor nodig zou zijn om een realistische toekomst voor mezelf uit te bouwen in en als mijn leven in deze wereld -- omdat ik meer vertrouwen plaatste in die fantasie-beelden in mijn geest die louter representaties waren van mijn eigen voorgeprogrammeerde angsten en verlangens. Ik zeg 'voorgeprogrammeerd' omdat als ik die angsten verlangens nader onderzoek dan zie ik dat ze bestaan in en als allerhande ideëen en geloofsystemen over wat 'goed' is en over wie ik denk en geloof dat ik zou moeten zijn om een 'goed' persoon te zijn en een 'goed' leven te leiden. Zoals bijvoorbeeld, kinderen krijgen, rijk zijn, een groot huis hebben, een schijnbaar gelukkig en successvol leven hebben, etcetera. 'schijnbaar successvol' omdat die toekomstfantasiëen in mijn geest op zich maar beelden zijn, het is een uiterlijke verschijning, een beeld, een idee, iets dat niet de eigenlijke realiteit toont die achter het beeld ligt. En het zijn die ideëen in relatie tot wat het wil zeggen om 'gelukkig en successvol' te zijn die ik geleerd en gekopieerd heb van mijn omgeving tijdens mijn kindertijd.

Het zijn 'idealen' en 'waarden' die voorgeprogrammeerd zijn in mijn 'bewustzijn' op basis van de 'idealen' en 'waarden' die bestaan in en als het 'bewustzijn' van mijn familie en van de samenleving waar ik mij in bevindt. Maar het zijn niet 'idealen' die praktisch zijn voor mij om mijn leven errond op te bouwen - in de zin van dat het eendimensionele beelden zijn in mijn geest, verbonden met een eendimensionele gedachte van 'zo moet ik zijn' en 'zo moet mijn leven eruit zien'. En zo ook met de angsten die in mijn geest bestaan in verband met die toekomstbeelden - hetgeen in wezen angsten zijn dat mijn leven zal 'falen' en dat ik die ideaalbeelden niet zal kunnen verwezenlijken. Maar, ik bedoel die angsten en het 'falen' zit eigenlijk al vervat in die toekomstidealen op zich omwille van het feit dat die ideaalbeelden niet realistisch opgemaakt zijn en dus gedoemd zijn om te 'falen'. Dus dit is het fascinerende punt in en van het sabotage mechanisme van de geest in en als de emotionele relatie met toekomstprojecties - is dat het een systeem van energie is waarin een polariteit van angst en verlangen mij cirkels doet draaien in mijn geest omdat ik nooit heb ingezien dat de angst en het verlangen één en gelijk zijn, het is één en hetzelfde - de angst zit gedefinieerd in het verlangen --- het 'falen' zit vervat in het '(schijnbare) success'.

Dag 503: Wat is het Leven en Realiseren van Mijn Hoogste Potentieel?

Dit is een Verderzetting van en een Uitwijding op "Dag 502: De Bestemming Van het Leven - Mijn Toewijding aan Principe". Ik kijk specifiek naar het Eerste Principe dat ik vermeld heb als het principe van het "Leven en Realiseren van mijn Hoogste Potentieel".

Wat wil dit principe zeggen en wie ben ik in en als dit principe? Wat ik zie als zijnde mijn "Hoogste Potentieel" is niet zozeer de voorgeprogrammeerde versie van het beeld dat het Systeem aanbiedt als schijnbaar mijn 'hoogste potentieel' in de zin van bijvoorbeeld 'veel geld verdienen' en 'heel mooi zijn' en 'veel vrienden hebben' en 'een mooie partner hebben' en 'mooie, gezonde kinderen hebben', enzovoort. Ik bedoel, dat zijn externe ideëen en concepties van wat zogezegd 'het beste' is dat een mens kan zijn en hebben en leven in deze fysieke wereld en realiteit. 

Maar, dat zijn allemaal illusies, in de zin van dat ik, zelfs al had ik al die dingen - zelfs al zou ik een superrijke beroemdheid zijn die superveel aandacht krijgt en geliefd wordt door iedereen, met 'de wereld aan mi

jn voeten' -- dan zou ik conceptueel in mijn geest mezelf er misschien van kunnen overtuigen dat ik 'de beste' ben en dat ik iets bereikt heb in mijn leven, maar ik zou beseffen dat mijn leven hier op aarde in werkelijkheid niets heeft betekent omdat ik nooit iets gedaan heb aan het lijden dat hier bestaat - ik heb enkel persoonlijke verlangens en gevoelens nagejaagd terwijl ik de rest van het bestaan heb verwaarloosd.

Ik bedoel, ik zou mezelf er zelfs om verachten dat ik de arrogantie heb om te geloven dat ik op de één of andere manier superieur ben en beter ben dan andere mensen die niet hebben wat ik heb en die niet zijn wie en wat ik ben in dit fysieke bestaan - en dat ik mij zelfs durf goed te voelen over die interne gedachten --- omdat ik mij in feite enkel goed voel over het feit dat andere wezens het erger hebben dan ik, dat andere mensen armer zijn dan ik en dat ze minder geluk hebben dan ik - hetgeen wil zeggen dat ik mij goed voel over dingen zoals hongersnood en armoede, hetgeen eigenlijk vrij gestoord is.

Wat ik werkelijk wil bereiken, realiseren, manifesteren, leven en worden als zijnde mijn 'Hoogste Potentieel', is niet enkel mijn hoogste potentieel als waar ik als menselijk wezen toe in staat ben, maar tegelijkertijd het hoogste potentieel als waar deze fysieke wereld toe in staat is. Het bereiken, realiseren en leven van mijn hoogste potentieel staat gelijk aan het creëren en manifesteren van een fysieke wereld en realiteit die het beste is voor elk levend wezen in dat fysieke bestaat. Dit wil zeggen dat elke levensvorm zichzelf kan ontplooien en ontwikkelen om zijn hoogste potentieel te worden, één en gelijk met mezelf. Dat is wat het wil zeggen om mij hoogste potentieel te realiseren en leven.

Het wil zeggen dat ik eerst en vooral een platform ontwikkel en bewerkstellig waarin elke levensvorm op aarde zichzelf naar en in zijn hoogste potentieel kan ontwikkelen en ontplooien - omdat ik zie, besef en begrijp dat ik een fysieke levensvorm ben en dat ik als fysieke levensvorm besta in en als verbindingen en directe relaties met mijn omgeving en dat alles van wie ik ben in deze wereld en van de mate waarin ik mij kan ontplooien, afhankelijk is van hoe mijn omgeving bestaat in relatie tot mezelf. Dus, als ik in een wereld en omgeving besta en leef die mij op elk vlak ondersteunt en die op elk vlak het beste is voor mezelf, dan heb ik ook op elk vlak de vrijheid en de kans om mezelf open te laten bloeien en mezelf te ontwikkelen en ontplooien op een manier die het beste is voor mezelf, waarin ik dan ook mijn omgeving op mijn beurt kan ondersteunen om hetzelfde te doen --- omdat dat is hoe deze fysieke realiteit bestaat, in en als een Geven en Nemen en een wederzijdse ondersteuning.

Hierdoor is het Leven van dit Eerste Principe een tweezijdig principe waarin ik in gelijke mate op intern zowel als extern niveau een proces toepas van het onderzoeken van de patronen die bestaan en die problemen creëren in de relaties tussen al de delen van mezelf als het bestaan, en het zoeken naar oplossingen om die problemen te corrigeren en de relaties te veranderen zodat ik als het bestaan kan functioneren en bewegen als een Eenheid. Enkel wanneer elk levend wezen hier op aarde in en als al de relaties die het bestaan van dat wezen ondersteunen bestaat op een manier die het beste is, kan ik als het bestaan in en als mezelf bestaan op een manier die het beste is.

http://www.desteni.org

Dag 489: De Kracht van Validatie

Deze blog staat in lijn met een blog uit An Activists Journey To Life, genaamd "Day 528: The Value of Validation"

"...Uiteraard is iets waar we ons beloond of "goed" over voelen niet noodzakelijk "goed" voor ons. Wat ik heb geleerd uit mijn kindertijd is dat al de beloningen en felicitaties die ik kreeg voor elke kleine handeling die ik deed ervoor zorgden dat ik dingen begon te doen niet omdat ik ervan genoot, maar omdat ik dat positieve gevoel van beloning wilde ervaren."

Ik denk dat we de kracht van ouderschap onderschatten in relatie tot de mate waarin ons verlangen naar Validatie een rol speelt in het waarom van de hoofdzakelijkste dingen die we doen in deze Wereld en Realiteit.  Het systeem waarin we leven en bestaan wanneer we volwassen zijn is wat onze ouders vervangt in het geven van die 'validatie' - door bijvoorbeeld een specifieke 'prijs' en 'beloning' voorop te plaatsen als iets dat zogezegd "goed" en "positief" is, met name Geld en Seks -- in al de vormen die deze twee aannemen in onze samenleving.

Ik bedoel, het feit dat er een klein aantal zaken zijn in onze samenleving die we collectief hebben aanvaard en geplaatst als 'het beste' en 'het meest begeerlijke' en 'het meest aantrekkelijke' - in termen van bijvoorbeeld schoonheid, success, bezittingen en levensstijl - hetgeen we kunnen afmeten uit het feit dat er zoiets bestaat als 'beroemdheden', mensen die  bestaan met als enige doel om een representatie te vervullen  van wat het is dat wij zelf willen hebben en wie het is dat wij zelf willen zijn in ons leven hier op aarde --- dat laat de greep zien dat dit punt van 'validatie' over ons heeft. Het feit dat we allen streven naar het bereiken van dezelfde dingen in het leven - opdat we zelf op dat punt van 'beroemdheid' kunnen staan, en VALIDATIE kunnen krijgen van het Systeem, net zoals we eens geleerd hebben om die validatie te willen van onze Ouders.

Ik bedoel, als ik er zo bij stilsta, bij hoe ons systeem gestructureerd is in en als het verafgoden van die aantal individuen die deze hoogste vorm van 'validatie' bereikt hebben en het creëren van een soort van 'eenrichtingsstraat' waarin elk mens op weg is naar het bereiken van datzelfde doel - dan wordt het duidelijk hoe ons hele economische stelsel gebaseerd en gebouwd is op dit ene punt van VALIDATIE en een voorgeprogrammeerd verlangen in onszelf om Validatie te krijgen van onze omgeving als Andere Mensen. En dus wordt het hierin ook meteen duidelijk welke enorme rol Ouders en de dingen die ze hun kinderen bewust en onbewust aanleren spelen in het vormgeven van deze hele fysieke werkelijkheid en met name de manier waarop wij mensen onze samenlevingsstructuren hebben vormgegeven.

Dag 488: Hoe creëer ik het Eind van mijn Relatie door Gebrekkige Communicatie?

Ik heb nooit het punt begrepen van 'elkaar leren kennen' wanneer het aankwam op relaties. Ik begreep of zag niet hoe 'een relatie' iets meer zou kunnen zijn dan een gevoel van aantrekking als een seksueel verlangen dat in feite puur gebaseerd is op het uiterlijk. Ik heb nooit echt tijd gespendeerd aan het 'leren kennen' van mijn seksuele partners en onze relatie begon meteen op het moment dat we seks hadden. Alsof die daad van 'seks hebben' op de één of andere manier iets speciaal betekent in verband met wie wij zijn in relatie tot elkaar - alsof het feit dat wij nu seks hebben gehad en die intense gevoelens van seksuele aantrekking 'geconsumeerd' hebben wil zeggen dat er plots één of andere innige verbinding bestaat tussen ons.

En dat leek ook steeds het geval te zijn, althans in de eerste paar weken van die relatie leek het altijd alsof we voor elkaar gemaakt waren en alsof het lot ons had samengebracht en alsof we perfect zijn samen, van nu tot in de eeuwigheid! Maar dan, vreemd genoeg, om de één of andere reden ebde dat intense gevoel van verbinding weg, ontstond er meer en meer conflict en wrijving tot de relatie uiteindelijk uiteen viel.

Het is eigenaardig wanneer ik nu kijk naar de absolute tegenstrijdigheid tussen hoe ik mij voelde en de dingen die ik geloofde en dacht in mijn geest in verband met de 'relatie' die ik heb met dit 'speciale individu' die mijn leven is binnen komen wandelen - en de eigenlijke fysieke realiteit van de situatie. In de zin van dat ik bijvoorbeeld wel een intense verbinding VOELDE in mezelf, maar in werkelijkheid kende ik mijn 'partner' niet eens werkelijk. Wat ik van hem wist was flarden van informatie uit gesprekken die ik af en toe met hem had - waarin ik wat hij mij vertelde over zichzelf ronddraaide in mijn geest om in één of ander beeld te passen van mijn 'perfecte partner'. En, omdat ik een beeld had gecreëerd van 'wie hij is' in mijn geest, opgemaakt uit stukjes en beetjes informatie - geloofde ik nu dat ik 'weet wie hij is' en dat hij wel degelijk mijn 'perfecte partner' is.

De reden waarom dit punt problematisch is in het creëren van een relatie met iemand, is dat, wanneer de relatie/energie op z'n eind loopt, en de conflicten komen naar boven en uiteindelijk maakt één van beide partners het uit - dan is er de neiging om te denken dat oftewel ik oftewel mijn partner het 'probleem' was of of de één of andere manier een fout begaan heeft. Maar, wat het eigenlijk was, is niet dat er fouten gemaakt werden door de ene of de andere partij, maar eerder dat er nooit voldoende communicatie geweest is tussen beide partijen, waardoor beide partners niet begrepen waar de ander vandaan komt in zichzelf of hoe de ander bestaat in zichzelf in relatie tot wat hij/zij doet of zegt.

Ik bedoel, de hele relatie is in dat opzicht al gefundeerd op een wankel startpunt omdat er vanaf het begin af aan niet actief gekeken werd door beide partners of ze wel samen zouden passen door middel van communicatie. Wat ik heb ondervonden in verband met hoe communicatie bestaat of ontstaat tussen twee mensen die zich aangetrokken voelen tot elkaar of twee mensen die bewust of onbewust op zoek zijn naar een relatie en/of seks, is dat er een vorm zal zijn van 'elkaar leren kennen' en 'communicatie', maar dat deze vorm niet gebaseerd is op het startpunt van daadwerkelijk mezelf ondersteunen om een relatie te creëren die het beste zal zijn voor mezelf in mijn leven --- de communicatie is eerder een vorm van 'flirten' waarin er aandacht besteed wordt aan het creëren van positieve gevoelens, waardoor beide partners zich bijvoorbeeld zullen uitdrukken in en als specifieke 'persoonlijkheden' die 'aantrekkelijk' bevonden zullen worden door de ander persoon -- terwijl de eigenlijke realiteit van wie we zijn binnenin onszelf onderdrukt wordt. Zo is het echter dat die realiteit uiteindelijk toch naar boven zal komen - en er zal bijvoorbeeld wrijving ervaren worden in de relatie uiteindelijk net omdat men zichzelf heeft onderdrukt.

Ik bedoel, dat is wat ik vaak heb ervaren in mijn relaties, is dat ik mij uiteindelijk plots gefrustreerd en kwaad begin te voelen in relatie tot dingen die mijn partner doet - waarin het lijkt alsof ik mij gefrustreerd/kwaad voel omdat ik die delen van mijn partner niet leuk vindt, maar wat het eigenlijk is, is dat ik mezelf in het begin van de relatie onderdrukt heb en dat ik nu kwaad en gefrustreerd begin te worden op mezelf omdat ik mij er in mijn onderbewustzijn van gewaar begin te worden welke de mate is waarin ik mezelf heb 'weggegeven'/'opgegeven' voor de relatie.

Dus, wat eigenaardig is, is dat ik mijn partner ga beginnen beschuldigen van dat hij op de één of andere manier mij probeert te onderdrukken  en dat hij geen rekening houdt met mij of geen respect heeft voor mij in de dingen die hij doet - terwijl hij in werkelijkheid niets te maken heeft met waarom ik mij nu plots zo voel tegenover hem. Hij is immers min of meer hetzelfde gebleven vanaf het begin, ik ben het die niet eerlijk was met hem en mezelf over wie ik eigenlijk ben omdat er delen waren van mezelf die ik beoordeelde als 'negatief' en waarvan ik geloofde dat hij mij niet zou aanvaarden of dat hij niet in een relatie zou willen zijn met mij als hij mij zou zien zoals ik eigenlijk ben - en die ik daardoor onderdrukte en verborgen probeerde te houden. En dus nu voel ik mij gefrustreerd omwille van wat ik mezelf heb aangedaan. Dus, als ik op dat moment niet eerlijk kan zijn met mezelf over het feit dat ik verantwoordelijk ben voor de ervaring van frustratie en kwaadheid, en als ik mezelf toesta die kwaadheid naar mijn partner toe te kanaliseren - uiteraard geef ik mezelf dan ook de kans niet om oplossingen te vinden en om te ontdekken hoe het zou zijn om mezelf wel uit te drukken en te aanvaarden zoals ik ben terwijl ik in een relatie ben met iemand, ik zal eerder conflict creëeren dat uiteindelijk zal leiden tot het einde van de relatie.

Wat ik heb ondervonden is dat wanneer de relatie dan eindigd, dat ik oftewel de fout zag in mijn ex oftewel in mezelf - maar ik besefte nooit dat de kwestie eigenlijk was dat ik in en tijdens onze relatie  nooit zelfs de tijd genomen heb om zelfs in alle eerlijkheid met mezelf te onderzoeken of en hoe wij eigenlijk bij elkaar passen. Ik heb nooit de moeite gedaan om duidelijk te zijn met mezelf over wat ik eigenlijk wil van de relatie, laat staan dat ik daarover duidelijk geweest ben met hem -- omdat, ik geloofde in mijn geest dat het 'hebben van een relatie' belangrijker is dan wie ik ben en wat eigenlijk werkelijk het beste zou zijn voor mezelf in mijn leven op aarde.

http://www.desteni.org

Dag 241: Wat is Discipline?

Dit is een vervolg op "Dag 239: Wat is Onvrijwillige Aandacht en hoe werkt de Geest van een Slaaf?"
en "Dag 240: Systeem-discipline versus Zelf-discipline"


In deze blog kijk ik naar de vraag 'Wat is Zelf-Discipline/Discipline?', 'Wie ben ik in en als Zelf-Discipline/Discipline?' en 'Hoe kan ik Discipline leven in en als wat het beste is voor Al het leven?'



ik besef en realiseer mij dat 'discipline' en 'zelf-discipline' als een tegenpool van 'luiheid', geen echte discipline is - omdat het een beoordeling is over 'hoe ik eruit zie', dat in het teken staat van 'sociale overleving' -- en dus niet het beste is voor allen als het leven op aarde

ik besef en realiseer mij dat ik opgevoed ben om 'discipline' te leven als een leugen - als een 'beeld' dat bijdraagt tot mijn 'imago' en 'sociale reputatie' en dus persoonlijke overleving in 'het systeem'/'de samenleving' -- en dat ik dus nooit inzicht gehad heb in wat 'discipline' werkelijk is of zou moeten zijn, omdat ik nooit heb ingezien of beseft wie ik werkelijk ben als HIER, als eenheid en gelijkheid

ik besef en realiseer de noodzaak om 'discipline' te onderzoeken en te herdefinieren - om er zeker van te zijn dat de 'discipline' die ik leef in deze realiteit, bijdraagt tot het creëren van een wereld die het beste is voor al het leven dat HIER is

Ik besef en realiseer mij dat de ervaring en expressie van 'luiheid' een consequentie is van de ervaring en expressie van 'discipline' die enkel persoonlijk belang en verlangens dient en in tegenstrijdigheid bestaat met het algemeen belang, en dus een wereld creëert vol misbruik, uitbuiting en lijden --- en dat het dus vanzelfsprekend is dat kinderen 'luiheid' ervaren, als een uitdrukking van onbegrip en onmacht ten aanschouw van deze realiteit die op geen enkele manier steek houdt, en die duidelijk laat zien dat hun leven geen werkelijk 'doel' heeft

Ik besef dat 'discipline' die het resultaat is van 'angst' van 'autoriteit' - enkel weerstand zal creëren in de vorm van 'luiheid' --- omdat er geen inherent inzicht aanwezig is in 'waarom' die 'discipline' nodig is, wat 'discipline' is, welk 'doel' die 'discipline' dient en 'waarom' het dat 'doel' dient, en 'wie/waarom/hoe ik ben' in en als die 'discipline'

ik stel mezelf tot doel om 'discipline' te leven als een toewijding van mezelf aan het enige 'doel' dat echt en waardevol kan zijn - als het creëren van een realiteit/wereld die het beste is voor elke levensvorm in eenheid en gelijkheid met mezelf --- omdat ik besef dat 'luiheid' enkel kan bestaan wanneer 'discipline' gedefinieerd wordt in en als het bereiken en nastreven van een 'doel' als hoe het gedefinieerd is in en door de samenleving, en dus ter ondersteuning bestaat van de wereld/samenleving/systeem als hoe het op dit moment bestaat, als een 'doel' dat dus in wezen eigenlijk 'doelloos' is

ik stel mezelf tot doel om 'discipline' te leven als het in elk moment vragen stellen bij de 'systeem-discipline' die ik heb aanvaard in mezelf, als de patronen die ik mezelf heb toegestaan blindelings uit te leven op basis van en omwille van angst van autoriteit --- hierin stel ik mezelf tot doel om te staan/bestaan als zelf-autoriteit en dus 'discipline' te leven als het in elk moment trouw zijn aan mezelf, eerlijk zijn met mezelf en toegewijd zijn aan mezelf als eenheid en gelijkheid, in en als het wandelen van het proces van absolute zelf verwezenlijking in en als het creëren van een realiteit die het beste is voor al het leven als mezelf --- en daarin dus 'discipline' te leven als een levende statement van 'wie ik ben' als HIER --- omdat ik besef dat de 'systeem-discipline' als de voorgeprogrammeerde definitie van 'discipline' die ik heb aanvaard in mezelf, van mij een 'discipel' maakt van het systeem van misbruik en eigenbelang en consequenties creëert

ik stel mezelf aldus tot doel om op te staan en te staan/bestaan als een 'discipel' van het leven en gedisciplineerd te zijn in het creëren van een systeem dat het algemeen belang van het leven op aarde dient

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen aan ouders en leerkrachten dat 'discipline' aanleren door middel van angst in kinderen enkel zal leiden tot consequenties op persoonlijk en collectief/globaal/algemeen vlak - en dat 'discipline' in wezen een 'natuurlijke' en 'vanzelfsprekende' eigenschap/uitdrukking is in/van het kind wanneer het kind zijn plaats, functie en doel realiseert als een levend wezen op aarde, in relatie tot het bijdragen aan het leven op aarde en het functioneren in een systeem dat zorg draagt voor het leven op aarde --- en dat discipline die aangeleerd wordt aan kinderen door middel van 'straffen' en bedreiging en dus ANGST, enkel 'noodzakelijk' geacht wordt omdat het systeem waarin de kinderen geboren worden NIET een systeem is dat zorg draagt voor het leven, waardoor kinderen geconfronteerd worden met de 'doelloosheid' en 'nutteloosheid' van hun leven hier op aarde

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen dat het in wezen zelfs een criminele daad is om kinderen te dwingen, via 'discipline' en 'disciplinering', om het leven op aarde zoals het op dit moment gestuurd wordt door de mens te aanvaarden zoals het is en om erin 'mee te draaien' in en als 'persoonlijke overleving' -- omdat dit de oorsprong is van het misbruik dat toegestaan wordt in het huidige systeem

Dag 240: Systeem-discipline versus Zelf-discipline

Dit is een vervolg op "Dag 239: Wat is Onvrijwillige Aandacht en hoe werkt de Geest van een Slaaf?" - waarin ik het 'probleem' besproken had van 'systeem-discipline', het gedisciplineerd zijn om regeltjes te volgen zonder vragen te stellen en gehoorzaam te zijn --- en de 'oplossing' van 'zelf-discipline'.


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te associeren met de gedachte dat ik iets 'moet' doen voor iemand anders zonder zelf inzicht te hebben in waarom ik het 'moet' doen - en dus mijn leven weg/op te geven om een slaaf te zijn voor andere mensen in en als 'het systeem'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te associeren met 'successvol zijn in het systeem' en 'erkenning krijgen van mensen voor mijn success'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te definieren in en als een polariteit met 'luiheid'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te associeren met een verlangen - door 'luiheid' te associeren met een angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te beoordelen als 'goed'/'positief' en 'luiheid' te definieren als 'slecht'/'negatief'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'luiheid' te definieren als 'slecht'/'negatief' --- als een beoordeling die ik heb gekopieerd van mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mij af te vragen wat 'luiheid' is en waar 'luiheid' vandaan komt, door het zomaar blindelings te definieren als 'slecht'/'negatief' -- en dus geen verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan van 'luiheid' in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de ervaring/expressie van 'luiheid' een gevolg is van het weggeven van mijn macht door mezelf te hebben laten programmeren in en als de ervaring van ANGST tegenover 'de wereld' en 'mijn omgeving', en 'mensen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'luiheid' een expressie is van 'opgeven' door geen 'doel' te zien in/van het leven - en een gevolg is van de ervaring van 'machteloosheid' in mezelf tegenover 'de wereld' --- door niet te 'begrijpen' wie ik ben in en als dit bestaan en waarom de wereld bestaat zoals ze op dit moment bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'luiheid' een gevolg is van het opgroeien in een 'zorgende' omgeving, als een 'socialistisch systeem', 'de zorgstaat' - en tegelijkertijd mijn verantwoordelijkheid in en als het systeem niet in te zien door mezelf te hebben aanvaard als een 'slaaf'/product van het systeem, en daardoor niet in te zien of te begrijpen 'waarom' ik besta -- waarom ik 'moet' werken en mijn leven moet geven voor een systeem in een wereld die niet 'zorgt' voor elk levend wezen op aarde, die armoede en hongersnood en lijden toestaat te bestaan op grote schaal terwijl er 'gezorgd' wordt voor een 'elite' aantal wezens in een 'elite-staat'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'luiheid' te definieren/beoordelen als 'ondankbaarheid' tegenover het systeem dat voor mij 'zorgt' - in de plaats van in te zien hoe die 'luiheid' in wezen een uitdrukking is van het niet begrijpen waarom er voor mij gezorgd wordt door 'het systeem' - terwijl miljoenen andere wezens in situaties van armoede, hongersnood en misbruik achtergelaten worden --- en dus niet begrijpen waarom ik moet werken in en voor een systeem dat niet voor allen onvoorwaardelijk zorgt en dus het misbruik en het lijden in de rest van de wereld rechtvaardigt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe een 'socialistisch systeem', een 'zorgstaat', die pretendeert het beste voor te hebben met zijn inwoners/burgers - in wezen hypocriet is wanneer en als het dat socialistische principe weigert toe te passen voor elk levend wezen in de wereld --- en dat kinderen in die 'socialistische' staat dus onmogelijk opgevoed kunnen worden om dit 'socialistische' principe te leven en toe te passen omdat ze zien hoe die 'socialistische staat' de kinderen in de rest van de wereld laat lijden en sterven op massale schaal zonder op een echte manier zichzelf in te zetten om de wereld te veranderen zodat er voor elk kind onvoorwaardelijk gezorgd wordt, waardoor expressies zoals 'luiheid' ontstaan in die kinderen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'luiheid' enkel bestaat omdat ik mezelf heb toegestaan 'discipline' te definieren in en als het 'vechten/werken om te overleven', als een expressie van het ego die 'getriggerd' wordt door ANGST - zonder enig inzicht in wie ik ben in en als het leven op aarde en waarom ik 'moet' overleven of waar die angst vandaan komt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat zowel 'discipline' in en als 'overleving' als 'luiheid' expressies zijn van een gebrek aan zelf-verantwoordelijkheid --- waarin 'luiheid' een consequentie is van die 'overlevings-discipline', als een 'verlamd zijn van angst' --- in de plaats van 'discipline' te leven in eenheid en gelijkheid met wie ik werkelijk ben als het leven zelf, als het in elk moment eerlijk zijn met mezelf en verantwoordelijkheid nemen voor mezelf als het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd 'discipline' te leven als een levende statement van wie ik ben - door mezelf te hebben toegestaan 'discipline' te definieren in en als een energetische polariteit als een 'persoonlijkheids-eigenschap' die gebaseerd is op een voorgeprogrammeerde overlevings-angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'discipline' altijd 'luiheid' zal produceren als consequentie wanneer en als die 'discipline' niet geleefd wordt in en als wat het beste is voor allen


Wordt Vervolgd in Dag 241

Dag 238: Winst hergedefinieerd

Dit is een vervolg op "Dag 236: Cyprus en het einde van het BelastingsParadijs"
en "Dag 237: Bestaat 'Winst' wel echt?"


Ik stel mezelf tot doel om de relaties/verbanden te onderzoeken tussen mezelf en wat ik zie als 'mijn winst/bezit' en de realiteit die HIER bestaat - omdat ik besef dat mijn 'winst' een product is dat tot stand gekomen is door allerhande processen waarin ik de fysieke werkelijkheid die HIER bestaat heb gebruikt

ik stel mezelf tot doel om verder te kijken dan het eendimensionele perspectief van de geest als de obsessie met 'mijn winst/bezit' - door steeds de processen te onderzoeken die 'mijn winst' hebben gecreëerd - omdat ik besef dat alles wat hier bestaat, verband houdt met en in relatie staat met alles wat HIER bestaat, en dat elk deel dat ik toesta te bestaan in deze realiteit door er waarde aan te geven, rechtstreeks of onrechtstreeks deze hele realiteit ondersteunt zoals ze op dit moment bestaat

hierin stel ik mezelf tot doel om winst te herdefinieren tot wat het beste is voor allen - door los te laten van de voorgeprogrammeerde obsessie van de geest met eigenbelang als 'mijn winst/bezit', en in te zien dat er niet zoiets bestaat of kan bestaan als 'mijn winst/bezit', omdat alles HIER bestaat, als een deel van deze realiteit

ik stel mezelf tot doel om op te staan als de levende oplossing voor deze realiteit- door te staan als het levende voorbeeld van eenheid en gelijkheid, en te leven volgens wat het beste is voor allen op elke manier - en zo aan te tonen aan allen dat en hoe het mogelijk is om de wereld te veranderen op elke manier --- door mezelf en hoe ik in relatie sta met deze wereld te veranderen

ik stel mezelf tot doel om uit de voorgeprogrammeerde beleving van 'winst' als een 'persoonlijke ervaring' van 'grootsheid' en 'superioriteit' te stappen - door winst te leven als het kijken naar en rekening houden met hoe de 'resultaten' en 'producten' van mijn acties invloed hebben op het groter geheel van het leven op aarde -- omdat ik inzie en besef hoe het concept van winst als een 'persoonlijke beleving' tegen gezond verstand en gezond leven ingaat en dus enkel een voorgeprogrammeerde ervaring/beleving is van 'winst' en niet is wie ik werkelijk ben als het leven op aarde --- waarin ik mezelf tot doel stel om 'winst' te leven in en als wat het beste is voor allen, in het besef dat wat het beste is voor allen, is het beste voor mezelf, en dat, als al het leven op aarde welvarend is, geld dat ook voor mezelf

ik besef en realiseer mij dat het concept van 'persoonlijke welvaart' in competitie met de welvaart van allen, in wezen een tegenproductief, en zelfs een zelf-vernietigend concept is --- waarin de mens nooit heeft stilgestaan bij hoe 'ik' als levend wezen, en alles van mezelf in wezen het product ben van mijn omgeving --- en dat ik op elke manier in directe relatie sta met mijn omgeving --- en dat het dus maar gezond verstand is om in de eerste plaats mijn omgeving als het leven op aarde te ondersteunen en te voeden en 'welvaardig' te maken -- zodat ik bijgevolg ook gevoed en ondersteund wordt en kan genieten van de 'welvaart' waarin ik me bevind

Dag 200: Zij is zoveel knapper dan ik

Wanneer ik een andere vrouw zie, dan kijk ik automatisch naar hoe haar lichaam vergelijkt met het mijne, volgens de 'parameters' van wat gezien wordt als 'vrouwelijk' en 'sexy' door de 'samenleving' in en als de media. Ik zie de vrouw, en bijgevolg mezelf als 'vrouw', dus als niet meer dan een beeld, waarvan de 'waarde' bepaald wordt op basis van hoe 'aantrekkelijk' dat beeld geacht wordt door mannen.

Dit proces van mezelf vergelijken met andere vrouwen/meisjes, begon al in de lagere school, wanneer er koppeltjes begonnen te vormen tussen de jongens en de meisjes, en het duidelijk werd wie het 'mooiste meisje' was -- wie dus het meeste aandacht kreeg van de jongens -- en wie de volgenden waren in de 'pikorde', op basis van de hoeveelheid aandacht elk meisje toebedeeld kreeg van/door de jongens. De jongens hingen letterlijk rond haar op de speelplaats, ze achtervolgden haar tijdens spelletjes, ze praatten met haar, ze maakten grapjes om haar te doen lachen. En ik dacht maar 'ik wou dat ik haar was', 'ik wou dat ik ook zoveel aandacht kreeg, dan kon ik mij speciaal voelen -- zoals de prinses in de films'. Ik voelde mij jaloers op haar, en ik voelde me klein en onbeduidend.

Ik zag haar als een lichtgevend beeld, een 'engel', want zij kreeg al de aandacht van haast al de jongens -- dus er 'moest' wel iets 'speciaals' zijn aan haar. Mijn aandacht ging ook uit naar haar, omdat de aandacht van alle anderen naar haar uitging - fascinerend hoe dat in z'n werk gaat --- en bijgevolg voelde ik mij aan de kant geschoven, 'niet goed genoeg', 'minderwaardig', omdat ik al mijn 'aandacht' als het ware 'weggaf' aan een ander, in en als de ervaring van 'jaloezie'. Ik liet me verleiden en 'mis-leiden' door 'de anderen', door 'de meute', de 'grote hoop', door mezelf te laten leiden door hun reacties/acties en daar automatisch in mee te gaan, zonder vragen te stellen, zonder enig inzicht te hebben in wat het precies is waar ik mij in laat meevoeren en hoe dat hele proces in z'n werk gaat en wie ik ben daarin -- of hoe ik op dat moment een persoonlijkheid in mezelf aan het creëren/voeden was in en als de energetische ervaringen/reacties waarin ik mezelf toestond te participeren, die ik voor de rest van mijn leven zou aanvaarden/ervaren als 'wie ik ben'.

Eén enkele ervaring van minderwaardigheid, van 'niet goed genoeg' te zijn in vergelijking met andere meisjes op de speelplaats, die mijn hele levens-ervaring zou bepalen en vormgeven, als het beeld dat ik heb van mezelf als mijn 'plaats/bestaan in de samenleving' -- omdat ik nooit vragen stelde. Ik vroeg me niet af waarom ik mezelf zo plots ben gaan beginnen vergelijken met de andere meisjes, of waarom en hoe het is dat ik plots zoveel waarde begon te hechten aan wat jongens al dan niet dachten over mij --- het gebeurde gewoon, die ervaringen/gevoelens/gedachten kwamen gewoon in mij op en ik volgde ze, in en als het geloof dat het 'is wie ik ben' ---- omdat ik me nooit vragen stelde...

Waardoor ik uiteraard ook nooit enig inzicht heb verworven in hoe dat hele spel van relaties en competitie tussen vrouwen onderling op basis van het uiterlijk, een voorbepaald, voorgevormd, voorontworpen programma is --- waarin zoiets als 'gelijke kansen' in wezen niet echt bestaat -- niet iedereen kan de 'winnaar' zijn. Het 'spel' is zodanig ontworpen, dat er maar één de winnaar kan zijn, er kan maar één de 'beste' zijn, volgens de voorbepaalde en algemeen aanvaardde parameters/waarden.

Een interessante vraag om naar te kijken hier is dan - wat zijn die 'parameters' waar wij ons in en als de menselijke samenleving, min of meer allemaal mee identificeren en hebben aanvaard als 'de spelregels' in de 'human race'? Ik bedoel, je groeit op en je ontwikkelt een bepaalde 'persoonlijkheid', je hebt bepaalde vrienden en een bepaalde 'sociale kring' en 'sociaal leven', waarin je uiteindelijk het gevoel creëert dat je 'speciaal' en 'uniek' bent in deze wereld, omwille van jouw specifieke, speciale en unieke levensstijl en omgeving, vaardigheden, talenten en ervaringen --- maar wat fascinerend is, is dat het duidelijk is dat er desondanks een 'basis-waarde'/'basis-parameter' bestaat, die aan de basis ligt van hoe wij onszelf in en als de werkelijkheid zien en ervaren en afmeten, hetgeen geobserveerd kan worden in hoe dat ene meisje op de speelplaats al de aandacht krijgt van al de jongens -- waarin er maar één parameter geldt, waarin iedereen over dezelfde kam geschoren wordt. Het spel/concept van 'overleving van de sterksten', kan het best gezien worden in hoe kinderen met elkaar omgaan op school, waar ze allemaal op één hoop gegooid worden.

Is het niet fascinerend hoe kinderen, in de plaats van samen te werken en van elkaar te leren en elkaar te ondersteunen, eerder zullen gaan competeren, uitsluiten, uitbuiten, vechten en onderlinge rangordes gaan creëren?

Dus, wat is die ene parameter die de 'samenleving'/'speelplaats' onderverdeelt in de 'winnaars' en 'verliezers' en waar komt die vandaan? En hoe en waarom is het dat wij die allen collectief blindelings hebben aanvaard als 'echt'/'de realiteit'?


Wordt vervolgd in Dag 201

Dag 197: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking (Deel 3)

Dit is een verderzetting van "Dag 195: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking"
en "Dag 196: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking (Deel 2)"


ik stel mezelf tot doel om  verantwoordelijkheid te nemen voor mijn bestaan hier in deze wereld - door steeds te onderzoeken waar datgene wat ik tracht 'aan te trekken' vandaan komt --- omdat ik besef dat ik niet alleen besta in deze wereld, en dat al wat hier bestaat, in verbinding/relatie staat met alles, en dat dus elke daad/actie een consequentie heeft

ik stel mezelf tot doel om niet blindelings het gevoel van superioriteit dat ik ervaar in mezelf in en als persoonlijke verlangens te vertrouwen  - door te bestaan in en als het besef dat dat gevoel van superioriteit in wezen een zeer gelimiteerde visie/ervaring is op/van de werkelijkheid waarin ik opzettelijk enkel zie wat overeenkomt met mijn verlangens - en daarin mezelf blind houdt in hoe de werkelijkheid echt functionneert

ik besef dat mijn verlangens niet in het centrum staan van de wereld - omdat ik hier besta met ontelbare andere wezens, die, net als ik, hier bestaan, één en gelijk met mezelf

en dus stel ik mezelf tot doel om, in de plaats van mezelf blind te staren op persoonlijke verlangens en op hoe ik mijn omgeving kan gebruiken/aanwenden om die persoonlijke verlangens te bevredigen, stil te staan bij het feit dat deze wereld gedeeld moet worden door al de wezens die hier bestaan en daarin te kijken naar hoe ik best omga met mijn omgeving om ervoor te zorgen dat elk levend wezen kan bestaan op een evenwaardige manier hier op aarde

ik besef dat ik, in en als het participeren in de 'wet van de aantrekking', een systeem van ongelijkheid toesta te bestaan in de wereld, waarin sommigen krijgen wat ze verlangen en dus wat ze willen 'naar zich toe kunnen aantrekken' door middel van hun positie in deze wereld, terwijl anderen moeten afgeven wat ze hebben, en niet eens de middelen hebben om tenminste te overleven

ik stel mezelf tot doel om aan te tonen hoe de 'wet van de aantrekking' enkel kan leiden tot misbruik - omdat wij allen hier bestaan in een gesloten systeem als de 'planeet aarde' -- waarin het onvermijdelijk is dat, als sommigen iets naar zich aantrekken, anderen iets zullen verliezen --- en dat er dus enkel een wereld kan bestaan waarin elk levend wezen een volwaardig leven kan leiden, in en als welvaart en welzijn, als IEDEREEN zich gewaar is van de consequenties die zich uitspelen in de levens van anderen bij wat wij naar onszelf aantrekken, en als iedereen dus verantwoordelijkheid neemt voor deze hele wereld als een geheel

ik stel mij tot doel om aan te tonen dat 'de wet van de aantrekking' in wezen de 'wet van de blindheid' is - waarin mensen opzettelijk hun ogen sluiten voor de consequenties die zich uitspelen in deze wereld in hun persoonlijke zoektocht naar geluk en welvaart --- en dat mensen daarin de idee dat 'alles energie is' gebruiken als een rechtvaardiging om zichzelf te overtuigen dat misbruik, ellende en lijden niet echt bestaat

ik stel mij tot doel om aan te tonen dat mensen de stelling dat 'alles energie is' enkel gebruiken om als rechtvaardiging te dienen voor het najagen van hun persoonlijke verlangens --- en daarin niet stilstaan bij het gezond verstand dat als 'negatiefheid' in en als het misbruik en de ellende in deze wereld zogezegd niet echt is, dat dat dan wil zeggen dat 'positiefheid' als verlangens en gevoelens van gelukzaligheid ook niet echt is -- en als men bijgevolg, participeert in positieve energie in en als de 'wet van de aantrekking' alsof het wel 'echt' is, men daarin impliceert dat negatieve energie ook 'echt' is --- en dat dat het bewijs is dat ALLE energie enkel geproduceerd wordt in en als en door de menselijke geest en op zich niet werkelijk 'echt' deel uitmaakt van het bestaan als datgene wat wel ECHT is, hetgeen enkel gerealiseerd en ervaren kan worden als men loslaat van de energie van de geest

Dag 196: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking (Deel 2)

Dit is verderzetting van "Dag 195: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking"

 ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik macht heb over de werkelijkheid met mijn verlangens/wil

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat het geloof dat ik macht heb over de werkelijkheid gebaseerd is op een gelimiteerde visie en ervaring van de werkelijkheid/realiteit waarin ik opzettelijk enkel aandacht besteed heb aan hoe de werkelijkheid correleert met wat ik wil/verlang --- en daarin opzettelijk blind ben in hoe de werkelijkheid functionneert en voor de factoren die meespelen in de gebeurtenissen die zich afspelen in mijn leven --- en voor hoe mijn leven in verband staat met de rest van de realiteit als mensen, dieren en planten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd opzettelijk enkel aandacht te besteden aan aspecten van de werkelijkheid in mijn onmiddellijke omgeving die correleren met mijn persoonlijke verlangens/wil, om mezelf te kunnen overtuigen dat ik macht heb over de werkelijkheid met mijn verlangens/innerlijke wil --- zonder hierin ooit te hebben ingezien dat de enige bepalende factor van mijn complete ervaring van mezelf/mijn leven in deze realiteit het geld is dat ter mijner beschikking staat en gestaan heeft sinds mijn geboorte, waarin ik nooit enige werkelijke invloed of macht op/in had

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen om macht te hebben over de werkelijkheid een reactie is op de ANGST, inferioriteit en machteloosheid die ik ervaar in mezelf in relatie tot de werkelijkheid als mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien hoe de geest opzettelijk een persoonlijke alternatieve perceptie creëert van de werkelijkheid, in en als 'selectieve waarneming' - om mij het beeld en de ervaring van 'de realiteit' te geven die overeenkomt met het 'referentiekader' dat ik in mezelf gecreëerd heb in en als 'mijn identiteit'/'mijn persoonlijkheid' als 'wat ik wil geloven/zien/ervaren/aanvaarden' als 'mijn realiteit' --- en dat ik dus, zolang ik naar de werkelijkheid kijk vanuit de geest, enkel zal zien wat overeenkomt met de geloofsystemen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf over 'wie ik ben'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat als ik werkelijk macht zou hebben over de werkelijkheid - dat ik dan zonder moeite een realiteit zou kunnen creëren die het beste is voor al het leven als mezelf, als een hemel op aarde voor alle wezens - en dat ik dus niet enkel zou bestaan in mijn persoonlijke wereldje in mijn geest van persoonlijke verlangens, afgescheiden van wat ik zie in 'de rest van de wereld'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe/dat het gevoel van superioriteit in mezelf tegenover 'de werkelijkheid' in en als het geloof dat ik macht heb over mijn omgeving met mijn verlangens/wil, zich enkel limiteert tot mijn directe omgeving, en de kleine manieren waarin ik mijn omgeving kan manipuleren om mijn verlangens te bevredigen --- in complete afscheiding van de wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen om mij superieur te voelen over 'de werkelijkheid'/mijn omgeving een reactie is op de inferioriteit en machteloosheid en onbeduidendheid die ik ervaar tegenover de wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien dat het principe van 'de wet van de aantrekking' gebaseerd is op individualisme - als een gevolg/product van een samenleving waarin mensen geïsoleerd leven van elkaar en dus van het gebrek aan besef/inzicht dat het leven op aarde opgemaakt wordt uit relaties en samenwerking tussen mensen/organismen --- waardoor/waarin mensen elkaar misbruiken/gebruiken in en als de persoonlijke zoektocht naar geluk/success/positieve energie/macht

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'de wet van de aantrekking' gebaseerd is op onwetendheid in hoe de wereld functionneert, waarin de mens enkel aandacht besteed aan zijn onmiddellijke omgeving zonder in te zien wat de consequenties zijn van de 'aantrekking' van goederen/diensten tot zichzelf die hij toepast in deze wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat/hoe iemand die de 'wet van de aantrekking' toepast --- de idee/het geloof dat 'de wereld een illusie is' gebruikt als rechtvaardiging voor de beoefening van de persoonlijke zoektocht naar success/geluk/positieve energie - en daarin gemakshalve kan geloven dat hij/zij en zijn/haar persoonlijke verlangens/wil/innerlijke ervaringen het centrum zijn van de wereld/realiteit, zonder enig werkelijk gewaarzijn van hoe de werkelijkheid echt functionneert

wordt vervolgd in Dag 197

Dag 195: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking

De boodschap die Abraham Hicks brengt aan 'De Mensheid' is er één die gelinkt is aan 'De Wet van de Aantrekking', die zegt dat dit 'universum' werkt volgens onze 'vibratie' en de 'energie' die we 'aantrekken' volgens wie we zijn binnenin onszelf als onze energetische vibrationele frequentie. Praktisch gezien wil dit zeggen dat als we ons concentreren op positieve gevoelens en op wat we willen, we uiteindelijk een positieve realiteit voor onszelf zullen manifesteren, een realiteit van success, geluk en voorspoed - en het omgekeerde geldt ook: als we ons enkel zorgen maken om verlies en om 'wat er kan mislopen', dan is dat wat we uiteindelijk manifesteren in onze realiteit.

De 'bedoeling', volgens Abraham Hicks, is dat we ons dus voornamelijk concentreren op het positieve en dus op onze VERLANGENS en dat we ons vooral GOED VOELEN -- wat hierin duidelijk is, is dat Abraham Hicks duidelijk de 'negatieve' gevoelens/ervaringen beoordeelt/veroordeelt en ons aanspoort om de negatieve ervaringen in onszelf te negeren en ons te concentreren op het positieve --- zonder enig zelf-onderzoek in wat die negatieve ervaringen zijn in de eerste plaats, of waar ze vandaan komen - of waarom er die dualiteit/polariteit van positieve en negatieve gevoelens bestaat in onszelf in de eerste plaats.

Abraham Hicks bevestigt zijn publiek in het geloof dat wij mensen onze verlangens zijn - en ze spoort ons aan om onze persoonlijke verlangens, die voor de meeste mensen op hetzelfde neerkomen, namelijk een goede relatie, success, welvaart en geluk, te vervullen door middel van de wet van de aantrekking -- om dus te bestaan als een egoïstisch wezen wiens verlangens centraal staan alsof dat het enige is dat echt bestaat of relevant is.

Waarom spoort A.H. ons niet aan om onszelf te onderzoeken -- om ten minste, in de eerste plaats onszelf te leren kennen, om tenminste inzicht te hebben in hoe we bestaan, waar onze gedachten, gevoelens, emoties, angsten en verlangens vandaan komen? Waarom is het zo belangrijk voor hem dat de mens blindelings zijn verlangens aanvaard als 'wie hij is' - en dus bestaat als een blinde slaaf van zijn gevoelens/verlangens --- in en als het verlangen naar een 'positief gevoel/ervaring' - en daarin bestaat in het geloof dat 'God/Creator zijn' zoveel wil zeggen als 'mijn verlangens kunnen bevredigen/manifesteren', zonder enig greintje van inzicht in hoe 'ik' als 'God' zelfs besta, waar 'ik' als wie ik denk en geloof dat 'ik' ben en mijn 'verlangens' vandaan komen --- zowel als een totaal gebrek aan inzicht in hoe de realiteit waarin 'ik' mij bevindt en die ik gebruik om mijn 'verlangens' te manifesteren functionneert?


Om werkelijk te bestaan als 'God' en 'Creator' van 'mijn realiteit' - is er tenminste een inzicht nodig in hoe 'ik' als 'God' HIER besta in en ALS  deze realiteit waarin ik mij bevindt --- inzicht in hoe en waarom ik besta zoals ik ALS de werkelijkheid die HIER is/bestaat, besta in dit moment. Het concept van 'God'/'Creator' zijn van 'de werkelijkheid' dat A.H. presenteert, is er één waarin deze 'God' absoluut geen verantwoordelijkheid neemt voor zijn Creatie als hoe deze in zijn totaliteit bestaat, als de Aarde/het Universum met al haar bewoners, maar in wezen zijn Creatie gebruikt/misbruikt in de naam van het najagen van een persoonlijke ERVARING, en zichzelf daarin volledig afscheidt van zijn Creatie door opzettelijk delen van de realiteit te NEGEREN die deze 'God' persoonlijk ervaart als 'negatief' en 'onaangenaam' - zonder zelfs in enige vorm gewaar te zijn van hoe deze specifieke, zogezegd 'negatieve', delen van de werkelijkheid HIER hebben komen te bestaan in de eerste plaats.

Werkelijk 'God' zijn zou tenminste als voorwaarde moeten hebben dat God verantwoordelijkheid neemt voor elk klein deeltje van zijn Creatie als al wat HIER bestaat als het leven op aarde --- hetgeen uiteraard spijtig genoeg betekent dat er niet zoiets kan zijn als een persoonlijk verlangen naar een goed/positief  gevoel -- omdat 'God' in en als dat positieve energetische innerlijke persoonlijke gevoel zich niet meer gewaar is van wat elke levensvorm als delen van zijn Creatie ervaart, hij is zich nog enkel gewaar van één enkele gelimiteerde energetische ervaring die Hij persoonlijk verkiest.

Met andere woorden: zal deze wereld/Creatie werkelijk ooit veranderen tot een realiteit/werkelijkheid/wereld die het beste is voor alle delen van Creatie zolang Mensen geloven dat het ervaren van en het concentreren op een innerlijke positieve 'vibratie' de wereld zal veranderen tot een positieve ervaring? Neen! --- omdat de Mens in en als die positieve ervaring simpelweg maar rekening houdt met één enkel punt, namelijk dat positieve gevoel, en daarin niet eens stilstaat bij of verantwoordelijkheid neemt voor hoe dat positieve gevoel tot stand gekomen is in de eerste plaats en of dat al dan niet werkelijk enige verandering zal brengen in het leven op aarde. Als God verandering wil brengen in zijn Creatie - zal hij toch eerst tenminste zichzelf ALS zijn Creatie moeten leren kennen...  dat is gezond verstand.



Wordt Vervolgd in Dag 196

Dag 194: Geen Bedelaars in een Gelijkheids Geld Systeem

Dit is een verderzetting van "Dag 192: Een ZwerversBestaan"
en "Dag 193: Het Bedelaar Personage"


ik besef dat ik de fysieke manifestatie van 'de bedelaar' als 'iemand die geen geld heeft' heb toegestaan te bestaan in de fysieke werkelijkheid door de waarde van 'wie ik ben' in de samenleving te definieren in en als de hoeveelheid geld ik heb en door daarin een systeem van ongelijkheid als competitie te hebben toegestaan te bestaan waarin mensen vechten voor persoonlijke 'winst'/'success' in en als het verlangen om hun 'waarde' van 'wie ze zijn' in het systeem te verhogen/vergroten

ik besef dat ik, door te participeren in het verlangen naar persoonlijke winst als het verlangen om mij een winnaar te voelen in en als een energetische ervaring van superioriteit, een systeem van ongelijkheid heb toegestaan te bestaan in de werkelijkheid, waarin sommige wezens gedwongen worden in de positie van 'de verliezer', zodat anderen in de positie van 'de winnaar' kunnen staan - en dat dus het geloof dat ieder de vrije keuze en mogelijkheid heeft om zijn eigen geluk/winst te creëren door middel van geld een illusie is omdat het systeem van competitie voorgeprogrammeerd is om maar een klein aantal te laten 'winnen', aangezien er geen winnaar kan zijn zonder verliezers

ik besef dat mensen die het meest gedreven/gemotiveerd worden door ANGST, zich het meest zullen aanpassen aan het systeem, en dus de meeste kans hebben om te overleven in het systeem - en aldus in een positie zullen staan van 'een winnaar' --- en dat deze mensen tegelijkertijd het meest blind zijn voor hoe de samenleving/het systeem werkelijk functionneert en wat de consequenties zijn van onze participatie in een systeem gedreven door het verlangen naar persoonlijke winst in de levens van andere mensen - omdat angst blind maakt

hierin besef ik dat deze mensen die het meest gedreven worden door ANGST -- ook het meeste excuses en validaties en rechtvaardigingen zullen creëren om zichzelf en anderen te overtuigen van de 'eerlijkheid' en 'rechtvaardigheid' van het systeem en dus van hun positie van 'winst' in het systeem en van waarom en hoe een leven van ANGST als OVERLEVING 'normaal' is -- uit ANGST om hun WINST te verliezen

ik besef dat de reactie van geld te willen geven aan een bedelaar vanuit schuldgevoel, een egoïstische handeling is waarin ik enkel handel vanuit een persoonlijk verlangen om mij positief te voelen over mezelf - waarin ik op geen enkele manier stilsta bij wat in feite werkelijk het beste zou zijn voor de persoon in kwestie die in de positie van 'bedelaar' staat --- en ik besef dat ik hierin zelfs de manifestatie van 'bedelaars' ondersteun in deze werkelijkheid, door te handelen vanuit een REACTIE in de plaats van PREVENTIE

ik stel mezelf tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan van 'bedelaars' in deze werkelijkheid, door te onderzoeken hoe het systeem functionneert en hoe en waarom sommige mensen uit het systeem vallen --- door los te laten van oppervlakkige beoordelingen over 'bedelaars' die ik heb geleerd en gekopieerd van mijn omgeving/familie, omdat ik besef dat deze beoordelingen een excuus zijn om niet werkelijk te onderzoeken en te beseffen hoe de werkelijkheid echt in elkaar zit en om dus geen verantwoordelijkheid te nemen voor de werkelijkheid waarin ik besta, door mezelf blind te houden van het besef dat een ander mezelf is als het leven zelf

ik stel mezelf tot doel om, in de plaats van te reageren, mezelf steeds in de schoenen te plaatsen van elk wezen op aarde - en daarin te onderzoeken hoe en waarom elke manifestatie in deze werkelijkheid bestaat --- en daarin te onderzoeken hoe de werkelijkheid kan veranderen tot een wereld die het beste is voor elk levend wezen --- in het besef dat elke fysieke manifestatie in deze fysieke werkelijkheid, in relatie staat tot elke andere fysieke manifestatie

hierin stel ik mij tot doel om de RELATIES tussen elke fysieke manifestatie te onderzoeken en dus verantwoordelijkheid te nemen voor de relaties die hier bestaan in deze werkelijkheid als wat ik heb toegestaan te bestaan - om deze relaties te kunnen herdefinieren in en als en tot wat het beste is voor allen

ik besef dat de manifestatie en het bestaan van 'bedelaars' als mensen die geen geld hebben om een waardig leven te leiden hier in deze wereld, op geen enkele manier 'normaal' is - en een duidelijke indicator is van een probleem in de menselijke samenleving --- en dat het feit dat er geen werkbare oplossingen gevonden worden voor dit probleem wijst op een enorm gebrek aan ware empathie, mededogen en liefde in de mensheid --- en dat daarom geen enkel mens het 'recht' heeft om te beweren dat 'liefde' bestaat, op persoonlijk of algemeen vlak, zolang de manifestatie van 'bedelaars' bestaat

Dag 193: Het Bedelaar Personage

Dit is een verderzetting van "Dag 192: Een ZwerversBestaan"


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geld te willen geven aan een bedelaar zodat ik mezelf kan beoordelen als een 'vrijgevige' en 'hulpvaardige' persoonlijkheid en mij positief kan voelen - en daarin de 'bedelaar' te gebruiken in mijn persoonlijke ego-wereldje ter ondersteuning van de ophemeling van mezelf als een 'persoonlijkheid'/'identiteit'/individu

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te handelen vanuit een persoonlijk verlangen om mij positief te voelen in en als zelf-beoordeling, gebaseerd op de waarden die ik heb geleerd en gekopieerd van de samenleving - in de plaats van te handelen vanuit wie ik ben als eenheid en gelijkheid als wat het beste is voor allen door mezelf in de schoenen te plaatsen van 'de bedelaar' en hem te ondersteunen in het realiseren van zichzelf als het leven in eenheid en gelijkheid met mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de bedelaar door mezelf af te scheiden van de angst om zelf geen geld te hebben als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en door deze angst te projecteren op de bedelaar - en daarin te reageren op hem met angst, en dus angst te hebben van mijn angst --- in de plaats van één en gelijk te staan met hem als een levend wezen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het beeld van 'de bedelaar' als 'iemand die geen geld heeft' door de ervaring van angst te verbinden met 'geen geld hebben' - en daarin 'de bedelaar' toe te staan te bestaan in mijn wereld als een representatie/projectie van de angst om geen geld te hebben die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf - in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf door te leven/bestaan in en als wat het beste is voor allen en daarin verantwoordelijkheid te nemen voor mijn wereld en een wereld te creëren die het beste is voor allen als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de bedelaar heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mijn wereld als de fysieke representatie en vleesgeworden werkelijkheid van de angsten die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- door nooit mijn verantwoordelijkheid voor de fysieke werkelijkheid die HIER bestaat te hebben ingezien en daarin nooit te hebben ingezien dat ik creëer en ondersteun wat ik toesta te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik bedelaars als mensen die geen geld hebben heb toegestaan te bestaan in mijn wereld door het woord 'bedelaar' te verbinden met de reactie/ervaring van angst in mezelf - in de plaats van één en gelijk te staan met het woord bedelaar en met de ervaring van angst als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en daarin één en gelijk te staan met de werkelijkheid in en als zelf-verantwoordelijkheid --- en op te staan in en als mezelf in en als het zelf-directieve principe van preventie in de plaats van reactie, in het besef dat waar ik op reageer is waar ik mijn macht aan weggeef en wat ik dus toesta te bestaan


wordt vervolgd in Dag 194