Dag 442: Hoe is de Emotionele Reactie van Opgeven een Gevolg van het Weggeven van mijn Macht?

Dit is een verderzetting van "Dag 441: Als ik zo Makkelijk kan Opgeven - Besta ik dan wel Echt?" - waarin ik de Zelf-Vergeving Dimensie in het proces dat ik aan het wandelen ben van het veranderen van een reactie van Opgeven heb uitgeschreven. En in deze blog was ik van plan om de Zelf-Correctie Dimensie toe te passen, gebruik makend van de inzichten en realisaties die zich openbaarden in de vorige stap/blog.

Wat echter fascinerend was, is dat, een dag nadat ik de zelf-vergeving dimensie had toegepast in verband met de ervaring van opgeven - kwam er een moment waarin ik in mijn reactiepatroon op een situatie in mijn omgeving emotioneel reageerde -- en daar kwam dan de ervaring van opgeven naar boven, waarin ik zag hoe ik het hele patroon uitspeelde dat ik had onderzocht en uitgelegd voor mezelf in mijn blogs.

Ik zag hoe de gedachten van 'ik kan dit niet meer' en 'ik geef gewoon op' geactiveerd werden, en dan een emotionele ervaring van zelf-medelijden, depressie en opgeven -- hetgeen dan overging naar een huilbui. En, ik bedoel, ik ging er echt volledig in -- in die absolute emotionele beslissing van "ik wil opgeven!" en "ik kan niet meer". En ik dacht van "maar allez nu, ik dacht dat ik dit had gestopt?!".

Dit was echter een coole gebeurtenis omdat het mij dimensies laat zien van hoe het programma van 'opgeven' in de geest bestaat en hoe ik mezelf gedefinieerd heb in relatie tot de reactie/ervaring van opgeven die ik nog niet had overwogen in het proces van zelf-onderzoekend schrijven, zelf-vergeving en zelf-correctie dat ik tot zover gewandeld heb. Het veranderen van patronen die ik gedurende mijn hele leven hier op aarde heb opgebouwd en herhaald, gebeurt namelijk niet op één, twee, drie -- het is een proces van het voortdurend onderzoeken, vergeven en corrigeren van mezelf tot de correctie een levende consistentie wordt van wie ik ben in elk moment.

Dus, de reactie van 'opgeven' is duidelijk een teken dat ik dit besef en begrip nog niet geïntegreerd heb in mezelf - dat, gewoon omdat een emotionele ervaring en een gedachtepatroon weer opkomt in mezelf nadat ik het heb doorwandeld in mijn proces van zelf-onderzoek, zelf-vergeving en zelf-correctie - wil niet zeggen dat ik 'gefaald' heb in mijn proces -- het is net zoals met elk nieuw punt dat ik wil integreren in mijn leven --- het vergt tijd en moeite en herhaling eer ik mezelf daadwerkelijk in lijn geplaatst heb in mijn leven met dit nieuwe punt. Dus, om te gaan opgeven vanaf het moment dat de specifieke gedachtenpatronen en emotionele reacties weer opkomen in mezelf, is mezelf saboteren in dit natuurlijke leerproces.

Wat ik ook heb ingezien, nadat ik weer oog in oog kwam te staan met hoe de ervaring/reactie van 'opgeven' mij nog steeds overweldigd en meesleept - is dat de reactie van opgeven op zich in wezen een gevolg en consequentie is van een opbouwing van heel veel reacties en energie in een specifiek patroon/programma in mijn geest --- en dat, de reactie van opgeven is in feite een teken dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn macht weg te geven aan dit specifieke patroon/programma van energie in mijn geest -- en dat, elke keer ik dit programma 'wil stoppen', zie ik hoeveel macht het heeft over mij en dat ik het niet lijk te kunnen stoppen en dan geef ik op. In de plaats van vast te stellen van 'ok, ergens in mezelf heb ik mijn macht weggegeven aan dit programma -- laat mij het onderzoeken een proces bewandelen van zelf-verandering -- waarin ik mijn macht kan hernemen en als een punt van autoriteit staan tegenover dit patroon/prgramma in mijn geest.

Dus, teneinde de ervaring/reactie van opgeven te kunnen veranderen ---  zal ik eerst die emotionele overweldiging moeten veranderen --- en dus onderzoeken waar en hoe het is dat ik mijn macht weggeef aan specifieke patronen van gedachten en energie in mijn geest. Daarom zal ik niet verderzetten in dit proces van het veranderen van een emotionele reactie van opgeven --- omdat ik dan enkel een vicieuze cyclus van opgeven zal creëren voor mezelf, zolang ik de eigenlijke oorsprong/oorzaak van waarom ik mezelf laat overweldigen door energie in de eerste plaats niet aanpak.

Dag 400: Zijn Gevoelens en Emoties een Representatie van mijn Gebrek aan Zelf-Verantwoordelijkheid?

Dit is een verderzetting van "Dag 399: Hoe Schept de Energie van Zelf-Medelijden de Illusie van Comfort, Veiligheid en Bescherming?"

Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik de energie van zelf-medelijden zie en ervaar opkomen in mezelf - als een energie die mijn gewaarzijn naar beneden trekt, weg van wat zich afspeelt in mijn onmiddellijke fysieke omgeving - dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en realiseer mij dat de emotionele ervaring van zelf-medelijden bestaat in mezelf als een opzettelijk mechanisme in de geest dat mijn gewaarzijn bevangt en onttrekt van de realiteit en altijd specifiek is aan het moment waarin het opkomt

hierin zie, besef en realiseer ik mij dat wanneer en als ik mezelf toesta en accepteer de energie van zelf-medelijden te volgen, dat ik mezelf opzettelijk laat wegvoeren van een moment dat een substantiele mogelijkheid tot zelf-verandering belichaamt, door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de aard van de ervaringen die bestaan in mezelf en daardoor niet in te zien hoe ik mezelf aan het saboteren ben in het bestaan van en als wie ik werkelijk ben als het leven in en als mezelf door mezelf zo makkelijk te laten meevoeren door een energie die opkomt in mezelf waarvan ik niet eens weet, zie of besef waar die energie, en de gedachten die ermee gepaard gaan, vandaan komen, hoe ze precies bestaan of hoe ze functioneren

ik zie, besef en realiseer mij hierin dat als ik zou begrijpen en inzicht hebben in mezelf en als ik mij gewaar zou zijn van hoe gedachten, gevoelens en emoties als energetische ervaringen die opkomen in mezelf, in werkelijkheid bestaan en functioneren in mezelf - en wie ik ben in relatie tot die gedachten, gevoelens en emoties --- dat ik mezelf dan niet zo makkelijk zou laten meevoeren door die ervaringen omdat ik zou beseffen en inzien dat deze ervaringen niet zo 'onschuldig' zijn als ze lijken, en dat ze ook niet 'zomaar' opkomen of bestaan in mezelf -- ik zou beseffen dat ze deel uitmaken van mezelf omdat ze in mezelf bestaan  en dat dat systeem van gedachten, gevoelens en emoties als energie in mezelf, in wezen een gevolg en consequentie is van de mate waarin ik nooit verantwoordelijkheid heb genomen voor mezelf als de God van mijn Bestaan, vanbinnen en vanbuiten -- en dat ik, door die extensieve abdicatie en ontkenning van mijn macht en verantwoordelijkheid in en voor mezelf, een systeem van energetische ervaringen heb laten opbouwen in mezelf waarin ik zelfs geloof en ervaar dat dat systeem van energie macht heeft over mij

waarin ik zie, besef en begrijp dat het systeem van energie in mezelf als de gedachten, gevoelens en emoties die opkomen en bestaan in mezelf, niets meer of minder is dan de manifestatie en representatie van mijn laksheid en passiviteit tegenover het staan/bestaan als een zelf-verantwoordelijk wezen - en dat, het feit dat ik dat systeem laat bepalen en beïnvloeden wie ik ben in elk moment, representatief staat voor de tijdlijn van mijn bestaan, waarin ik, vanaf het begin van mijn bestaan, in elk moment, keer op keer, mijn verantwoordelijkheid uit handen heb gegeven -- waarin al die beslissingen, al die momenten waarin ik telkens opnieuw mezelf liet vallen en wegvoeren/meevoeren, zich hebben opgestapeld en geaccumuleerd tot waar ik mij nu bevindt, als een absolute slaaf van mijn eigen zelf-verminderende, zelf-onderdrukkende en zelf-abdicerende beslissingen als gemanifesteerd in en als het Energetische Systeem van Gedachten, Gevoelens en Emoties

ik stel mezelf tot doel om energetische ervaringen zoals de emotie van zelf-medelijden, wanneer en als en in de hoedanigheid dat ze opkomen en dat ik ze ervaar in mezelf, niet zomaar voor lief aan te nemen - maar eerder te begrijpen en te beseffen dat het vrij onnozel en absurd is om mezelf te identificeren met een ervaring, een gedachte, gevoel of emotie, en om te gaan geloven dat die ervaring is 'wie ik ben', wanneer ik niet eens inzicht heb in hoe deze ervaring bestaat, waar ze vandaan komt, wie ik ben in relatie tot deze ervaring of wat deze ervaring in mezelf eigenlijk zegt over wie ik ben als levend wezen

en daarin dus stel ik mezelf tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor de energetische ervaringen die opkomen en bestaan in mezelf zoals de emotie van zelf-medelijden --- door deze ervaring ten eerste nauwkeurig en gedetailleerd te onderzoeken en dus mezelf te onderzoeken in relatie tot deze ervaring die zo plots in een moment naar boven komt in mezelf --- in en als het besef en de realisatie dat geen enkele ervaring in mezelf 'zomaar' opkomt, net zoals er niets is van mezelf in wat ik doe of zeg of wie ik ben, dat 'zomaar' is, er ligt altijd een bepaalde motivatie, reden en startpunt/beginpunt achter dat op zich best makkelijk te vinden is, als ik maar de tijd neem om even stil te staan en op verkenning te gaan

Ik stel mezelf dan dus tot doel om, wanneer en als de emotie van zelf-medelijden in mezelf naar boven komt, als een reactie op een bewuste al dan niet onbewuste gedachte, waarin ik de neiging heb om in mijn Gewaarzijn plots naar beneden te zakken in mezelf, en mezelf te wentelen in een gevoel van comfort, veiligheid en bescherming dat in het diepst van mezelf ligt, volledig onttrokken aan mijn onmiddellijke fysieke omgeving -- om dan, in de plaats van mezelf in en als mijn Gewaarzijn te laten meevoeren door die Energie, eerder te blijven staan in mezelf in en als de levende statement dat ik HIER ben, ik ben Zelf-Verantwoordelijkheid, ik ben Stabiliteit -- ik neem verantwoordelijkheid voor mezelf in relatie tot energie en ik sta mezelf niet toe mezelf te laten bewegen door een energetische ervaring als een gevoel of emotie, ik ben Zelf-Beweging

Dag 386: Hoe is Intelligentie de Bescherming van Eigenbelang?

Dit is een verderzetting van "Dag 385: Wat is Intelligentie als het enkel Consequenties Creëert?"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik mezelf in mijn gedachten zie gaan, in en als het verlangen om Cognitief te Begrijpen wat er omgaat in mijn geest en in de realiteit die ik zie met mijn ogen - dan stop ik en ik adem --- en ik zie, besef en begrijp dat het verlangen om, via de 'intelligentie' van de geest, te begrijpen wat Hier bestaat, zowel binnen als buiten mezelf, gebaseerd is op ANGST dat ik niet zal kunnen overleven als ik niet cognitief 'begrijp' wat Hier bestaat, en wat ik moet doen om de realiteit te manipuleren en sturen en bewegen tot een uitkomst die in lijn staat met mijn verlangens

hierin zie, besef en begrijp ik dat het verlangen om te Begrijpen wat Hier bestaat, zowel binnen als buiten mezelf, altijd gebaseerd is op eigenbelang - en dat ik daardoor, vanuit mijn 'begrip' en mijn cognitieve redeneringen, analyses en gedachten altijd beslissingen zal maken die enkel in het teken staan van het bevredigen van mijn persoonlijke eigenbelangen, en nooit het beste zullen zijn voor al wat hier bestaat --- omdat Gedachten gebaseerd zijn op mijn angst dat ik niet zal kunnen overleven in deze fysieke realiteit

Waarin ik dus besef dat, wanneer en als ik merk en zie dat ik in mijn proces in mijn geest mezelf probeer te Begrijpen en zogezegd probeer uit te dokteren hoe ik zelf-eerlijk kan zijn, dat ik in wezen enkel probeer te vechten voor mijn eigenbelang en eigenbelang niet wil loslaten --- omdat het 'uitdokteren' en 'begrijpen' in en als de geest altijd vanuit het startpunt is van het proberen beschermen van Eigenbelang als persoonlijke overleving - waarin ik opzettelijk een web van 'Intelligentie' creëer in mijn Geest, als gedachten en energie, om het punt van eigenbelang dat ik wil blijven behouden in te verbergen van mezelf --- waarin ik denk en geloof dat ik 'zelf-eerlijk' ben en dat ik 'goed' en 'juist' ben, als mijn Observatie van mezelf in afscheiding van mezelf, hetgeen ik creëer als een ervaring in mijn geest

waarin, ik zie, besef en begrijp dat Ware Zelf-Eerlijkheid geen Ervaring is, en geen conflict, gevecht of 'proberen' is - maar simpelweg het Eerlijk zijn met mezelf over wat er HIER bestaat, binnen buiten mezelf - en dat dus, wanneer en als ik gevecht en conflict ervaar in mezelf, in en als het 'proberen begrijpen' van de realiteit binnen en buiten mezelf, dat ik in wezen opzettelijk aan het vechten ben tegen zelf-eerlijkheid in mijn poging om een punt van eigenbelang in mezelf te verbergen en behouden - waarin dus, de gedachte dat 'ik probeer om zelf-eerlijk te zijn' is in wezen een statement dat 'ik niet zelf-eerlijk ben'

En dus, stel ik mezelf tot doel om, wanneer en als ik mezelf zie Vechten tegen gedachten en energie, zogezegd in een poging om 'zelf-eerlijk' te zijn, te stoppen en te ademen - en in te zien, te beseffen en te begrijpen dat ik in werkelijkheid Gedachten als Beoordelingen aan het gebruiken ben om een web van bescherming aan het creëren ben rond het punt van eigenbelang in mezelf dat ik niet wil loslaten - door de gedachten en energie die opkomt in mezelf te Beoordelen, hetgeen in wezen een excuus is om te blijven reageren en dus gedachten en energie te laten verder bestaan in mezelf

Waarin, ik mezelf tot doel stel om stil te staan in en als het moment, en te aanvaarden wat er bestaat in mijn realiteit zowel binnen als buiten mezelf - in en als Zelf-Eerlijkheid - en daarin direct te zien en te onderzoeken wat er bestaat in en als mezelf, in en als deze realiteit zowel binnen als buiten mezelf -- en daarin, mezelf te leren kennen in en als wie ik mezelf heb toegestaan te worden vanbinnen en vanbuiten

Dag 361: Hoe Creëert Seksueel Taboe een Energetische Entiteit in Onszelf? - Seksuele Paranoia Series

dit is een verderzetting van "Dag 360: Waarom en Hoe verbergen we Delen van Onszelf in en als een 'Taboe'?"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik de emotionele ervaring/reactie van schaamte zie opkomen in mezelf, als reactie op woorden/gedachten en beelden die opkomen in verband met 'Seks', dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en begrijp dat de emotionele ervaring/reactie van schaamte, in verbinding met woorden en beelden van 'seksuele aard', een voorgeprogrammeerde reactie is van, in en als de Menselijke Geest, als een reactie/ervaring/mechanisme dat functioneert als een 'bedekkings-' en 'onderdrukkings-programma' van datgene waar de reactie/ervaring mee verbonden is - zoals seks/seksualiteit --- en daarin/daardoor dus een 'taboe' creëert/vormt in en als mezelf, waarin ik mezelf 'onwetend' houdt in verband met dat specifieke deel van/in mezelf, en daardoor een consequentie toesta te bestaan in mezelf, als een 'verborgen realiteit' in mezelf die op zichzelf functionneert en zich vormt en ontwikkelt in en als gedachten, gevoelens en emoties, die uiteindelijk kan en zal uitgroeien tot een energetische 'entiteit' in mezelf die macht en controle heeft over mezelf

wanneer en als ik de energetische entiteit van 'seksualiteit' zie opkomen in mezelf in afscheiding van mezelf, in en als de Geest, dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en begrijp dat ik 'seksualiteit' als een deel van mezelf, in en als mezelf, heb toegestaan een afgescheiden 'entiteit' te worden in en als mezelf waar ik op reageer op een voorgeprogrammeerde manier, in en als gevoelens en emoties - door een 'taboe' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf in verband met 'seks' en 'seksualiteit', door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf en eerlijk, direct, rechtuit en intiem te zijn met mezelf over wat bestaat in en als mezelf en alle delen van en in mezelf te aanvaarden en accepteren in eenheid en gelijkheid met mezelf en daarin in te zien dat het 'taboe' dat zogezegd rust op 'seks' en 'seksualiteit' een 'relikwie'/'herinnering' is in en als het collectieve bewustzijn/geheugen/gescheidenis' in en als en van de menselijke geest, dat ik heb gekopieerd en heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als mezelf, en dus niet 'echt' is, omdat, in en als de fysieke werkelijkheid, is 'seks' en 'seksualiteit' gewoon wat het is, HIER, als een fysieke expressie/bestaansvorm en dus niet 'slecht' of 'beschamend' of negatief - noch positief --- het is wat het is

hierin besef, zie en realiseer ik mij dat 'taboe' enkel bestaat in en als de menselijke geest als een geloofsysteem/ervaring/idee waarin ik mezelf in en als de menselijke geest heb afgescheiden van mezelf in en als het fysieke lichaam - en dat, het feit dat ik mezelf heb toegestaan mijn vertrouwen/leven te plaatsen in en als het geloof in dit 'taboe', een indicator is van de mate waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van gezond verstand in en als de fysieke werkelijkheid/realiteit - aangezien ik nooit in mijn leven/bestaan heb opgemerkt dat mijn persoonlijke innerlijke ervaring/geloof/idee/mening/visie in verband met 'seks' en 'seksualiteit' als hoe het bestaat in mezelf in en als gedachten, gevoelens en emoties, niet de eigenlijke realiteit van 'seks' en 'seksualiteit' is als de fysieke aanwezige realiteit, maar een voorgeprogrammeerde 'gedachtengang' is die ik blindelings gekopieerd heb van voorgaande generaties

hierin stel ik mezelf tot doel om het proces te bewandelen uit de geest als voorgeprogrammeerde geloofsystemen, ideologieëen en overtuigingen, naar en in zelf-verantwoordelijkheid -- door mezelf te herprogrammeren in en als gezond verstand en inzicht in hoe de realiteit werkelijk functioneert en in elkaar zit - waarin ik mezelf ondersteun om mijn vertrouwen te herprogrammeren, van een blind vertrouwen op/in de voorgeprogrammeerde geloofsystemen, ervaringen en ideëen in en als de geest, naar en tot een zelf-gemanifesteerd vertrouwen gefundeerd in en als zelf-toegepast gezond verstand, als het vertrouwen op en in wat ECHT is, als wie ik werkelijk ben als de REALITEIT van mezelf HIER - en dus vertrouwen in en als de simpliciteit en eenvoud van de fysieke realiteit als ademhaling

waarin ik mezelf tot doel stel om op te staan als het levende voorbeeld in en als deze fysieke realiteit, om aan te tonen hoe de aanvaardde 'taboe' rond 'seks' en 'seksualiteit' enkel consequenties creëert in en als onze realiteit/werkelijkheid, omwille van hoe het een 'taboe'/'dekmantel' legt op de problemen die zich vormen ten gevolge van een onderdrukking die plaatsvindt van een deel van onszelf, en ons daarin saboteert in het vermogen om oplossingen te vormen en ontwerpen voor die problemen en dus in het omgaan met onze realiteit en onszelf in en als de realiteit op een manier die het beste is voor onszelf en voor al wat bestaat

Dag 351: Is Gevoelens en Emoties al wat er is aan Onszelf?

Dit is een verderzetting van "Dag 350: Zijn Gevoelens en Emoties in wezen Sociale Manipulatie?"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik zie en merk dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als gevoelens en emoties, waarin ik geloof dat hoe ik mij voel en de energetische reacties die ik ervaar in mezelf, in relatie tot 'andere mensen' en gedachten over en in verband met en relatie tot 'andere mensen', 'echt' zijn - dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en realiseer mij dat gevoelens en emoties deel uitmaken van het voorgeprogrammeerde systeem van de geest als het systeem van overleving en dus een teken zijn dat ik mezelf heb toegestaan te participeren in, mezelf te definieren in en mezelf te laten sturen door het voorgeprogrammeerde systeem van overleving als de menselijke geest tot het punt dat ik mezelf heb 'verloren' in de leugen

hierin stel ik mezelf tot doel om stil te staan bij wie ik ben in en als elk moment dat ik een 'ervaring' gewaar wordt in mezelf, en deze ervaring niet zomaar te aanvaarden als 'wie ik ben', maar te onderzoeken wat deze ervaring is, welke gedachte, gevoel en emotie erin/erachter zit, en op die manier ontdekken en inzien hoe en waar ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van mezelf als het leven door mezelf te definieren in en als eigenbelang als persoonlijke overleving - en zo mezelf te ondersteunen in mijn proces van het corrigeren van mezelf en het transformeren van mezelf als ego-centrisch wezen in en als het bewustzijnssysteem van de geest tot leven in en als eenheid en gelijkheid en te leven en bestaan als de levende statement van wat het beste is voor allen

wanneer en als ik merk en zie dat ik mensen benader vanuit gevoelens en emoties en wanneer ik communiceer met mensen vanuit gevoelens en emoties - en gevoelens en emoties gebruik als mijn 'vertrouwd platform' van 'menselijke interactie' en communicatie --- dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en realiseer mij dat gevoelens en emoties als 'communicatievorm' tussen en in en als 'menselijke relaties' een voorgeprogrammeerd en overgenomen/gekopieerd overlevings-mechanisme is dat ALTIJD bestaat in en als eigenbelang --- waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf uit te drukken vanuit 'sociale angst', als de angst van verlies en de angst van mensen waarin ik mezelf heb afgescheiden van mijn omgeving als mezelf en dat ik vanuit die ervaring van angst een 'communicatievorm' van manipulatie, bedrog en leugens heb toegestaan te bestaan in mezelf als gedachten, gevoelens en emoties in en als de menselijke geest - waarin ik mezelf in en als mijn expressie opzettelijk compromitteer en verander en aanpas aan de mensen die ik zie met mijn ogen om te 'passen' in het geheel van de 'menselijke samenleving', omwille van hoe ik als kind geleerd heb dat ik andere mensen nodig heb om te overleven in en als deze fysieke realiteit

hierin stel ik mezelf tot doel om het proces te doorlopen van mezelf te leren kennen, ontdekken en verkennen als wie ik werkelijk ben als WEZEN, als het leven zelf, als HIER --- en om 'menselijke relaties' en interactie/communicatie te ontdekken en verkennen vanuit het startpunt van wat het beste is voor allen als mezelf als wie ik werkelijk ben --- en om dus te verkennen en ontdekken voor mezelf wat 'communicatie' is zonder dat het gestuurd en gedefinieerd wordt door het voorgeprogrammeerde en voorspelbare 'format' van gedachten, gevoelens en emoties - zodat ik, vanuit en in en als de stilte en de leegte van mezelf, mijn wereld en realiteit als de fysieke tastbare realiteit die HIER is kan leren kennen in eenheid en gelijkheid met mezelf -- waarin ik mezelf de kans geef om op een praktische, fysieke manier mezelf te ontwikkelen in en als het leven en toepassen van wat het beste is voor allen

ik besef, realiseer mij en begrijp hoe gelimiteerd gevoelens en emoties zijn als het voorspelbare, voorgeprogrammeerde systeem van het 'menselijk bewustzijn' dat ik heb gekopieerd van mijn ouders en omgeving uit ANGST voor mijn Overleving --- en dat ik daarin mijn hele wezen, leven en bestaan heb laten draaien rond OVERLEVING als een ééndimensioneel punt dat niet eens echt bestaat, aangezien er enkel 'het leven' is, 'overleving' bestaat niet werkelijk aangezien elk individueel fysiek wezen op aarde uiteindelijk sterft - er is enkel 'het leven' in eenheid en gelijkheid dat in elk moment van ademhaling HIER is, in en als de fysiek werkelijkheid --- waarin, ik besef dat ik mezelf heb toegestaan de fysieke werkelijkheid in en als het leven op aarde te limiteren, beperken en onderdrukken net zoals hoe ik mezelf heb gelimiteerd, beperkt en onderdrukt in en als mijn expressie in en als mezelf door mezelf te hebben toegestaan mezelf te definieren in en als het voorgeprogrammeerde en voorspelbare systeem van gedachtne, gevoelens en emoties in en als het menselijk bewustzijn

en dus stel ik mezelf tot doel om mezelf uit te breiden in en als wie ik ben als mijn bestaan HIER, door het proces te doorlopen van het stoppen van het voorgeprogrammeerde en voorspelbare systeem van gedachten, gevoelens en emoties in mezelf - en op te staan als wie ik werkelijk ben als het leven zelf als ZELF-expressie, waarin ik het zelf-directieve principe ben van mezelf als het leven zelf, en mezelf dus niet laat sturen, bepalen en beïnvloeden door een systeem van energie als gedachten, gevoelens en emoties --- en op op te staan als het levende voorbeeld van wie ik en allen als mezelf in en als deze realiteit werkelijk ben als het leven zelf

Dag 258: De Positieve Illusie en de Negatieve Motivatie

Dit is een verderzetting van "Dag 257: De Eeuwige Zoektocht naar Het Positieve"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien dat alles in mezelf in wezen negatief is en dat ik continu wanhopig op zoek ben naar iets 'positief' in en als de geest als gedachten en verbeelding

 ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te ontkennen dat negatiefheid bestaat in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd angst te hebben dat mensen zich niet aangetrokken zullen voelen tot mij als ze zouden zien dat negatiefheid bestaat in mij - en daarom de negatiefheid in mezelf proberen te verbergen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet eerlijk te zijn met mezelf over de negatiefheid die bestaat in mezelf door tegen die negatiefheid te vechten en die negatiefheid te ontkennen in en als het verlangen naar positiefheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te vechten tegen de negatiefheid in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de positiefheid die ik zie in mensen en in de samenleving die mensen hebben geconstrueerd, maar een facade is voor de negatiefheid die, zowel in de mens als in de samenleving, erachter schuilt - maar dat ik dat nooit heb ingezien omdat ik mezelf heb toegestaan de negatiefheid in mezelf te verbergen achter een 'positieve uitstraling' om mensen te manipuleren en te misleiden, waarin ik dus eigenlijk mezelf heb gemanipuleerd en misleidt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben ingezien dat 'positiefheid' als waar ik naar op zoek ben in gedachten en gevoelens, eigenlijk niet echt bestaat - en dat het een opzettelijk zelf-gefabriceerde alternatieve realiteit is in en als de geest waarin ik probeer weg te vluchten van het 'negatieve' in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het positieve en het negatieve te 'externaliseren', door 'positief' en 'negatief' te projecteren' op wat ik zie met mijn ogen in en als deze realiteit --- en daarin mijn vlucht van het negatieve in het positieve 'uit te leven' in en als de fysieke werkelijkheid, en de fysieke substantie te gebruiken en misbruiken --- en daarin een fysieke realiteit te hebben gemanifesteerd van extreme negatieven en extreme positieven in en als het geld-systeem van de mensheid -- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf als een energetisch systeem van positieve en negatieve energie en in te zien dat dat systeem niet eens echt is en dat het enige dat echt is, is de fysieke werkelijkheid die HIER is

ik vergeef mezelf dat ik een economisch systeem heb toegestaan te bestaan in het leven op aarde dat de fysieke substantie gebruikt en misbruikt om een illusie in en als de geest van de mens te voeden en in stand te houden - ondanks het lijden dat dat systeem creëert in en als het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat hoe meer de mens het positieve najaagt, hoe meer hij het negatieve manifesteert in en als de fysieke realiteit - en hoe meer hij dan van die negatieve consequenties gaat willen vluchten, in en als een vicieuze cyclus die zal eindigen in absolute zelf-vernietiging

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het 'positieve' in en als de 'glitter en glamour' in de samenleving en de 'schoonheid' en het 'success' - altijd een leugen/illusie is waarin mensen elkaars goedgelovigheid in en als het verlangen naar positieve gevoelens bespelen in en als een persoonlijke zoektocht naar success/geld/seks en vlucht van het negatieve in zichzelf en de wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wanneer en als ik mezelf definieer in en als wat hier bestaat in deze realiteit als de menselijke samenleving - dat ik mezelf dan definieer als een product dat gebruikt/misbruikt wordt door mensen in en als de hebzucht en het verlangen van mensen naar een positief gevoel, waarin de waarde van 'wie ik ben' als een wezen hier op aarde bepaald wordt door of mensen zich al dan niet positief voelen wanneer ze mij zien --- in de plaats van alleen te staan/bestaan in en als mezelf, in en als onvoorwaardelijke zelf-waardering als wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik een systeem heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan op aarde dat het leven 'waardeert' op basis van of het bewustzijnssysteem in en als de mens het al dan niet ervaart als 'positief' in en als gedachten en gevoelens --- waarin het leven gebruikt wordt als consumptie-product voor het energetische systeem in en als de menselijke geest -- door mezelf te hebben toegestaan mezelf te definieren in en als dat energetische systeem van het verlangen naar positieve en angst van negatieve energie en nooit te hebben ingezien dat de fysieke werkelijkheid altijd een manifestatie is van wie ik ben in en als mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat wanneer en als ik het verlangen om positieve waardering te krijgen van mensen zodat ik mij positief en 'waardevol' kan voelen in en als het wereld-systeem toesta te bestaan in mezelf - dat ik dan ook de tegengestelde pool manifesteer in mezelf als de realiteit, als de ervaring van afwijzing en afkeuring en 'minderwaardigheid', waarin ik mij 'waardeloos' voel --- in de plaats van constant en stabiel te staan/bestaan in en als onvoorwaadelijke zelf-waardering als wat het beste is voor allen en in te zien dat het GEVOEL van 'waardevol' zijn, maar een vluchtige energetische ervaring gebaseerd op een gedachte/geloof is en dus niet eens echt is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf als het leven zelf te laten gebruiken, misbruiken en consumeren door het systeem in en als de menselijke geest - door 'waarde' en 'waardering' te definieren in en als het verlangen naar een positief gevoel, waarin ik mezelf heb herleid en verminderd tot een product, waarvan de waarde bepaald wordt door of 'andere mensen' mij al dan niet willen/verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen naar een GEVOEL van waarde - door 'gewaardeerd' te worden door mensen in en als de menselijke samenleving -- een teken is dat ik mezelf heb 'verminderd' en 'weggegeven' en dat ik de waarde van wie ik ben als het leven zelf als de enige waarde die echt is en kan zijn heb onderdrukt -- en dat de oplossing niet is om te verlangen en op zoek te gaan naar een GEVOEL van waarde, maar om de negatieve gevoelens in en als zelf-vermindering in mezelf te stoppen en te vergeven en op te staan in en als onvoorwaardelijke zelf-waardering

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd zelfs maar te overwegen dat het participeren in het verlangen naar positieve gevoelens, als het opzettelijk verblinden van mezelf met het 'licht' om het 'negatieve' in de wereld niet te zien - niet de oplossing is voor de problemen die zich opstapelen in de wereld om mij heen --- maar net de oorzaak is van die problemen - en dat de enige echte oplossing is dat ik STOP, HIER, kijk naar wat hier bestaat in en als het leven op aarde, zonder wat ik zie te beoordelen als positief dan wel negatief, en mezelf beweeg om de problemen op een praktische manier op te lossen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mensheid nog nooit werkelijk probleemoplossend te werk gegaan is in de samenleving en in en als politieke en economische en sociale beslissingen -- omdat de mens in en als de menselijke geest niet in staat is om echt naar de problemen te kijken en ze te zien zoals ze zijn, omdat de mens bestaat in en als een innerlijke energetische polariteit van negatieve en positieve energie, en de 'problemen' altijd zal beoordelen als 'negatief' en daarom altijd manieren zal proberen te vinden om de problemen eerder te onderdrukken, ontkennen en negeren, door zichzelf af te leiden met 'positieve' gevoelens/energie, dan ze daadwerkelijk op te lossen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat zolang het verlangen naar positieve gevoelens bestaat in mezelf, ik nooit in staat zal zijn de problemen in mijn leven en in de wereld om mij heen aan te pakken en op te lossen --- omdat ik, in en als het verlangen naar 'positiefheid', niet werkelijk direct zal willen geconfronteerd worden met de problemen en dus niet zal kunnen inzien hoe de problemen werkelijk in elkaar steken, waardoor ik dus ook niet in staat zal zijn om ze op te lossen

ik vergeef mezelf dat ik de wet van de aantrekking heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf, waarin ik probeer om 'positieve' dingen tot mij aan te trekken door zelf positieve energie te genereren, waarin ik het principe van 'gelijken trekken elkaar aan' misbruik --- in de plaats van in te zien hoe ik hierin de fysieke realiteit misbruik om een persoonlijk verlangen te bevredigen, zonder dat ik zelfs enig benul heb van hoe de fysieke realiteit echt functioneert en wat de consequenties zijn van wat ik manifesteer in mijn leven/wereld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de 'positieve' gevoelens waar ik naar verlang - in mij geprogrammeerd zijn vanaf mijn kindertijd door mijn omgeving - waarin ik geleerd heb om, net zoals de mensen om mij heen, te verlangen naar specifieke beelden die ik zie met mijn ogen en specifieke beelden te associeren met positieve beoordelingen en gevoelens --- en dus in te zien dat het verlangen naar positieve gevoelens niet is wie ik werkelijk ben, maar een voorgeprogrammeerd systeem is dat niet het beste is voor allen als mezelf



Wordt vervolgd in Dag 259

Dag 256: Energie-vampirisme en de Fysieke Substantie als het Leven

Dit is een verderzetting van "Dag 254: Leef terwijl je nog Jong bent"
en "Dag 255: De Jeugd is Verspild aan de Jongeren"


 ik realiseer mij en besef dat wanneer en als ik mezelf toesta 'het leven' te definieren in en als energie, dat ik dan in wezen mezelf als het leven zelf als fysieke substantie opgeef voor een voorgeprogrammeerd systeem van vergankelijke en vluchtige energetische ervaringen

wanneer en als ik het beeld van jongeren die feesten en 'plezier maken' zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te reageren op dat beeld met de ervaring van 'jaloezie' en met de gedachte dat zij kunnen 'leven' en ik niet en dat zij iets hebben dat ik niet heb --- en ik besef dat dat beeld een voorgeprogrammeerd systeem is van het bewustzijnssysteem waarin ik mezelf heb gedefinieerd dat gebaseerd is op het geloof dat 'het leven' energie is

ik besef en realiseer mij dat het leven niet energie is en dat energie een voorgeprogrammeerd systeem is dat het fysieke lichaam leegzuigt en misbruikt om de illusie te creëren dat ik 'besta' en dat ik 'belangrijk' en 'speciaal' ben

ik stel mezelf tot doel om mezelf als het energetisch systeem dat ik mezelf heb toegestaan te worden te stoppen door een proces van zelf eerlijkheid, zelf vergeving en zelf correctie te wandelen - en op te staan als het leven zelf als wie ik werkelijk ben als het zelf directieve principe van het leven

ik besef en realiseer mij dat 'jong zijn' niet gelijk staat aan 'leven' -- omdat die associatie enkel bestaat in en als het bewustzijnssysteem dat het fysieke lichaam ziet als een 'voedingsbron' van energie, en het 'jonge' lichaam ziet als 'meer' en 'beter' omdat het nog 'voedingsstoffen' heeft om hormonen te produceren en energie te creëren in en als de cellen --- ik besef dat zowel een 'jong' lichaam als een 'oud' lichaam HIER bestaat in en als deze realiteit, en dus één en gelijk is - en dat 'beter' en 'minder' enkel bestaat in en als het bewustzijnssysteem van energie

ik stel mezelf tot doel om mijn 'jeugd' niet te verspillen aan het najagen van vluchtige en vergankelijke energie, om daarna spijt te hebben van mijn onverantwoordde beslissingen - en ik stel mezelf tot doel om 'wijsheid' te beoefenen in elk moment van ademhaling, door één en gelijk te staan met de consequenties van mijn daden en in te zien dat 'jong zijn' geen excuus is om het fysieke lichaam te misbruiken, omdat ik besef dat er altijd consequenties zijn aan mijn daden, waar ik uiteindelijk mee zal moeten leven

ik stel mezelf tot doel om voor mezelf als het fysieke lichaam te zorgen, omdat ik inzie en besef dat enkel het fysieke lichaam het leven is, en niet de energie die ik eruit kan winnen -- en dus stel ik mezelf tot doel om mijn bestaan hier op aarde toe te wijden aan het zorg dragen voor het leven als mezelf als de fysieke realiteit en om het bewustzijnssysteem en het systeem in de wereld als de mensheid, dat de fysieke substantie misbruikt voor energie en winst, te stoppen --- en om bij te dragen aan het creëren van een nieuw systeem dat zorg draagt voor het leven

ik besef en realiseer mij dat veel als niet alle fysieke en mentale klachten die de kop op steken tijdens de ontwikkeling en volwassenheid van de mens in en als de menselijke geest, het gevolg en resultaat zijn van het consumeren van het lichaam om het energetisch systeem van de geest te voeden

Dag 255: De Jeugd is Verspild aan de Jongeren

Dit is een verderzetting van "Dag 254: Leef terwijl je nog Jong bent"


Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door het beeld dat van 'jongeren', 'pubers' en 'jong-volwassenen' wordt geprojecteerd in de media, als 'fuifbeesten' die zuipen, neuken met liefst zo veel mogelijk partners, experimenteren met drugs, naar concerten gaan en bijna constant in een roes van opwinding/energie verkeren - wezens die dus absoluut geen verantwoordelijkheid nemen voor hun omgeving of zichzelf en de 'privileges' die ze plots krijgen als 'jong-volwassenen' gebruiken als een reden en excuus om opzettelijk 'tegen de regels in te gaan', de regels te 'buigen' en/of 'domme dingen te doen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'jong zijn' te associeren met opzettelijk 'domme dingen doen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te denken dat ik 'domme dingen moet doen', zoals de andere 'jongeren'/'jong-volwassenen', om 'erbij te horen', en 'cool' te zijn en om zogezegd te 'leven'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'leven' te associeren met een beeld van jongeren/jong-volwassenen die half-dronken en half ontbloot zuipen, fuiven en seksen - en dus te geloven dat ik dat beeld ook moet ervaren en dat ik dus moet 'uitgaan' met 'andere jongeren/jong-volwassenen', er 'sexy' moet uitzien en dronken moet worden om te 'leven'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het 'leven' te definieren in en als een ervaring van opwinding geassocieerd met de gedachte dat 'ik leef' omdat ik het beeld van 'zuipen, fuiven en seksen' uitvoer in de fysieke realiteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van 'het leven' door te kijken naar hoe ik mijn leven 'leidt' en dat 'beeld' te vergelijken met het beeld van 'jongeren/jong-volwassenen die zuipen, fuiven en seksen' waarmee ik het woord 'leven' heb gedefinieerd --- in de plaats van in te zien dat het begrip 'het leven', gedefinieerd in en als een 'beeld' niet werkelijk de realiteit is van wie ik ben als het leven/bestaan, maar in wezen een programma is dat bestaat om energie als een 'ervaring' te genereren in en als het bewustzijnssysteem --- waarin ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'het leven' en dus mezelf als het leven te herleiden tot een vluchtige 'ervaring' en 'gevoel', in de plaats van in elk moment van ademhaling te bestaan als de eeuwige expressie van mezelf als het leven zelf, constant, stabiel en onvoorwaardelijk, HIER
 
ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen om er 'levendig uit te zien', door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd 'het leven' te associeren met een beeld van 'jongeren' met een 'strakke', gave huid zonder rimpels, die feesten, 'springen en dansen', etc. - en er dus uit te willen zien zoals dat beeld, zodat ik kan GELOVEN dat ik 'leef' --- in de plaats van in te zien dat 'het leven' alles is dat HIER bestaat in en als dit moment, in eenheid en gelijkheid - en dat het beeld dat ik zie met mijn ogen een voorgeprogrammeerd systeem is van definities en geloofsystemen, hetgeen op zich niet eens echt BESTAAT --- en dat het enige dat werkelijk echt bestaat, dat ben ik HIER in en als de simpliciteit, eenvoud, constantheid en stabiliteit van ademhaling

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd, door 'het leven' te definieren in en als een beeld van mensen met een 'jeugdig' uiterlijk, als een 'strakke' en gave, rimpelloze huid, die 'springen en dansen' en veel bewegen en 'feesten', te geloven dat mensen die er 'oud' uitzien, met een uitgezakte, gerimpelde huid, 'niet leven'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'leven' te definieren in en als een kortstondige ervaring van hoge energetische opwinding, spanning en sensatie tijdens de 'jeugd' en 'jong-volwassenheid' - en daarin mezelf als het leven te limiteren tot een vergankelijk iets --- in de plaats van te bestaan in en als de eeuwigheid van het leven zelf, dat constant en stabiel HIER is, en in te zien dat ik enkel op die manier werkelijk kan 'evolueren', 'ontwikkelen' en 'groeien' als het leven, namelijk wanneer de toepassing van mezelf als 'het leven' consistent is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'het leven' te definieren in en als een enorme 'hoogte', als een 'golf van energie', tijdens de puberteit/jong-volwassenheid, en dan een enorme laagte tijdens de volwassenheid/senioriteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'het leven' te definieren in en als de ervaring van ENERGIE - en daarin mezelf te hebben toegestaan te geloven dat enkel jongeren en jong-volwassenen echt LEVEN, omdat zij op de piek zitten van hun 'hormonale uitbarstingen' en dus 'energetische ervaringen' -- in de plaats van in te zien hoe ik op die manier een 'vampirisme' van de fysieke substantie als het fysieke lichaam heb toegestaan te bestaan in mezelf als het leven op aarde, waarin het fysieke lichaam wordt 'leeggezogen' om die krachtige en hoge energetische ervaring te kunnen verkrijgen, en het lichaam zeer snel aftakelt en veroudert

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de fysieke substantie van en als het lichaam leeg te zuigen voor energie zonder stil te staan bij het feit dat ik het lichaam aan het verouderen ben door het te ontnemen van de 'natuurlijke energie' om de 'geest' als de 'onnatuurlijke/alternatieve realiteit' te voeden, en dat ik dus de consequentie aan het creëren ben van het 'laagtepunt' dat ik zal ervaren in mijn volwassenheid/senioriteit, naarmate de energie in en van het lichaam opgeraakt --- in de plaats van te bestaan in eenheid en gelijkheid met de fysieke substantie, constant en stabiel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik nooit werkelijk oud zal worden en dat ik dus voor eeuwig het lichaam zal kunnen blijven leegzuigen voor energie op dezelfde manier, en dat ik mij dus voor eeuwig zo 'levendig' zal kunnen voelen als hoe ik mij voelde tijdens mijn puberteit/jong-volwassenheid -- in de plaats van één en gelijk te staan met de REALITEIT, en de FEITEN in en als de realiteit te zien, en te beseffen dat ik ZAL verouderen, net zoals elke generatie die mij is voorgegaan in deze wereld is veroudert - en dat ik het geloof dat ik niet zal verouderen heb gekopieerd van de voorgaande generaties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat 'hoge energie', 'snel zijn', 'gespannen zijn' en 'gejaagd door het leven gaan', niet werkelijk 'leven' is - maar een zelf-vernietigende leugen/illusie die van generatie op generatie doorgegeven geweest is, waarin ik, in en als onwetendheid en zonder verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf, mezelf als het fysieke lichaam leegzuig, misbruik en afbreek om de voorgeprogrammeerde definitie van 'het leven' als 'energie' te kunnen ervaren - zonder in te zien dat die energetische ervaringen, waarin ik het gevoel heb dat het 'is wie ik ben' en dat ik mij altijd zo zal kunnen voelen, niet echt zijn en enkel kunnen 'bestaan' in de beginstadia van de ontwikkeling van het menselijk lichaam, waarin het lichaam nog plooibaar, flexibel en beweeglijk genoeg is om die energetische ervaringen om te zetten in fysieke daden en zo de fysieke werkelijkheid te kunnen gebruiken om de energetische 'fabriek' van 'verbeelding' in en als de geest te voeden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de consequenties van 'leven' te definieren in en als 'energie', is dat ik uiteindelijk het gevoel zal hebben dat ik maar heel even echt 'geleefd' heb, toen ik nog 'jong' was en toen alles nog 'nieuw' en 'spannend' aanvoelde - en dat ik de rest van mijn leven zal bestaan en wegkwijnen in en als de ervaring van SPIJT dat ik niet beter voor mezelf als het fysieke lichaam gezorgd heb en dat ik niet meer aandacht gegeven heb aan wie ik werkelijk ben als de constante en stabiele aanwezigheid van mezelf HIER en dat ik mezelf heb laten misleiden en 'verleiden' door de vergankelijkheid van energetische ervaringen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'leven' te definieren in en als het principe van 'eruit halen wat erin zit' en 'het onderste uit de kan halen', in en als een onverzadigbare zoektocht en verlangen naar steeds meer energie, zonder te beseffen dat ik mezelf als wie ik werkelijk ben als het leven zelf als fysieke substantie aan het kapot maken ben

ik vergeef mezelf dat ik een systeem heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan op aarde dat bestaat op basis van het principe van 'het onderste uit de kan halen' en 'eruit halen wat erin zit' en dat, net zoals wat ik doe met de fysieke substantie van het menselijk lichaam, de natuur plundert en leegzuigt om 'alles' te kunnen HEBBEN  voor het meeste GELD dat het meest positieve energetische ervaringen kan kopen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb gedefinieerd in en als de zelf-vernietigende en onverantwoordelijke houding tegenover mezelf als het fysieke lichaam - in de plaats van in te zien dat ik deze houding heb gekopieerd van mijn ouders als een 'programma' van GELOOF-systemen over wat 'het leven' is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als het fysieke lichaam als het leven zelf door nooit de consequenties in te zien die mijn participatie in de geest als gedachte, gevoelens en emoties als ENERGIE hebben op de fysieke substantie als het fysieke lichaam en de fysieke substantie van het leven op aarde

ik vergeef mezelf dat ik de statement 'de jeugd is verspild and de jongeren' heb toegestaan te bestaan in de realiteit - als de uitdrukking van de SPIJT die ervaren wordt door mensen die hun fysieke lichaam uitgeput hebben door het lichaam te zien als een 'product' dat gebruikt kan/mag/moet worden in functie van het genereren van energie in en als de menselijke geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de stelling 'de jeugd is verspild aan de jongeren' toont dat de 'ouderen' in deze realiteit niet begaan zijn met het nemen van verantwoordelijkheid voor de 'kinderen/jongeren' in deze wereld, om hen te ondersteunen in hun ontwikkeling van zelf-verantwoordelijkheid en zelf-respect - en kinderen/jongeren enkel zien als wezens die iets 'hebben' wat zij 'willen', namelijk ENERGIE --- waardoor ze toestaan dat kinderen/jongeren zichzelf als het leven zelf in en als het fysieke lichaam verspillen aan het najagen van vergankelijke energetische ervaringen, net zoals de ouderen in deze wereld zichzelf als het lichaam hebben verspild - zodat de 'ouderen' nooit geconfronteerd moeten worden met wie/wat zij zichzelf hebben toegestaan te worden als een zelf-vernietigend bewustzijnssysteem



Wordt vervolgd in Dag 256

Dag 250: Heer, waarom Schrijven wij?

Dit is een verderzetting van "Dag 248: Ik heb niets om over te Schrijven"
en "Dag 249: Hoe is Angst om te Falen opzettelijke Zelf-Sabotage?"


ik besef dat wanneer en als de gedachte opkomt in mijn geest dat 'ik niets heb om over te schrijven', dat dit een opzettelijke zelf-sabotage is van de geest - waarin ik opzettelijk probeer mijn expressie te onderdrukken door mijn expressie te definieren in en als de energetische polariteit van angst om te falen en verlangen naar erkenning

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik de gedachte zie opkomen dat ik 'niet weet waar over te schrijven', te stoppen en te ademen - en mezelf te vertrouwen in en als fysieke beweging als wie ik werkelijk ben, en mezelf uit te drukken als het fysieke lichaam in en als het moment HIER

ik besef en realiseer mij dat wanneer ik gedachten mijn expressie laat controleren en sturen - dat ik mezelf dan enkel zal saboteren in mijn proces van zelf-realisatie --- omdat ik besef dat gedachten een 'sabotage-mechanisme' zijn die enkel bestaan om ervoor te zorgen dat ik nooit zal inzien wie ik werkelijk ben als het leven zelf

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik schrijf en mij gereed maak om te schrijven --- mezelf te stabiliseren in het moment, en geen enkele gedachte te laten bepalen wat ik zal schrijven, wanneer en hoe --- en mezelf te vertrouwen in en als zelf-beweging in het moment --- om op die manier mezelf te ondersteunen in mijn proces van zelf-realisatie

ik besef en realiseer mij dat mijn proces van zelf-realisatie MIJN proces is --- en dat het verlangen naar erkenning en angst om te falen verbonden met de gedachte 'wat zullen andere mensen denken over mij' een opzettelijk sabotage-mechanisme is van de geest --- waarin ik mijn expressie limiteer en onderdruk en dus ook niets leer over mezelf en wie ik ben in en als mijn expressie

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik de gedachte zie opkomen van 'wat zullen andere mensen denken over mij' tijdens ik aan het schrijven ben, te stoppen en te ademen, en in te zien dat die gedachte een sabotage is van de geest waarin ik mezelf afscheid van mijn expressie - door mijn expressie te definieren in en als competitie, en waardoor ik niets zal realiseren, inzien of leren voor mezelf - door mijn expressie te beoordelen

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik de ervaring van weerstand zie opkomen in mezelf terwijl ik aan het schrijven ben, te stoppen en te ademen, en in te zien dat die ervaring van weerstand er is omdat ik in een polariteit zit van verlangen naar erkenning en angst om te falen, waarin ik aan het vechten ben tegen mijn expressie

daarin stel ik mezelf tot doel om in het moment te ademen en los te laten van het innerlijke conflict, los te laten van de afscheiding die ik heb gecreëerd in mezelf tussen 'mezelf' en 'schrijven' --- en om te staan één en gelijk met het lichaam --- en mezelf als het lichaam te bewegen - mijn handen naar het toetsenbord bewegen, en beginnen typen, zonder enige energetische reactie en zonder gedachten, in het besef dat ik mezelf aan het uitdrukken ben, voor mezelf --- en dat ik in het proces ben om mezelf te leren kennen, voor mezelf, helemaal en onvoorwaardelijk --- en dat dus de energetische frictie van verlangen naar erkenning en angst om te falen in en als 'competitie' niet is wie ik werkelijk ben

wanneer en als ik de gedachte 'wat zullen andere mensen denken over wat ik schrijf' zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik besef dat dit het sabotage-mechanisme is van de geest waarin ik mezelf van mijn expressie afscheid door mezelf te definieren in en als 'beoordelingen' en 'competitie' --- zodat ik mezelf nooit zal realiseren als wie ik werkelijk ben als het leven zelf

en dus stel ik mezelf tot doel om steeds mezelf te bewegen in en als schrijven, in eenheid en gelijkheid met het fysieke lichaam als wie ik werkelijk ben --- en in te zien dat de woorden die ik schrijf mezelf zijn en dat elke energetische reactie op en tegenover de woorden die ik schrijf, indiceert dat ik in afscheiding besta van mezelf

ik stel mezelf tot doel om mijn vertrouwen te plaatsen in het lichaam en niet in de geest --- omdat ik mezelf toewijdt aan het wandelen van een proces van zelf-realisatie en ik besef dat de geest een mechanisme is van afscheiding als zelf-sabotage, en dat, wanneer ik mezelf toesta te luisteren naar de geest in en als mijn expressie, dan zal ik mezelf enkel verder saboteren zodat ik mij nooit zal realiseren als wie ik werkelijk ben als eenheid en gelijkheid

Dag 196: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking (Deel 2)

Dit is verderzetting van "Dag 195: Abraham Hicks en de Wet van de Aantrekking"

 ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te geloven dat ik macht heb over de werkelijkheid met mijn verlangens/wil

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te beseffen dat het geloof dat ik macht heb over de werkelijkheid gebaseerd is op een gelimiteerde visie en ervaring van de werkelijkheid/realiteit waarin ik opzettelijk enkel aandacht besteed heb aan hoe de werkelijkheid correleert met wat ik wil/verlang --- en daarin opzettelijk blind ben in hoe de werkelijkheid functionneert en voor de factoren die meespelen in de gebeurtenissen die zich afspelen in mijn leven --- en voor hoe mijn leven in verband staat met de rest van de realiteit als mensen, dieren en planten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd opzettelijk enkel aandacht te besteden aan aspecten van de werkelijkheid in mijn onmiddellijke omgeving die correleren met mijn persoonlijke verlangens/wil, om mezelf te kunnen overtuigen dat ik macht heb over de werkelijkheid met mijn verlangens/innerlijke wil --- zonder hierin ooit te hebben ingezien dat de enige bepalende factor van mijn complete ervaring van mezelf/mijn leven in deze realiteit het geld is dat ter mijner beschikking staat en gestaan heeft sinds mijn geboorte, waarin ik nooit enige werkelijke invloed of macht op/in had

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen om macht te hebben over de werkelijkheid een reactie is op de ANGST, inferioriteit en machteloosheid die ik ervaar in mezelf in relatie tot de werkelijkheid als mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien hoe de geest opzettelijk een persoonlijke alternatieve perceptie creëert van de werkelijkheid, in en als 'selectieve waarneming' - om mij het beeld en de ervaring van 'de realiteit' te geven die overeenkomt met het 'referentiekader' dat ik in mezelf gecreëerd heb in en als 'mijn identiteit'/'mijn persoonlijkheid' als 'wat ik wil geloven/zien/ervaren/aanvaarden' als 'mijn realiteit' --- en dat ik dus, zolang ik naar de werkelijkheid kijk vanuit de geest, enkel zal zien wat overeenkomt met de geloofsystemen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf over 'wie ik ben'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat als ik werkelijk macht zou hebben over de werkelijkheid - dat ik dan zonder moeite een realiteit zou kunnen creëren die het beste is voor al het leven als mezelf, als een hemel op aarde voor alle wezens - en dat ik dus niet enkel zou bestaan in mijn persoonlijke wereldje in mijn geest van persoonlijke verlangens, afgescheiden van wat ik zie in 'de rest van de wereld'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe/dat het gevoel van superioriteit in mezelf tegenover 'de werkelijkheid' in en als het geloof dat ik macht heb over mijn omgeving met mijn verlangens/wil, zich enkel limiteert tot mijn directe omgeving, en de kleine manieren waarin ik mijn omgeving kan manipuleren om mijn verlangens te bevredigen --- in complete afscheiding van de wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het verlangen om mij superieur te voelen over 'de werkelijkheid'/mijn omgeving een reactie is op de inferioriteit en machteloosheid en onbeduidendheid die ik ervaar tegenover de wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan in te zien dat het principe van 'de wet van de aantrekking' gebaseerd is op individualisme - als een gevolg/product van een samenleving waarin mensen geïsoleerd leven van elkaar en dus van het gebrek aan besef/inzicht dat het leven op aarde opgemaakt wordt uit relaties en samenwerking tussen mensen/organismen --- waardoor/waarin mensen elkaar misbruiken/gebruiken in en als de persoonlijke zoektocht naar geluk/success/positieve energie/macht

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'de wet van de aantrekking' gebaseerd is op onwetendheid in hoe de wereld functionneert, waarin de mens enkel aandacht besteed aan zijn onmiddellijke omgeving zonder in te zien wat de consequenties zijn van de 'aantrekking' van goederen/diensten tot zichzelf die hij toepast in deze wereld als een geheel

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat/hoe iemand die de 'wet van de aantrekking' toepast --- de idee/het geloof dat 'de wereld een illusie is' gebruikt als rechtvaardiging voor de beoefening van de persoonlijke zoektocht naar success/geluk/positieve energie - en daarin gemakshalve kan geloven dat hij/zij en zijn/haar persoonlijke verlangens/wil/innerlijke ervaringen het centrum zijn van de wereld/realiteit, zonder enig werkelijk gewaarzijn van hoe de werkelijkheid echt functionneert

wordt vervolgd in Dag 197

Dag 176: Media-brainwashing en Relaties

Dit is een verderzetting van "Dag 175: De Media en een Relatie"

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de media in en als hoe ik 'vrouwen' en 'vrouwelijkheid' definieer

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de media in en als het definieren van 'vrouwen' als beelden die in vergelijking met elkaar staan

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het vergelijken van mijn uiterlijk met het uiterlijk van andere vrouwen -- door mezelf te definieren in en als de beelden die ik zag in de media als hoe 'de vrouw' werd voorgesteld

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren als 'vrouw' op basis van de definities die gegeven werden aan dit woord door de media - in en als 'hoe 'de vrouw' zich moet gedragen en eruit moet zien', in functie van het 'aantrekkelijk zijn voor mannen' en dus het creëren van een relatie met een man

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door de media in en als het verlangen om een relatie te hebben met een man - op basis van de beelden die ik heb gezien van 'koppels' op televisie en in magazines, als hoe 'relaties' voorgesteld worden door de media

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen om een relatie te 'hebben' als het beeld dat ik zag op televisie en in magazines -- door mezelf in en als de geest te hebben laten programmeren door beelden en woorden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de beelden die ik zag op televisie in mijn geest te programmeren en te projecteren door erop te reageren met gevoelens en emoties - en daarin mezelf te identificeren met de beelden die ik zag --- waarin ik mezelf heb toegestaan te geloven dat ik als het fysieke lichaam als zelf-expressie 'niet goed genoeg' ben en dat ik er moet uitzien als en dat mijn leven er moet uitzien als wat ik zag op televisie en in magazines

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de beelden die ik zag op televisie van 'koppels' als 'relaties tussen man en vrouw' door erop te reageren met verlangen/opwinding --- als een voorgeprogrammeerde reactie die gestuurd werd door hoe dat beeld van 'relaties' in/op televisie en in magazines werd gepresenteerd als 'positief' en 'goed' en 'juist'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het beeld van 'een relatie' als hoe het gepresenteerd werd in de media te beoordelen/definieren als 'goed' en 'positief' en 'juist' -- en niet in te zien dat dit voorgeprogrammeerde beoordelingen/definities zijn die ik in mezelf heb laten programmeren door de media en mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een verlangen te verbinden met het beeld van 'een koppel' dat ik zag in de media en in mijn omgeving door het te beoordelen als 'positief' als een voorgeprogrammeerde beoordeling

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd werkelijk te geloven dat ik 'niet goed genoeg' ben als wie ik ben als een fysieke natuurlijke expressie die alleen bestaat op/als zichzelf -- door mezelf te hebben laten programmeren door de media en mijn omgeving in en als het verlangen naar een relatie, als wat mij voorgeschoteld werd als 'positief' en 'goed'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als het geloof dat als ik alleen ben en dus geen relatie heb, dat ik dan 'niet echt besta' - omdat ik dan niet voldoe aan het beeld van 'een relatie' en 'een koppel' dat mij werd gepresenteerd door de media als 'positief' en 'goed' --- door mezelf te hebben toegestaan mezelf te laten programmeren door de media in en als beelden en woorden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd relaties te creëren op basis van het geloof dat ik een relatie MOET 'hebben' met een man om 'compleet', 'volledig' en 'echt' te zijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het geloof dat ik neit 'echt' ben en dat ik niet echt besta als ik geen relatie heb met een man --- in de plaats van in te zien dat ik in en als dat geloof  en in en als het verlangen naar een relatie nooit echt bestaan heb, omdat ik een voorgeprogrammeerde machine was die handelde op basis van voorgeprogrammeerde gedachten, gevoelens en emoties - en in de plaats van mezelf te erkennen als HET BESTAAN in en als mezelf, ongedefinieerd als wat werkelijk ECHT is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als een voorgeprogrammeerde machine van gedachten, gevoelens en emoties, in en als geloofsystemen over 'wat het leven is' en 'wie ik ben' als 'mens' --- en daarin mezelf als het leven zelf als wat ECHT is te hebben onderdrukt, door nooit te hebben ingezien dat het concept van 'een relatie' als een beeld en de ervaring van 'verlangen' als 'positieve gevoelens' een programma is dat ik heb aanvaard als 'de realiteit', door mezelf te hebben toegestaan te bestaan in en als de menselijke geest als een programma van beelden en woorden,  in de plaats van in elk moment te bestaan in en als mezelf als wie ik werkelijk ben als het leven/het bestaan zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat dat wat ECHT is, bestaat onvoorwaardelijk, en heeft geen geloofsystemen nodig om te bestaan --- en dat het geloof dat als ik geen relatie heb dat ik dan 'niet besta' dus een illusie is - en dat wie ik werkelijk ben als ECHT, is HIER

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een positieve energetische waarde/ervaring te verbinden met het woord 'relatie' en het beeld van 'een relatie'/'een koppel' als wat ik heb gezien in de media en in mijn omgeving --- en daarin te verlangen naar 'het hebben van een relatie' om die positieve gevoelens te kunnen ervaren als wat ik mezelf heb toegestaan te definieren als 'het leven' -- in de plaats van in te zien en te beseffen dat het maar energie is, en dat energie niet ECHT is, omdat het kortstondig/vluchtig is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de positieve energetische ervaring die ik heb verbonden met het beeld van 'een relatie' en het woord 'relatie' te definieren als 'het leven', en daarin te geloven dat ik niet echt leef/besta als ik geen relatie heb en als ik dus die energie niet kan ervaren --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat die energie niet eens echt bestaat omdat het zal eindigen wanneer het fysieke lichaam sterft

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mijn leven/bestaan HIER te verspillen aan het verlangen/zoeken naar een energie die ik heb gedefinieerd als 'het leven', zonder ooit te hebben ingezien dat die energie niet echt bestaat en dus niet 'het leven' is omdat het niet eeuwig is, omdat het vluchtig/vergankelijk is, aangezien het zal eindigen/stoppen wanneer ik als het fysieke lichaam sterf --- in de plaats van werkelijk te bestaan als wie ik werkelijk ben als wat ECHT is, in en als de constantheid en stabiliteit van ademhaling, als 'simpelweg mezelf', als wat zal blijven bestaan tot in de eeuwigheid, fysieke lichaam of niet, of ik nu hier op aarde ben of in de 'hemel'/het hiernamaals - en hierin dus in te zien dat al wat te maken heeft met energie op basis van beelden en woorden, niet echt is en dus niet 'mezelf' is als het leven zelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd de consequenties in te zien van het volgen van energie en mezelf definieren in en als verlangens als energie - namelijk dat ik mezelf zal verliezen in een illusie en zal bestaan alsof het 'echt' is, en zal sterven met een ervaring van SPIJT omdat ik zal inzien dat al wat ik ooit heb gelooft over 'het leven' en 'wat echt is', een grote leugen geweest is - en dat ik wat echt is als het leven zelf heb verspilt/vergooit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als promiscuiteit door de media - door het geloof te hebben laten programmeren in mezelf dat ik een relatie MOET hebben om te 'bestaan' --- waarin ik alles in het werk stel, en mezelf daarin compleet compromitteer, om 'een man aan de haak te slaan', waarin ik mannen vrij spel geef om misbruik van mij te maken --- door automatisch mijn vertrouwen weg te geven aan elke man, die min of meer beantwoord aan het 'ideaalbeeld' van 'de man' als gepresenteerd door de media, die mij aandacht geeft en interesse in mij toont

ik vergeef mezelf dat ik mijn expressie tegenover mannen heb laten programmeren door mezelf te definieren in en als de beelden die ik zag op televisie van hoe een vrouw zich gedraagt tegenover een man en daarin een persoonlijkheid te hebben gecreëerd in mijn geest als een beeld van mezelf als een kopie van wat de expressie van vrouwen die ik zag op televisie, in functie van het verleiden van een man zodat ik een relatie kan hebben als het beeld dat ik zag op televisie --- in de plaats van in te zien dat het leven op aarde geen televisie-programma is, het is niet zomaar beelden - de beelden bestaan enkel in mijn geest als wat ik in mezelf heb laten programmeren - mannen en vrouwen als levende wezens zijn één en gelijk in en als hun bestaan op aarde

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door televisie in en als het afscheiden van mezelf van de mannelijke expressie als het beeld dat ik zie met mijn ogen --- door te verwachten dat 'een man' zich op een bepaalde manier uitdrukt en er op een bepaalde manier uitziet, in tegenstelling tot mijn verwachtingen over hoe ik als 'vrouw' mezelf zou moeten uitdrukken en er zou moeten uitzien - als de voorgeprogrammeerde persoonlijkheden die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als de geest als rolpatronen en verwachtingspatronen van 'mannen' en 'vrouwen' --- in de plaats van ECHT te zijn, als het leven zelf als zelf-eerlijkheid als zelf-expressie in het besef dat alle 'persoonlijkheden' en 'persoonlijkheidskenmerken' die ik heb toegeschreven aan 'mannen' en 'vrouwen' als beelden die ik zie met mijn ogen, een voorgeprogrammeerd programma zijn en dus niet het leven

Wordt vervolgd in Dag 177