Dag 529: De Eerste Stappen in het Proces van Zelf-Zuivering - Arrogantie is Inherent aan het Mens-Zijn

Dag 529: De Eerste Stappen in het Proces van Zelf-Zuivering 

Arrogantie is Inherent aan het Mens-Zijn

De praktische toepassing van het woord 'Nederigheid' is in het bewandelen van het proces van zelf-zuivering en zelf-verandering een zeer waardevol geschenk dat je aan jezelf geeft en dat verzekert dat je niet ergens in je geest verloren geraakt in een alternatieve dimensie waarin je denkt en gelooft dat je één of ander veranderd en verlicht wezen bent, maar dat je met je beide voeten op de grond blijft staan en jezelf in en als de fysieke realiteit ziet als wie je werkelijk bent.

Het is immers zo gemakkelijk om jezelf te verliezen in een beeld en een idee van jezelf in de geest. De geest is zeer vakkundig in het  creëren van ideëen en in het overtuigen van jezelf dat dat is 'wie je werkelijk bent'.  In het begin van mijn proces was ik er bijvoorbeeld van overtuigd dat ik wist wat het wil zeggen om zelf-eerlijk te zijn, en om mezelf te realiseren als het leven zelf, en één en gelijk te zijn met al wat bestaat --- maar, naarmate ik verder wandelde in mijn proces, liet ik die ideëen stuk voor stuk gaan omdat ik begon te beseffen  dat het eigenlijk de arrogantie van de geest was waarin ik bezeten was in en als een geloof dat ik in en als mijn geest superieur ben aan de realiteit. IK heb het antwoord, IK weet het beter.

Hoe we de arrogantie van de geest aan het werk kunnen zien in onze dagelijkse realiteit is in de grote structuren van onze samenleving, zoals ons schoolsysteem, politieke systeem, economische en rechtsysteem - maar ook in de kleinere structuren waar we ons leven in schikken, zoals de familiale structuur en sociale structuren. Wat hebben ze allemaal gelijk? Iedereen en alles in en als de menselijke samenleving en het menselijk bestaan denkt en gelooft en heeft de idee dat hij/zij/we  superieur zijn aan de realiteit. Ik bedoel, als je die structuren onderzoekt zal je opmerken dat elke structuur gebaseerd is op de vooropstelling  dat 'hoe ik de realiteit zie, is hoe de realiteit is'.

Kijk maar naar hoe een leerkracht en een ouder een kind opvoedt, en de dingen die we onze kinderen vertellen. Hoe de wetenschap zichzelf presenteert als een alwetend en superieure instelling, hoe religie precies hetzelfde doet. Hoe culturen met elkaar in gevecht gaan omdat ze beiden hun manier van leven willen opdringen aan de ander. Hoe de politiek in conflict ligt met zichzelf omdat mensen hun eigen mening hebben over wat goed en slecht en juist en fout is en verwachten dat al de andere mensen die mening volgen. Hoe de medische wereld in conflict ligt met de 'alternatieve geneeswijzen' omdat ze niet willen aanvaarden dat er misschien ook andere oplossingen kunnen zijn -- en hoe we zelf bestaan in ons individuele leven op een voorspelbare, routineuze wijze omdat we niet willen overwegen dat 'het leven' misschien meer is dan hoe wij ons persoonlijk vanbinnen voelen.

Dat zijn allemaal tekenen van hoe arrogantie een inherente eigenschap is van hoe wij als mens bestaan in al de verschillende dimensies van ons bestaan hier op aarde - arrogantie in de vorm van dat we specifieke definities van 'het leven' en van 'het bestaan' en van 'onszelf' belichamen en nooit overwegen dat we onszelf misschien vastgezet hebben in een zeer gelimiteerd intern construct van ideëen en ervaringen, genaamd de Menselijke Geest, en daarin missen wat 'Het Leven' werkelijk is en kan zijn.

Dit is ook hoe die arrogantie in het begin van mijn proces mij saboteerde in mijn vermogen om 'verder te zien dan mijn neus lang is', omdat ik erop vertrouwde dat hoe ik mezelf intern ervoer in en als mijn gedachten, en emotionele/gevoelens reacties het enige was wat echt bestond en dat er niet meer was dan dat, en dat dus elk van mijn persoonlijke interne reacties compleet 'gerechtvaardigd' was. Het was pas wanneer ik in mezelf durfde loslaten van die rigide structuur in en van mijn geest, dat ik begon te zien en te overwegen dat er zoveel meer is dat Hier bestaat in en als het Leven om mij heen zowel als in mezelf dan ik ooit had kunnen denken, en dat ik zelf ook zoveel meer ben en kan zijn dan hoe ik mezelf doorheen mijn leven steeds gedefineerd had.

Wordt Vervolgd in Dag 530

Dag 510: Wat is Leven in Oprechtheid? - Is Oprecht zijn De Waarheid Vertellen?

In Dag 509 heb ik me verder verdiept in een onderzoek naar en een proces van het verwerven van inzicht in het Tweede Principe in mijn Lijst van Principes waar ik mijn leven hier op aarde aan toewijdt. Dit gebaseerd op het besef dat ik die principes onmogelijk zal kunnen werkelijk leven  als ik ze niet ten eerste honderd procent begrijp en als ik ten eerste niet volledig besef wat de woorden inhouden waaruit mijn principes opgemaakt zijn - woorden zoals 'oprechtheid'.

Wat ik al had vastgesteld was dat er verschillende definities bestaan van het woord 'oprechtheid' en dat die definities afhankelijk zijn van wat een individu doorheen zijn/haar leven onbewust heeft opgepikt in relatie tot het woord 'oprechtheid' - en, omwille van die onbewuste manier van het vormen van een defintie voor het woord 'oprechtheid', is deze definitie niet werkelijk te vertrouwen omdat ik het zelf niet in en als mijn volle gewaarzijn gecreëerd heb in en als het besef dat de woorden en de definities van die woorden die ik aanvaard heb in mezelf, is de woorden en definities die ik uiteindelijk zal leven in mijn relaties met mijn omgeving en mezelf -- hetgeen dan uiteindelijk de consequentiele gevolgen zal creëren in mijn leven en relaties.

Dus, om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn leven en voor mijn interacties met mijn omgeving, zal ik de woorden die in mezelf bestaan moeten onderzoeken en definiëren voor mezelf in relatie tot wat die woorden ten eerste willen zeggen en betekenen - en ten tweede wat het eigenlijk praktisch wil zeggen om deze woorden te leven op een realistische manier in mijn dagelijkse leven.

Omdat, het is één ding om een woord te definieren en betekenis te geven, maar het is een ander iets om deze definitie praktisch werkbaar en leefbaar te maken en ervoor te zorgen dat de woorden die in mezelf bestaan en die deel uitmaken van mijn dagelijkse interne en externe vocabulaire en 'leven-richtlijnen' ook daadwerkelijk deel uitmaken van het 'leven', in de zin van dat al mijn woorden in directe relatie staan met wat werkelijk bestaat in en als mijn fysieke leven en zijn.

Dus, hoe kan het woord 'oprechtheid' gedefinieerd worden vanuit dat perspectief? Ik bedoel, in de voorgaande blog had ik al beseft dat de definitie van 'oprechtheid' als het 'vertellen van de waarheid', in de fysieke werkelijkheid en mijn dagelijkse werkelijkheid niet praktisch is omdat als ik 'de waarheid' zou vertellen tegen mensen, dan zou ik ten eerste eens moeten kijken naar wat het woord 'waarheid' eigenlijk wil zeggen - omdat, de voorgeprogrammeerde definitie van het woord 'waarheid' is bijvoorbeeld gebaseerd op wat er in mijn geest bestaat.

En, het 'vertellen van de waarheid' wil daarin zeggen dat ik zeg wat ik denk - maar, de vraag hierin is dus: Zijn mijn gedachten wel 'de Waarheid'? Mijn gedachten zijn misschien wel 'mijn waarheid', maar als het aankomt op de eigenlijke werkelijkheid, is wat er in mijn persoonlijke geest bestaat niet noodzakelijk 'Dé Waarheid' omdat mijn meningen en beoordelingen over de realiteit op zich niets te maken heeft met de feiten van en in de fysieke realiteit.

Wordt vervolgd in Dag 511

Dag 467: Waarom kan ik een Ander Wezen niet Zien Als Mezelf?

Dit is een verderzetting van "Dag 466: Waarom kan Zelf-Aanvaarding niet Bestaan zolang ik een Ander Beoordeel?" in mijn proces van het onderzoeken wat zelf-aanvaarding inhoud, waarom het is dat de ervaring in mezelf kan bestaan van niet aanvaard te worden en hoe ik van zelf-aanvaarding een praktische, realistische werkelijkheid kan maken in en als mezelf en mijn fysieke bestaan hier op aarde.

Als vervolg op mijn voorgaande blog, zet ik in deze blog verder in het proces van het onderzoeken en bekijken van hoe ik op praktische wijze de realiteit die in mezelf bestaat van het beoordelen van de realiteit die ik zie met mijn ogen, kan veranderen en corrigeren --- zodat ik kan bestaan als een levende uitdrukking en ervaring van zelf-aanvaarding. Hoe kan ik dus bestaan op een manier waarin ik niet in afscheiding besta van mezelf - mezelf zijnde 'de realiteit' --- omdat, vanaf het moment dat ik ook maar één deeltje in en van de realiteit die ik zie met mijn ogen beoordeel, dan beoordeel ik dat ene deeltje tegelijkertijd ook in mezelf. Omdat, alles dat hier bestaat in en als deze fysieke werkelijkheid, bestaat ook in mezelf.

Ik bedoel maar, wanneer ik kijk in mijn eigen gedachten --- dan is het een heel universum dat zich daar afspeelt - en komen gedachten op in mijn geest die in verband staan met elk klein deeltje van deze realiteit. Over alles heb ik wel een oordeel, een mening, een gevoel en ervaring en reactie --- hetgeen dus wil zeggen dat al wat hier bestaat op de één of andere manier in mezelf bestaat in de vorm van gedachten, gevoelens en emoties en dus een deel vormt van mezelf.

En dus, vanaf het moment dat ik een mening vorm over iets dat bestaat; of een beoordeling of een reactie - dan scheidt ik datgene waar ik mijn mening of gedachte of beoordeling over vorm en/of waar ik op reageer van mezelf af en besta ik dus in een staat van het niet aanvaarden van mezelf als die delen van de realiteit die ik in mijn geest beoordeeld heb.

Om dus mezelf weer te aanvaarden als al de deeltjes in en van de werkelijkheid die ik zie met mijn ogen als wat Hier bestaat, zal ik een proces moeten afleggen en toepassen van het loslaten, veranderen en corrigeren van de beoordelingen die ik in mezelf heb toegestaan te bestaan  -- omdat het in die beoordelingen is dat ik de dingen die hier bestaan in mijn wereld en omgeving niet aanvaard als hoe en wat ze zijn, omdat ik een onderscheid aan het maken ben tussen wat ik 'goed' vindt en wat ik 'slecht' vindt, en wat ik ervaar als 'positief' en 'negatief'.

Als ik de werkelijkheid immers zou aanvaarden als wat ze in werkelijkheid is, dan zou ik inzien dat ze goed noch slecht en positief noch negatief is, net zoals ik goed noch slecht en positief noch negatief ben --- ik ben wie ik ben. Dus, waarom is het dan dat, ondanks het feit dat ik van mezelf, als een manifestatie in deze wereld en realiteit, zie en besef en begrijp dat ik gewoon Hier Ben en dat ik niet zomaar beoordeeld of bestempeld kan worden als goed, slecht, positief of negatief --- waarom ga ik dan de werkelijkheid die ik zie met mijn ogen wel beoordelen volgens die parameters? Waarom kan ik bijvoorbeeld een ander levend wezen niet zien en erkennen als mezelf, in eenheid en gelijkheid, als gelijk in waarde en wezenlijkheid --- als ook gewoon HIER, net als ik?


Wordt Vervolgd in Dag 468

Dag 407: Zijn we het Slachtoffer van het Gevecht dat we Zelf Creëren?

Dit is een verderzetting van "Dag 406: Het Interne Gevecht van het Imago vs de Realiteit"

Zelf-Correctie Dimensie

 Wanneer en als ik de ervaring van conflict zie opkomen in mezelf waarin ik weerstand biedt tegen specifieke gedachten en ervaringen van angst, onzekerheid, spanning en minderwaardigheid die opkomen wanneer ik rond mensen ben in een sociale context - dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en realiseer mij dat deze reactie van weerstand en angst in relatie tot de negatieve emotionele ervaringen die opkomen in mezelf, een deel is van hoe ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als een positieve energetische ervaring in mijn geest, verbonden met een 'imago'/'ideaalbeeld' dat ik van mezelf heb gecreëerd in mijn geest --- waarin, de angst van de emotionele ervaringen die eigenlijk bestaan in mezelf, is in wezen de angst dat ik niet kan bestaan/overleven als dat ideaal/imago en de positieve energie in mijn geest - omdat dat beeld van mezelf in mijn geest gebaseerd is op het manipuleren van andere mensen in mijn omgeving door mezelf te presenteren op een specifieke 'aanvaardbare' manier, en dus als andere mensen zouden zien die ik werkelijk ben vanbinnen als al die emotionele ervaringen die in tegenstrijdigheid bestaan met het positieve beeld dat ik van mezelf wil projecteren, dan zou ik meer kunnen bestaan in en als die positieve ervaring waarin ik mezelf had gedefinieerd

ik zie en besef dat intern conflict in mezelf altijd een teken is dat ik niet eerlijk ben met mezelf over wie ik ben - en dat ik aan het vechten ben tegen een deel van mezelf --- omdat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als een beeld/idee in mijn geest dat niet is wie ik werkelijk ben HIER -- en dat dus, als en wanneer ik mezelf toesta te reageren met de emotionele ervaring van zelf-medelijden op dat intern conflict, waarin ik zeg tegen mezelf van 'ocharme ik', 'ik ben het slachtoffer', dan keer ik mezelf in wezen de rug toe door geen verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik heb gecreëerd in mezelf als de ervaring van weerstand en conflict, omdat ik mezelf had toegestaan mezelf af te scheiden van de negatieve emotionele ervaringen in mezelf

wanneer en als ik de emotionele ervaring van zelf-medelijden zie opkomen als een reactie op de ervaring van conflict in mezelf - dan stop ik en ik adem --- en ik zie, besef en realiseer mij dat deze ervaring van zelf-medelijden een teken is dat ik mezelf heb toegestaan te vechten tegen mezelf en daarin mezelf pijn te doen 

hierin stel ik mezelf tot doel om mezelf niet te laten meevoeren in de emotionele ervaring van zelf medelijden - maar deze ervaring eerder te gebruiken als een kans om even stil te staan bij wat ik mezelf heb toegestaan te doen in mezelf, om mezelf in de ogen te kijken, mezelf te vergeven van/voor het conflict/gevecht dat ik heb laten bestaan in mezelf tegen mezelf - en een manier te vinden om mezelf te aanvaarden en daarin dus het conflict/gevecht stop te zetten --- en om daarin op te staan als wie ik werkelijk ben in en als zelf-eerlijkheid, als het eerlijk zijn over wie ik ben vanbinnen en vanbuiten, in eenheid en gelijkheid - en te staan/bestaan als het levende voorbeeld van zelf-aanvaarding, in en als het besef dat wie ik ben vanbinnen bepaalt en stuurt hoe mijn wereld/realiteit bestaat buiten mezelf omdat, als ik niet eerlijk kan zijn tegenover mezelf over wie ik ben, kan ik ook niet eerlijk zijn tegen andere wezens over wie ik ben

ik stel mezelf tot doel om de voorgeprogrammeerde ervaring van  angst van overleving niet te laten bepalen wie ik ben in relatie tot mezelf en in relatie tot anderen als mezelf --- omdat ik inzie, besef en begrijp dat deze angst om niet te overleven/bestaan enkel in mezelf kan bestaan wanneer en als ik niet volledig, absoluut HIER besta als wie ik ben, constant en stabiel, in en als de eeuwigheid van mezelf als het leven in en als mezelf 

en dus stel ik mezelf tot doel om de angst om niet te bestaan/overleven, die opkomt in mezelf als reactie op de negatieve emotionele ervaringen die opkomen in mezelf, te gebruiken voor mezelf als een indicator dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet eerlijk te zijn met mezelf over wie ik werkelijk ben en dus ook niet met andere mensen over wie ik werkelijk ben omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te definieren in en als een idee/beeld/imago in mijn geest als een voorgeprogrammeerd systeem van kennis en informatie dat ik heb gekopieerd van mijn ouders en voorouders

ik stel mezelf tot doel om het proces te bewandelen van het opstaan in deze wereld en realiteit als het levende bewijs dat het mogelijk is om als mens mezelf volledig te veranderen, van een zelf-oneerlijk wezen dat bestaat in en als eigenbelang en overlevings angst - tot een zelf-eerlijk en zelf-verantwoordelijk levend wezen dat bestaat en staat als absolute en onvoorwaardelijke zelf-eerlijkheid als een levende statement van wie ik ben als het leven zelf --- omdat ik besef, zie en begrijp dat, als ik besta in en als 'Overleving' van een beeld/idee in mijn geest, dan is het niet werkelijk 'ik' die 'overleeft', maar een systeem waar ik mijn macht/leven aan heb weggegeven

en dus stel ik mezelf tot doel om te onderzoeken en ontdekken wat het betekent om werkelijk te Overleven als wie ik werkelijk ben als het leven zelf - en dus het concept van 'overleving' één en gelijk te stellen met het Leven in en als mezelf - zodat ik in mijn 'overleving' mezelf niet moet compromitteren, veranderen, aanpassen of manipuleren in functie van die 'overleving'

en dus hierin zie, begrijp en besef ik dat echte 'overleving' HIER is/bestaat, ALS wie ik ben in elk moment van ademhaling - en dat wanneer ik angst ervaar voor/van 'mijn overleving', dat dat wil zeggen dat ik 'overleving' van mezelf heb afgescheiden en dus mezelf als overleving heb afgescheiden van mezelf en dat ik dus niet eens echt aan het leven/bestaan ben, en dus ook niet werkelijk kan 'overleven' als mezelf

Dag 406: Het Interne Gevecht van Het Imago vs de Realiteit

Dit is een verderzetting van "Dag 405: Hoe is Zelf-Medelijden een Gevolg van Zelf-Verwerping?"

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dpuf

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dp

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dpuf

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dpuf

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dpuf

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dp

Zelf Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een conflict/gevecht te creëren in mezelf door een deel van mezelf, als emotionele ervaring van angst, minderwaardigheid en spanning die opkomen in mezelf wanneer ik bij mensen ben, niet te willen aanvaarden en omarmen in en als mezelf - en door mezelf te definieren in en als een specifiek 'beeld' en 'idee'/'ideaal' in mijn geest/gedachten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het verlangen dat andere mensen mij beoordelen als een stabiel, sterk, zelf verzekerd persoon en daarin/daardoor de realiteit die zich afspeelt in/van mezelf te onderdrukken en ontkennen - en daardoor elke keer wanneer er emotionele ervaringen opkomen die in tegenstrijdigheid staan met het beeld dat ik in mijn geest heb van mezelf, in weerstand en onderdrukking te gaan in mezelf door te denken van 'dit is niet wie ik ben!' -- en daarin een gevecht/conflict te creëren in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de emotionele ervaringen van angst, onzekerheid, spanning en minderwaardigheid die opkomen in mezelf in relatie tot andere mensen niet te willen aanvaarden/omarmen als één en gelijk met mezelf, als een deel van mezelf - door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren met het 'imago' dat ik van mezelf heb gecreëerd in mijn geest, als persoonlijkheidskenmerken en karakteristieken die ik heb beoordeeld als Positief en die in functie staan van mijn overleving in relatie tot andere mensen --- als het voorgeschreven, voorgeprogrammeerde 'gedragsmodel' dat ik heb gekopieerd van mensen in mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd andere mensen die ik zie in mijn omgeving te observeren in hoe ze zich gedragen - en dat in mezelf te hebben gedefinieerd en gekopieerd als 'het voorgeschreven model van gedrag/expressie in functie van Overleven in de Menselijke Samenleving' --- en dan al wat bestaat in mijn interne realiteit dat niet overeenkomt met dat 'model' dat ik in mijn geest geprojecteerd heb van 'wie ik zou moeten zijn', compleet te onderdrukken en ontkennen en verwerpen, zoals allerlei ervaringen van angst, onzekerheid, minderwaardigheid en spanning, die het tegenovergestelde zijn van de eigenschappen van 'zelf-zekerheid', 'zelf-vertrouwen' en assertiviteit waarin ik het ideaalbeeld in mijn geest heb gedefinieerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een energetische polariteit in mezelf te manifesteren - waarin ik langs de ene kant Verlang om al die 'positieve' persoonlijkheidseigenschappen die ik in mijn geest heb geprojecteerd te zijn en te projecteren naar andere mensen toe - en langs de andere kant angst heb van de emotionele ervaringen die opkomen in mezelf die het tegenovergestelde representeren van de 'positieve' eigenschappen --- en daarin niet in te zien dat ik, in deze tweestrijd van angst en verlangen in mezelf, eigenlijk niet werkelijk besta omdat ik niet het één noch het ander ben - ik besta enkel in reactie op beide kanten van de polariteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik niet werkelijk dat beeld ben dat ik in mijn geest heb geprojecteerd als hoe ik wil en denk en geloof dat andere mensen mij zien, als het imago dat ik van mezelf presenteer/projecteer - noch ben ik de emotionele ervaringen van minderwaardigheid, angst, spanning en onzekerheid --- omdat beide twee kanten zijn van één polariteit/muntstuk die bestaan in en als een energetische relatie in mezelf van angst en verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op het conflict dat ik creëer in mezelf door mezelf te definieren in en als het 'positieve' imago in mijn geest en van daaruit te vechten tegen de emotionele ervaringen van angst, onzekerheid en minderwaardigheid die opkomen in mezelf wanneer ik bij andere mensen ben - met de ervaring van zelf-medelijden --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor dit conflict/gevecht dat ik zelf gemanifesteerd heb in mezelf door niet eerlijk te zijn met wie ik ben en door niet te bestaan in en als zelf-eerlijkheid - maar door mezelf te hebben toegestaan mezelf te definieren in en als een voorgeprogrammeerd beeld/idee van wie/hoe ik denk en geloof dat ik moet zijn en bestaan teneinde te 'overleven'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'overleving' af te scheiden van mezelf door een idee te creëren in mijn geest dat ik bepaalde persoonlijkheidseigenschappen moet zijn, uitdrukken en bezitten om aanvaard te worden door andere mensen en uiteindelijk te kunnen overleven in de menselijke samenleving - en door daarin angst te hebben van de emotionele ervaringen die opkomen in mezelf als de 'realiteit' van wat er omgaat binnenin mezelf, als het tegenovergestelde van die persoonlijkheidseigenschappen --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat 'overleving' is wie ik werkelijk ben als het leven zelf, als het feit dat ik HIER besta, als de fysieke werkelijkheid van het fysieke lichaam, als Ademhaling -- en daarin mezelf uit te drukken als wie ik werkelijk ben als niet angst noch verlangen, niet positief noch negatief, maar HIER, ADEMHALING

Dag 386: Hoe is Intelligentie de Bescherming van Eigenbelang?

Dit is een verderzetting van "Dag 385: Wat is Intelligentie als het enkel Consequenties Creëert?"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik mezelf in mijn gedachten zie gaan, in en als het verlangen om Cognitief te Begrijpen wat er omgaat in mijn geest en in de realiteit die ik zie met mijn ogen - dan stop ik en ik adem --- en ik zie, besef en begrijp dat het verlangen om, via de 'intelligentie' van de geest, te begrijpen wat Hier bestaat, zowel binnen als buiten mezelf, gebaseerd is op ANGST dat ik niet zal kunnen overleven als ik niet cognitief 'begrijp' wat Hier bestaat, en wat ik moet doen om de realiteit te manipuleren en sturen en bewegen tot een uitkomst die in lijn staat met mijn verlangens

hierin zie, besef en begrijp ik dat het verlangen om te Begrijpen wat Hier bestaat, zowel binnen als buiten mezelf, altijd gebaseerd is op eigenbelang - en dat ik daardoor, vanuit mijn 'begrip' en mijn cognitieve redeneringen, analyses en gedachten altijd beslissingen zal maken die enkel in het teken staan van het bevredigen van mijn persoonlijke eigenbelangen, en nooit het beste zullen zijn voor al wat hier bestaat --- omdat Gedachten gebaseerd zijn op mijn angst dat ik niet zal kunnen overleven in deze fysieke realiteit

Waarin ik dus besef dat, wanneer en als ik merk en zie dat ik in mijn proces in mijn geest mezelf probeer te Begrijpen en zogezegd probeer uit te dokteren hoe ik zelf-eerlijk kan zijn, dat ik in wezen enkel probeer te vechten voor mijn eigenbelang en eigenbelang niet wil loslaten --- omdat het 'uitdokteren' en 'begrijpen' in en als de geest altijd vanuit het startpunt is van het proberen beschermen van Eigenbelang als persoonlijke overleving - waarin ik opzettelijk een web van 'Intelligentie' creëer in mijn Geest, als gedachten en energie, om het punt van eigenbelang dat ik wil blijven behouden in te verbergen van mezelf --- waarin ik denk en geloof dat ik 'zelf-eerlijk' ben en dat ik 'goed' en 'juist' ben, als mijn Observatie van mezelf in afscheiding van mezelf, hetgeen ik creëer als een ervaring in mijn geest

waarin, ik zie, besef en begrijp dat Ware Zelf-Eerlijkheid geen Ervaring is, en geen conflict, gevecht of 'proberen' is - maar simpelweg het Eerlijk zijn met mezelf over wat er HIER bestaat, binnen buiten mezelf - en dat dus, wanneer en als ik gevecht en conflict ervaar in mezelf, in en als het 'proberen begrijpen' van de realiteit binnen en buiten mezelf, dat ik in wezen opzettelijk aan het vechten ben tegen zelf-eerlijkheid in mijn poging om een punt van eigenbelang in mezelf te verbergen en behouden - waarin dus, de gedachte dat 'ik probeer om zelf-eerlijk te zijn' is in wezen een statement dat 'ik niet zelf-eerlijk ben'

En dus, stel ik mezelf tot doel om, wanneer en als ik mezelf zie Vechten tegen gedachten en energie, zogezegd in een poging om 'zelf-eerlijk' te zijn, te stoppen en te ademen - en in te zien, te beseffen en te begrijpen dat ik in werkelijkheid Gedachten als Beoordelingen aan het gebruiken ben om een web van bescherming aan het creëren ben rond het punt van eigenbelang in mezelf dat ik niet wil loslaten - door de gedachten en energie die opkomt in mezelf te Beoordelen, hetgeen in wezen een excuus is om te blijven reageren en dus gedachten en energie te laten verder bestaan in mezelf

Waarin, ik mezelf tot doel stel om stil te staan in en als het moment, en te aanvaarden wat er bestaat in mijn realiteit zowel binnen als buiten mezelf - in en als Zelf-Eerlijkheid - en daarin direct te zien en te onderzoeken wat er bestaat in en als mezelf, in en als deze realiteit zowel binnen als buiten mezelf -- en daarin, mezelf te leren kennen in en als wie ik mezelf heb toegestaan te worden vanbinnen en vanbuiten

Dag 384: De Observatie van Verandering - De paranoia van Intelligentie Series

 

Dit is een verderzetting van "Dag 383: Wanneer is Zelf-Verandering Echt? - De Paranoia van Intelligentie Series" - waarin we het verschil tussen 'de Observeerder', die bestaat in en als de 'Intelligentie' van de Geest, en de Participant, die bestaat in en als het Lichaam, hetgeen we 'Fysieke' en 'Echte' Intelligentie kunnen noemen.

'Echte Intelligentie' omdat, wat eigenaardig is in en als de zogezegde 'Intelligentie' in en van de Geest, is dat het in de Geest van het individu blijft -- al de Observaties, de overpeinzingen, de gedachten, de ervaringen van het Individu die zogezegd bijdragen tot het Geloof dat er 'Verandering' plaatsvindt in onszelf - die blijven in de verborgen ruimte van de geest van het individu, hetgeen maakt dat het eigenlijk niet Echt is, omdat het geen enkele werkelijke impact heeft op de eigenlijke realiteit die HIER is, voor ieder levend wezen - deze fysieke werkelijkheid, dat is Echt, iedereen kan dat vaststellen. Dit wil zeggen, dat, zolang we geloven dat 'Verandering' van onszelf en onze Realiteit, plaatsvindt in en als een 'Observatie' in onze geest, namelijk een gevoel, een ervaring, gebaseerd op een gedachte, idee en perceptie - maakt het geen deel uit van de realiteit die eigenlijk in feite Echt is, en dat is de Fysieke realiteit.

Wat is dan de oplossing om ervoor te zorgen dat Verandering Echt is, dat het niet enkel een Observatie is in onze geest, niet enkel een gevoel, ervaring, gedachte en perceptie? Is dat - we eerst en vooral onderzoeken wat Verandering wil zeggen vanuit het perspectief van wat Echt is, namelijk de fysieke werkelijkheid. Wat is er noodzakelijk, op fysiek, praktisch en realistisch vlak, om Verandering te transformeren en bewerkstelligen van een Observatie naar een Praktisch geleefde en uitgevoerde, Echte Verandering in en als de Fysieke Werkelijkheid? En om dus, de observaties die we maken en vaststellen in onszelf in verband met wie wij zijn in en als onze werkelijkheid/realiteit, in lijn te plaatsen met de fysieke werkelijkheid - en daarin onszelf ervan verzekeren dat onze Observaties praktisch zijn, opdat die observaties geen onnodige extra lagen van informatie creëren in onszelf in verband met onszelf en onze Realiteit, maar steeds werkbaar en toepasbaar zijn op vlak van onze onmiddellijke fysieke invloedssfeer - waardoor echte fysiek meetbare verandering mogelijk kan zijn.

Het probleem waar we hier nu mee geconfronteerd zijn is dat wij mensen voorgeprogrammeerd zijn in en als onze Geest en Bewustzijn om  onszelf en onze realiteit te benaderen vanuit het perspectief en startpunt van De Observeerder - vanuit met andere woorden Filosofie, theorie, Redeneringen, Meningen, Opinies, Gedachten en Ervaringen --- waardoor veel van onze benaderingen en 'Oplossingen' voor specifieke problemen die zich voordoen in onze realiteit, niet praktisch zijn, omdat ze afkomstig zijn van en gebaseerd op het startpunt van De Observeerder, en niet de Participant. Politici observeren bijvoorbeeld specifieke maatschappelijke problemen in het formuleren van oplossingen, maar staan daarbij zo ver verwijderd van de eigenlijke fysieke werkelijkheid waarin de problemen zich afspelen, dat ze vanuit hun Geest onmogelijk een echte praktische oplossing kunnen bieden of vormgeven en daardoor niet in staat zijn om een samenleving daadwerkelijk te sturen op een manier die het beste is voor al de wezens in en als die samenleving.

Zo staan wij in onszelf ook in relatie met onszelf - waarin we, vanuit onze gedachten, als 'de observeerder' kijken naar onszelf en onze realiteit en problemen die de kop opsteken gaan proberen oplossen via onze gedachten, redeneringen, meningen en ervaringen, waardoor we in onszelf niet in lijn staan met de eigenlijke echte, fysieke realiteit van onszelf die zich in elk moment afspeelt en we daardoor nog meer consequenties creëren voor onszelf en onze omgeving.

De oplossing hier is om te onderzoeken wat het wil zeggen om onszelf en de realiteit praktisch te benaderen - te onderzoeken wat het wil zeggen om te Veranderen, praktisch, fysiek en realistisch - als Menswezens hier op aarde - en te bestaan op een manier die het Beste is voor al het Leven op aarde.


Wordt Vervolgd in Dag 384

Dag 373: De Illusie van de Superioriteit van Gedachten

Dit is een verderzetting van "Dag 372: Is Mentale Arbeid werkelijk meer Waard dan Fysieke Arbeid?"


 ...de enige reden waarom mensen zo verslingerd zijn aan de idee dat 'mentale arbeid superieur is aan fysieke arbeid' is omdat mensen op zoek zijn naar een excuus om zich superieur te voelen, om zich beter te voelen dan een ander, om te kunnen geloven dat ze speciaal zijn, 'meer speciaal' dan een ander. Maar, net zoals elke beweging die we maken, is ook elke gedachte die we denken en zelfs elk gevoel of emotie dat we ervaren, het resultaat van gewenning, van routine, van herhaling --- het is in wezen allemaal bandwerk dat we uitvoeren: waarin, ons lichaam en onze geest is als een fabriek, en wij zijn de arbeider.


Zelf-Vergeving Dimensie 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een onderscheid te maken in mijn geest tussen 'mentale arbeid' en 'fysieke arbeid' door te geloven dat nadenken meer waard is dan fysieke arbeid/beweging, zonder ooit gezond verstand te hebben toegepast en in te zien dat niets meer waar is dan fysieke arbeid/beweging, omdat fysieke arbeid/beweging al is wat bestaat - en dat, 'nadenken' als 'mentale arbeid' niet bestaat of kan bestaan als en wanneer het niet zichtbaar en tastbaar is in en als de stoffellijke werkelijkheid -- zolang 'nadenken'/'mentale arbeid' enkel in de geest bestaat is het een persoonlijke alternatieve realiteit van fantasie/verbeelding die geen deel uitmaakt van de eigenlijke feitelijke realiteit die HIER is als het fysieke bestaan/leven op aard

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren door het collectieve bewustzijn in en als de mens en door de Menselijke interpretatie van onze 'geschiedenis' als zogezegd de 'evolutie van het Bewustzijn en beschaving' in en als de evolutie van het 'denken', en te geloven dat het menselijk bewustzijn in en als gedachten 'superieur' is aan de fysieke werkelijkheid' --- in de plaats van gezond verstand toe te passen en in te zien hoe de mens zichzelf heeft gesaboteerd in zijn vermogen om om te gaan met de fysieke werkelijkheid, om een wereld te creëren op praktische, fysieke wijze, die het beste is voor elk levend wezen in en als die fysieke werkelijkheid, door zichzelf in en als de menselijke geest te overladen met een valse, alternatieve werkelijkheid van Gedachten - in en als de illusie dat gedachten nodig zijn om de fysieke werkelijkheid te besturen/dirigeren en zonder te beseffen dat al wat nodig is om de fysieke werkelijkheit te besturen en begeleiden is om in en als onszelf te bestaan/staan in eenheid en gelijkheid met die fysieke werkelijkheid, om onszelf in de schoenen te verplaatsen van elk wezen in die fysieke werkelijkheid, en te doen voor een ander wat we voor onszelf zouden willen, in en als het besef dat, als fysieke levende wezens, we allemaal één en gelijk zijn, we zijn allemaal HIER - terwijl, in Gedachten, zijn we afgescheiden van elkaar

ik vergeef mezelf dat ik een wereld en realiteit heb toegestaan te bestaan waarin gedachten meer waarde worden gegeven dan de eigenlijke fysieke werkelijkheid waarin elk levend wezen gelijkwaardig bestaat en HIER IS, waarin wezens worden buitengesloten en achtergelaten omdat ze niet de vereiste kennis en informatie hebben in hun geest om hun 'waarde' te 'bewijzen' aan de Mensheid omdat de mensheid te verloren is in eigenbelang in en als persoonlijke gedachten om het leven te zien en erkennen als evenwaardig en gelijk in elk levend wezen onvoorwaardelijk -- een wereld waarin langs de ene kant kennis en informatie opgehemeld wordt en erkent wordt als iets noodzakelijk in het omgaan met de realiteit en het functioneren van een samenleving die het beste is voor allen, maar waarin tegelijkertijd de opvoeding en het onderwijs en de ondersteuning die noodzakelijk is ontkent wordt aan de meerderheid van mensen op aarde, terwijl deze mensen door de zogezegde 'welopgevoede' en 'beschaafde' mensen in de wereld aan de kant geschoven worden in en als het excuus dat ze inferieur en minderwaardig zijn omdat ze 'minder mentale arbeid verrichten', zonder op welke manier dan ook verantwoordelijkheid te nemen voor hoe wij deze wereld hebben toegestaan te bestaan waarin mensen geboren worden zonder enige ondersteuning om zich te ontwikkelen op evenwaardige wijze als degenen die zichzelf 'geëvolueerd' noemen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat het geloof dat mentale arbeid superieur is aan fysieke arbeid een excuus is dat gebruikt wordt in en als de menselijke geest zodat de mens zich superieur kan voelen aan een ander - en dat hierin opzettelijk wordt ontkent hoe die mentale realiteit zelfs ontstaan is en gevormd wordt tijdens de kindertijd, op precies dezelfde wijze als hoe de fysieke beweging/vaardigheden ontwikkeld worden --- door middel van herhaling, waarin dus, die mentale realiteit in en als 'mentale arbeid' niet superieur is aan maar evenwaardig en één en gelijk aan de fysieke realiteit in en als fysieke arbeid


Wordt Vervolgd in 374

Dag 355: Wat zijn de Consequenties van Seksualiteit als Geheim? - Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting in de Seksuele Paranoia Series, waarin we de 'Paranoia' van Seks en Seksualiteit bekijken, onderzoeken en corrigeren.

In de vorige blogs hebben we gekeken naar de vraagstelling van Waarom en Hoe het is dat er niet gecommuniceerd wordt over Seks. Waarom/hoe is het dat ouders zich bijvoorbeeld ongemakkelijk voelen om te praten over seks en seksualiteit met hun kinderen. En met 'seks' en 'seksualiteit' bedoel ik niet enkel de 'bloemetjes en de bijtjes', de zogeheten 'seksuele daad', maar ik bedoel alles dat te maken heeft met het ontdekken, verkennen en ervaren van het menselijk lichaam. Want, het lichaam IS Seks --- als je jezelf de vraag stelt van wat het 'doel' is van het bestaan van de fysieke werkelijkheid in haar huidige vorm. Wat is het Doel van de menselijke fysieke vorm, zowel als de fysieke vorm van de natuur - het doel van de 'geslachten', van de organen, de zintuigen, de menselijke geest in het menselijk lichaam --- wat is het uiteindelijke 'doel' van ons bestaan in en als het menselijke fysieke lichaam in en als de fysieke werkelijkheid - als niet SEKS? Als niet VOORTPLANTING?

Ik bedoel, als je kijkt naar wat we eigenlijk dagelijks doen in en als de menselijke samenleving, in ons leven, in de wereld - als je kijkt naar wat er omgaat in onze geest en gedachten - naar de kern van ons functioneren als mens in en als de menselijke samenleving, in onze omgang met 'andere mensen' --- dan is het fascinerend om op te merken dat werkelijk ALLES draait rond SEKS - maar dat er tegelijkertijd absoluut niet gecommuniceerd wordt over Seks. Ik bedoel - in de vorige blogs hebben we ons gerealiseerd dat we eigenlijk opzettelijk niet communiceren over seks, en dat we seks opzettelijk verborgen, geheim en onderdrukt houden in onszelf en onze interactie/communicatie/relaties met elkaar, omdat we ergens weten dat hoe seksualiteit in elkaar zit en zich uitdrukt in onze geest als onze gedachten en fantasiëen eigenlijk zeer consequentieel is en dat als we er open zouden over zijn, met andere woorden, als mensen zouden zien en weten wat er zich afspeelt in onze seksuele verbeelding, fantasiëen en gedachten, dan zou duidelijk worden dat we eigenlijk zeer misbruikende en bedrieglijke wezens zijn.

En dus doen we opzettelijk alsof seksualiteit zelfs niet bestaat - ik bedoel, we willen het, we denken erover na, we verlanger ernaar, we fantaseren erover, we zijn ernaar op zoek --- maar tegelijkertijd doen we alsof het niet echt bestaat en alsof het geen deel uitmaakt van wie wij zijn en van onze wereld en ons leven door er nooit over te praten, althans niet op een open, intieme, eerlijke, directe en rechtuite manier. Het is absoluut fascinerend om te zien hoe seksualiteit haast een totaal schitzofrene realiteit is in en als de mens - waarin mensen in complete afscheiding bestaan van hun eigen lichaam, van het lichaam dat in wezen in elk moment, constinu, constant en helemaal seksueel is.

Mensen zijn enkel zogezegd 'seksueel' en 'fysiek' wanneer ze 'seks hebben', dan zijn ze even naakt, dan laten ze zich even meevoeren door hun verlangens en gevoelens, dan stellen ze zich even 'kwetsbaar' op, dan laten ze even helemaal los --- maar, vanaf het moment dat die kleding weer aangetrokken wordt, wordt niet enkel het lichaam op fysieke manier bedekt maar wordt ook de hele 'seksualiteit' in en als de mens bedekt en functioneert de mens in de wereld alsof al wat we doen in elk moment op de één of andere manier niet rond Seks als Voortplanting draait --- alsof we op de één of andere manier naar een ander 'hoger' doel aan het leven zijn. Maar, .... dat is niet zo! Er is alleen maar SEKS - dat is ons doel!

De consequenties hiervan zijn uiteraard dat we alle contact verloren hebben met de fysieke werkelijkheid, op dezelfde manier dat we contact hebben verloren met onszelf in en als het fysieke lichaam - in hoe we onszelf hebben toegestaan de seksuele aard van onszelf in en als het lichaam verborgen en bedekt te houden - en dat we 'seksualiteit' hebben gedefinieerd in en als 'de daad van Seks'. En het probleem hierin is dat dit een ongezonde seksuele beleving in de mens toestaat te bestaan, omdat datgene dat bedekt wordt en geheim gehouden wordt de 'vrije loop' krijgt om te bestaan hoe het wil, zonder principes, zonder 'moraliteit' en zonder consideratie voor wat HIER bestaat - omdat, zolang het geheim/verborgen gehouden wordt, kunnen we doen alsof het niet bestaat en hebben we als het ware onszelf een vrijkaart gegeven om al de dingen te doen die we niet kunnen/mogen/zouden doen in de eigenlijke fysieke zichtbare en tastbare werkelijkheid. De consequenties waarvan te zien zijn in hoe porno steeds extremere en meer absurde vormen gaat aannemen en in hoe pornografie haast synoniem is gaan worden met 'seksueel misbruik'.


Wordt Vervolgd in Dag 356

Dag 345: Hoe Toerekeningsvatbaar zijn we Eigenlijk in onze Geest? - Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 344: Sorry, maar 'Verdwijnen' in Fantasie, dat is een Illusie! - Seksuele Paranoia Series" waarin we kort het fenomeen van 'verdwijnen in fantasie' hebben besproken en waarbij ik mijn persoonlijke ervaringen in mijn leven heb gebruikt als voorbeeld. Wat duidelijk werd in het onderzoeken van de patronen uit het verleden is dat het ontdekken van en participeren in fantasie, en op latere leeftijd, seksuele fantasiëen, een patroon is dat zich haast 'automatisch' ontwikkelde - omdat het allemaal gevoelsmatig gebeurde. Er was namelijk nooit een punt in mijn leven waarin ik werkelijk stilstond bij waar ik mee bezig was, waarin ik bewust kon begrijpen, bevatten of inzien waar mijn gevoelens en emotionele reacties en ervaringen vandaan kwamen die mij motiveerde, of eerder, waar ik mezelf door liet motiveren, om bepaalde acties te ondernemen. Er was met andere woorden nooit werkelijk zoiets dat men 'vrije keuze' zou noemen, omdat er geen direct inzicht aanwezig was in mezelf in verband met wie ik ben, of hoe ik besta - net zoals er nooit een 'keuze' aanwezig was in mijn geboorte in deze wereld, het gebeurde gewoon.

En, hoewel ik in zekere zin wel in staat was om mijn gevoelens en emotionele ervaringen te stoppen in mezelf en mezelf ervan te weerhouden om bepaalde dingen te doen gestuurd door die innerlijke ervaringen - omdat het uiteindelijk maar gevoelens zijn, het zijn innerlijke energetische bewegingen die op zich geen enkele echte fysieke macht hebben over mijn handelingen en die enkel in de geest bestaan --- het probleem was dat het nooit zelfs in mij opkwam dat dat mogelijk zou zijn: dat het mogelijk zou zijn om gevoelens en emoties gewoon te stoppen, omdat, het was al wat ik ooit had gekend van mezelf. Het was wat mijn omgeving ook gebruikte om als het ware te 'communiceren' met mij - in de zin van: dat wanneer ik reageerde, dan reageerde mijn omgeving op mijn reacties, waarop ik dan weer reageerde, enzoverder, enzovoort. Emoties en gevoelens werd altijd aanvaard als iets 'normaal', iets dat in iedereen vanzelfsprekend aanwezig lijkt te zijn en nooit in vraag gesteld werd. Er werd zelfs nooit echt direct over gesproken --- over gevoelens soms misschien wel, het was meer 'sociaal aanvaardbaar' om te zeggen "ik voel me Gelukkig/Blij/Opgewonden", dan om te zeggen "ik voel me angstig/verdrietig/kwaad", maar over het algemeen werd blindelings aanvaard en geaccepteerd dat emoties en gevoelens een 'natuurlijk' en 'vanzelfsprekend' deel zijn van 'wie wij zijn' als mens, en werd er dus nooit echt over gesproken.

En dus, omdat er geen inzicht of begrip bestaat van hoe gevoelens bestaan en waar ze vandaan komen, en omdat het bevragen en onderzoeken van je innerlijke gevoelens en emoties niet algemeen gedaan werd - aanvaarden we uiteindelijk dat deze interne ervaringen een 'natuurlijk deel van onszelf' zijn. Dit is echter een probleem omdat: wat we nooit hebben ingezien is hoe het eigenlijk mogelijk is dat wij bestaan op een manier die we zelf niet begrijpen, dat we op een haast automatische en voorspelbare manier reageren op bepaalde situaties, beelden en woorden, maar dat we tegelijkertijd het slachtoffer lijken te zijn van onze reacties omdat we zo vaak dingen doen waar we later spijt van hebben omwille van een plotse vlaag van gevoelens of emotionele ervaringen die opkomen in onszelf.

En dus, het is fascinerend dat ik veel schuldgevoelens heb gekend in mijn leven omwille van bepaalde dingen die ik had gedaan omdat ik een bepaalde seksuele opwinding voelde opkomen in mezelf -- terwijl ik ten eerste niet eens wist of begreep waar die verlangens precies vandaan komen behalve dan dat ze gewoon in mijn lichaam lijken op te komen, tezamen met bepaalde gedachten, en ten tweede begreep ik ook niet goed waarom ik mij precies schuldig moest voelen, het was ook gewoon een emotionele reactie die gepaard ging met specifieke gedachten in mijn geest. Want, ik bedoel, hoe kan ik nu schuldig zijn en hoe kan ik mij nu schuldig voelen wanneer ik niet eens precies weet wat ik heb gedaan en hoe het gebeurd is -- het was zelfs alsof ik zelf niet eens echt aanwezig was terwijl de zogezegde 'misdaad' of 'fout' begaan werd, aangezien ik in mijn fysieke daden en gedrag volledig gestuurd werd door een gevoel en energetische ervaring die plots uit het niets leek naar boven te komen in mijn lichaam en geest.

Daarmee wil ik niet zeggen dat 'ontoerekeningsvatbaarheid' een geldig excuus is om onze daden en gedrag te rechtvaardigen -- maar wel dat de reactie van schuldgevoelens en zelf-beschuldiging nooit een oplossing is omdat het ons niet eens de kans geeft om te onderzoeken hoe een bepaald gedrag tot stand gekomen is, waar bepaalde gevoelens en emoties vandaan kwamen, hoe bepaalde gedachten zich gevormd hadden - en hoe bijgevolg die gedachten en gevoelens een soort van 'alliantie' vormden in de menselijke geest die dan een  'code' vormde om het lichaam te bewegen op een specifieke manier in het doen van specifieke dingen en het zeggen van specifieke woorden.


Meer over hoe Schuldgevoelens en beschuldiging geprogrammeerd worden in de menselijke geest tijdens de kindertijd en wat de consequenties zijn van schuldgevoelens in het individu, de samenleving en de Wereld --- in Dag 346




Voor meer ondersteuning in het verwerven van een gedetailleerd inzicht in Hoe Seksualiteit bestaat in de Menselijke Geest - stel ik voor om te investeren in de "What is Sex?" Interviews op Eqafe.





                         

Dag 216: Verlangen naar erkenning en faalangst - zelf-correctie

Dit is een verderzetting van "Dag 215: Angst om te falen en verlangen naar erkenning (deel 2)"


ik stel mezelf tot doel om mijn vertrouwen te verplaatsen/verleggen van het vertrouwen op de geest als gedachten en energetische reacties naar het vertrouwen op mezelf als het fysieke lichaam in en als de zelf-eerlijkheid van wie ik ben als het lichaam in elk moment van ademhaling

hierin stel ik mezelf tot doel om, wanneer en als ik gedachten zie opkomen in mijn geest van 'wat ik zal doen', mezelf te stoppen en te ademen, en mezelf niet toe te staan te reageren met beoordelingen op 'wat ik doe' --- en mezelf HIER te brengen, in en als de natuurlijke, simplistische, eenvoudige en vloeiende beweging van het fysieke lichaam in en als het moment

ik stel mezelf tot doel om 'zelf-vertrouwen' te leven als het vertrouwen op mezelf als het fysieke lichaam in elk moment van ademhaling - omdat ik besef dat de geest enkel bestaat in afscheiding van mezelf op basis van angst --- en dat het fysieke lichaam HIER is als al wat bestaat en dat het dus gezond verstand is om te vertrouwen op de absoluutheid, stabiliteit en soliditeit van het fysieke lichaam en niet op de onzekerheid, angst, twijfel, onstabiliteit en onbestaandheid van de geest

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik de energetische ervaring van opwinding zie opkomen in mezelf als reactie op gedachten aan mezelf in en als 'erkenning krijgen', mezelf te stoppen en te ademen --- en stabiel te blijven in mezelf als fysieke expressie omdat ik besef dat wanneer en als ik mezelf toesta mezelf te definieren in en als de ervaring van opwinding in en als 'erkenning krijgen', dat ik mezelf aan het saboteren ben door de angst om te falen te creëren als de tegenpool van het verlangen naar erkenning

 en dus stel ik mezelf tot doel om in elk moment mezelf uit te drukken in en als de zelf-eerlijkheid van mezelf als het fysieke lichaam, in en als absoluut zelf-vertrouwen - in en als het besef dat de geest mijn expressie enkel zal sturen vanuit voorgeprogrammeerde beoordelingen van 'juist/fout', 'goed/slecht', 'positief/negatief' en 'superieur/inferieur' in en als een voorgeprogrammeerde overlevingstechniek --- en dat mijn expressie als gestuurd vanuit de geest nooit het beste zal zijn voor allen als mezelf omdat het enkel 'mijn overleving in deze wereld' in overweging neemt

hierin stel ik mezelf tot doel om het leven van allen in overweging te nemen in mijn expressie in deze wereld --- door mezelf te stoppen in het weggeven van mijn vertrouwen aan het systeem van overleving als de geest als gedachten, gevoelens en emoties in en als verlangen naar erkenning en angst om te falen - en door mezelf in elk moment HIER te brengen in en als de fysieke expressie van mezelf in en als het moment --- omdat ik besef dat alles van mezelf in en als het fysieke lichaam bestaat als HIER, en dat ik dus niet moet vertrouwen op 'de geest' in afscheiding van mezelf

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik de ervaring van twijfel, onzekerheid en angst zie opkomen in mezelf als reactie op de gedachte dat ik zal 'falen' in wat ik doe, te stoppen en te ademen, - en mezelf niet te laten beïnvloeden, bepalen of sturen in mijn expressie door de energetische ervaring van angst, twijfel en onzekerheid --- omdat ik besef dat gedachten als zelf-beoordeling altijd een zelf-sabotage zijn omdat hun enige functie is om mij gelimiteerd te houden in het voorgeprogrammeerde 'programma' van overleving om te leven/bestaan als een kopie van voorgaande generaties - en dat de geest dus niet is wie ik werkelijk ben als het leven zelf als zelf-expressie

ik stel mezelf tot doel om te leven/bestaan als het levende voorbeeld van wat het leven werkelijk is, als ongelimiteerde zelf-expressie, niet bepaald of gestuurd door de geest als het programma van overleving --- door in elk moment mezelf uit de energetische polariteit te halen van verlangen naar erkenning en angst om te falen als de ervaring van 'twijfel' en mezelf te vertrouwen in wie ik werkelijk ben als de natuurlijke expressie van het fysieke lichaam in elk moment van ademhaling

ik stel mezelf tot doel om 'expressie' te leven als de vloeibaarheid, ongelimiteerdheid en eenvoud van het bestaan van mezelf als het fysieke lichaam - en dus niet als een 'competitie' - omdat ik besef dat de definitie van 'expressie' in en als 'competitie' een voorgeprogrammeerde definitie is en niet is wie ik werkelijk ben als het leven zelf

ik stel mezelf tot doel om de definitie en 'ervaring' van het woord 'twijfel' te veranderen van een strijd tussen juist en fout, goed en slecht en superieur en inferieur in en als zelf-beoordelingen - naar de expressie van 'zelf-bevraging' als 'zelf-onderzoek' - als het niet blindelings aanvaarden van beoordelingen als 'wie ik ben' --- maar het besef te leven dat beoordelingen nooit een oplossing bieden voor problemen, en dat de enige oplossing is om het probleem te onderzoeken en de aanvaarde realiteit te bevragen

ik stel mezelf tot doel om mezelf niet te laten sturen in mijn expressie door het verlangen om iets te 'bereiken' omdat ik besef dat ik daarin tegelijkertijd de angst creëer om te 'falen' - en dat ik mezelf op die manier enkel saboteer in mijn expressie in deze wereld omdat ik inzie en besef dat in in en als mijn geest de 'realiteit'/'toekomst' niet kan voorspellen - en dat ik dus enkel onzekerheid, angst en twijfel creëer in mezelf door te vertrouwen op de geest

hierin stel ik mezelf tot doel om te leven/bestaan in en als elk moment van ademhaling in en als het besef dat alles al HIER is - dat ik niets moet 'bereiken' of 'worden' of 'behalen' - omdat ik besef dat alles in de geest in wezen omgekeerd is, en dat ik in het verlangen om iets te bereiken/behalen, net een 'gemis' creëer in mezelf als het geloof dat ik 'niet goed genoeg' ben als wie ik ben HIER

ik stel mezelf tot doel om te bestaan/staan als een levende statement van/als het leven zelf als HIER - hierin besef ik dat enkel de geest een 'toekomst' zal projecteren/creëren met een 'doel' om te 'bereiken' - om mezelf in een 'race'/'competitie' te plaatsen, in functie van het genereren van energie in mezelf, als een constante wisselstroom tussen verlangen naar erkenning en angst om te falen --- hierin besef ik dat er geen 'toekomst' is, er is geen 'doel', er is niets 'meer' dan HIER - en dat enkel de geest werkt in 'polariteiten' van 'minder'/'meer', 'beter/slechter', 'goed/slecht', 'juist/fout', 'positief/negatief', 'superieur/inferieur' om zichzelf als een systeem van energie te voeden/ondersteunen en in stand te houden

ik besef dat 'het leven' als wie ik werkelijk ben in allen op elk moment GELIJK is, en dat er dus niets te 'bereiken' valt - omdat het verlangen om iets te 'bereiken' enkel bestaat in de geest van het individu als eigenbelang en het verlangen om 'speciaal'/'uniek' te zijn

hierin stel ik mezelf tot doel om mezelf uit te drukken als allen als één als gelijk als het leven zelf - waarin ik besef dat ik als het lichaam de 'catalysator' ben van eenheid en gelijkheid --- en dat er dus geen 'persoonlijk doel' is dat ik moet 'bereiken'/'worden'/'behalen' --- en dat, vanaf het moment dat ik een energetische 'motivatie' ervaar in mezelf om iets te 'doen'/'behalen'/'bereiken'/'worden, ik in de geest zit als afscheiding