Dag 501: Waarom Dieren Mensen Bijten

Een paar dagen geleden heb ik een beet gekregen van een paard. Het paard heet Tyson, en ik kreeg de verantwoordelijkheid toegewezen om elke namiddag zijn hoeven te kuisen en zijn lichaam te onderzoeken voor teken.  Ik heb niet echt ervaring met het werken met paarden voordat ik hier naar de Farm kwam en sinds ik hier ben ga ik met de paarden die hier zijn en waar ik mee werk om alsof het honden zijn. In de zin van dat ik hen knuffel en kusjes geef en ik heb geleerd om strikt te zijn met hen wanneer ze ondeugend zijn.

Maar, omdat ik nooit een onderwijzing gekregen heb in verband met hoe een paard eigenlijk functioneert, ben ik mij nooit gewaar geweest van het feit dat je aan de lichaamstaal van een paard kan zien in welk humeur het zich bevindt. Ik bedoel, met honden is dit ook zo, en met alle dieren in feite -- ze communiceren via lichaamstaal. Maar ik heb dit nooit ingezien omdat ik het nooit heb moeten inzien. In de zin van dat ik altijd met honden en katten heb omgegaan vanuit een persoonlijk verlangen om hen affectie te geven  en om zelf affectie terug te krijgen - waarin ik hen behandel alsof ze knuffeldieren zijn.

Het is pas nu dat ik hier op de Farm te maken krijg met groepen van dieren, er zitten bijvoorbeeld 7 honden samen in één huis of met andere dieren dan ik gewoon ben, zoals paarden - dat ik begin in te zien dat er meer is aan een dier en aan de mens-dier communicatie en dier-dier communicatie dan ik ooit heb begrepen of gezien. En het eigenaardige is dat hoe dieren omgaan met elkaar en hoe ze reageren op menselijk contact niet zoveel verschillend is van hoe mensen in elkaar zitten. Als mens zijn we ons echter niet gewaar van de onderbewuste en onbewuste patronen die aan de basis liggen van ons gedrag en sociale interactie, waardoor we er ons ook niet zo makkelijk van gewaar kunnen zijn in dieren.

Bijvoorbeeld, wat ik heb ingezien is dat een dier, zoals bijvoorbeeld honden en paarden, dingen niet 'zomaar' doet. Dieren weten heel goed wat ze doen en hoe ze bijvoorbeeld de mens kunnen manipuleren om te krijgen wat ze willen. Ik bedoel, dat is precies wat de mens zelf ook doet met zijn omgeving - en net daarom zien we het niet in andere wezens. Er is ook een specifieke sociale code en omgang die speelt in een roedel honden of een groep paarden. En dan is er nog de lichamelijke tekenen en verschijnselen die aanduiden hoe een dier zich voelt en die dienen als waarschuwingstekenen of indicators die aanduiden hoe je je als mens het best handhaaft tegenover hen.

Ik hield absoluut geen rekening met al deze factoren in het moment dat Tyson mij in mijn rechterarm beet. Ik was in mijn 'troetel-modus' en ik ging ervan uit dat Tyson gewoon een 'schattig paard' is en dat hij genoot van mijn vertroetelingen en mijn aanrakingen. Ik keek niet naar zijn gezicht en ik zag al de tekenen niet die mij hadden kunnen laten weten dat hij iets van plan was en dat hij zich eigenlijk in een ondeugende bui bevond.

Ik bedoel, nadat hij mij had gebeten, ging ik in een reactie van kwaadheid en beschuldiging omdat ik dacht van 'hoe durft hij!', 'ik was gewoon lief tegen hem en hij doet mij zomaar pijn!' - en vanuit die reactie van beschuldiging ging ik dan in een ervraing van het slachtoffer spelen door mij dan bijvoorbeeld angtig te gaan voelen tegenover al de andere paarden, en ook tegenover al de honden. En, elke keer ik een hond aai of dicht bij een paard sta, ga ik nu in een korte intense reactie van angst dat het dier mij zal pijn doen, 'net zoals Tyson', 'zonder reden'.

Maar, wat ik hierin uiteindelijk heb ingezien is dat deze reactie in mezelf van kwaadheid en de gedachte van 'hij deed mij pijn zonder reden' eigenlijk aantoont hoe ik absoluut niet in lijn sta met de realiteit - in de zin van dat ik bijvoorbeeld de moeite niet doe om mij gewaar te zijn van het feit dat Tyson geen troeteldier is. En dat ik de moeite niet doe om mezelf in zijn schoenen te verplaatsen en te begrijpen wat het wil zeggen om een paard te zijn en hoe het is dat een paard eigenlijk functioneert, of wie Tyson eigenlijk is, wat zijn verleden is en hoe hij in zichzelf functioneert - omdat, het enige wat ik wilde zien en overwegen, is mijn eigen verlangen om hem te benaderen vanuit het eendimensionele idee in mijn geest dat Tyson gewoon een 'lief klein paard' is --- waarin mijn omgang met hem dus gebaseerd is op een persoonlijk idee over wie Tyson is, maar niet op een waarachtig inzicht in en begrip van wie hij werkelijk is en hoe hij werkelijk functioneert.

Omdat, als ik de moeite had gedaan om mezelf te onderwijzen en om mijn relatie met paarden te onderzoeken en om te begrijpen hoe het precies is dat een paard bestaat en functioneert, dan had ik waarschijnlijk het gebeurde kunnen vermijden. En, dan had ik tenminste inzicht gehad in waarom het is dat hij gedaan heeft wat hij heeft gedaan. Het feit dat ik nu reageer met kwaadheid en beschuldigingen laat enkel mijn machteloosheid zien in relatie tot mijn realiteit omdat ik niet begrijp en versta waarom of hoe dingen gebeuren.

http://www.desteni.org

Dag 406: Het Interne Gevecht van Het Imago vs de Realiteit

Dit is een verderzetting van "Dag 405: Hoe is Zelf-Medelijden een Gevolg van Zelf-Verwerping?"

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dpuf

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dp

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dpuf

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dpuf

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dpuf

Die 'strijd' komt voornamelijk op in mijn geest in relatie tot 'andere mensen', en is een soort van stress en spanning en onzekerheid en angst allemaal in één grote energetische bal gewikkeld in mezelf --- en tegelijkertijd denk ik in mezelf van 'neen - ik wil mij niet angstig voelen, ik wil mij zelf zeker voelen'. Dus, wat er in essentie gebeurt in mijn geest is dat, het gevecht is waarin ik langs de ene kant een bepaald 'beeld' in mijn geest heb geprojecteerd/gecreëerd, als een soort van ideaalbeeld dat ik wil zijn, en dat ik wil presenteren van mezelf tegenover andere mensen -- mijn 'imago. En dan langs de andere kant komen al die ervaringen van angst en spanning en onzekerheid op in mezelf die in tegenstrijdigheid bestaan met het beeld dat ik van mezelf heb geprojecteerd in mijn geest. En wat ik dan doe is dat ik ga 'vechten' tegen die emotionele ervaringen en zeg van 'neen, ik wil jullie niet, jullie zijn niet wie ik ben, ga weg' --- en dus, wil ik die ervaring niet aanvaarden in mezelf omdat ze niet overeenkomen met wie ik wil zijn of wie ik denk dat ik ben in mijn bewuste geest als dat 'imago'/ideaalbeeld dat ik van/voor mezelf gecreëerd heb. - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/2013/11/dag-405-hoe-is-zelf-medelijden-een.html#sthash.J7LUftJi.dp

Zelf Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een conflict/gevecht te creëren in mezelf door een deel van mezelf, als emotionele ervaring van angst, minderwaardigheid en spanning die opkomen in mezelf wanneer ik bij mensen ben, niet te willen aanvaarden en omarmen in en als mezelf - en door mezelf te definieren in en als een specifiek 'beeld' en 'idee'/'ideaal' in mijn geest/gedachten

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het verlangen dat andere mensen mij beoordelen als een stabiel, sterk, zelf verzekerd persoon en daarin/daardoor de realiteit die zich afspeelt in/van mezelf te onderdrukken en ontkennen - en daardoor elke keer wanneer er emotionele ervaringen opkomen die in tegenstrijdigheid staan met het beeld dat ik in mijn geest heb van mezelf, in weerstand en onderdrukking te gaan in mezelf door te denken van 'dit is niet wie ik ben!' -- en daarin een gevecht/conflict te creëren in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de emotionele ervaringen van angst, onzekerheid, spanning en minderwaardigheid die opkomen in mezelf in relatie tot andere mensen niet te willen aanvaarden/omarmen als één en gelijk met mezelf, als een deel van mezelf - door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren met het 'imago' dat ik van mezelf heb gecreëerd in mijn geest, als persoonlijkheidskenmerken en karakteristieken die ik heb beoordeeld als Positief en die in functie staan van mijn overleving in relatie tot andere mensen --- als het voorgeschreven, voorgeprogrammeerde 'gedragsmodel' dat ik heb gekopieerd van mensen in mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd andere mensen die ik zie in mijn omgeving te observeren in hoe ze zich gedragen - en dat in mezelf te hebben gedefinieerd en gekopieerd als 'het voorgeschreven model van gedrag/expressie in functie van Overleven in de Menselijke Samenleving' --- en dan al wat bestaat in mijn interne realiteit dat niet overeenkomt met dat 'model' dat ik in mijn geest geprojecteerd heb van 'wie ik zou moeten zijn', compleet te onderdrukken en ontkennen en verwerpen, zoals allerlei ervaringen van angst, onzekerheid, minderwaardigheid en spanning, die het tegenovergestelde zijn van de eigenschappen van 'zelf-zekerheid', 'zelf-vertrouwen' en assertiviteit waarin ik het ideaalbeeld in mijn geest heb gedefinieerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een energetische polariteit in mezelf te manifesteren - waarin ik langs de ene kant Verlang om al die 'positieve' persoonlijkheidseigenschappen die ik in mijn geest heb geprojecteerd te zijn en te projecteren naar andere mensen toe - en langs de andere kant angst heb van de emotionele ervaringen die opkomen in mezelf die het tegenovergestelde representeren van de 'positieve' eigenschappen --- en daarin niet in te zien dat ik, in deze tweestrijd van angst en verlangen in mezelf, eigenlijk niet werkelijk besta omdat ik niet het één noch het ander ben - ik besta enkel in reactie op beide kanten van de polariteit

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik niet werkelijk dat beeld ben dat ik in mijn geest heb geprojecteerd als hoe ik wil en denk en geloof dat andere mensen mij zien, als het imago dat ik van mezelf presenteer/projecteer - noch ben ik de emotionele ervaringen van minderwaardigheid, angst, spanning en onzekerheid --- omdat beide twee kanten zijn van één polariteit/muntstuk die bestaan in en als een energetische relatie in mezelf van angst en verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op het conflict dat ik creëer in mezelf door mezelf te definieren in en als het 'positieve' imago in mijn geest en van daaruit te vechten tegen de emotionele ervaringen van angst, onzekerheid en minderwaardigheid die opkomen in mezelf wanneer ik bij andere mensen ben - met de ervaring van zelf-medelijden --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor dit conflict/gevecht dat ik zelf gemanifesteerd heb in mezelf door niet eerlijk te zijn met wie ik ben en door niet te bestaan in en als zelf-eerlijkheid - maar door mezelf te hebben toegestaan mezelf te definieren in en als een voorgeprogrammeerd beeld/idee van wie/hoe ik denk en geloof dat ik moet zijn en bestaan teneinde te 'overleven'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'overleving' af te scheiden van mezelf door een idee te creëren in mijn geest dat ik bepaalde persoonlijkheidseigenschappen moet zijn, uitdrukken en bezitten om aanvaard te worden door andere mensen en uiteindelijk te kunnen overleven in de menselijke samenleving - en door daarin angst te hebben van de emotionele ervaringen die opkomen in mezelf als de 'realiteit' van wat er omgaat binnenin mezelf, als het tegenovergestelde van die persoonlijkheidseigenschappen --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat 'overleving' is wie ik werkelijk ben als het leven zelf, als het feit dat ik HIER besta, als de fysieke werkelijkheid van het fysieke lichaam, als Ademhaling -- en daarin mezelf uit te drukken als wie ik werkelijk ben als niet angst noch verlangen, niet positief noch negatief, maar HIER, ADEMHALING