Dag 173: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-vergeving

Dit is een verderzetting van "Dag 172: het Kameleon Personage in een Relatie"


Gedachte-dimensie -- welke gedachte komt op in mezelf?

het einde van de relatie al zien - mezelf zien als 'alleen', 'zonder mijn partner'

Ik vergeef mezelf dat ik de gedachte van het einde van de relatie te projecteren in mijn geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de gedachte aan het einde van de relatie als een beeld waarin ik mezelf zie als 'zonder mijn partner', 'alleen' en 'verlaten'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de gedachte aan het einde van de relatie waarin ik mezelf zie als 'alleen' en 'verlaten'


Gevoels- en reactie-dimensie

angst, wanhoop, paniek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op de gedachte aan het einde van de relatie als het beeld van mezelf als 'alleen' en 'verlaten' met de energetische ervaring van angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de gedachte aan het eind van de relatie te definieren in en als de energetische ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de gedachte aan het einde van de relatie en van de reactie/ervaring van angst door de gedachte aan het einde van de relatie te definieren in en als angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbinding tussen de gedachte aan het einde van de relatie en de ervaring van angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te nemen voor het 'gedachten-construct'/programma van de verbinding tussen de gedachte/het beeld van het einde van de relatie en de ervaring van angst door mezelf erin te definieren en te geloven dat dit is 'wie ik ben' - in de plaats van één en gelijk te staan met de gedachte aan het einde van de relatie en de ervaring van angst als de 'alternatieve realiteit' van geloofsystemen over wat 'goed' en 'slecht' is, als het geloof dat 'het einde van een relatie' 'slecht' en 'negatief' is, die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik het geloof dat 'het einde van een relatie slecht is' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het geloof dat 'het einde van een relatie iets slecht is' door te participeren in en als angst van het einde van de relatie in en als de verbinding tussen de gedachte aan 'het einde van de relatie' en de reactie/ervaring van angst --- in de plaats van in te zien dat dit een voorgeprogrammeerd geloofsysteem is dat ik heb gekopieerd van mijn omgeving als wat ik zag op televisie en hoe ik zag dat mensen in mijn omgeving omgingen met het einde van hun relatie --- waarin ik mezelf heb toegestaan een kopie te worden van mijn omgeving door de realiteit nooit te hebben onderzocht en bevraagd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd blindelings te geloven dat 'het einde van een relatie' iets 'slecht' en 'negatief' is, als een oppervlakkige beoordeling over een situatie, zonder ooit te kijken naar de realiteit en wat het beste is voor allen --- en daarin in te zien dat een 'relatie' een overeenkomst is tussen twee wezens om elkaar te ondersteunen in hun proces van zelf-realisatie en dat 'het einde van een relatie' dus indiceert dat de wezens in de relatie niet op één lijn staan en dat er dus een gebrek is aan duidelijkheid, zelf-eerlijkheid en communicatie, waarin 'het einde van een relatie' enkel kan bestaan en voorkomen in en als een 'energetische relatie' die gebaseerd is op en gecreëerd is vanuit GEVOELENS, waarin mensen, in de plaats van hun gevoelens en zichzelf te onderzoeken, hun gevoelens volgen die hun op dat moment zeggen dat 'de relatie niet meer goed aanvoelt', zonder enig gewaarzijn van of inzicht in waar die gevoelens vandaan komen of hoe ze gecreëerd zijn in de eerste plaats

hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een relatie die gebaseerd is op GEVOELENS nooit stabiel of betrouwbaar zal zijn, omdat ze, net zoals gevoelens, nu eens aan dan weer uit zal zijn, nu eens positief dan weer negatief, nu eens goed dan weer slecht -- en dat een echte betrouwbare stabiele relatie enkel kan bestaan in en als zelf-onderzoek, zelf-inzicht en zelf-eerlijkheid en een wederzijdse overeenkomst tussen twee wezens die voor zichzelf de beslissing gemaakt hebben om dit proces van zelf-realisatie te bewandelen voor zichzelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien en te beseffen dat de angst van het 'einde van de relatie' enkel kan bestaan wanneer en als ik mezelf gecompromiteerd heb in mijn startpunt in de relatie, door de relatie te creëren vanuit GEVOELENS, waarin ik de realiteit van de compatibiliteit van mezelf en het andere wezen totaal heb genegeerd en besta in en als persoonlijke 'hoop' op een 'gelukkig leven' samen met die persoon aan de hand van mijn persoonlijke definities van wat een 'gelukkig leven' is

hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat als ik mezelf toesta een relatie te creëren op basis van persoonlijke verlangens en verwachtingen over 'wat ik wil van/in de relatie' en dus niet op basis van een nuchtere benadering van wie hij is en wie ik ben en of we wel op één lijn staan, ik mezelf enkel zal compromitteren vanuit het verlangen om de relatie en mijn partner te sturen om te kunnen passen in mijn persoonlijke verwachtingen/verlangens in mijn geest - en dus uiteindelijk het 'einde van de relatie' zal manifesteren voor mezelf door niet in te zien dat die positieve ervaring van opwinding en verwachtingsvolheid uiteindelijk zal verdwijnen en zal 'opgeraken' omdat het nooit echt geweest is en omdat ik nooit mezelf geweest ben en omdat ik mijn partner nooit werkelijk heb leren kennen in eenheid en gelijkheid met mezelf


Backchat-dimensie -- welke backchat komt op als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'?

"ik wil niet alleen zijn"
"ik moet hem bij mij houden"
"ik heb hem nodig"
"ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden"
"ik moet zijn wie hij wil dat ik ben"
"als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen"

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik wil niet alleen zijn' heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte aan het einde van de relatie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik wil niet alleen zijn door mezelf erin te definieren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik wil niet alleen zijn' - in de plaats van te onderzoeken waar dit geloof/deze gedachte vandaan komt en waarom ik 'niet alleen wil zijn' --- en hierin zelf-eerlijk te zijn en te beseffen dat 'niet alleen willen zijn met mezelf' voortkomt uit het niet willen kijken naar wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, niet willen verantwoordelijkheid nemen voor wie/wat ik mezelf heb toegestaan te worden --- en dus, in de plaats van die backchat te volgen en een relatie te creëren in en als het Kameleon Personage, eerst en vooral een relatie met mezelf te bewerkstelligen en mezelf te aanvaarden in en als het besef dat elke relatie met 'een ander' gedoemd is om te mislukken als ik niet stabiel sta in mezelf in en als de levende statement van wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in de backchat 'ik moet hem bij mij houden' als reactie op de gedachte aan het einde van de relatie die opkomt in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik moet hem bij mij houden' --- en daarin te participeren in manipulatie, leugenachtigheid, zelf-oneerlijkheid en bedrog in en als het Kameleon Personage om 'hem bij mij te houden'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik moet hem bij mij houden' te verbinden met de ervaring van verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'ik moet hem bij mij houden' en de ervaring van verlangen - door niet in te zien dat dit verlangen gebaseerd is op de angst om hem te verliezen en 'alleen te zijn' -- en dat, als ik mezelf toesta dit verlangen te volgen, ik mezelf enkel zal compromitteren door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de angst van mezelf die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik heb hem nodig' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte van het einde van de relatie die opkomt in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik heb hem nodig' --- in de plaats van in te zien dat deze backchat/dit geloof indiceert dat ik in mezelf een relatie gecreëerd heb met dit wezen in afscheiding met mezelf, waarin ik geloof dat ik 'hem nodig heb' om een volledig/volwaardig/compleet wezen te zijn -- in de plaats van één en gelijk te staan met hem in en als mezelf in het besef dat ik niets of niemand nodig heb om mezelf te zijn, ik ben al volledig HIER in en als mezelf

ik vergeef mezlef dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik heb hem nodig' als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie' - door op deze backchat te reageren met de ervaring van angst, paniek en wanhoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik heb hem nodig' te verbinden met de energetische ervaring van angst, paniek en wanhoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbinding tussen de backchat 'ik heb hem nodig' en de emotionele ervaring van angst, paniek en wanhoop door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tussen mezelf en mijn partner in en als het verlangen naar een relatie/seks dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en de angst om alleen te zijn met mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' te hebben toegestaan te bestaan als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' door erop te reageren met de ervaring van verlangen in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' te verbinden met de ervaring van verlangen in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' en de ervaring van verlangen --- door dan mezelf te veranderen en aan te passen in en als het Kameleon Personage als manipulatie technieken om te krijgen wat ik wil en denk nodig te hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf de backchat 'ik moet zijn wie hij wil dat ik ben' heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik moet zijn wie hij wil dat ik ben' door erop te reageren met de ervaring van verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in als het verlangen om 'te zijn wie mijn partner wil dat ik ben' door mezelf aan te passen en te veranderen door zijn meningen, opinies en expressie te kopiëren om te kunnen 'zijn zoals hem', zodat hij mij zou beoordelen in zijn geest als 'goed' en 'positief' --- in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en één en gelijk te staan met mijn partner in en als onvoorwaardelijke zelf-expressie, en in te zien dat ik enkel verlang naar de erkenning/goedkeuring/aanvaarding van mijn partner omdat ik mezelf heb afgescheiden van erkenning, goedkeuring en aanvaarding in mezelf door mezelf te hebben toegestaan een relatie te creëren met een wezen in als afscheiding van mezelf, waarin ik erkenning, goedkeuring en aanvaarding heb geprojecteerd in en als een beeld in mijn geest van 'mijn partner'

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' door erop te reageren met de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' te verbinden met de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de verbinding tussen de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst door dan mezelf te veranderen en aan te passen om te zijn 'zoals hem' om hem te manipuleren om bij mij te blijven --- in de plaats van één en gelijk te staan met de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en met de ervaring van angst die ik mezelf heb toegestaan ermee te verbinden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een relatie te definieren in en als de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst in en als het Kameleon Personage - als een mechanisme van zelf-onderdrukking, door een relatie te creëren op basis van ENERGIE als gevoelens van 'liefde' en 'opwinding'/verlangen --- in de plaats van een relatie te definieren in en als en mechanisme van zelf-ondersteuning en dus een relatie te creëren op basis van gezond verstand en nuchterheid door te kijken naar onze compatibiliteit in wie wij zijn als de beslissing die we leven in, als en voor onszelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf niet te aanvaarden in mezelf door te geloven dat ik 'slecht'/'negatief' en 'minderwaardig' ben - en hierin een relatie te creëren met iemand om mij beter te voelen over mezelf, om mij 'waardevol' te voelen -- waarin ik op zoek ga naar erkenning door mezelf te veranderen in en als het Kameleon Personage - en niet inzie of besef dat ik hierin enkel het gevoel/geloof van 'minderwaardigheid' in mezelf bevestig/ondersteun door naar aanvaarding te zoeken in 'hem' --- in de plaats van mezelf te aanvaarden en in te zien en te beseffen dat het positieve gevoel van 'waardevol' te zijn dat ik ervaar in mijn relatie een leugen/illusie is die ik heb gecreëerd in en als mezelf door te willen vluchten van de 'minderwaardigheid' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf


Verbeelding-Dimensie

hier zijn er twee dimensies die uitspelen:

1. ik verbeeld mij hoe ik mij zou gedragen wanneer ik bij mijn partner ben - waarin ik mij inbeeld dat hij kijkt naar mijn expressie, dat hij de observator/het publiek is en denkt van 'wow, zij is zo fantastisch', 'zo slim', 'zo sexy', 'zo leuk', waarin ik mij een expressie inbeeld gebaseerd op mijn observaties en interpretaties en kennis en informatie van wat hij (en mannen in het algemeen) beoordeelt als 'goed', 'positief' en 'vrouwelijk' - en dat hij, op basis van die beoordelingen mij 'wil' en 'voor eeuwig en altijd bij mij wil blijven' en 'volledig verliefd wordt op mij' - waarin ik langs de andere kant in mezelf een angst om te 'falen' manifesteer, als de angst dat de expressie die ik wil uitdrukken om hem te 'verleiden'/manipuleren die ik projecteer in mijn geest 'niet zal lukken'

2. ik denk terug aan momenten wanneer ik bij mijn partner was en beoordeel mijn expressie vanuit 'hoe hij denkt over mij'/'hoe hij mij beoordeelde in zijn geest', waarin ik langs de ene kant bepaalde momenten/expressies/gedrag zie en ervaar als 'negatief' en denk van 'hij zal wel gedacht hebben dat ik dom/idioot was omdat ik dit/dat deed/zei' en langs de andere kant zie en ervaar ik bepaalde momenten/expressies/gedrag als 'positief' en denk ik dat hij in zijn geest mij beoordeelde als 'slim'/'leuk'/'grappig'/'sexy'


1. ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij in te beelden hoe ik mij zal gedragen en uitdrukken wanneer ik bij mijn partner ben vanuit het verlangen naar erkenning en aanvaarding -- waarin ik kennis en informatie over 'wie hij is' in en als zijn meningen en opinies over wat 'goed' en 'slecht' is toepas om daarin een beeld te vormen van 'wie ik ben' in en als 'mijn expressie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de meningen en opinies over 'goed' en 'slecht' te hebben gekopieerd van mijn partner om te gebruiken in mijn geest in en als verbeelding om een 'personage'/'expressie' te vormen dat ik kan gebruiken om hem te manipuleren in en als mijn verlangen om hem in mijn wereld/leven te houden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op de ervaring van angst in verbinding met de gedachte aan het 'einde van de relatie' met verbeelding van hoe ik hem bij mij kan houden door middel van het veranderen en aanpassen van mijn expressie aan zijn meningen en beoordelingen over 'goed' en 'slecht' in en als het Kameleon Personage

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbeelding van mijn expressie in relatie tot mijn partner door erop te reageren met de energetische ervaring van opwinding en verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een polariteit te creëren in mezelf door te participeren in en als verbeelding --- van langs de ene kant positieve energie te genereren in mezelf door beelden op te wekken in mezelf van hoe ik 'wil zijn' in de ogen/beoordelingen van mijn partner in en als het 'verlangen naar erkenning' en langs de andere kant negatieve energie te genereren door beelden op te wekken van hoe ik 'niet wil zijn' in de ogen/beoordelingen van mijn partner in en als 'faalangst'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de polariteit van verlangen naar erkenning en 'faalangst'/angst van afwijzing die ik heb gecreëerd in mezelf door te participeren in en als verbeelding als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de polariteit die ik gemanifesteerd heb in mezelf in en als verbeelding in en als het Kameleon Personage van langs de ene kant verlangen naar erkenning en langs de andere kant angst van afwijzing/faalangst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van mezelf door mezelf te definieren in en als een projectie van mezelf in mijn geest waarin ik mezelf definieer in en als beoordelingen die ik in mezelf heb geprojecteerd in 'de geest van mijn partner' als een beeld van hem dat ik geprojecteerd heb in mijn geest in en als afscheiding van mezelf -- waarin ik mezelf heb onderdrukt als de ware expressie van mezelf als het leven zelf als HIER --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat al die beelden in en als mijn gedachten mezelf zijn en dus verantwoordelijkheid te nemen voor de beelden in en als mijn gedachten als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en op te staan in en als eenheid en gelijkheid in en als zelf-eerlijkheid


2. ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd terug te denken aan momenten waarin ik bij mijn partner was en mijn expressie te projecteren in mijn geest in en als een 'herinnering' en die expressie daarin te beoordelen in mijn geest door mezelf te projecteren in mijn partner

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als verbeelding als het heroproepen van beelden in mijn geest in en als 'herinneringen' waarin ik mijn expressie beoordeel in afscheiding van mijn partner als reactie op het gedachten-construct van de gedachte aan 'het einde van de relatie', de backchat dat 'ik hem nodig heb' en de ervaring/reactie van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de verbeelding van 'het verleden' in en als herinneringen van momenten waarin ik bij mijn partner was van mezelf af te scheiden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als verbeelding van 'het verleden' als herinneringen van momenten waarin ik bij mijn partner was door erop te reageren in en als een energetische polariteit van positieve en negatieve beoordelingen en de energetische waarden die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van mijn partner door de beoordelingen in mezelf in hem te projecteren als een beeld in mijn geest in en als herinneringen - en daarin te geloven dat hij het is die mij beoordeelt, in de plaats van in te zien en te beseffen dat de beelden in en als mijn geest mezelf zijn en dat ik het dus ben die mezelf beoordeelt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de polariteit van positieve en negatieve beoordelingen die ik heb geprojecteerd in het beeld van mijn partner in en als herinneringen aan momenten dat ik bij hem was in mijn geest en met de energetische polariteit van positieve en negatieve ervaringen/gevoelens/emoties die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met die beoordelingen --- door erop te reageren met verbeelding en fantasie over de toekomst waarin ik een expressie van mezelf projecteer in mijn geest in en als het Kameleon Personage om hem te kunnen manipuleren om bij mij te blijven/mij te willen --- in de plaats van hierin te beseffen en in te zien dat ik enkel mezelf aan het manipuleren ben omdat het beeld dat ik heb geprojecteerd van 'hem' en de beoordelingen die ik in dat beeld geprojecteerd heb mezelf zijn als de beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het verleden door momenten waarin ik bij mijn partner was te projecteren in mijn geest - waarin ik ook mezelf afscheid van hem en van mijn spiegelbeeld - en door te reageren op deze beelden met backchat waarin ik het beeld van 'mezelf' beoordeel in en als beoordelingen die ik projecteer in het beeld van 'hem'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het beeld van 'mezelf en mijn partner' als een 'moment uit het verleden' door dit beeld te definieren in en als 'een relatie' en door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd 'een relatie' te definieren in en als verlangen -- in de plaats van één en gelijk te staan met deze beelden in mezelf in het besef dat het allemaal mezelf is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van beoordelingen door beoordelingen te projecteren in het beeld van 'mijn partner' dat ik mezelf heb toegestaan te plaatsen in en als mijn geest en mezelf daarin ook af te scheiden van het beeld van 'mijn partner' in en als mezelf --- in de plaats van één en gelijk te staan met beoordelingen als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en één en gelijk te staan met het beeld van mijn partner dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in het besef dat het mezelf is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het beeld van 'mezelf en mijn partner' in  en als herinneringen in  mijn geest, door het te definieren in en als de verbinding tussen 'een relatie' en 'verlangen' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- en hierin het geloof te hebben gecreëerd in mezelf dat ik dit beeld nodig heb, en dat 'hij'  dus bij mij moet zijn, om 'mezelf' te kunnen zijn, om te kunnen 'bestaan' --- in de plaats van één en gelijk te staan met het verlangen naar 'een relatie' en één en gelijk te staan met het beeld van 'mezelf en mijn partner' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in het besef dat het mezelf is en dat 'een relatie' dus niet werkelijk bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als afscheiding met het beeld van 'mijn partner' in mijn geest --- door te reageren op dit beeld met de energetische polariteit van verlangen naar een relatie en angst van afwijzing --- in de plaats van mezelf te realiseren in en als eenheid en gelijkheid als alleen in en als mezelf als het leven zelf als wie ik werkelijk ben als HIER


Consequentie-Dimensie

1. intern conflict en uiteindelijk woede en frustratie omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te onderdrukken, te compromitteren en te manipuleren door te bestaan in en als het Kameleon Personage

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben stilgestaan bij de consequenties die ik creëer voor mezelf door mezelf toe te staan een relatie te creëren met iemand op basis van energie als verlangens en gevoelens, en te participeren in en als het Kameleon Personage als zelf-onderdrukking en zelf-manipulatie -- als woede en frustratie tegenover mezelf die ik dan uiteindelijk geprojecteerd zie in mijn partner - waardoor ik hem ga beginnen beschuldigen in mezelf en zodus de zogezegde ervaring van 'liefde' omzet in een ervaring van 'haat'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien en te beseffen dat de consequentie van 'liefde', 'haat' is - en dat de positieve ervaringen en beoordelingen waarin ik heb geparticipeerd uiteindelijk zullen veranderen naar negatieve ervaringen en beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet één en gelijk te staan met de consequenties van de energie die ik toesta mij te besturen en bepalen in mijn beslissingen en daden door mezelf toe te staan mezelf te definieren in en als positieve gevoelens en verlangens alsof ze 'echt' zijn - en daarin geen rekening te houden met de REALITEIT van energie als een POLARITEIT die altijd van positief naar negatief en van negatief naar positief zal gaan


2. Het einde van de relatie met veel verdriet en depressie - omdat ik een relatie heb gecreëerd op basis van zelf-gecreëerde illusies in en als positieve gevoelens/verlangens en angst in mijn geest zonder ooit mijn partner te leren kennen en in en als nuchterheid en gezond verstand om te zien of we al dan niet bij elkaar passen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat ik voor mezelf het einde van de relatie gemanifesteerd heb en manifesteer door mijn daden en expressie te baseren op de gedachte aan en de angst van 'het einde van de relatie' - in en als de veronderstelling dat de relatie uiteindelijk zal eindigen --- door nooit te hebben ingezien en beseft dat ik de creator ben van mijn wereld/leven/realiteit aan de hand van wat ik toesta te bestaan in mezelf - en dat mijn realiteit altijd één en gelijk zal zijn met wat ik toesta te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd energie te volgen en te vertrouwen als het verlangen naar seks en een relatie en daarin een relatie te creëren met iemand waarin ik mezelf automatisch onderdrukte en compromitteerde uit angst om die energie te verliezen - en hierin de consequenties niet te zien van het uiteindelijke einde van de relatie --- omdat ik nooit verantwoordelijkheid heb genomen voor wat ik toesta te bestaan in mezelf en mijn wereld, door geen gezond verstand toe te passen en mezelf en mijn realiteit niet te onderzoeken, maar eerder blindelings energetische ervaringen te vertrouwen en te volgen door ervan uit te gaan dat het 'is wie ik ben', waarin ik in complete ontkenning besta van de TIJD in de realiTEIT en van hoe energie nooit eeuwig kan blijven bestaan, en dat ik steeds weer op het punt zal botsen van MEZELF, van het alleen zijn van mezelf in en als mezelf, tot in de eeuwigheid

ik vergeef mezelf dat ik de ervaring van depressie en verdriet heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op 'het einde van de relatie' - door een 'meerwaarde' te geven aan 'de relatie' en de relatie te creëren op basis van positieve gevoelens in en als afscheiding van mezelf --- en door niet te hebben ingezien dat het 'meer' van/in de geest als GEVOELENS in wezen 'minder' is, omdat ik mezelf heb weggegeven, gecompromitteerd en onderdrukt in en als het verlangen naar 'meer', en aldus de ervaring van 'minder' als verdriet en depressie heb gemanifesteerd in en als mezelf

3. een totale disconnectie van de fysieke realiteit als mezelf en hierin het toestaan en accepteren van een wereld van misbruik door mijn daden te baseren op eigenbelang in en als het najagen van persoonlijke verlangens in de plaats van op gezond verstand als wat het beste  is voor allen in en als zelf-verantwoordelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat
ik mezelf compleet afscheid van mezelf als de fysieke realiteit door te participeren in en als gedachten, gevoelens en emoties, waarin ik mijn realiteit ontwerp in en als een polariteit van 'winst' en 'verlies' in en als en op basis van  het verlangen en de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- en niet in te zien dat de persoonlijke realiteit van 'winst' en 'verlies' als verlangen en angst die ik toesta te bestaan in mezelf één en gelijk is met wat ik toesta te bestaan in en als de realiteit als het leven op aarde --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als de realiteit als het leven op aarde en te bestaan in en als mezelf als wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf compleet te disconnecteren/af te scheiden van mezelf als de fysieke realiteit door een relatie te creëren die in functie staat van het onderhouden/ondersteunen/voeden van een persoonlijke energetische polariteit die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als mijn persoonlijk verlangen naar 'energetische ervaringen' -- in de plaats van relaties te creëren in en als wat het beste is voor allen in en als gezond verstand en zelf-verantwoordelijkheid

4. de manifestatie en ondersteuning van het geloof dat ik 'niet goed genoeg ben' als wie ik ben alleen, en dat ik niet alleen kan bestaan en mijn bestaan niet kan aanvaarden door 'aanvaarding' te hebben geprojecteerd in 'mijn partner' en 'de relatie' - en aldus ook de manifestatie/ondersteuning/voeding van het geloof dat ik 'niet zonder mijn partner kan bestaan' omdat hij degene is die mij 'waarde' geeft, waarin ik de ervaring van 'wanhoop' heb gemanifesteerd in mezelf --- hetgeen uiteindelijk resulteert in verdere manipulatie, zelf-compromittatie, zelf-onderdrukking, zelf-oneerlijkheid en een gebrek aan zelf-respect

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd zelf-onderdrukking te voeden en ondersteunen in mezelf door een relatie te creëren vanuit het verlangen naar 'waarde' in en als de beoordelingen van 'mijn partner' -- in de plaats van in te zien dat deze 'waarde' als een gevoel, een illusie is waarin ik enkel het gevoel/geloof in mezelf dat ik 'waardeloos' ben voedt en ondersteun door 'waarde' van mezelf te hebben afgescheiden en in 'hem' te hebben geprojecteerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het geloof te manifesteren in mezelf dat ik 'niet alleen kan bestaan' door een relatie te creëren op basis van het verlangen naar aanvaarding van 'mijn partner' en door 'aanvaarding' te hebben geprojecteerd in 'hem'


Wordt vervolgd in Dag 174

Dag 172: Het Kameleon Personage in een Relatie

Voor Context lees "Dag 165: Wat is een Relatie?"

Hier kijk ik naar hoe ik mezelf automatisch aanpas en verander om meer te lijken op mijn partner en om 'meer bij hem te passen' in een relatie - ik neem zijn interesses over, zijn muzieksmaak, zijn meningen en opinies, zijn visie op de wereld, en onderdruk mezelf daarin compleet, uit angst om hem te verliezen, uit angst om afgewezen te worden, uit angst dat hij me niet 'leuk' zal vinden.

Deze angst is het gevolg van het positieve gevoel dat ik ervoer in het begin, wanneer hij avances maakte naar mij toe en mij daarin liet weten dat hij 'mij ziet zitten', dat hij mij leuk en knap en sexy vindt, waarbij ik mij speciaal voelde en mij goed voelde over mezelf ('energetisch opgeladen') - en het is dat positieve gevoel dat ik niet wil verliezen. Wat compleet absurd is, is dat ik in de naam van dat positieve gevoel mezelf dan compleet ga veranderen in en als het Kameleon Personage totdat ik haast niet meer besta om toch maar dat GEVOEL niet te verliezen -- over verslaving/obsessie gesproken. En wat hierin interessant is, is dat dat positieve gevoel dat ik met het 'samenzijn met hem' verbonden heb en de angst om 'hem' te verliezen, in feite niets met 'hem' te maken heeft, maar enkel met 'het gevoel dat hij mij geeft over mezelf' in en als de 'speciale aandacht' die hij mij geeft door te zeggen dat hij mij graag ziet en hoe knap, sexy en leuk ik wel niet ben.

Dus waar ik werkelijk angst van heb is om het personage van 'knap, sexy en leuk' waarin ik mezelf heb gedefinieerd in relatie met hem te verliezen - om dus 'mezelf' te verliezen als wie ik kan geloven dat ik ben wanneer ik bij hem ben. De vraag die zich hier uiteraard opdringt is 'is dat wel echt wie ik ben?', want als dat is 'wie ik ben', hoe kan ik mezelf dan zomaar 'verliezen'? Was het niet maar een illusie, een geloof waar ik mij aan vastklampte in mijn zoektocht naar en verlangen om 'meer' te zijn/hebben/ervaren dan wie ik eigenlijk ben?

En een nog belangrijkere vraag: Waar in godsnaam komt dat verlangen om 'meer' te zijn vandaan? Waarom was ik in mijn ogen niet 'goed genoeg' als wie ik ben? Hierin zie ik dat mijn startpunt in het begin van onze relatie er één was van 'minder', van 'inferioriteit', van 'angst' - als een ervaring van 'wie ik ben' die ik meedroeg uit mijn kindertijd in relatie tot mijn omgeving -- in relatie tot mijn ouders, mijn familie, mijn leerkrachten op school en de samenleving, waarin ik nooit geleerd heb om mezelf te aanvaarden, te vertrouwen en te respecteren maar om mezelf te onderdrukken, te beoordelen en te vergelijken. En het is vanuit die ervaring van 'minder' dat ik een relatie gecreëerd heb met iemand in mijn 'volwassenheid' waarin ik mij 'meer' kon voelen, waarin ik het gevoel kon hebben dat ik wel iets waard ben, dat ik wel iets te zeggen heb en dat ik een 'volwaardig iemand' ben in deze wereld.

Maar ook dat was nooit echt omdat het maar een geloof was, gebaseerd op wat iemand tegen mij zei - net zoals de ervaring van 'minderwaardigheid' een geloof was gebaseerd op wat mijn omgeving tegen mij had gezegd tijdens mijn kindertijd.

En terwijl ik dus tijdens mijn kindertijd mezelf heb laten overtuigen dat 'wie ik ben' niet goed genoeg en minderwaardig is - heb ik nu in en als het Kameleon Personage in mijn relatie, mezelf getransformeerd tot een 'personage' dat erkenning zou krijgen van mijn partner, zodat ik het GEVOEL kon hebben dat ik 'wel iets waard ben' en 'wel goed genoeg ben' -- nooit beseffend dat 'wie ik ben' in deze relatie, nog steeds bestaat op basis van en als het resultaat en product van de 'minderwaardigheid' waarin ik mezelf had gedefinieerd in en als mijn verleden, waarin ik dus geloof dat ik niet echt kan zijn 'wie ik werkelijk ben' en mezelf moet veranderen en aanpassen om 'goed genoeg' bevonden te worden. Hetgeen wil zeggen dat ik zelfs in mijn relatie, waarin ik gedefinieerd werd als 'leuk, sexy en knap' en dus 'positief' en 'waardevol', eigenlijk het personage van 'minderwaardigheid' aan het voeden/ondersteunen was door te bestaan in en als het Kameleon Personage dat gebaseerd is op het niet aanvaarden van mezelf (en wanneer mijn partner het dan uiteindelijk uitmaakte met mij, was dit voor mij enkel een bevestiging dat ik blijkbaar werkelijk 'niet goed genoeg'/'minderwaardig' ben).

En wat hierin duidelijk wordt is dat dit hele gedoe draait rond één punt, namelijk 'wie andere mensen zeggen dat ik ben' als geloofsystemen over 'wie ik ben', hoe 'andere mensen' mij definieren, beoordelen en zien/interpreteren --- waarin ik mijn hele leven heb bestaan in en als geloofsystemen en definities/beoordelingen over 'wie ik ben', nu eens 'slecht'/'negatief'/'minderwaardig' en dan weer 'goed'/'positief'/'waardevol', maar nooit werkelijk mezelf geweest ben als het levend wezen dat ik ben dat HIER bestaat.

Dit is waar het programma van de menselijke geest als het 'ik-bewustzijn' als 'identiteits-vorming' op gebaseerd is, namelijk het 'spiegelen' van onszelf aan onze omgeving - waarin we een 'zelf-beeld' als een definitie/identificatie opmaken over 'wie we zijn' als 'mens' --- en 'relaties' spelen hierbij uiteraard een cruciale rol, omdat het is door middel van Relaties dat we gedefinieerd en beoordeeld worden en dus een 'identiteit' kunnen opbouwen die geconstrueerd is op basis van en door middel van 'woorden' die dan onze 'gedachten' worden in onze geest. (Voor véééél meer gedetailleerd en specifiek perspectief in deze kwestie van hoe de menselijke geest functioneert en gecreëerd is/wordt, stel ik voor om de "Quantum Mind Self Awareness" series te beluisteren)


Wordt vervolgd in Dag 173

Dag 171: Wat is Seks?

Dit is een verderzetting van "Dag 170: Seksualiteit en Seks in een Relatie"

ik besef dat ik  door seks  te gebruiken in en als een vlucht in een positieve ervaring enkel de angst als de negatieve ervaring verder manifesteer en voedt door geen verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf
hierin stel ik mezelf tot doel om, wanneer en als ik het verlangen naar seks als een positief gevoel zie opkomen in mezelf, te stoppen en te ademen, en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in en als het besef dat ik enkel een negatieve ervaring aan het manifesteren ben in mezelf en mijn realiteit door het proberen te onderdrukken en negeren


 ik stel mezelf tot doel om één en gelijk te staan met en als seksualiteit als een natuurlijke fysieke expressie van mezelf als het lichaam in en als het moment en mezelf te stoppen in het onderdrukken van seksualiteit als mezelf in en als het weggeven van mijn macht aan verlangen naar een positief gevoel dat ik heb verbonden met een beeld van 'seks' in mijn geest

wanneer en als ik beelden van 'seks' zie opkomen in mijn geest/gedachten, dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te participeren in het volgen van en reageren met een ervaring van opwinding omdat ik besef dat deze ervaring een misleiding is waarin ik het gevoel heb  dat ik 'meer' wordt/ben/heb/krijg, terwijl ik mezelf hierin net 'minder' maak - door de negatieve gevoelens/ervaringen in mezelf te onderdrukken onder een positief gevoel, en mezelf dus een slaaf maak van die 'gevoelens/ervaringen' in mezelf

ik stel mezelf tot doel om één en gelijk te staan met 'seks' en 'seksualiteit' in mezelf door mezelf te stoppen in en als het verlangen naar seks als het zoeken naar een positieve oplading/gevoel/ervaring in het participeren in verbeelding en fantasie over seks - en hierin te stoppen met het weggeven van mijn macht aan energie als reacties op gedachten --- en om op te staan in en als mezelf in en als stabiliteit en constantheid in en als eenheid en gelijkheid met seksualiteit als een natuurlijke expressie van mezelf als het fysieke lichaam

ik stel mezelf tot doel om één en gelijk te staan met het negatieve in mezelf en er niet van proberen te vluchten in een positief gevoel als 'opwinding' en 'liefde' - en om mezelf te aanvaarden in en als de fysieke realiteit, in het besef dat de fysieke realiteit niet 'positief' noch 'negatief' is, ze is, als mezelf, gewoon HIER

Dag 170: Seksualiteit en Seks in een Relatie

Voor context lees "Dag 165: Wat is een Relatie?"

lees ook:
Dag 166: Zoeken naar Hulp in een Relatie
Dag 167: Enkel ik kan mezelf Redden
Dag 168: Uit de Duisternis van Mezelf naar het Licht van de Relatie
Dag 169: Een Relatie als expressie van Eenheid en Gelijkheid


Hier kijk ik naar het aspect van 'seksualiteit' en 'seks' in een Relatie en hoe ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van seksualiteit als een natuurlijke expressie van mezelf als het fysieke lichaam door 'seksualiteit' te projecteren in en als beelden/verbeelding in mijn geest/gedachten van ik en mijn partner die seks hebben - waarin ik dan besta in en als verlangen om die beelden te 'ervaren' in en als een positieve energie van 'opwinding' die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met die beelden -- waar dan manipulatief gedrag uit voorkomt waarin ik mijn expressie/mezelf onderdruk door mezelf/mijn expressie/gedrag te veranderen om mijn partner te manipuleren in zijn verlangens/gedachten/gevoelens/reacties tegenover mij zodat hij mij geeft wat ik wil, namelijk 'seks' als dat beeld in mijn geest.

Op deze manier heb ik mezelf toegestaan een slaaf te worden van het verlangen naar seks dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als hoe ik mezelf heb laten programmeren tijdens mijn kindertijd door al de beelden die ik zag op televisie en in de media en in mijn omgeving waarin ik de beelden van 'seks' die ik zag mijn mijn ogen 'ook te willen ervaren'

 Seks als een positieve energetische ervaring van 'opwinding' is hierin ook een vlucht geworden van de negatieve ervaringen in mezelf als ANGST - waarin ik dan, door te participeren in het verlangen naar seks, enkel die angst manifesteer en creëer en ondersteun in mezelf, in de plaats van er verantwoordelijkheid voor te nemen.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een positieve energie van opwinding te verbinden met 'seks' beelden in mijn geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd deze ervaring van opwinding als een positieve energie te  gebruiken als een vlucht van de ANGST die ik ervaar in mezelf -- in de plaats van in te zien en te beseffen dat ik hierin enkel die angst verder manifesteer en voedt door geen verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de negatieve ervaringen in mezelf van angst door ervan te willen vluchten in een positieve ervaring/opwinding in en als 'seks' in de plaats van er verantwoordelijkheid voor te nemen in en als het besef dat het mijn creatie is als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te willen nemen voor de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als een negatieve energetische ervaring en hierin zelf-oneerlijk te zijn door te willen vluchten in een positieve ervaring in en als seks -- in de plaats van in te zien en te beseffen dat ik in deze 'vlucht', enkel de negatieve ervaringen manifesteer in mijn realiteit als de tegenpool van de positieve energie waarin ik mezelf heb toegestaan te participeren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als verbeelding en fantasie over 'seks' om een positieve energie op te wekken in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de beelden van seks die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door erop te reageren met een energetische ervaring van opwinding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een relatie te definieren in en als het verlangen naar seks als het willen vluchten van ANGST

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een relatie te definieren in en als de energetische ervaring van opwinding in en als het verlangen naar seks

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van seksualiteit door seksualiteit te definieren in en als een beeld in mijn geest van een man en een vrouw , zoals ik en mijn partner, die seks hebben --- in de plaats van één en gelijk te staan met en als seksualiteit als een natuurlijke fysieke expressie van mezelf als het lichaam in en als het moment

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'seks' te herleiden tot een 'product' als 'iets' dat ik wil 'hebben' - en hierin nooit de consequenties te hebben ingezien op globale schaal, waarin 'seks' wordt verhandeld via geld en waarin vele wezens worden misbruikt in en als de 'seks-industrie' en in en als verkrachting en molestatie


Wordt vervolgd in Dag  171

Dag 169: Een Relatie als expressie van Eenheid en Gelijkheid

Dit is een verderzetting van "Dag 168: Uit de Duisternis van Mezelf naar het Licht van de Relatie"



ik besef dat de tegenstelling van 'licht' en 'duisternis' enkel bestaat als een zelf-onderdrukkings mechanisme waarin een relatie als zogezegde 'aanvaarding' en 'verbondenheid' en 'liefde' in wezen een verwerping is van mezelf als wie ik werkelijk ben als de duisternis en dus een illusie

ik stel mezelf tot doel om relaties te creëren als ondersteuning van zelf-inzicht en zelf-aanvaarding en niet van angst

ik stel mezelf tot doel om te staan/bestaan in en als eenheid en gelijkheid als licht en duister en niet in en als een energetische polariteit van positief en negatief maar in en als het besef dat ik het bestaan ben als al wat HIER is

 ik stel mezelf tot doel om zelf-eerlijk te zijn en te bestaan in en als het besef dat licht en duisternis in en als mezelf bestaan en dus één en gelijk zijn met mezelf en dat ik de beoordelingen van 'positief' en 'negatief' gebruikt heb om mezelf af te scheiden van mezelf als 'licht' en 'duisternis'

ik stel mezelf tot doel om verantwoordelijkheid te nemen door niet in te zien en te beseffen dat 'licht' en 'duisternis' niet echt bestaan, maar een polariteit is die ik in mezelf heb gecreëerd waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf als het leven zelf en die ik heb aanvaard als 'de realiteit' - terwijl het in wezen maar de alternatieve onechte realiteit is van de geest als energetische ervaringen in en als gedachten, gevoelens en emoties

ik stel mezelf tot doel om, wanneer en als ik angst van de wereld/het systeem zie opkomen in mezelf, in de vorm van gedachten als beelden, te stoppen en te ademen - en mezelf niet toe te staan te reageren op die angst met het verlangen naar het 'licht' als een relatie als positieve gevoelens --- maar die angst als de negatieve ervaring te stoppen in mezelf door verantwoordelijkheid te nemen voor wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en in te zien dat 'de realiteit' en de 'angst van de realiteit' enkel bestaat in mezelf als de kennis en informatie die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik stel mezelf tot doel om één en gelijk te staan met de duisternis in mezelf als de 'negatieve ervaringen/emoties' en er niet van weg te vluchten -- omdat ik besef dat ik, door te willen wegvluchten van de negatieve ervaringen, ik enkel die negatiefheid heb gemanifesteerd in en als de realiteit als het leven op aarde door er geen verantwoordelijkheid voor te nemen

Dag 168: Uit de Duisternis van Mezelf naar het Licht van de Relatie

Lees "Dag 165: Wat is een Relatie?" voor Context.

Dag 166: Zoeken naar Hulp in een Relatie
Dag 167: Enkel ik kan mezelf Redden


Een patroon dat ik heb gevonden dat zich steeds heeft herhaald vanaf mijn kindertijd en dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf als motivator en basis van mijn relaties met mensen, is het verlangen naar het 'licht' dat ik zag in 'andere mensen', met andere woorden in de BEELDEN die ik zag met mijn ogen waarin het leek alsof 'andere mensen' niets dan licht zijn (omdat ze dus maar een beeld waren dat ik zag met mijn OGEN), en wanneer ik in mezelf keek zag ik niets dan duisternis.

Het 'licht' was voor mij structuur en zekerheid als GEDACHTEN - terwijl de duisternis in mezelf chaos was, onzekerheid, wanhoop, angst, ongedefinieerdheid. Maar wat ik hierin nooit heb beseft is dat de zogezegde 'structuur' en 'zekerheid' die ik zag in het licht als 'andere mensen', in wezen mijn eigen gedachten waren die bestonden in MEZELF, dat ik enkel mijn gedachten als beoordelingen en definities geprojecteerd zag op wat ik zag met mijn ogen - en dat ik dus nog steeds alleen bestond in mezelf, maar dat ik mezelf in die mate had afgescheiden van mezelf dat ik een aparte wereld had gecreëerd van 'het licht' in de vorm van gedachten als BEELDEN en WOORDEN waar ik mezelf compleet van had afgescheiden als 'de wereld buiten mezelf' -- en 'de wereld in mezelf' was dan de duisternis als het compleet tegenovergestelde van 'het licht' --- terwijl beide gewoonweg bestonden in mezelf als mezelf.

Het creëren van een relatie was voor mij hierin een vlucht van de duisternis als hoe ik mezelf ervoer in mezelf - waarin ik werkelijk geloofde en hoopte dat ik op de één of andere manier zou kunnen versmelten met de mensen die ik zag met mijn ogen als 'het licht', bijvoorbeeld door middel van 'seks', 'liefde' en 'vriendschap' in de vorm van 'relaties' - niet beseffend dat ik hierin enkel verlangde om te versmelten met wat ik niet had aanvaard in en als mezelf en waar ik mezelf van had afgescheiden in mezelf, namelijk 'het licht' als de gedachten en gevoelens in mezelf die ik projecteerde op wat ik zag met mijn ogen.


ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd op zoek te zijn naar het licht om te ontsnappen aan de duisternis in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'relaties' te definieren in en als 'het licht', in tegenstelling tot de duisternis in mezelf -- in de plaats van in te zien dat deze tegenstelling enkel bestaat als een zelf-onderdrukkings mechanisme waarin een relatie als zogezegde 'aanvaarding' en 'verbondenheid' en 'liefde' in wezen een verwerping is van mezelf als wie ik werkelijk ben als de duisternis en dus een illusie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te verwerpen en onderdrukken in en als de zoektocht naar het licht als 'relaties'

ik vergeef mezelf dat ik relaties heb toegestaan te bestaan in mezelf als ondersteuning van de angst van en in mezelf als de duisternis in de plaats van ondersteuning van zelf-inzicht en zelf-aanvaarding

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het licht als wat ik zie met mijn ogen door mezelf af te scheiden van de beoordelingen en definities die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf waarin ik 'het licht' categoriseer, definieer, afscheid en verdeel - en hierin mezelf te definieren in en als 'de duisternis'  als de tegenpool van het licht --- waarin ik mezelf heb toegestaan het licht te beoordelen en ervaren als 'positief' en 'de duisternis' te beoordelen en ervaren als 'negatief', in de plaats van te staan/bestaan in en als eenheid en gelijkheid als licht en duister en niet in en als een energetische polariteit van positief en negatief maar in en als het besef dat ik het bestaan ben als al wat HIER is

ik vergeef mezelf dat ik relaties heb toegestaan te bestaan in het bestaan/de realiteit als mezelf als de ondersteuning en bevestiging van de energetische polariteit van 'licht' en 'duisternis' als afscheiding, waarin ik opgeslorpt ben door het verlangen naar een positieve ervaring in en als de zoektocht/het verlangen naar een relatie - in de plaats van de ondersteuning van wie ik werkelijk als het leven zelf als eenheid en gelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de duisternis in mezelf door die te beoordelen als 'negatief' en het te verbinden met een negatieve energetische ervaring in mezelf van angst, wanhoop, chaos en verwarring

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het licht in mezelf door het te beoordelen als 'positief' en het te verbinden met een positieve energetische ervaring in mezelf van opwinding, verlangen, verwachting, liefde, verbondenheid en hoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de energetische polariteit van licht en duisternis die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door mezelf te definieren in en als de angst van de duisternis en het verlangen naar het licht - en door mezelf hierin te hebben toegestaan te participeren in en als het creëren van 'relaties' ter ondersteuning en voeding van deze energetische polariteit door 'relaties' te definieren in en als de ervaring van verlangen, verbondenheid, liefde, opwinding, verwachting en hoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van 'relaties' door 'relaties' te definieren in en als de ervaring van hoop, verwachting, verlangen, opwinding, verbondenheid en liefde

ik vergeef mezelf dat ik de polariteit van 'relaties' en 'eenzaamheid'/'alleen zijn' te hebben toegestaan te bestaan in het bestaan als mezelf door 'relaties' te definieren als 'het licht' als 'positief' en 'eenzaamheid' en 'alleen zijn' te definieren als 'duisternis' als 'negatief' en door een positieve energetische ervaring te verbinden met 'relaties' en een negatieve energetische ervaring te verbinden met 'alleen zijn' en 'eenzaamheid' - waarin ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te verlangen om een relatie te hebben als de zoektocht/het verlangen naar een positieve ervaring in en als de vlucht van een negatieve ervaring in en als het 'alleen zijn' en 'eenzaamheid' --- in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en te bestaan in en als het besef dat licht en duisternis in en als mezelf bestaan en dus één en gelijk zijn met mezelf en dat ik de beoordelingen van 'positief' en 'negatief' gebruikt heb om mezelf af te scheiden van mezelf als 'licht' en 'duisternis'

ik vergeef mezelf dat ik een realiteit van 'licht' en 'duisternis' als 'leven' en 'dood', 'liefde' en 'haat', 'relaties' en 'eenzaamheid', heb toegestaan te bestaan, als een wereld waarin wezens elkaar misbruiken in en als relaties in hun zoektocht/verlangen naar het 'licht' als een positieve energetische ervaring en angst van de 'duisternis' als negatieve ervaringen, door geen verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf door niet in te zien en te beseffen dat 'licht' en 'duisternis' niet echt bestaan, maar een polariteit is die ik in mezelf heb gecreëerd waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf als het leven zelf en die ik heb aanvaard als 'de realiteit' - terwijl het in wezen maar de alternatieve onechte realiteit is van de geest als energetische ervaringen in en als gedachten, gevoelens en emoties


wordt vervolgd in Dag 169

Dag 167: Enkel ik kan mezelf Redden

Dit is een verderzetting van "Dag 166: Zoeken naar Hulp in een Relatie"


Ik stel mij tot doel om verantwoordelijkheid te nemen voor de angsten tegenover het 'wereld-systeem' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en in de plaats van proberen te vluchten van die angsten, mezelf te vergeven en op te staan als het leven zelf in het besef dat 'overleving' en 'overlevingsangst' een voorgeprogrammeerd geloofsysteem is en niet is wie ik werkelijk ben

ik stel mij tot doel om in en als mezelf te staan/bestaan in en als het besef dat die ervaring van angst een construct is van kennis en informatie als 'overleving' dat ik heb laten programmeren in mezelf door mijn interactie met mijn familie/omgeving tijdens mijn kindertijd en niet is wie ik werkelijk ben als het zelf-directieve principe van mezelf als het leven zelf

ik stel mij tot doel om 'relaties' te creëren en sturen in en als en volgens het principe van wat het beste is voor allen en dus ter ondersteuning van zelf-realisatie als het leven zelf en niet van angst

ik besef dat ik, door een relatie te creëren op basis van de verwachting dat mijn partner mij zal ondersteunen en helpen in het wegvluchten van de angsten in mezelf tegenover 'de realiteit', hierin mijn vertrouwen heb weggegeven aan het systeem van kennis en informatie over 'de realiteit' in en als overlevings-angst dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf door niet in te zien dat 'de realiteit' niet buiten mezelf ligt maar in mezelf bestaat als kennis en informatie die ik mezelf heb toegestaan blindelings te kopiëren van mijn familie/ouders/omgeving en door hierin niet één en gelijk te staan met deze 'realiteit' in mezelf in het besef dat het niet eens echt bestaat maar dat het is wat IK heb toegestaan te bestaan door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf in en als mezelf


ik stel mij tot doel om te staan en bestaan in en als ware veiligheid en zekerheid in en als de stabiliteit en constantheid van wie ik ben als het leven zelf in en als zelf-verantwoordelijkheid - en hierin besef ik dat ik mezelf had toegestaan veiligheid en zekerheid te definieren in en als een positieve energie, gebaseerd op het verlangen naar overleving, maar dat dit voorgeprogrammeerde systeem niet is wie ik werkelijk ben -- ik sta op als het leven zelf als veiligheid en zekerheid als wie ik werkelijk ben

ik besef dat de angst van 'het wereld-systeem' niets te maken heeft met wat eigenlijk echt HIER bestaat, maar enkel gebaseerd is op kennis en informatie in mijn geest die ik heb geleerd en gekopieerd van mijn familie/ouders/omgeving tijdens mijn kindertijd, en dus in wezen niet ECHT is

ik besef dat ik niet 'gered' kan worden van wat eigenlijk in werkelijkheid bestaat in mezelf en dat elke zogezegde 'hulp' van buitenaf dus een illusie is waarin ik mezelf alleen maar zal verliezen in de energie van hoop, om later teleurgesteld te worden en te moeten inzien dat ik altijd alleen geweest ben in mezelf met al de angsten die altijd alleen maar in mezelf bestonden

ik stel mij tot doel om, in de plaats van proberen te vluchten van angst in een relatie, met mijn beidaten voeten op de grond te staan en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in en als het besef dat ik HIER besta en dat veiligheid en zekerheid enkel echt kan zijn als een fysieke realiteit waar ik op kan vertrouwen als wat echt HIER besta