Dag 499: Waarom Vormen we Relaties met Anderen Maar Nooit met Onszelf?

Ik luisterde naar een Eqafe Interview in de Journeys into the Afterlife Series waarin een wezen haar ervaring deelde van hoe ze vroeger in het dimensionele bestaan de job had om de dimensies die bestonden in de 'Hemel' allemaal te onderzoeken om een oogje in het zeil te houden in wat er allemaal gebeurde in de Hemel - om ervoor te zorgen dat alles hetzelfde blijft en dat er geen enkel wezen 'uit de rang loopt' of de status quo uitdaagt van hoe dingen verlopen en gestructureerd waren in de hemel.

In dit specifieke interview sprak ze over hoe ze zag hoe ze wezens zag veranderen vanaf het moment dat ze geloofden dat hun persoonlijke 'Hemel' een privé rijkdom was  waar ze helemaal alleen in waren en waar niemand kon zien wat ze er allemaal in deden. Ze vertelde dat ze merkte dat die wezens in hun persoonlijke privé hemel al de dingen deden en zegden  die ze altijd hadden verborgen wanneer ze rond andere wezens waren. Ze deden dingen waarvan ze nooit zouden willen dat andere wezens zouden zien of weten wat ze allemaal deden, als die specifieke 'waarheid' van zichzelf.

En ze zei dat dat in feite is hoe mensen hier op aarde eigenlijk precies hetzelfde doen, enkel in hun geest -- daar waar wij 'alleen' zijn met onszelf, of althans waar we geloven dat we 'alleen' zijn, waar niemand ons kan zien. In onze geest doen en zeggen we al de dingen die we doorgaans van andere mensen verborgen willen houden zogezegd om onszelf te beschermen van hoe mensen op ons zouden reageren.

Maar, wat dit wezen zei dat eigenaardig en interessant was, is dat de reden waarom mensen dit doen, of waarom wezens dit deden - het verbergen van die specifieke 'waarheid' en 'realiteit' van zichzelf  in de geest of in één of andere privé hemel - is niet zozeer omdat we onszelf willen 'beschermen', maar eerder omdat we niet zouden kunnen leven met onszelf als we onszelf zouden confronteren met wat het eigenlijk is dat we allemaal doen in het geheim in onszelf, met die waarheid en realiteit van wat er eigenlijk allemaal bestaat in onszelf --- en dat dat ook de reden is dat, wanneer het aankomt op het onderzoeken van onszelf, en aan introspectie doen, en werkelijk onszelf in de ogen kijken, dat we dan een angst ervaren, omdat we niet willen zien wat er eigenlijk bestaat in onszelf. We willen geheimen houden van onszelf, we willen doen alsof we zelf ook niet zien of ons zelf ook niet gewaar zijn van wat we doen en wie we zijn in onszelf zolang andere mensen ook niet weten of zien of zich gewaar zijn van wat wij doen in onze geest en wanneer we alleen zijn.

En, wanneer ik in mezelf kijk naar hoe ik besta specifiek in relatie tot mezelf en mijn geest en wat ik doe in mijn geest - dan stel ik vast dat ze wel degelijk een punt heeft in de zin dat ik nooit alleen wilde zijn met mezelf omdat ik wist dat ik dan geconfronteerd zou worden met mezelf, met mijn interne realiteit. Ik wilde liever altijd in de buurt van andere mensen zijn, waar ik mezelf kan afleiden met emotionele reacties, en waar ik kan doen alsof ik niet besta in mezelf, waar ik het gevoel kan creëren in mezelf dat ik mezelf kan verliezen in 'andere mensen' en in mijn eigen gevoelens en emotionele reacties op de mensen om mij heen. Maar, van zodra ik alleen was in mijn kamer of ergens in een stille ruimte, begon ik mij ongemakkelijk te voelen en ging ik meteen op zoek naar manieren om mezelf af te leiden, zoals bijvoorbeeld door televisie te kijken of muziek te luisteren of wat dan ook te doen om mijn aandacht af te leiden van mezelf en van het feit dat ik alleen was.

Ik bedoel, wanneer het aankomt op het hebben van een relatie met mezelf, waarin ik bijvoorbeeld verantwoordelijkheid neem voor wat ik doe in mijn interne en externe realiteit of waarin ik principes heb of waarde hecht aan integriteit en zelf-eerlijkheid -- daar is nooit sprake van geweest in mezelf. Ik heb zelfs steeds elke vorm van principe of integriteit het water in gegooid om  relaties te kunnen vormen met 'andere mensen'. Wie ik was in mezelf, dat maakte nooit uit. Mijn zelf-integriteit en zelf-eerlijkheid en zelf-verantwoordelijkheid - dat kon mij niet schelen, dat was onbestaand. Zolang andere mensen maar geloofden dat ik een verantwoordelijk, integer, betrouwbaar en eerlijk individu was kon het mij allemaal niet schelen wat ik eigenlijk deed in mijn geest en wie ik eigenlijk was in mezelf wanneer niemand mij kan zien.

Dus, ik bedoel, het is zeker en vast interessant en fascinerend om dit vast te stellen en in te zien van mezelf in het bewandelen van mijn reis naar leven - en het is zeker iets dat mijn ogen geopend heeft in relatie tot het zien en beseffen dat ik absoluut niet dat goede en positieve beeld ben dat ik presenteer van mezelf naar andere mensen toe --- en dat ik eigenlijk nooit werkelijk mezelf heb leren kennen omdat ik nooit de waarde heb ingezien van het bewerkstelligen van een relatie met mezelf. Ik heb nooit mezelf opgemerkt in en als mezelf.

En, wat ik ook heb ingezien is dat, zolang ik die relatie met mezelf niet bewerkstellig en opbouw, zal ik nooit werkelijk opstaan in deze wereld en in staat zijn om de wereld te veranderen --- omdat, ik zal het lef niet hebben om mensen in vraag te stellen. Omdat, zolang ik geen relatie heb gecreëerd met mezelf en zolang ik geen stabiliteit heb gecreëerd in mezelf in de zin van dat ik besef wie ik ben in elk moment - zal ik altijd meer waarde hechten aan de relatie  die ik zogezegd heb met andere mensen en dan zal ik steeds andere mensen ondersteunen in hun meningen, ook al zijn die meningen misschien schadelijk voor het leven op aarde. Ik zal dan nooit mijn wereld en realiteit werkelijk bevragen omdat ik te druk bezig ben met het creëren van relaties om de leegte op te vullen die bestaat in mezelf in en als het gebrek aan een relatie met mezelf.

Dag 477: Hoe bouw ik Zelf een Emotionele Instorting Op?

Dit is een verderzetting van "Dag 476: Wanneer je Beseft dat je Verantwoordelijk bent voor Jezelf?" - waarin ik een volgende stap zette in mijn reis van het veranderen van mezelf in en als een specifieke emotionele ervaring in mezelf - in de zin van dat ik, na een herevaluatie van mezelf in een fysieke situatie die de specifieke emotionele reactie activeerde in mezelf, opnieuw onderzocht in welke zin ik veranderd was en wie ik ben in relatie tot deze emotionele ervaring.

Wat ik ondervond is dat, de emotionele reactie die opkwam, was een gevolg van wat er in mijn geest omging in relatie tot de mensen om mij heen. ik was mij druk aan het maken over wat zij van mij denken en hoe zij mij beoordelen en ik voelde mij angstig dat ze op de één of andere manier ontevreden zouden zijn over mij --- en daarin bestond ik in feite in constante spanning, die dan tot een kookpunt kwam op een bepaald punt en dan viel ik in allerlei emotionele ervaringen van wanhoop en zelf-medelijden en kwaadheid die opkwamen in mezelf.

dus, de emotionele ervaringen van frustratie, kwaadheid, zelf-medelijden en wanhoop waren mijn eigen creatie door middel van de spanning die ik had opgebouwd in mezelf en waren als het ware een soort van 'neerstorten' dat gebeurde in mezelf omdat ik mezelf had 'opgebouwd' in een energetische ervaring.

Dus, mijn nieuwe stap in het proces van het veranderen van deze specifieke emotionele ervaringen is om de spanning niet te laten opbouwen en mezelf te ondersteunen om een manier te vinden waarop ik mezelf niet meer toelaat om die spanning op te bouwen in mezelf --- zodat ik bijgevolg ook niet meer zal 'vallen' in de emotionele ervaringen van frustratie/kwaadheid/zelf-medelijden/wanhoop.

Ik bedoel, het is omdat ik geen verantwoordelijkheid nam voor wat ik aan het opbouwen was in mezelf, omdat ik het verbond in mijn gedachten met de mensen om mij heen --- door te denken aan 'wat ZIJ over mij denken' en 'hoe ZIJ mij beoordelen' en 'of ZIJ niet tevreden zullen zijn over mij' - daardoor heb ik zelf de emotionele ervaringen gecreëerd waarin ik feitelijk 'ineen stortte' en 'opgaf'.

Dus, in mijn proces van het veranderen van deze emotionele ervaringen van 'opgeven', zal ik het praktische proces moeten bewandelen van het veranderen van hoe ik in mezelf in relatie sta met de mensen om mij heen - door bijvoorbeeld mij te realiseren dat ik die spanning opbouw in mezelf en dat dat niets te maken heeft met de mensen om mij heen --- ik heb die gedachten toegestaan te bestaan in mezelf in relatie to 'wat zullen andere mensen van mij denken' en 'wat als ze niet tevreden zijn over mij' enzovoort. ik heb die gedachten waarde gegeven in mezelf en dus heb ik een spanning opgebouwd in mezelf -- daarin ben ik verantwoordelijk voor mezelf en uiteraard voor de consequenties die ik creëer door de spanning die ik opbouw. Consequenties namelijk de emotionele ervaringen van frustratie/kwaadheid/wanhoop/zelf-medelijden.

Wordt vervolgd in Dag 478

Dag 399: Hoe Schept de Energie van Zelf-Medelijden de Illusie van Comfort, Veiligheid en Bescherming?

Dit is een Verderzetting van "Dag 398: Is Zelf-Medelijden werkelijk zo Onschuldig als het Lijkt?"


Zelf-Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de emotionele ervaring van zelf-medelijden wanneer en als de ervaring van zelf-medelijden opkomt in mezelf in een specifiek moment - zonder deze ervaring te bevragen of te onderzoeken of mezelf te bevragen of onderzoeken in relatie tot deze ervaring --- en daarin nooit te hebben ingezien hoe of waarom deze energie bestaat of opkomt in mezelf en hoe of waarom ik mezelf erin laat meevoeren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te vertrouwen op de emotionele ervaring van zelf-medelijden als en wanneer deze ervaring opkomt in mezelf en te geloven dat deze ervaring is 'wie ik ben' --- door mezelf te laten misleiden door het gevoel van 'comfort' dat ik ervaar in en als de energie van zelf-medelijden en daardoor deze ervaring niet in vraag te stellen en ook niet op te merken hoe ik, in en als de ervaring van zelf-medelijden, mezelf in mijn gewaarzijn onttrek aan mijn omgeving en realiteit in het moment en mezelf veranker en opsluit diep in mezelf en mezelf wentel in de energie van zelf-medelijden als een deken dat ik om mezelf heen trek en daarin de illusie en idee ervaar van 'comfort' en 'veiligheid' en 'bescherming'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat ik in deze ervaring van comfort, veiligheid en bescherming, die ik heb verbonden en geassocieerd met de energie van zelf-medelijden - in werkelijkheid aan het reageren ben op een ervaring in mijn geest van angst van verandering die opkwam in een moment waarin ik oog in oog stond met een moglijkheid en kans om inzicht te verwerven in mezelf en dus een kans en mogelijkheid had om mezelf te veranderen - en dat de energie van zelf-medelijden daarin dus een mechanisme is van de geest die de geest gebruikt om zichzelf te behoeden van Verandering, door mijn Gewaarzijn voor een moment af te leiden en mee te voeren tot diep in mezelf in en als de ervaring van 'comfort', 'veiligheid' en 'zekerheid'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat deze ervaring van comfort, veiligheid en zekerheid in en als de energie van zelf-medelijden een illusie is - omdat het in werkelijkheid een reactie is op de ervaring van Angst van Verandering - als een voorgeprogrammeerde reactie die eigen is aan de Geest die bestaat in en als Oneindige Herhaling --- waarin dus die 'positieve' ervaring van comfort, veiligheid en zekerheid niets meer of minder is dan de positieve pool van/in een energetische polariteit die de geest opwekt in zichzelf en die als doel heeft om mijn Gewaarzijn af te leiden en te saboteren in het verwerven van Inzicht in hoe ik besta in en als mezelf en om zo elke mogelijkheid en kans tot verandering te Saboteren -- en zo het voortbestaan van de Geest als een Eindeloze herhaling van Patronen uit het verleden te verzekeren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf in en als mijn Gewaarzijn te laten meevoeren, afleiden, wegleiden en onttrekken van de realiteit in het moment dat de energie van zelf-medelijden opkomt in mezelf, door die energie te volgen zonder vragen te stellen of stil te staan bij wie ik eigenlijk ben in relatie tot die energie, wat die energie is, hoe die energie bestaat en waar die energie zelfs vandaan komt - in de plaats van in te zien, te beseffen en te begrijpen dat deze energie van zelf-medelijden niet 'zomaar' bestaat of opkomt in mezelf, maar in werkelijkheid deel uitmaakt van een specifiek systeem van energie als de Menselijke Geest dat bestaat in en als Zelf-Behoud en Overleving, waarin zelf-medelijden een specifiek mechanisme is dat ontworpen is om mijn Gewaarzijn te 'bevangen' in een energetische ervaring van Comfort, veiligheid en bescherming als een reactie van de Geest op de ervaring van Angst van Verandering --- en dat de geest daarin elke mogelijkheid tot Verandering Saboteert

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor de energetische ervaring van zelf-medelijden in mezelf door mezelf te laten saboteren in mijn proces van zelf-verandering - door mezelf automatisch te identificeren met de energie van zelf-medelijden die in één moment opkomt in mezelf en mezelf erdoor te laten meevoeren --- en daarin niet stil te staan bij hoe zelf-medelijden enkel opkomt in mezelf wanneer en als ik op het punt sta iets te realiseren, zien en beseffen van wie ik ben dat een mogelijkheid zal openen voor mezelf om te Veranderen en daardoor dus niet werkelijk te vertrouwen is omdat het niet bestaat als wat het beste is voor mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd 'comfort', 'veiligheid' en 'bescherming' te definieren in en als een energetisch gevoel dat verbonden is met de emotie van zelf-medelijden - en daardoor mezelf te laten meevoeren door de energie van zelf-medelijden wanneer en als het opkomt in mezelf, in mijn verlangen naar het gevoel van comfort, veiligheid en bescherming --- in de plaats van in te zien dat werkelijke comfort, veiligheid en bescherming niet kan bestaan als een energetische ervaring omdat de realiteit van die energetische ervaring is dat het een reactie is op de ervaring van angst --- en dat ik mij dus in werkelijkheid angstig voel terwijl ik in de illusie besta van 'comfort', 'veiligheid' en 'bescherming' --- en dat ware comfort, veiligheid en bescherming enkel kan bestaan wanneer en als het onvoorwaardelijk HIER is, in elk moment van ademhaling

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te zien, beseffen en te begrijpen dat echte comfort, veiligheid en bescherming zich bevindt in en als de fysieke werkelijkheid die in elk moment HIER bestaat - en dat, wanneer en als ik mezelf laat meevoeren door het GEVOEL van comfort, veiligheid en bescherming in en als de energie van zelf-medelijden, ik mezelf in werkelijkheid afscheid van de echte comfort, veiligheid en bescherming die zich HIER bevindt - en comfort, veiligheid en bescherming in wezen definieer in en als de ervaring van Angst, hetgeen op zich in feite net het tegenovergestelde is van comfort, veiligheid en bescherming


Wordt vervolgd in Dag 400

Dag 359: Waarom en Hoe is Seks een Taboe? - De Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 358: Hoe Speelt de Wet van de Weerstand een Rol in Seksuele Onderdrukking?"

Een aantal interessante vraagstukken die we kunnen behandelen in de volgende blogs is bijvoorbeeld: Hoe is het dat ouders hun kinderen impliciet aanleren dat Seks Taboe is? En, waarom is het dat die Taboe specifiek bestaat in verband met Woorden en Beelden - wat is het aan Woorden en Beelden die Seksueel getint zijn die zo een impact hebben in/op de mens in en als de menselijke Geest dat de mens er een Taboe op gaat leggen --- woorden en beelden die op zich in wezen niets te maken hebben met ECHTE seksualiteit, die gewoon een fysieke ervaring/beweging is die HIER is in en als het Fysieke Lichaam?


Het eigenaardige aan een 'taboe', zoals hoe 'Seks' en 'Seksualiteit' behandeld wordt in en als deze realiteit, als wat en hoe ik mezelf heb toegestaan te worden in en als mezelf, is dat je niet eens je vinger kan leggen op wat/hoe/waarom het 'taboe' precies 'taboe' is... omdat het net 'taboe' is.

In het online Van Dale Woordenboek, wordt het woord 'Taboe' omschreven als:
- verboden erover te spreken of als woord te gebruiken
- iets dat niet gedaan of gezegd mag worden

Als iets dus een 'taboe' zou zijn, dan zou het met andere woorden 'onopgemerkt' aan ons voorbij gaan, we zouden het niet eens merken omdat het nu eenmaal iets is waar we niet over spreken, waardoor het uiteindelijk zelfs lijkt alsof het 'niet bestaat'. De consequenties van zo een 'taboe' is uiteraard dat er delen zijn van onszelf en onze wereld die problematisch functioneren en consequenties creëren, die we niet zullen kunnen oplossen, omdat we nooit praten over het probleem zelf, en zelfs in complete ontkenning zijn tegenover het bestaan van datgene dat aan het startpunt ligt van de problemen/consequenties --- zoals in het geval van seks/seksualiteit daar de consequenties/problemen zijn van seksueel misbruik in porno, seksuele/genitale verminking, seksuele slavernij/handeldrijving, verkrachting, seksuele stoornissen, ziektes, etcetera.

Daarom is het ook zo moeilijk om zelfs aan te kaarten of 'seks'/'seksualiteit' al dan niet een 'taboe' is en hoe dit precies in z'n werk gaat, aangezien de eigenschappen van een 'taboe' nu eenmaal zijn dat het geen deel uitmaakt van de ervaring en het begrip van de Realiteit/werkelijkheid in en van het Individu in en als de Menselijke Geest, omdat er nooit over gesproken wordt en omdat het 'wereld-beeld' van 'de Mens' wordt gevormd door en bestaat uit Woorden in en als Gedachten in de Menselijke Geest.

Als en wanneer er dus nooit echt gesproken wordt over bepaalde dingen die bestaan in de fysieke werkelijkheid, is het moeilijk om vanuit en in de Menselijke Geest te 'bevatten', te 'zien' en te 'begrijpen' dat en hoe die dingen bestaan --- ik bedoel, het kan voor onze neus staan, elke dag, in elk moment, en toch zien we het niet - hoe eigenaardig: enkel en alleen omdat het geen deel uitmaakt van de 'Wereld' die we hebben aanvaard/gevormd in en als onze Woorden --- met name dan de woorden in en als onze Bewuste geest, woorden die we ook uitspreken. Omdat, er zijn woorden genoeg die omschrijven hoe de realiteit in elkaar zit, en wat er bestaat in en als de realiteit, maar die woorden hebben we een negatieve lading gegeven en houden we liever verborgen in en als ons onderbewustzijn, het zijn woorden die we doorgaans niet gebruiken in onze gesproken taal. En aangezien de gesproken taal datgene is waarmee we onszelf 'presenteren'/'representeren' als 'wie we zijn' in en als de wereld/realiteit van 'de menselijke samenleving', is het die gesproken woorden die onze 'identiteit' gaan vormen, als wie we Geloven dat we zijn, als het imago dat we van onszelf presenteren naar andere mensen toe --- terwijl er in en als het onderbewustzijn van onze geest, allerhande andere woorden bestaan die we mooi verborgen/onderdrukt houden - onbewust uiteraard...

'Seks' en 'Seksualiteit', zijn zo'n woorden - 'taboe-woorden', 'gestigmatiseerde' woorden - woorden die niet genoemd mogen worden, en nooit genoemd geweest zijn --- omwille van de extensieve onderdrukking van de seksuele uitdrukking in beeld en klank doorheen de menselijke geschiedenis door allerhande heersende religieuze instanties. Dus, wanneer je 'seks' of 'seksualiteit' uitspreekt, is er een deel van de Geest die zegt van "neeneen, dat mag niet, mag je niet zeggen!", en die dan in een vorm van ontkenning stapt, waardoor het lijkt alsof je de woorden nooit echt hebt uitgesproken en het dus ook niet echt bestaat. Dat is hoe de emotionele reactie/ervaring van Schaamte werkt - de Schaamte die we collectief aanvaard hebben in en als de menselijke geest, verbonden met woorden zoals 'seks' en 'seksualiteit', waarin -- elke keer we zo'n woorden uitspreken, komt er een subtiele reactie van schaamte in onszelf naar boven, waarin we onszelf 'wegsteken'/'verbergen', als in 'door de grond zakken van schaamte', alsof we even ons hoofd in het zand steken, en daarin negeren wat we net gedaan/gezegd hebben. Dat is hoe het werkt, het mechanisme in en als de menselijke geest dat ervoor zorgt dat wij als menswezens in een constante ontkenning en onderdrukking blijven bestaan van wie we werkelijk zijn in en als Seksualiteit als het Fysieke Lichaam - de 'Schitzofrenie' in en als 'Seksualiteit' in en als de Menselijke Geest. En het is waarom deze woorden ook zo weinig daadwerkelijk uitgesproken worden door mensen, omdat we die ervaring van Schaamte niet willen ervaren.

En dat is ook waarin het gesproken/geschreven woord zichzelf onderscheidt van Gedachten - in dat, wanneer je woorden uitspreekt of neerschrijft, dan worden ze 'echt', dan komen ze deel uit te maken van de fysieke werkelijkheid, ze zijn HIER, jij hebt ze gehoord, anderen hebben ze gehoord of gelezen, ze zijn 'zichtbaar'/'hoorbaar' aanwezig in en als deze fysieke werkelijkheid, zichtbaar/hoorbaar/merkbaar voor iedereen en alles dat Hier bestaat. Maar, gedachten, die blijven zowieso verborgen in de Geest - waardoor het ook zo makkelijk is voor ons om bepaalde dingen te denken, maar tegelijkertijd te ontkennen of negeren dat het in onszelf bestaat, omdat, zolang we het niet daadwerkelijk uitspreken, is het schijnbaar 'niet Echt'.

Wordt Vervolgd in Dag 360

Dag 354: Wie ben ik in en als Seksualiteit? - Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 353: Waarom Onderzoeken we Seksualiteit? - Seksuele Paranoia Series"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik zie dat ik de seksuele ervaring en beleving in en als de menselijke geest aanvaard als 'normaal', 'natuurlijk', 'vanzelfsprekend' en 'wie ik ben' en wanneer ik mezelf zie participeren in en als het construct van gedachten en gevoelens van seksuele aard - dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en realiseer mij hoe/dat ik mezelf heb laten programmeren door mijn omgeving in en als het willen/proberen beschermen van de interne geheime realiteit van seksuele verlangens/gevoelens/ervaringen door mezelf nooit te hebben toegestaan mezelf te onderzoeken in en als 'seksualiteit' als de gedachten, gevoelens, verlangens, fantasiëen, verbeelding, enzovoort, in verband met seks in en als de geest - omwille van hoe mijn omgeving als 'andere mensen' nooit open en 'vrij' hebben gecommuniceerd over seks en seksualiteit en hoe seksualiteit werkt in en als het lichaam en de geest --- waardoor ik mezelf heb toegestaan een kopie te worden van mijn omgeving door zelf ook nooit open te zijn over wie ik ben in en als mezelf en door 'seksualiteit' te aanvaarden in mezelf als een geheime interne realiteit waar ik nooit open over communiceer en die ik opzettelijk verborgen houdt van andere mensen - en dat ik op die manier het patroon heb verdergezet van het overdragen en in stand houden  van een consequentiele 'seksualiteitsbeleving' in en als de menselijke geest die in afscheiding bestaat van het individu in en als het menselijke lichaam

hierin zie, besef en realiseer ik mij dat als en wanneer ik seksualiteit toesta te bestaan in mezelf in afscheiding met/van mezelf,  dat ik het toesta te bestaan in en als mezelf als iets 'onnatuurlijks' en 'tegen-natuurlijks', aangezien 'de natuur' is wie ik werkelijk ben hier als een levend wezen in en als de fysieke realiteit als het fysieke lichaam en wanneer en als iets bestaat in afscheiding van mezelf  dan is het dus tegen- of on-natuurlijk -- waarin ik zie, besef en realiseer dat de stelling waarin ik mezelf had toegestaan mezelf te definieren dat 'de seksuele beleving in en als de menselijke geest in de vorm van gedachten, fantasiëen, verbeelding, gevoelens en verlangens natuurlijk en normaal is en daarom niet in vraag gesteld of onderzocht moet worden', en die ik mezelf had toegestaan te gebruiken om de seksuele verlangens die ik had toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf te rechtvaardigen, niet opgaat --- en dat ik dus wel degelijk de verantwoordelijkheid heb  om die interne afgescheiden realiteit van seksuele verlangens, ervaringen, gevoelens, gedachten en fantasiëen te onderzoeken, in en als het besef dat dat wat tegen- of on-natuurlijk is niet het beste is en kan zijn voor 'de natuur' als het leven op aarde als de fysieke werkelijkheid - zodat ik deze realiteit van seksualiteit in en als het menselijke lichaam en de menselijke geest, kan veranderen en corrigeren zodat het wel in één lijn staat met en bestaat als wat het beste is voor 'de natuur' als mezelf als al het leven op aarde in en als de fysieke werkelijkheid en zodat dus 'seksualiteit in en als de mens wel iets 'natuurlijks' wordt

hierin stel ik mezelf tot doel om het proces te bewandelen van zelf-onderzoek in zelf-eerlijkheid door middel van het uitschrijven van de aanvaardde patronen in en van de geest, zelf-vergeving en zelf-correctie in verband met wat ik mezelf heb toegestaan te bestaan in mezelf in afscheiding met mezelf, als hoe ik 'seksualiteit' heb toegestaan te bestaan als een voorgeprogrammeerd 'tegen-natuurlijk' systeem van gedachten, fantasiëen en gevoelens in mezelf als iets dat niet het beste is voor mezelf en mijn omgeving als 'de natuur' als het leven op aarde - zodanig dat ik mezelf in staat stel om het construct/programma van 'seksualiteit' in en als de menselijke geest te transformeren, veranderen en corrigeren tot een expressie/programma/construct dat één en gelijk is met mezelf als wie ik werkelijk ben als de natuur van mezelf als HIER

zodat ik kan opstaan in en als deze wereld en realiteit waarin ik mij bevindt, als het levende voorbeeld, een levende statement van wat het beste is voor allen, vanbinnen en vanbuiten

Dag 352: Hoe hebben we Seksuele Stoornissen aanvaard als Normaal? - Seksuele Paranoia Series

In de Seksuele Paranoia series die ik nu een tijdje aan het doorlopen ben, waarin ik onderzoek hoe 'menselijke seksualiteit' in elkaar zit door aan zelf-onderzoek in zelf-eerlijkheid te doen - en dan zelf-vergeving en zelf-correctie toepas om 'seksualiteit' te herdefinieren en veranderen vanuit een starpunt van wat gezond verstand is in hoe seksualiteit het best beleeft wordt in en als mezelf en het 'menselijk bewustzijn' opdat seksualiteit en de seksuele beleving in en als de mens geen consequenties creëert in onze realiteit.

In dit 'onderzoek' is het dus belangrijk om na te gaan hoe onze seksualiteit en seksuele ervaringen en belevingen consequenties creëren in en als onze fysieke wereld en realiteit - consequenties zoals verkrachtingen, pedofilie, porno, impotentie, seksuele ziektes, seksuele stoornissen en allerhande vormen van seksueel misbruik.

Hier is een interessante statement, gevonden op PsycheCentral:

"Houdt in gedachten dat seksualiteit bestaat als een continuum. Er is enkel sprake van een probleem en een "seksuele stoornis" als het voor ongemak zorgt in het leven van het individu, en het individu het gedrag of probleem wil veranderen. Sommige van de onderstaande stoornissen worden gezien als gezonde delen van de normale menselijke seksualiteit. Bijvoorbeeld, als een persoon een fetish heeft en hij of zij is er OK mee (en het zorgt niet voor problemen in het leven van een ander), dan wordt het niet gezien/bestempeld als een stoornis."


Deze statement toont aan dat:

1. ons begrip van en inzicht in hoe onze interne realiteit, zoals onze gedachten, gevoelens en emoties, bijvoorbeeld in onze 'seksuele beleving' in fantasiëen, gedachten en verlangens, onszelf, ons gedrag en bijgevolg onze omgeving en de wereld impliciet beïnvloeden --- omwille van hoe er pas sprake lijkt te zijn van een 'stoornis' wanneer de innerlijke realiteit van gedachten, fantasiëen, verlangens en gevoelens zich heeft ontwikkeld tot het punt waarop het individu het zelf niet meer onder controle heeft en hij/zij lijdt onder de eigen 'seksualiteit'
2. we impliciet 'seksualiteit' hebben aanvaard als een innerlijke 'demon', een 'ervaring' die zich kan opbouwen tot een 'stoornis' die controle heeft over ons - omwille van het feit dat we de mogelijkheid in onszelf aanvaarden dat onze 'seksuele ervaring' zich zomaar zou kunnen 'ontwikkelen' en 'opbouwen' op zichzelf, zonder dat wij het zelf richting geven op een bewuste manier, en uiteindelijk kan uitgroeien tot een ervaring, een 'iets' dat macht en controle heeft over onszelf, alsof het in volledige afscheiding bestaat met onszelf - hetgeen impliceert dat het eigenlijk al een 'stoornis' was om mee te beginnen.
3. Er geen echte interesse bestaat om verantwoordelijkheid te nemen voor hoe onze geest bestaat en functioneert, omdat we niet willen loslaten van hoe we 'seksualiteit' en 'seksuele beleving' hebben aanvaard in onze geest, als een 'demon' in onszelf die het potentieel heeft om uit te groeien tot een ware stoornis die volledige controle en macht heeft over onszelf - waardoor onze wetenschap in verband met hoe seksualiteit werkt in en als de menselijke geest, en wie wij zijn en hoe wij bestaan in en als seksualiteit in onszelf, heel gelimiteerd is --- omdat, onze wetenschappelijke instituten en wetenschappelijk onderzoek afhankelijk is van geld en daardoor werken in functie van bedrijven die enkel hun producten willen verkopen en daardoor niet werkelijk geïnteresseerd zijn in het uitvoeren van onderzoek vanuit het startpunt van wat het beste is voor iedereen, maar dat onderzoek willen gebruiken om te weten hoe ze de mens in en als de menselijke geest het best kunnen besturen.

Ik bedoel, het is zelfs ten voordele van bedrijven dat mensen een seksuele stoornis ontwikkelen in zichzelf, omwille van hoe Seks de mens opsluit en consumeert in en als geheime interne verlangens - omdat, niemand durft werkelijk open zijn over wat er omgaat in onze gedachten wanneer het aankomt op seks. Het is dus in het voordeel van bedrijven die ons hun producten willen verkopen om het verlangen naar seks in de menselijke geest te gebruiken en uit te buiten teneinde daar te kunnen op inspelen in het verkopen van hun producten - en, aangezien de wetenschap gesponsord worden door geld en al het geld in de handen van de bedrijven ligt, kunnen we aannemen dat die wetenschappelijke onderzoeken en resultaten niet gebruikt worden ten voordele van iedereen.

Want, als en wanneer 'seks' en 'seksualiteit' een punt is in onszelf dat zomaar kan 'uitgroeien' tot een groot probleem voor onszelf en onze omgeving, zonder dat we zelf inzicht hebben in het hoe en waarom, dan wil dat toch zeggen dat er sprake is van een 'stoornis', van een ongezonde mentale ingesteldheid. En dus, omdat we allemaal impliciet hebben aanvaard dat seksualiteit een potentiele stoornis en problematische ervaring is, zijn we allemaal verantwoordelijkheid voor alle seksuele misdrijven en misbruiken die bestaan en uitgevoerd worden door mensen in deze wereld. Omdat, dit is wat wij als ouders en leerkrachten onze kinderen aanleren. Wij willen onze persoonlijke geheime innerlijke seksuele verlangens niet opgeven en dus zijn niet geïnteresseerd in het onderzoeken van hoe seksualiteit werkelijk in elkaar zit in en als de menselijke geest - en leren bijgevolg onze kinderen ook niet aan om verantwoordelijkheid te nemen voor yhun interne ervaringen zoals seksuele verlangens en fantasiëen, waardoor we hen toestaan open te staan voor allerlei invloeden door bijvoorbeeld de media, films, muziek, leeftijdsgroepen, familie, enzovoort -- die het potentieel hebben om hen te ondersteunen in het ontwikkelen van een seksuele stoornis in zichzelf.


Wordt vervolgd in Dag 353

Dag 341: Hoe Saboteren Seksuele Fantasiëen fatsoenlijk ouderschap? De Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 340: Is Fantaseren over Seks een Mentale Stoornis?"- waarin we al besproken hebben hoe Seksuele Fantasiëen in de Menselijke geest geen 'natuurlijk' of 'normaal' fenomeen is, maar eerder het resultaat van opzettelijke conditionering door onze omgeving als een economisch systeem dat gebruik maakt van de verlangens in de mens om de 'perfecte consument' te creëren die handelt op basis van Gevoelens als onbewuste verlangens en niet op basis van gezond verstand.

En het is deze eigenschap van Seksuele Fantasiëen en de obsessie met Seksueel Verlangen in de mens dat problematisch is in het functioneren van een gezonde samenleving - omdat, 'Fantasie' een 'alternatieve realiteit' is die in de geest bestaat en die de mens onttrekt aan de wereld om zich heen. Nu, er bestaat ook zoiets als 'praktische fantasie/verbeelding', waarin je bijvoorbeeld je Geest gebruikt om dingen uit te dokteren, om één en één bij elkaar te zetten en te komen tot praktische oplossingen, hetgeen wel ten voordele is van de samenleving - maar wat 'Seksuele Fantasiëen' hiervan onderscheidt, is dat er in Seksuele fantasiëen geen sprake is van een bewust gestuurde 'wil' - er is enkel de Ervaring van het Verlangen naar Seks waar het individu zich in laat meevoeren en dan allerlei beelden oproept in zijn geest die deze ervaring van verlangen en opwinding opdrijven tot een hoogtepunt. Dit is een proces dat haast automatisch gebeurt en dat zogezegd 'sterker is dan de mens' - eigen aan verlangens is dat mensen bijvoorbeeld zulk'n statements zullen maken zoals "het was sterker dan mezelf" en "ik kon het niet helpen".

En in dit soort fantasiëen is het alsof de mens even 'weg van de wereld' is, even helemaal onttrokken van de realiteit en weggezogen in een 'tijdloos vacüum' van interne Ervaringen. Dit is NIET normaal, omdat wij als mens, en vooral als ouders, leerkrachten en leiders in deze wereld, een verantwoordelijkheid hebben om richting te geven aan en zorg te dragen voor onze omgeving, voor onze kinderen, voor de dieren en de natuur en al wat hier leeft en ademt. En, wanneer we 'weg zijn van de wereld', opgeslorpt door onze persoonlijke interne ervaringen, zijn we niet in staat om te handelen met begrip en inzicht in de consequenties van onze handelingen --- omdat we in 'halfhalf-modus' staan, we zitten half in onze fantasie en gevoelens en half in de fysieke werkelijkheid - en dan schakelen we over op 'automatische piloot' om te doen wat er gedaan moet worden in de realiteit. Geen wonder dat er dan allerlei zaken mislopen waar we ons nadien gefrustreerd over voelen wanneer we wakker geschud worden uit onze fantasiewereld van positieve gevoelens omdat er problemen de kop opsteken in onze omgeving. Problemen die er niet geweest zouden zijn in de eerste plaats, hadden we beter opgelet.

Ik bedoel, ouders en leerkrachten (lees: volwassenen) hebben dan de neiging om hun frustratie te uiten op de kinderen, zij waren zogezegd de oorzaak van de 'problemen' --- terwijl die reactie van frustratie niet een gevolg was van de 'problemen', maar net een gevolg was van de 'schok' die de ouder/leerkracht ervoer wanneer bleek dat de fysieke werkelijkheid zich niet hield aan het 'plan' waar de automatische piloot naar handelde, en de aandacht van de ouder/leerkracht bruusk en plotsklaps uit het positieve fantasiewereldje getrokken werd om te kunnen omgaan met de 'onverwachte gebeurtenis' - die vaak niet eens echt een 'probleem' is, maar echter wel bestempeld wordt als 'probleem' omdat de ouder/leerkracht zich gefrustreerd voelt. Wat een omgekeerde wereld.

Dus, waarom is het dat we zijn gaan aanvaarden dat deze manier van bestaan, deze manier van opvoeden, van 'zorg dragen' voor onze wereld, 'normaal' is -- wanneer het duidelijk consequenties produceert? Het is toch overduidelijk dat ALLE problemen in deze wereld een gevolg zijn van onoplettendheid, van het feit dat al de volwassenen in deze wereld 'ergens anders' zitten dan HIER in de fysieke realiteit --- ze zitten allemaal in hun Geest, in hun fantasie en verbeelding, hun persoonlijke wereldje van persoonlijke verlangens en gevoelens - waardoor niemand de toewijding aan de dag kan brengen om werkelijk zorg te dragen voor deze realiteit, zonder een oog dicht te knijpen of een steek te laten vallen, maar voor honderd procent in elk moment van ademhaling.

Dat lijkt misschien onmogelijk gezien de mate waarin we onszelf hebben toegestaan onszelf te 'verliezen' in de geest en alle contact met de fysieke realiteit verloren lijken te hebben - maar de realiteit is dat we onszelf met tijd en boterhammen geconditioneerd hebben, weliswaar onbewust, om onszelf op die manier te 'verliezen', dat we op dezelfde manier onszelf ook weer kunnen conditioneren om onszelf 'terug te vinden' en terug te brengen naar de echte wereld. Onderzoek Desteni en de Reis naar Leven en geef jezelf de kans om verantwoordelijkheid te nemen voor jezelf en deze Realiteit en jezelf te veranderen tot een Levend Wezen dat in staat is om leiding te geven aan deze Wereld en Realiteit.


Wordt vervolgd in Dag 342

Dag 338: De Mens is Onbetrouwbaar omdat Hij vertrouwt op de Leugen van de Geest - Zelf-Vergeving Dimensie

Dit is een verderzetting van"Dag 337: Hoe kan de Mens Betrouwbaar zijn zonder Zelf-Inzicht? - De Seksuele Paranoia Series", waarin we onderzocht hebben hoe seksualiteit bestaat in de Menselijke Geest en waarom het is dat de Mens in en als de Menselijke Geest niet te betrouwen is omwille van het aanvaardde gebrek aan zelf-inzicht en bijgevolg een gebrek aan zelf-verantwoordelijkheid en toerekeningsvatbaarheid. En het probleem van dat we dit gebrek aan zelf-inzicht als een aanvaardde domheid/blindheid/onwetendheid in onszelf gebruiken als excuus voor waarom we niet doen wat het beste is voor allen en waarom we een wereld/realiteit/samenleving toestaan te bestaan die consequentieel is voor Elkeen.


Zelf-Vergeving Dimensie

ik vergeef mezelf dat ik een samenleving heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan waarin seks en seksualiteit gedefinieerd wordt in en als een geheime interne realiteit van verbeelding, fantasie, gedachten en gevoelens en dat ik hierin nooit heb ingezien en beseft dat geheimzinnigheid altijd een excuus is voor misbruik, omdat, mensen anders de noodzaak niet zouden voelen om bepaalde dingen geheim en verborgen te houden van andere mensen als niet omdat ze weten dat als andere mensen zouden zien wat er omgaat in die 'geheime interne realiteit', dat ze dan afgewezen en weggeduwd zouden worden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat geheimen en geheimzinnigheid, zoals wat mensen doen door na te denken en innerlijke gedachten, fantasieen en gevoelens en emoties te hebben die ze met niemand willen delen, altijd een teken van onbetrouwbaarheid is --- omdat iemand die geheime gedachten in zich houdt, een geheime en persoonlijke agenda heeft in wat hij/zij doet en daardoor niet zal doen wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mens een onbetrouwbaar wezen is dat niet in staat is om te leven op een manier die het beste is voor allen, omdat de mens denkt en een 'geheime interne realiteit' heeft van gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf  dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat als en wanneer ik mezelf toesta te participeren in seksuele fantasiëen in mijn geest, als een geheime interne wereld van persoonlijke verlangens en gevoelens, dat ik dan onbetrouwbaar ben als levend wezen omdat ik een persoonlijke geheime realiteit toesta te bestaan in mezelf, als een achterliggende motivatie/reden achter de woorden die ik spreek en de daden die ik verricht --- waarin de woorden die ik spreek en de daden die ik verricht dus niet te betrouwen zijn omdat ze niet afkomstig zijn vanuit zelf-eerlijkheid als de simpliciteit van wie ik ben als HIER, maar omdat ze dus achterliggende en geheime betekenissen hebben die enkel in mijn geest bestaan --- van waaruit ik tracht de wereld om mij heen te manipuleren door en speicifieke plaatsing van woorden en daden, om mijn geheime interne verlangens te kunnen bevredigen --- waarin ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd in wezen alle andere levensvormen om mij heen te misbruiken in functie van mijn persoonlijke verlangens

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit die ik creëer in en als het leven op aarde, door middel van wat ik toesta te bestaan in mezelf in en als de geheime interne realiteit van gedachten, gevoelens en emoties als eigenbelang - door nooit de consequenties van die interne realiteit te onderzoeken, door nooit te hebben ingezien dat ik een fysiek wezen ben in en als een fysieke werkelijkheid en dat al wat bestaat zowel intern als extern, zich reflecteert en manifesteert in en als deze werkelijkheid die HIER bestaat --- waarin de interne realiteit in relatie staat met de externe realiteit omdat ALLES HIER is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd zomaar te geloven dat mijn 'interne' realiteit niet echt is omdat het schijnbaar geen directe consequenties heeft in de externe realiteit, en dat te gebruiken als een excuus om mezelf ervan te overtuigen dat ik 'mag doen wat ik wil in mijn interne realiteit als fantasiëen en gedachten', zolang ik mij maar aan de 'sociale regeltjes' houdt in de externe realiteit, zodat niemand kan zien wie ik werkelijk ben als wat er werkelijk bestaat in en als mijn geest en gedachten --- en dus nooit te hebben ingezien dat ALLES, zowel de interne als externe realiteit, HIER bestaat en aanwezig is, en dat al wat bestaat onvermijdelijk een consequentie zal hebben als een gemanifesteerde uitdrukking van wat ik toesta te bestaan in en als mezelf in mijn gedachten -- en dat, de consequenties van wat ik toesta te bestaan in en als mijn geest en gedachten wel degelijk aanwezig zijn in de externe realiteit als een fysieke gemanifesteerde uitdrukking, maar dat ik dit gewoon nooit heb opgemerkt of gezien omdat ik nooit de moeite heb gedaan om de realiteit te onderzoeken en verder te kijken dan de oppervlakkige beoordelingen in mijn bewuste geest en gedachten over de realiteit die ik zie met mijn ogen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat de mens, in en als de menselijke geest, geprogrammeerd is om de realiteit enkel te zien vanuit persoonlijke beoordelingen en dat de geest geprogrammeerd is als een gelimiteerd systeem van kennis en informatie waarin en waardoor de mens nooit de relaties ziet tussen de interne en de externe realiteit -- en dus ook nooit de consequenties ziet en beseft van wat hij toestaat te bestaan in en als de geest --- en dat dit een zeer groot probleem is op aarde, omdat de consequenties wel degelijk aanwezig zijn maar gewoon niet gezien worden tot het te laat is


wordt vervolgd in Dag 339

Dag 337: Hoe en Waarom is Onze Beleving van Seks niet de Echte Fysieke Seksuele Beleving? - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/2013/08/dag-337-hoe-en-waarom-is-onze-beleving.html#sthash.PmgiDQps.dpuf

Dag 337: Hoe en Waarom is Onze Beleving van Seks niet de Echte Fysieke Seksuele Beleving? - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/2013/08/dag-337-hoe-en-waarom-is-onze-beleving.html#sthash.PmgiDQps.dpuf

"Dag 337: Hoe en Waarom is Onze Beleving van Seks niet de Echte Fysieke Seksuele Beleving?" - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/#sthash.GtEaFGmc.dpuf

"Dag 337: Hoe en Waarom is Onze Beleving van Seks niet de Echte Fysieke Seksuele Beleving?" - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.be/#sthash.GtEaFGmc.dpuf

Dag 330: Ben ik verantwoordelijk voor Verkrachting? Zelf Correctie

Dit is een verderzetting van "Dag 329: Ben Ik verantwoordelijk voor Verkrachting? - Zelf Vergeving"


ik besef en realiseer mij dat zolang ik 'wie ik ben' in en als deze realiteit limiteer tot de definitie van 'vrouw', door mezelf te identificeren met gedachten van beschuldiging tegenover 'mannen' en de reactie van kwaadheid op de gedachte dat 'mannen vrouwen verkrachten' en de ervaring van angst die ik daarmee heb geassocieerd --- dat ik de realiteit nooit zal zien als het systeem/programma dat het werkelijk is, en dat ik dus ook nooit oplossingen zal kunnen vinden/bieden die het beste zijn voor allen

ik besef en realiseer mij dat de reactie van woede en beschuldiging tegenover mannen omwille van 'verkrachting' een voorgeprogrammeerde reactie is van het ego - die gebaseerd is op ANGST --- en dat die reactie dus afkomstig is vanuit eigenbelang waarin ik enkel geef om en rekening houdt met 'mijn standpunt' en 'mijn overleving' --- en dus geen rekenschap houdt met alle wezens in de samenleving, waarin ik dus precies hetzelfde doe als wat een 'verkrachter' doet, namelijk zich laten sturen door zijn persoonlijke ervaringen/gedachten/reacties zonder zich in de schoenen te verplaatsen van een ander en dus zonder verantwoordelijkheid te nemen voor de consequenties van zijn daden in het leven van een ander

ik besef en realiseer mij dat ik door te reageren vanuit het ego met angst en woede op het woord 'verkrachting' --- dat ik daarin mijn visie op de realiteit en mijn inzicht in de problemen in deze samenleving, limiteer - omdat ik enkel mijn persoonlijke mening gereflecteerd zie, die gebaseerd is op mijn persoonlijke overlevingsreactie --- en dat ik daardoor nooit in staat geweest ben om werkelijk verantwoordelijkheid te nemen voor de realiteit waarin ik mij bevindt, door niet één en gelijk te staan met die realiteit in en als mezelf


ik stel mezelf tot doel om steeds de realiteit te onderzoeken door los te laten van mijn persoonlijke reacties van gedachten, gevoelens en emoties op situaties en gebeurtenissen die ik zie of hoor --- en mezelf op die manier in staat stellen om werkelijk op te staan in deze realiteit en mezelf te bewegen op een manier die het beste is voor allen, om te handelen vanuit werkelijk inzicht in en begrip van hoe de problemen in elkaar zitten en wat er moet veranderen om consequenties te voorkomen

ik stel mezelf tot doel om steeds verantwoordelijkheid te nemen voor wat bestaat in deze realiteit door steeds te onderzoeken wie ik ben in relatie tot deze realiteit en tot al wat hier bestaat, en verantwoordelijkheid te nemen voor wie/hoe ik mezelf heb toegestaan te zijn als een voorgeprogrammeerd systeem van gedachten, gevoelens en emoties waarin ik altijd al wat bestaat in deze realiteit heb toegestaan en aanvaard te bestaan door erop te reageren en door er meningen over te vormen --- in en als het besef dat waar ik op reageer met gedachten, gevoelens en emoties is wat ik toesta en aanvaard te bestaan in en als de werkelijkheid als mezelf doordat ik mezelf ermee identificeer in en als de geest als gedachten, gevoelens en emoties als de 'waarde' die ik eraan hecht in mezelf

Dag 173: Kameleon Personage in een Relatie - Zelf-vergeving

Dit is een verderzetting van "Dag 172: het Kameleon Personage in een Relatie"


Gedachte-dimensie -- welke gedachte komt op in mezelf?

het einde van de relatie al zien - mezelf zien als 'alleen', 'zonder mijn partner'

Ik vergeef mezelf dat ik de gedachte van het einde van de relatie te projecteren in mijn geest

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de gedachte aan het einde van de relatie als een beeld waarin ik mezelf zie als 'zonder mijn partner', 'alleen' en 'verlaten'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de gedachte aan het einde van de relatie waarin ik mezelf zie als 'alleen' en 'verlaten'


Gevoels- en reactie-dimensie

angst, wanhoop, paniek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op de gedachte aan het einde van de relatie als het beeld van mezelf als 'alleen' en 'verlaten' met de energetische ervaring van angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de gedachte aan het eind van de relatie te definieren in en als de energetische ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de gedachte aan het einde van de relatie en van de reactie/ervaring van angst door de gedachte aan het einde van de relatie te definieren in en als angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbinding tussen de gedachte aan het einde van de relatie en de ervaring van angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd geen verantwoordelijkheid te nemen voor het 'gedachten-construct'/programma van de verbinding tussen de gedachte/het beeld van het einde van de relatie en de ervaring van angst door mezelf erin te definieren en te geloven dat dit is 'wie ik ben' - in de plaats van één en gelijk te staan met de gedachte aan het einde van de relatie en de ervaring van angst als de 'alternatieve realiteit' van geloofsystemen over wat 'goed' en 'slecht' is, als het geloof dat 'het einde van een relatie' 'slecht' en 'negatief' is, die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik het geloof dat 'het einde van een relatie slecht is' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het geloof dat 'het einde van een relatie iets slecht is' door te participeren in en als angst van het einde van de relatie in en als de verbinding tussen de gedachte aan 'het einde van de relatie' en de reactie/ervaring van angst --- in de plaats van in te zien dat dit een voorgeprogrammeerd geloofsysteem is dat ik heb gekopieerd van mijn omgeving als wat ik zag op televisie en hoe ik zag dat mensen in mijn omgeving omgingen met het einde van hun relatie --- waarin ik mezelf heb toegestaan een kopie te worden van mijn omgeving door de realiteit nooit te hebben onderzocht en bevraagd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd blindelings te geloven dat 'het einde van een relatie' iets 'slecht' en 'negatief' is, als een oppervlakkige beoordeling over een situatie, zonder ooit te kijken naar de realiteit en wat het beste is voor allen --- en daarin in te zien dat een 'relatie' een overeenkomst is tussen twee wezens om elkaar te ondersteunen in hun proces van zelf-realisatie en dat 'het einde van een relatie' dus indiceert dat de wezens in de relatie niet op één lijn staan en dat er dus een gebrek is aan duidelijkheid, zelf-eerlijkheid en communicatie, waarin 'het einde van een relatie' enkel kan bestaan en voorkomen in en als een 'energetische relatie' die gebaseerd is op en gecreëerd is vanuit GEVOELENS, waarin mensen, in de plaats van hun gevoelens en zichzelf te onderzoeken, hun gevoelens volgen die hun op dat moment zeggen dat 'de relatie niet meer goed aanvoelt', zonder enig gewaarzijn van of inzicht in waar die gevoelens vandaan komen of hoe ze gecreëerd zijn in de eerste plaats

hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat een relatie die gebaseerd is op GEVOELENS nooit stabiel of betrouwbaar zal zijn, omdat ze, net zoals gevoelens, nu eens aan dan weer uit zal zijn, nu eens positief dan weer negatief, nu eens goed dan weer slecht -- en dat een echte betrouwbare stabiele relatie enkel kan bestaan in en als zelf-onderzoek, zelf-inzicht en zelf-eerlijkheid en een wederzijdse overeenkomst tussen twee wezens die voor zichzelf de beslissing gemaakt hebben om dit proces van zelf-realisatie te bewandelen voor zichzelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien en te beseffen dat de angst van het 'einde van de relatie' enkel kan bestaan wanneer en als ik mezelf gecompromiteerd heb in mijn startpunt in de relatie, door de relatie te creëren vanuit GEVOELENS, waarin ik de realiteit van de compatibiliteit van mezelf en het andere wezen totaal heb genegeerd en besta in en als persoonlijke 'hoop' op een 'gelukkig leven' samen met die persoon aan de hand van mijn persoonlijke definities van wat een 'gelukkig leven' is

hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat als ik mezelf toesta een relatie te creëren op basis van persoonlijke verlangens en verwachtingen over 'wat ik wil van/in de relatie' en dus niet op basis van een nuchtere benadering van wie hij is en wie ik ben en of we wel op één lijn staan, ik mezelf enkel zal compromitteren vanuit het verlangen om de relatie en mijn partner te sturen om te kunnen passen in mijn persoonlijke verwachtingen/verlangens in mijn geest - en dus uiteindelijk het 'einde van de relatie' zal manifesteren voor mezelf door niet in te zien dat die positieve ervaring van opwinding en verwachtingsvolheid uiteindelijk zal verdwijnen en zal 'opgeraken' omdat het nooit echt geweest is en omdat ik nooit mezelf geweest ben en omdat ik mijn partner nooit werkelijk heb leren kennen in eenheid en gelijkheid met mezelf


Backchat-dimensie -- welke backchat komt op als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'?

"ik wil niet alleen zijn"
"ik moet hem bij mij houden"
"ik heb hem nodig"
"ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden"
"ik moet zijn wie hij wil dat ik ben"
"als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen"

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik wil niet alleen zijn' heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte aan het einde van de relatie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik wil niet alleen zijn door mezelf erin te definieren

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik wil niet alleen zijn' - in de plaats van te onderzoeken waar dit geloof/deze gedachte vandaan komt en waarom ik 'niet alleen wil zijn' --- en hierin zelf-eerlijk te zijn en te beseffen dat 'niet alleen willen zijn met mezelf' voortkomt uit het niet willen kijken naar wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, niet willen verantwoordelijkheid nemen voor wie/wat ik mezelf heb toegestaan te worden --- en dus, in de plaats van die backchat te volgen en een relatie te creëren in en als het Kameleon Personage, eerst en vooral een relatie met mezelf te bewerkstelligen en mezelf te aanvaarden in en als het besef dat elke relatie met 'een ander' gedoemd is om te mislukken als ik niet stabiel sta in mezelf in en als de levende statement van wie ik werkelijk ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in de backchat 'ik moet hem bij mij houden' als reactie op de gedachte aan het einde van de relatie die opkomt in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik moet hem bij mij houden' --- en daarin te participeren in manipulatie, leugenachtigheid, zelf-oneerlijkheid en bedrog in en als het Kameleon Personage om 'hem bij mij te houden'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik moet hem bij mij houden' te verbinden met de ervaring van verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'ik moet hem bij mij houden' en de ervaring van verlangen - door niet in te zien dat dit verlangen gebaseerd is op de angst om hem te verliezen en 'alleen te zijn' -- en dat, als ik mezelf toesta dit verlangen te volgen, ik mezelf enkel zal compromitteren door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de angst van mezelf die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik heb hem nodig' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte van het einde van de relatie die opkomt in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de backchat 'ik heb hem nodig' --- in de plaats van in te zien dat deze backchat/dit geloof indiceert dat ik in mezelf een relatie gecreëerd heb met dit wezen in afscheiding met mezelf, waarin ik geloof dat ik 'hem nodig heb' om een volledig/volwaardig/compleet wezen te zijn -- in de plaats van één en gelijk te staan met hem in en als mezelf in het besef dat ik niets of niemand nodig heb om mezelf te zijn, ik ben al volledig HIER in en als mezelf

ik vergeef mezlef dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik heb hem nodig' als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie' - door op deze backchat te reageren met de ervaring van angst, paniek en wanhoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik heb hem nodig' te verbinden met de energetische ervaring van angst, paniek en wanhoop

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbinding tussen de backchat 'ik heb hem nodig' en de emotionele ervaring van angst, paniek en wanhoop door geen verantwoordelijkheid te nemen voor de afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tussen mezelf en mijn partner in en als het verlangen naar een relatie/seks dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en de angst om alleen te zijn met mezelf

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' te hebben toegestaan te bestaan als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' door erop te reageren met de ervaring van verlangen in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' te verbinden met de ervaring van verlangen in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'ik moet ervoor zorgen dat hij mij leuk blijft vinden' en de ervaring van verlangen --- door dan mezelf te veranderen en aan te passen in en als het Kameleon Personage als manipulatie technieken om te krijgen wat ik wil en denk nodig te hebben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf de backchat 'ik moet zijn wie hij wil dat ik ben' heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'ik moet zijn wie hij wil dat ik ben' door erop te reageren met de ervaring van verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in als het verlangen om 'te zijn wie mijn partner wil dat ik ben' door mezelf aan te passen en te veranderen door zijn meningen, opinies en expressie te kopiëren om te kunnen 'zijn zoals hem', zodat hij mij zou beoordelen in zijn geest als 'goed' en 'positief' --- in de plaats van zelf-eerlijk te zijn en één en gelijk te staan met mijn partner in en als onvoorwaardelijke zelf-expressie, en in te zien dat ik enkel verlang naar de erkenning/goedkeuring/aanvaarding van mijn partner omdat ik mezelf heb afgescheiden van erkenning, goedkeuring en aanvaarding in mezelf door mezelf te hebben toegestaan een relatie te creëren met een wezen in als afscheiding van mezelf, waarin ik erkenning, goedkeuring en aanvaarding heb geprojecteerd in en als een beeld in mijn geest van 'mijn partner'

ik vergeef mezelf dat ik de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' door erop te reageren met de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' te verbinden met de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de verbinding tussen de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de verbinding tussen de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst door dan mezelf te veranderen en aan te passen om te zijn 'zoals hem' om hem te manipuleren om bij mij te blijven --- in de plaats van één en gelijk te staan met de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en met de ervaring van angst die ik mezelf heb toegestaan ermee te verbinden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een relatie te definieren in en als de backchat 'als ik mezelf ben zal hij mij afwijzen' en de ervaring van angst in en als het Kameleon Personage - als een mechanisme van zelf-onderdrukking, door een relatie te creëren op basis van ENERGIE als gevoelens van 'liefde' en 'opwinding'/verlangen --- in de plaats van een relatie te definieren in en als en mechanisme van zelf-ondersteuning en dus een relatie te creëren op basis van gezond verstand en nuchterheid door te kijken naar onze compatibiliteit in wie wij zijn als de beslissing die we leven in, als en voor onszelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf niet te aanvaarden in mezelf door te geloven dat ik 'slecht'/'negatief' en 'minderwaardig' ben - en hierin een relatie te creëren met iemand om mij beter te voelen over mezelf, om mij 'waardevol' te voelen -- waarin ik op zoek ga naar erkenning door mezelf te veranderen in en als het Kameleon Personage - en niet inzie of besef dat ik hierin enkel het gevoel/geloof van 'minderwaardigheid' in mezelf bevestig/ondersteun door naar aanvaarding te zoeken in 'hem' --- in de plaats van mezelf te aanvaarden en in te zien en te beseffen dat het positieve gevoel van 'waardevol' te zijn dat ik ervaar in mijn relatie een leugen/illusie is die ik heb gecreëerd in en als mezelf door te willen vluchten van de 'minderwaardigheid' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf


Verbeelding-Dimensie

hier zijn er twee dimensies die uitspelen:

1. ik verbeeld mij hoe ik mij zou gedragen wanneer ik bij mijn partner ben - waarin ik mij inbeeld dat hij kijkt naar mijn expressie, dat hij de observator/het publiek is en denkt van 'wow, zij is zo fantastisch', 'zo slim', 'zo sexy', 'zo leuk', waarin ik mij een expressie inbeeld gebaseerd op mijn observaties en interpretaties en kennis en informatie van wat hij (en mannen in het algemeen) beoordeelt als 'goed', 'positief' en 'vrouwelijk' - en dat hij, op basis van die beoordelingen mij 'wil' en 'voor eeuwig en altijd bij mij wil blijven' en 'volledig verliefd wordt op mij' - waarin ik langs de andere kant in mezelf een angst om te 'falen' manifesteer, als de angst dat de expressie die ik wil uitdrukken om hem te 'verleiden'/manipuleren die ik projecteer in mijn geest 'niet zal lukken'

2. ik denk terug aan momenten wanneer ik bij mijn partner was en beoordeel mijn expressie vanuit 'hoe hij denkt over mij'/'hoe hij mij beoordeelde in zijn geest', waarin ik langs de ene kant bepaalde momenten/expressies/gedrag zie en ervaar als 'negatief' en denk van 'hij zal wel gedacht hebben dat ik dom/idioot was omdat ik dit/dat deed/zei' en langs de andere kant zie en ervaar ik bepaalde momenten/expressies/gedrag als 'positief' en denk ik dat hij in zijn geest mij beoordeelde als 'slim'/'leuk'/'grappig'/'sexy'


1. ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mij in te beelden hoe ik mij zal gedragen en uitdrukken wanneer ik bij mijn partner ben vanuit het verlangen naar erkenning en aanvaarding -- waarin ik kennis en informatie over 'wie hij is' in en als zijn meningen en opinies over wat 'goed' en 'slecht' is toepas om daarin een beeld te vormen van 'wie ik ben' in en als 'mijn expressie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de meningen en opinies over 'goed' en 'slecht' te hebben gekopieerd van mijn partner om te gebruiken in mijn geest in en als verbeelding om een 'personage'/'expressie' te vormen dat ik kan gebruiken om hem te manipuleren in en als mijn verlangen om hem in mijn wereld/leven te houden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te reageren op de ervaring van angst in verbinding met de gedachte aan het 'einde van de relatie' met verbeelding van hoe ik hem bij mij kan houden door middel van het veranderen en aanpassen van mijn expressie aan zijn meningen en beoordelingen over 'goed' en 'slecht' in en als het Kameleon Personage

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de verbeelding van mijn expressie in relatie tot mijn partner door erop te reageren met de energetische ervaring van opwinding en verlangen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een polariteit te creëren in mezelf door te participeren in en als verbeelding --- van langs de ene kant positieve energie te genereren in mezelf door beelden op te wekken in mezelf van hoe ik 'wil zijn' in de ogen/beoordelingen van mijn partner in en als het 'verlangen naar erkenning' en langs de andere kant negatieve energie te genereren door beelden op te wekken van hoe ik 'niet wil zijn' in de ogen/beoordelingen van mijn partner in en als 'faalangst'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van de polariteit van verlangen naar erkenning en 'faalangst'/angst van afwijzing die ik heb gecreëerd in mezelf door te participeren in en als verbeelding als reactie op de gedachte aan 'het einde van de relatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de polariteit die ik gemanifesteerd heb in mezelf in en als verbeelding in en als het Kameleon Personage van langs de ene kant verlangen naar erkenning en langs de andere kant angst van afwijzing/faalangst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van mezelf door mezelf te definieren in en als een projectie van mezelf in mijn geest waarin ik mezelf definieer in en als beoordelingen die ik in mezelf heb geprojecteerd in 'de geest van mijn partner' als een beeld van hem dat ik geprojecteerd heb in mijn geest in en als afscheiding van mezelf -- waarin ik mezelf heb onderdrukt als de ware expressie van mezelf als het leven zelf als HIER --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat al die beelden in en als mijn gedachten mezelf zijn en dus verantwoordelijkheid te nemen voor de beelden in en als mijn gedachten als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en op te staan in en als eenheid en gelijkheid in en als zelf-eerlijkheid


2. ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd terug te denken aan momenten waarin ik bij mijn partner was en mijn expressie te projecteren in mijn geest in en als een 'herinnering' en die expressie daarin te beoordelen in mijn geest door mezelf te projecteren in mijn partner

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te participeren in en als verbeelding als het heroproepen van beelden in mijn geest in en als 'herinneringen' waarin ik mijn expressie beoordeel in afscheiding van mijn partner als reactie op het gedachten-construct van de gedachte aan 'het einde van de relatie', de backchat dat 'ik hem nodig heb' en de ervaring/reactie van angst

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de verbeelding van 'het verleden' in en als herinneringen van momenten waarin ik bij mijn partner was van mezelf af te scheiden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als verbeelding van 'het verleden' als herinneringen van momenten waarin ik bij mijn partner was door erop te reageren in en als een energetische polariteit van positieve en negatieve beoordelingen en de energetische waarden die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van mijn partner door de beoordelingen in mezelf in hem te projecteren als een beeld in mijn geest in en als herinneringen - en daarin te geloven dat hij het is die mij beoordeelt, in de plaats van in te zien en te beseffen dat de beelden in en als mijn geest mezelf zijn en dat ik het dus ben die mezelf beoordeelt

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als de polariteit van positieve en negatieve beoordelingen die ik heb geprojecteerd in het beeld van mijn partner in en als herinneringen aan momenten dat ik bij hem was in mijn geest en met de energetische polariteit van positieve en negatieve ervaringen/gevoelens/emoties die ik mezelf heb toegestaan te verbinden met die beoordelingen --- door erop te reageren met verbeelding en fantasie over de toekomst waarin ik een expressie van mezelf projecteer in mijn geest in en als het Kameleon Personage om hem te kunnen manipuleren om bij mij te blijven/mij te willen --- in de plaats van hierin te beseffen en in te zien dat ik enkel mezelf aan het manipuleren ben omdat het beeld dat ik heb geprojecteerd van 'hem' en de beoordelingen die ik in dat beeld geprojecteerd heb mezelf zijn als de beoordelingen die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het verleden door momenten waarin ik bij mijn partner was te projecteren in mijn geest - waarin ik ook mezelf afscheid van hem en van mijn spiegelbeeld - en door te reageren op deze beelden met backchat waarin ik het beeld van 'mezelf' beoordeel in en als beoordelingen die ik projecteer in het beeld van 'hem'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van het beeld van 'mezelf en mijn partner' als een 'moment uit het verleden' door dit beeld te definieren in en als 'een relatie' en door mezelf te hebben toegestaan en geaccepteerd 'een relatie' te definieren in en als verlangen -- in de plaats van één en gelijk te staan met deze beelden in mezelf in het besef dat het allemaal mezelf is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van beoordelingen door beoordelingen te projecteren in het beeld van 'mijn partner' dat ik mezelf heb toegestaan te plaatsen in en als mijn geest en mezelf daarin ook af te scheiden van het beeld van 'mijn partner' in en als mezelf --- in de plaats van één en gelijk te staan met beoordelingen als wat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en één en gelijk te staan met het beeld van mijn partner dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in het besef dat het mezelf is

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als het beeld van 'mezelf en mijn partner' in  en als herinneringen in  mijn geest, door het te definieren in en als de verbinding tussen 'een relatie' en 'verlangen' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- en hierin het geloof te hebben gecreëerd in mezelf dat ik dit beeld nodig heb, en dat 'hij'  dus bij mij moet zijn, om 'mezelf' te kunnen zijn, om te kunnen 'bestaan' --- in de plaats van één en gelijk te staan met het verlangen naar 'een relatie' en één en gelijk te staan met het beeld van 'mezelf en mijn partner' dat ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in het besef dat het mezelf is en dat 'een relatie' dus niet werkelijk bestaat

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te definieren in en als afscheiding met het beeld van 'mijn partner' in mijn geest --- door te reageren op dit beeld met de energetische polariteit van verlangen naar een relatie en angst van afwijzing --- in de plaats van mezelf te realiseren in en als eenheid en gelijkheid als alleen in en als mezelf als het leven zelf als wie ik werkelijk ben als HIER


Consequentie-Dimensie

1. intern conflict en uiteindelijk woede en frustratie omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf te onderdrukken, te compromitteren en te manipuleren door te bestaan in en als het Kameleon Personage

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd nooit te hebben stilgestaan bij de consequenties die ik creëer voor mezelf door mezelf toe te staan een relatie te creëren met iemand op basis van energie als verlangens en gevoelens, en te participeren in en als het Kameleon Personage als zelf-onderdrukking en zelf-manipulatie -- als woede en frustratie tegenover mezelf die ik dan uiteindelijk geprojecteerd zie in mijn partner - waardoor ik hem ga beginnen beschuldigen in mezelf en zodus de zogezegde ervaring van 'liefde' omzet in een ervaring van 'haat'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en geaccepteerd in te zien en te beseffen dat de consequentie van 'liefde', 'haat' is - en dat de positieve ervaringen en beoordelingen waarin ik heb geparticipeerd uiteindelijk zullen veranderen naar negatieve ervaringen en beoordelingen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet één en gelijk te staan met de consequenties van de energie die ik toesta mij te besturen en bepalen in mijn beslissingen en daden door mezelf toe te staan mezelf te definieren in en als positieve gevoelens en verlangens alsof ze 'echt' zijn - en daarin geen rekening te houden met de REALITEIT van energie als een POLARITEIT die altijd van positief naar negatief en van negatief naar positief zal gaan


2. Het einde van de relatie met veel verdriet en depressie - omdat ik een relatie heb gecreëerd op basis van zelf-gecreëerde illusies in en als positieve gevoelens/verlangens en angst in mijn geest zonder ooit mijn partner te leren kennen en in en als nuchterheid en gezond verstand om te zien of we al dan niet bij elkaar passen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat ik voor mezelf het einde van de relatie gemanifesteerd heb en manifesteer door mijn daden en expressie te baseren op de gedachte aan en de angst van 'het einde van de relatie' - in en als de veronderstelling dat de relatie uiteindelijk zal eindigen --- door nooit te hebben ingezien en beseft dat ik de creator ben van mijn wereld/leven/realiteit aan de hand van wat ik toesta te bestaan in mezelf - en dat mijn realiteit altijd één en gelijk zal zijn met wat ik toesta te bestaan in mezelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd energie te volgen en te vertrouwen als het verlangen naar seks en een relatie en daarin een relatie te creëren met iemand waarin ik mezelf automatisch onderdrukte en compromitteerde uit angst om die energie te verliezen - en hierin de consequenties niet te zien van het uiteindelijke einde van de relatie --- omdat ik nooit verantwoordelijkheid heb genomen voor wat ik toesta te bestaan in mezelf en mijn wereld, door geen gezond verstand toe te passen en mezelf en mijn realiteit niet te onderzoeken, maar eerder blindelings energetische ervaringen te vertrouwen en te volgen door ervan uit te gaan dat het 'is wie ik ben', waarin ik in complete ontkenning besta van de TIJD in de realiTEIT en van hoe energie nooit eeuwig kan blijven bestaan, en dat ik steeds weer op het punt zal botsen van MEZELF, van het alleen zijn van mezelf in en als mezelf, tot in de eeuwigheid

ik vergeef mezelf dat ik de ervaring van depressie en verdriet heb toegestaan te bestaan in mezelf als reactie op 'het einde van de relatie' - door een 'meerwaarde' te geven aan 'de relatie' en de relatie te creëren op basis van positieve gevoelens in en als afscheiding van mezelf --- en door niet te hebben ingezien dat het 'meer' van/in de geest als GEVOELENS in wezen 'minder' is, omdat ik mezelf heb weggegeven, gecompromitteerd en onderdrukt in en als het verlangen naar 'meer', en aldus de ervaring van 'minder' als verdriet en depressie heb gemanifesteerd in en als mezelf

3. een totale disconnectie van de fysieke realiteit als mezelf en hierin het toestaan en accepteren van een wereld van misbruik door mijn daden te baseren op eigenbelang in en als het najagen van persoonlijke verlangens in de plaats van op gezond verstand als wat het beste  is voor allen in en als zelf-verantwoordelijkheid

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd niet in te zien dat
ik mezelf compleet afscheid van mezelf als de fysieke realiteit door te participeren in en als gedachten, gevoelens en emoties, waarin ik mijn realiteit ontwerp in en als een polariteit van 'winst' en 'verlies' in en als en op basis van  het verlangen en de angst die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf -- en niet in te zien dat de persoonlijke realiteit van 'winst' en 'verlies' als verlangen en angst die ik toesta te bestaan in mezelf één en gelijk is met wat ik toesta te bestaan in en als de realiteit als het leven op aarde --- in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als de realiteit als het leven op aarde en te bestaan in en als mezelf als wat het beste is voor allen

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf compleet te disconnecteren/af te scheiden van mezelf als de fysieke realiteit door een relatie te creëren die in functie staat van het onderhouden/ondersteunen/voeden van een persoonlijke energetische polariteit die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als mijn persoonlijk verlangen naar 'energetische ervaringen' -- in de plaats van relaties te creëren in en als wat het beste is voor allen in en als gezond verstand en zelf-verantwoordelijkheid

4. de manifestatie en ondersteuning van het geloof dat ik 'niet goed genoeg ben' als wie ik ben alleen, en dat ik niet alleen kan bestaan en mijn bestaan niet kan aanvaarden door 'aanvaarding' te hebben geprojecteerd in 'mijn partner' en 'de relatie' - en aldus ook de manifestatie/ondersteuning/voeding van het geloof dat ik 'niet zonder mijn partner kan bestaan' omdat hij degene is die mij 'waarde' geeft, waarin ik de ervaring van 'wanhoop' heb gemanifesteerd in mezelf --- hetgeen uiteindelijk resulteert in verdere manipulatie, zelf-compromittatie, zelf-onderdrukking, zelf-oneerlijkheid en een gebrek aan zelf-respect

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd zelf-onderdrukking te voeden en ondersteunen in mezelf door een relatie te creëren vanuit het verlangen naar 'waarde' in en als de beoordelingen van 'mijn partner' -- in de plaats van in te zien dat deze 'waarde' als een gevoel, een illusie is waarin ik enkel het gevoel/geloof in mezelf dat ik 'waardeloos' ben voedt en ondersteun door 'waarde' van mezelf te hebben afgescheiden en in 'hem' te hebben geprojecteerd

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het geloof te manifesteren in mezelf dat ik 'niet alleen kan bestaan' door een relatie te creëren op basis van het verlangen naar aanvaarding van 'mijn partner' en door 'aanvaarding' te hebben geprojecteerd in 'hem'


Wordt vervolgd in Dag 174

Dag 131: Ik Mis Hem -- Zelf Correctie

Dit is een verderzetting van "Dag 130: Ik Mis Hem"


Wanneer en als ik de ervaring van gemis zie opkomen in mezelf als reactie op het beeld/de gedachte van mijn partner in mijn geest, dan stop ik en ik adem, en ik besef dat deze ervaring een teken is dat ik mezelf heb afgescheiden van mijn partner waarin ik hem gebruik om een deel van mezelf op te vullen dat ik heb onderdrukt in mezelf -- hierin stel ik mij tot doel om, in de plaats van mezelf te verliezen in fantasiëen en gedachten aan het samenzijn met mijn partner waarin ik positieve energie genereer in mezelf die uiteindelijk een negatieve energie zal manifesteren in mezelf in het uitvoeren van mijn dagelijkse taken, één en gelijk te staan met mijn partner en mezelf niet toe te staan iets van hem te willen/verlangen/verwachten, maar te beseffen dat hij in en als mezelf bestaat in eenheid en gelijkheid met mezelf als het fysieke lichaam, omdat ik besef dat het beeld van mijn partner in mijn geest maar een beeld is en geen realiteit

wanneer en als ik de gedachte aan mijn partner, als een beeld in mijn geest, zie opkomen in mezelf, dan stop ik en ik adem, en ik sta mezelf niet toe te reageren op dat beeld met de ervaring van verlangen/opwinding, omdat ik besef dat ik hierin enkel de negatieve ervaring van gemis manifesteer en creëer in mezelf, waarin ik het gevoel heb dat ik niet echt HIER besta, en dat ik hem als dat beeld in mijn geest nodig heb om 'volledig' en 'vervuld' te zijn

ik besef dat ik al volledig en vervuld ben als het fysieke lichaam HIER en dat de enige reden dat ik mij onvolledig en onvervuld voel in en als de ervaring van gemis, is omdat ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van mezelf door het beeld van mijn partner te projecteren in mijn geest als een deel dat zogezegd ergens buiten mezelf bestaat en dat ik moet 'hebben' om 'heel'/'volledig' te zijn

ik stel mij tot doel om 'partnerschap' en 'relatie' te herdefinieren van een energetische polariteit van verbondenheid als positief en gemis als negatief, tot een fysiek samenzijn in en als eenheid en gelijkheid -- in en als het gewaarzijn dat wij elkaar niet nodig hebben om te bestaan, omdat we al HIER bestaan in en als de fysieke realiteit in en als de eenheid en gelijkheid van het leven zelf, waarin het partnerschap/de relatie  een punt is van ondersteuning van wie wij werkelijk zijn als eenheid en gelijkheid als zelf-expressie en niet een punt van ondersteuning van afscheiding als gemis en verlangen

ik stel mij tot doel om mijn relatie/partnerschap te transformeren van een voedingsbodem van energie en emotionele reacties als afscheiding tot een voedingsbodem van/voor het leven als de onvoorwaardelijke fysieke expressie in en als eenheid en gelijkheid -- door een process te doorlopen van zelf-vergeving, zelf-eerlijkheid en zelf-correctie om steeds verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf als het directieve principe van de relatie

ik stel mij tot doel om mezelf in elk moment uit de fantasiëen in mijn geest te halen als het verlangen om 'meer' te creëren omdat ik besef dat wat omhoog gaat zal omlaag komen, want zo werkt energie nu eenmaal -- ik stel mij hierin tot doel  om mezelf te leren kennen als een fysiek wezen, en in elk moment constant en stabiel te staan in mijn zelf-expressie, of ik nu fysiek bij mijn partner ben of niet, omdat ik besef dat elke ervaring van gemis of 'verbondenheid' enkel in mijn persoonlijke geest bestaat als afscheiding gebaseerd op mijn persoonlijke verlangens in verband met het 'hebben van een relatie' als het zogezegde 'zoeken naar het missende deel van mezelf'

ik stel mij tot doel om één en gelijk te staan met alle delen van mezelf als de fysieke realiteit, en dus mijn leven en tijd hier op aarde niet te verspillen aan 'gemis' en 'zoeken'/'verlangen'/'hopen'/'wachten' door te beseffen dat ik één en gelijk ben met mijn partner en dus niet in mijn gedachten afscheiding te gaan creëren in en als beelden, omdat ik besef dat alle beelden en energetische reacties/ervaringen altijd persoonlijke interpretaties zijn van de realiteit die zich altijd enkel limiteren tot wat ik WIL zien en ervaren