Dag 464: Waarom kan Zelf-Aanvaarding enkel Echt zijn wanneer ik het Geef aan Anderen?

Dit is een Verderzetting van "Dag 463: Is het Aanvaarden van een Ander het Aanvaarden van Mezelf in Gelijke Mate?" - in mijn proces van het onderzoeken hoe ik van zelf-aanvaarding een praktische realiteit kan maken in en als mezelf, omdat ik had gezien en gemerkt dat er een gedachtenpatroon van zelf-beoordeling bestond in mezelf, waarin ik bijvoorbeeld in sociale situaties in een mentale toestand ga waarin ik denk dat 'de mensen om mij heen mij aan het beoordelen zijn', waarop ik dan reageer met een ervaring van angst en inferioriteit. In het bewandelen van mijn blogs had ik ondervonden dat die gedachte en idee bestaat in mezelf dat 'andere mensen mij beoordelen' omdat ik het eigenlijk ben die andere mensen beoordeelt door te reageren op die gedachte met angst.

Omdat, in die ervaring van angst plaats ik mezelf 'inferieur' en 'minder dan' de mensen in mijn omgeving en beschuldig ik andere mensen impliciet als 'dominant' en als schijnbaar de reden voor waarom ik mij inferieur en minder voel. En daardoor ligt er achter die aanvankelijke oppervlakkige ervaring van angst en inferioriteit in wezen een ervaring van kwaadheid tegenover mensen, verbonden met die achterklap in mijn geest van 'zij beoordelen mij', dus 'zij doen mij dit aan!' en 'zij zorgen ervoor dat ik mij slecht voel over mezelf met hun beoordelingen'.

En dus in die ervaring van kwaadheid en beschuldiging die onder de ervaring van angst ligt, in relatie tot de gedachte in mezelf dat ik beoordeeld wordt door andere mensen, ben ik dus in wezen degene die zich dominant, vijandig en aanvallend opstelt tegenover de mensen in mijn omgevin en niet omgekeerd.

Hoe heeft dit mentale construct dan dus te maken met het aanvaarden van mezelf? Omdat, mijn startpunt en reden van het maken van deze blog-serie, is dat ik zag en merkte dat ik patricipeerde in mijn geest in gedachtenpatronen van zelf-sabotage, zoals het vergelijken van mezelf en competeren met andere mensen en emotionele reacties op die vergelijkingen en zelf-beoordelingen die constant schommelen tussen 'inferieur' en 'superieur' en 'beter' en 'minder'. In het onderzoeken van dit patroon, zag ik in dat het hier eigenlijk ging om een gebrek aan zelf-aanvaarding in mezelf - dat ik dus eigenlijk mezelf niet aanvaard als wie ik ben Hier in en als de manier waarop ik besta.

En, wanneer ik dan onderzocht waarom of hoe het is dat ik mezelf niet aanvaard in mijn geest, dan zag ik dat ik zelf-aanvaarding zelf creëer in mijn geest door andere mensen niet te aanvaarden, en dat dus hoe ik in relatie sta met mezelf een direct gevolg is en reflectie is van hoe ik in relatie sta met andere mensen in mijn geest. En dat, als ik iets in en van mezelf wil veranderen, dan moet ik tegelijkertijd mijn relatie met andere mensen veranderen - hetgeen dus wil zeggen dat ik enkel mezelf zal kunnen aanvaarden als en wanneer ik die aanvaarding in gelijke mate geef aan andere mensen.

En het is op deze manier dat ik een realiteit zal creëren die het beste is voor zowel mezelf als alle andere mensen --- door middel van het principe van geef zoals je zelf wil krijgen, omdat dat nu eenmaal de realiteit is - wat je geeft aan een ander, met andere woorden, de realiteit die je manifesteert voor een ander, is tegelijkertijd een realiteit die je manifesteert voor jezelf omdat het is wat Hier bestaat. En, de 'Hier' realiteit van een ander is tegelijkertijd de 'Hier' realiteit van mezelf, omdat we allemaal Hier bestaan, in één en dezelfde realiteit.


In de volgende blog zal ik verderzetten in deze serie van het manifesteren en praktisch realiseren van Zelf-Aanvaarding.

Dag 463: Is het Aanvaarden van een Ander het Aanvaarden van Mezelf in Gelijke Mate?

Dit is een verderzetting op "Dag 462: Hoe Verwijt en Beschuldig ik Anderen op Impliciete wijze in mijn Geest?" en "Dag 461: Het Proces van Praktische Zelf-Aanvaarding?" in mijn proces van het onderzoeken hoe zelf-aanvaarding een gemanifesteerde realiteit kan worden in en als mezelf.

Wat ik had ondervonden is dat ik specifieke delen van mezelf in mijn geest niet aanvaard, omdat dat ook is hoe ik in relatie sta tot andere mensen. Ik heb bijvoorbeeld angst om 'beoordeeld te worden door andere mensen', maar wat zich eigenlijk verschuilt in en achter die ervaring van angst is beschuldiging en beoordeling jegens de mensen waarvan ik denk dat ze mij beoordelen.

Omdat, de onderliggende gedachte die gepaard gaat met deze ervaring van de 'angst dat mensen mij zullen beoordelen' is dat mensen mij eigenlijk aan het aanvallen zijn in hun gedachten en dat dat de reden is dat ik mij angstig voel - en dat het  dus hun schuld is dat ik mij voel en ervaar zoals ik mij voel en ervaar. Dus, in deze gedachte aanvaard ik andere mensen niet zoals ze zijn omdat ik een deel van hen beoordeel als iets slecht en negatief - omwille van die beschuldigende gedachte van 'wat doen ze mij aan!'. Met andere woorden, als ik onderzoek wat ik hierin eigenlijk aan het doen ben, dan kan ik zien en observeren dat ik precies hetzelfde doe tegenover andere mensen als waar ik hen van beschuldig --- namelijk hen niet aanvaarden als wie ze zijn, door specifieke delen van hen te beoordelen als 'negatief'/'slecht'.

En daardoor sta ik ook zo in relatie tot mezelf en veronderstel en geloof ik dat andere mensen zo in relatie staan met mij - namelijk op een beoordelende/veroordelende manier --- waarin ik het gevoel heb dat 'mensen mij niet aanvaarden' en dat ik mezelf niet aanvaard - enkel en alleen dus omdat ik het eigenlijk ben die andere mensen niet aanvaard.

Dus, nu dat ik deze tendens heb vastgesteld in mezelf in verband met de realiteit van mijn interne ervaringen - namelijk dat, waar ik andere mensen van beschuldig is eigenlijk wat ik zelf doe tegenover hen, hetgeen dan terug naar mezelf gekaatst wordt -- zoals beoordelingen --- nu komt het erop aan dat ik deze tendens in mezelf verander omdat het overduidelijk niet waarachtig is, het staat niet in lijn of komt niet overeen met de eigenlijke realiteit.

Omdat, de beoordelingen en het beoordelende personage die ik zogezegd zie in andere mensen tegenover mij, waar ik mij door 'aangevallen' voel, en dat ik impliciet beoordeel als negatief en slecht, bestaat eigenlijk in mezelf --- omdat het dit personage is dat ik beoordeel in mezelf, precies dat personage dat ik zie in andere mensen, namelijk het personage van het beoordelen van andere mensen --- omdat ik mij bijvoorbeeld vaak superieur voel tegenover andere mensen, en dat is het soort achterklap dat soms opkomt in mijn gedachten, waarin ik mezelf op de één of andere manier vergelijk met andere mensen en daarin hen en mezelf beoordeel in die vergelijking als superieur of inferieur. Ik bedoel, dat is het beoordelingspersonage - en dat heb ik nooit in mezelf gezien of erkent.

Ik heb het wel altijd gezien in andere mensen, en dan was het van 'wat zijn mensen slecht - ze beoordelen mij!', maar ik heb nooit die tendens of dat personage gezien of erkend in mezelf want ik was zogezegd altijd het slachtoffer - altijd het goede personage dat alles maar ondergaat en gadeslaat en die het zo goed bedoelt.

Dus, nadat ik het probleem heb uitgeschreven voor mezelf, zie ik meteen de oplossing - namelijk ik zie dat als ik andere mensen aanvaard zoals ze zien en zoals ik ze zie, door hen dus geen beschuldigingen toe te werpen in mijn geest, dan kan ik ook meteen zelf aanvaarding ervaren vanuit het principe dat wat ik geef is wat ik zal krijgen.

In de volgende blog zal ik verder gaan op dit punt van hoe ik zelf-aanvaarding kan realiseren in mezelf door andere mensen te aanvaarden op gelijke wijze en in gelijke mate als wat ik voor mezelf zou willen.

Dag 462: Hoe Verwijt en Beschuldig ik Anderen op Impliciete wijze in mijn Geest?

Dit is een Verderzetting van "Dag 461: Het Proces van Praktische Zelf-Aanvaarding" waarin ik ben begonnen met het kijken naar hoe ik op een praktische manier zelf-aanvaarding kan verwezenlijken in relatie tot bijvoorbeeld gedachtenpatronen die ik in mijn bewuste geest beoordeel als 'slecht', 'negatief' --- vanuit het besef dat deze gedachtenpatronen in mezelf bestaan en vanuit mezelf komen en dus mezelf zijn en dat het beoordelen van deze patronen als iets 'slecht' of 'negatief', impliceert dat ik mezelf niet aanvaard zoals ik ben --- en dat ik niet eens eerlijk wil zijn met mezelf over wie ik eigenlijk echt ben vanbinnen.

Ik had al vastgesteld in de vorige blogs dat deze beoordelingen gebaseerd zijn op en afkomstig zijn uit een ervaring van ANGST - met name een overlevingsangst die gekoppeld is aan de gedachte van 'als andere mensen zien dat ik zo denk, dan zullen ze mij afwijzen' --- en dus 'controleer' ik mezelf in mijn gedachten via beoordelingen, om mezelf ervan te verzekeren dat andere mensen niet zullen zien wat er werkelijk omgaat in mezelf. Omdat, wat ik controleer en beoordeel is niet zozeer de gedachten op zich, maar eerder mijn fysieke expressie, namelijk dat wat andere mensen van mij kunnen zien --- en ik wil  er zeker van zijn, dat die specifieke gedachten niet tot uiting komen in mijn fysieke uitdrukking, omdat mensen dan zullen zien dat ik zo denk en dan zullen zij denken van 'oh my god, wat voor een pretentieuze trut is dat!'... bijvoorbeeld

Dus, hieruit kan ik vaststellen dat zelf-aanvaarding enkel kan bestaan wanneer er geen angst meer bestaat in mezelf -- omdat, wat in angst eigenaardig is, is dat ik bijvoorbeeld door angst te hebben van 'wat andere mensen zullen doen of zeggen jegens mij', ben ik in feite andere mensen niet aan het aanvaarden als wie zij zijn --- omdat ik hen impliciet beschuldig door middel van die ervaring van angst in mezelf en die gedachte van 'als andere mensen...'. Eigenlijk beschuldig ik 'andere mensen' ervan dat zij mij beoordelen en dat ze mij zullen afwijzen en dat ik mij nu angstig voel --- en daarin aanvaard ik hen niet als wie zij zijn omdat ik dus eigenlijk verwacht dat 'andere mensen' mij niet beoordelen en lief zijn tegen mij en mij niet afwijzen of wegduwen.

Ik heb allerlei onderliggende en stilzwijgende verwachtingen tegenover 'andere mensen', die verborgen liggen in die ervaring van angst in mezelf --- waarin ik dus kan opmaken dat ik mensen niet aanvaard als wie zij eigenlijk werkelijk zijn omdat ik hen beoordeel in hoe ik denk dat zij mij beoordelen en afwijzen.

Dus, dit is eigenaardig om in te zien omdat - als ik andere mensen niet kan aanvaarden als wie zij werkelijk zijn, door hen te beoordelen in specifieke aspecten van wie zij zijn vanbinnen die ik meen op te merken -- hoe kan ik dan verwachten dat ik zelf-aanvaarding zal kunnen ervaren. Ik zal immers maar krijgen wat ik zelf geef, en wat ik zelf geef is beoordelingen en verwerping/afwijzing/afkeuring --- dus is dat ook wat ik zal ervaren.

Dit wil dus concreet zeggen dat het bewerkstelligen van zelf-aanvaarding in mezelf een kwestie is van het veranderen van mijn relatie tot andere mensen - het veranderen en corrigeren van mijn impliciete verwijtende en beschuldigende gedachten tegenover andere mensen.

Ik zet verder in dit proces van de praktische toepassing en manifestatie van zelf-aanvaarding in mijn volgende blog, Dag 463

Dag 461: Het proces van Praktische Zelf-Aanvaarding

Dit is een Verderzeting van "Dag 460: Het Veranderen van een Competitieve Ingesteldheid - Zelf-Correctie Dimensie" in mijn proces van het corrigeren en veranderen van emotionele en mentale patronen in mezelf die niet het beste zijn voor mezelf - specifiek in verband met het mentaal/emotioneel saboteren van mezelf in mijn relaties met andere mensen door mezelf bijvoorbeeld te vergelijken en dan beoordelingen te vormen -- waarin dus de consequentie is dat ik een emotionele relatie vorm met de mensen in mijn omgeving die zich vooral enkel afspeelt in mijn eigen geest als een persoonlijke interne realiteit in de plaats van dat mijn interactie met de mensen in mijn wereld en omgeving gebaseerd is op de eigenlijke realiteit van wat er zich werkelijk afspeelt in de situatie.

In deze blog zet ik verder in het toepassen van de correctie dimensie in relatie tot een specifiek gedachtenconstruct dat ik, door te onderzoeken hoe patroon van emotionele zelf-sabotage werkt, bestaat en functioneert, heb geïdentificeert als het 'sleutelpunt' dat het patroon van emotionele zelf-sabotage in stand houdt in mijn geest --- met name een intern patroon van zelf-beoordeling, dat, elke keer er een gedachte opkomt waarin ik mij bijvoorbeeld superieur voel tegenover iemand anders omwille van welke reden dan ook, reageert met een gedachte van 'ik mag zo niet denken', 'dat soort gedachten/gevoelens zijn slecht - ik mag mij niet superieur voelen tegenover andere mensen want dan ben ik geen goed persoon'. Deze reacties waarin ik in mijn gedachten mijn eigen gedachten en reacties beoordeel, had ik dan, na nader onderzoek, kunnen identificeren als zijnde een overlevingsreactie --- waarin het er eigenlijk op neerkomt dat ik in mezelf een 'overlevings-persoonlijkheid' heb opgebouwd van het vertrouwen en steunen op andere mensen, waardoor ik steeds een imago van 'een goed persoon' hoog wil houden --- en dat zich zodanig geintegreerd heeft in mezelf, dat ik zelfs mijn eigen onderbewuste gedachten waarin ik mij bijvoorbeeld superieur voel tegenover andere mensen, ga onderdrukken en beoordelen.

Dus, zolang ik vanuit dit specifieke gedachtenpatroon blijf reageren op de onderbewuste gedachten van superioriteit die opkomen in mijn geest - zal het patroon van vergelijking/competitie als emotionele zelf-sabotage aanwezig blijven in mezelf. Mijn correctieproces bestaat bijgevolg dus uit het allereerst aanvaarden van de realiteit van mezelf, zijnde hoe mijn interne realiteit er werkelijk uitziet in relatie tot bijvoorbeeld gedachten waarin ik mezelf vergelijk met andere mensen die ik zie in mijn wereld en omgeving en waarin ik mezelf beoordeel als 'superieur' om de één of andere reden.

Dit 'aanvaarden' van mezelf in en als dit specifieke patroon doe ik bijvoorbeeld door middel van het uitschrijven en spreken van zelf-vergeving en zelf-correctie --- zelf-vergeving omdat, het patroon van het niet aanvaarden van mezelf in mijn geest houdt geen steek, het is niet wat het beste is voor mezelf omdat het duidelijk consequenties creëert in mijn relaties met andere mensen. Dus, omdat het niet het beste is voor mezelf, heeft het correctie nodig - en om correctie te kunnen laten plaatsvinden, is er eerst een loslaten nodig, hetgeen ik doe via het toepassen van zelf-vergeving.

In dag 462 zet ik verder in het correctieproces in relatie tot het aanvaarden van mezelf als hoe ik werkelijk besta in mijn geest - onder de 'overlevingspersoonlijkheid' als het imago van een 'goed persoon' dat ik in mijn geest heb gecreëerd.

Dag 460: Het Veranderen van een Competitieve Ingesteldheid - Zelf-Correctie Dimensie

Dit is een Verderzetting van "Dag 459: Hoe is Zelf-Beoordeling een Overlevings-Mechanisme?" waarin ik ben beginnen onderzoeken en uitschrijven hoe ik op een praktische, realistische manier een specifiek gedachten-patroon in mijn geest kan corrigeren en veranderen -- nadat ik vanaf "Dag 455: Hoe de Bewuste Persoonlijkheid de Onbewuste Persoonlijkheid Onderdrukt" had vastgesteld dat de reden waarom mijn proces van het veranderen en loslaten van een patroon in mijn geest waarin ik mezelf vergelijk met andere mensen en mezelf in competitie plaats met de mensen die ik zie om mij heen niet leek te 'werken', was omdat er nog een ander patroon aanwezig was in mijn geest dat als het ware 'bovenop' het patroon van competitie lag -- van waaruit ik reageerde op het patroon van competitie met een beoordeling en een onderdrukking.

En dus, door deze 'extra laag' van gedachten in mijn geest, die ik aanvankelijk niet geïdentificeerd had, kon ik het gedachtenpatroon van competitie en vergelijking dat eronder lag niet zomaar 'loslaten' of 'veranderen' - dit was dus een nieuwe 'dimensie' die zich opende wanneer ik onderzocht wat het is aan het patroon van competitie dat nog reacties activeert in mezelf --- en is een mooi voorbeeld van hoe het proces van het veranderen van mezelf als hoe ik besta in mijn Geest een proces is van constant her-evalueren van mezelf, en onderzoeken en aan introspectie doen, en dus niet zomaar denken of verwachten, wanneer ik een gedachtenpatroon identificeer in mezelf dat ik wil veranderen, dat ik even een correctie zal toepassen en dat ik dan 'veranderd' zal zijn -- zo werkt het niet.

Er zijn zoveel dingen in en van de geest die ik nog niet zie of besef en die ik enkel zal kunnen zien nadat ik andere patronen doorwandeld heb - dus ik kan niet verwachten van mezelf dat ik dingen in mijn geest zomaar kan 'stoppen' of 'veranderen' op één, twee, drie.

In "Dag 456: Hoe de Bewuste Persoonlijkheid de Onderbewuste Persoonlijkheid Onderdrukt - Zelf-Vergeving Dimensie" ben ik begonnen met het vergevings proces in relatie tot dit specifieke gedachtenpatroon van het beoordelen en onderdrukken van en reageren op het gedachtenpatroon van competitie -- waarna ik in Dag 459 het correctieproces ben beginnen toepassen. Hierin had ik vastgesteld dat dit specifieke reactiepatroon van het beoordelen van gedachten en gevoelens/emotionele reacties van competitie als iets 'slechts', in wezen afkomstig is vanuit een systeem/construct van manipulatie dat ik in mijn geest heb opgebouwd, waarin ik beoordelingen gebruik om mezelf te kunnen aanpassen aan wat gezien wordt door 'de samenleving' als 'goed' en 'positief', zodat ik kan overleven in de samenleving --- en dat dus dit reactiepatroon niet werkelijk is wie ik echt ben omdat het iets is dat geactiveerd wordt in mijn geest door overlevings-ANGST.

in Dag 461 zal ik in dit correctie-proces verdergaan - om ervoor te zorgen dat ik zo nauwgezet en specifiek mogelijk ben in het veranderen van dit gedachtenpatroon, en mezelf er zo van te verzekeren dat die verandering wel degelijk een realiteit wordt.

Dag 459: Hoe Is Zelf-Beoordeling een Overlevings-Mechanisme?

Dit is een verderzetting van "Dag 458: Waarom ben Ik niet eerlijk over wat er in mijn Geest Bestaat" - waarin ik heb overlopen hoe ik een process van zelf-vergeving heb bewandeld en toegepast in verband met onderbewuste gedachtenpatronen in mijn Geest die ik in mijn bewuste geest heb beoordeeld en onderdrukt/ontkend en in verband met de consequenties die deze onderdrukking creeert, zoals een opbouwing van energie in mijn onderbewustzijn dat zich uiteindelijk uit in de vorm van emotionele uitbarstingen of instortingen in relatie tot specifieke situaties. In deze blog zal ik onderzoeken hoe ik dit patroon van zelf-beoordeling en zelf-onderdrukking kan veranderen en corrigeren in mezelf en om dus bijgevolg niet meer dezelfde consequenties te creeren voor mezelf.


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik het patroon van zelf-onderdrukking en zelf-beoordeling in de vorm van gedachten zoals "dit ben ik niet echt", "ik wil zo niet zijn", "dit is slecht", zie opkomen in mijn geest als een reactie op een gedachtenpatroon in mezelf dat ik in mijn geest heb geclassificeerd als een 'negatieve eigenschap', zoals gedachten van competitie en superioriteit, dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en realiseer mij dat deze zelf-beoordelende gedachten afkomstig zijn van een 'bewuste persoonlijkheid' die ik heb gecreeerd in mezelf gebaseerd op overlevingsangst in relatie tot 'andere mensen' waarin ik mezelf probeer aan te passen aan en uit te drukken op basis van de beoordelingen die er bestaan in het 'collectieve bewustzijn' van de mensen in mijn omgeving teneinde andere mensen te kunnen manipuleren om mij 'goed' en 'positief' te vinden en mij bijgevolg te ondersteunen

hierin zie, besef en begrijp ik dat deze gedachten tesamen met de 'bewuste persoonlijkheid' van 'sociale overleving' waar ze uit afkomstig zijn, niet werkelijk 'mezelf' zijn, maar eerder een structuur/systeem/construct van gedachten dat ik opzettelijk aangemaakt heb in mijn geest met als doel te kunnen overleven in mijn wereld en realiteit op de enige manier die ik kende, namelijk door middel van het manipuleren en bespelen van de beoordelingen/gedachten, gevoelens en emoties van de mensen om mij heen op dezelfde manier als wat ik had gedaan om te krijgen wat ik wilde in relatie tot mijn ouders

hierin zie, besef en begrijp ik dat, omdat ik dit specifieke systeem/structuur/construct aangemaakt heb in mijn geest vanuit het startpunt van een emotionele reactie van ANGST in relatie tot de mensen in mijn omgeving, en niet vanuit een gewaarzijn van wie ik ben in mezelf in relatie tot mijn omgeving en mijn eigen gedachten, ik daardoor mezelf geidentificeerd heb met dit systeem van beoordelingen in verband met wat goed en slecht en juist en fout en negatief en positief is, en er bijgevolg op ben gaan reageren in mezelf met gevoelens en emoties --- in de plaats van stabiel te blijven in mezelf in de wetenschap dat de beoordelingen die opkomen in mijn geest in relatie tot mijn uiterlijk en mijn eigen gedachten, niets 'persoonlijks' zijn en niets te maken hebben met 'wie ik ben' - maar dat het eerder een systeem/construct is dat een functioneel en praktisch doel heeft in relatie tot mijn overleving in mijn wereld en realiteit

hierin zie, besef en realiseer ik mij dat, omdat ik dit hele systeem/construct heb opgebouwd op een reactie van ANGST, ik daardoor ook nooit heb onderzocht of gezien wie ik eigenlijk ben in en als dit systeem/construct en ik dus ook nooit heb ingezien of beseft dat dit systeem van het manipuleren van mijn omgeving door middel van zelf-beoordelingen en zelf-onderdrukking niet eens het beste is voor mezelf en mij in wezen enkel compromitteert en saboteert in mijn bestaan en uitdrukking in deze wereld en realiteit omdat ik mezelf in en als dit systeem volledig heb overgegeven aan die emotionele ervaring van overlevingsangst en mezelf daarin volledig verloren heb in een doolhof van beoordelingen en gedachten in verband met 'wat andere mensen denken over mij' en 'hoe ik die gedachten kan bespelen om te krijgen wat ik wil' - in de plaats van dat ik verantwoordelijkheid neem voor wat ik in mezelf toesta te bestaan en voor mezelf uitmaak en bepaal wat eigenlijk het beste is voor mezelf en voor mijn omgeving


Wordt vervolgd in Dag 460

Dag 458: Waarom ben Ik niet eerlijk over wat er in mijn Geest Bestaat?

Dit is een verderzetting van "Dag 457: De Consequenties van het Onderdrukken van Gedachtenpatronen" - waarin ik had gemerkt dat de reden waarom er soms specifieke emotionele ervaringen en reacties opkomen in mezelf in welbepaalde situaties, en waarom ik in die momenten 'niet begrijp' waar die ervaringen vandaan komen -- is in feite omdat er bepaalde gedachten zijn in mijn geest waar ik nooit eerlijk over heb willen zijn met mezelf en die ik dus steeds onderdruk wanneer ze opkomen in mijn gedachten. En, omdat ik dus 'doe alsof' die gedachten, verbonden met specifieke gevoelens/emotionele reacties, niet bestaan in mezelf, zie ik ook niet en heb ik ook geen controle of authoriteit over de energie die deze reacties en gedachten aan het opbouwen zijn in mezelf --- energie die dan dus uiteindelijk een uitweg zoekt via een emotionele 'uitbarsting' of 'instorting'.

Dit is uiteraard problematisch omdat ik op deze manier geen stabiel individu ben omdat er op momenten zomaar emotionele reacties naar boven kunnen komen die mij volledig overmannen en waar ik mij machteloos tegenover voel omdat ik zogezegd 'niet begrijp waar het allemaal vandaan komt'. Maar, ik bedoel, het komt vanuit mezelf! Dus, dat hele gedoe van 'ik begrijp niet waar het vandaan komt' en 'wat ben ik toch een arm schaap' in relatie tot die emoties en ervaringen die opkomen in mezelf, is allemaal in wezen gewoon ik die niet eerlijk ben met mezelf over wat er eigenlijk allemaal bestaat in mijn eigen gedachten, enkel en alleen omdat er delen zijn in en van mijn gedachten die ik in mezelf beoordeel als 'negatief' of 'slecht' en daardoor ontken en onderdruk in mezelf --- omwille van bepaalde angsten die ik heb in relatie tot bijvoorbeeld 'wat zullen andere mensen denken over mij als ze zien dat ik zo denk?!', waarin ik dus niet enkel oneerlijk ben over wie ik eigenlijk echt ben tegenover andere mensen maar ook tegenover mezelf.

In mijn laatste blogs was dit dus waar ik ben geëindigd, namelijk met het toepassen en bewandelen van een specifiek proces waarin ik mezelf 'stabiliseer' in relatie tot mijn geest en gedachten door mijn relatie te corrigeren met de gedachten die ik heb onderdrukt en ontkend en beoordeeld in mijn geest - en dus eerlijk te zijn over wie ik ben in mezelf --- om op die manier te staan als een punt van authoriteit en controle tegenover wat er omgaat in mezelf zodat ik niet meer overmeesterd zal kunnen worden door de reacties en ervaringen die 'zomaar' opkomen in mezelf.

In "Dag 456: Hoe de Bewuste Persoonlijkheid de Onderbewuste Persoonlijkheid Onderdrukt" heb ik het proces van zelf-vergeving toegepast in verband met dit mechanisme in mijn geest van het onderdrukken van deze specifieke gedachtenpatronen - en in de volgende blog zal ik onderzoeken hoe ik deze patronen kan corrigeren en veranderen voor mezelf.

Wordt Vervolgd in Dag 457

"Dag 456: Hoe de Bewuste Persoonlijkheid de Onderbewuste Persoonlijkheid Onderdrukt - Zelf-Vergeving Dimensie" - See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.com/#sthash.2IskzNVj.dpuf