Dag 487: Vrouwen die Mannen Haten

Ik heb mij doorheen mijn leven en mijn ontwikkeling en opgroeiing als meisje en vrouw in deze wereld heel vaak heel kwaad gevoeld in mijn geest tegenover 'Mannen'. En niet zomaar één man in het bijzonder, maar 'alle mannen'. Ik maakte vaak stellingen in mijn geest zoals 'mannen zijn niet te vertrouwen' en 'mannen geven nooit echt om mij' en 'mannen zullen mij gewoon misbruiken', 'mannen hebben geen respect voor vrouwen', enzovoort.

Stuk voor stuk stellingen en statements waarin ik mezelf als vrouw in feite machteloos opstel tegenover 'de man' - omdat, als ik die stellingen eens goed bekijk en onderzoek, dan zie ik dat er eigenlijk verwachtingen en verlangens achter schuilgaan die in mezelf bestaan tegenover mannen. Bijvoorbeeld, achter de stelling 'mannen zijn niet te vertrouwen', ligt de verwachting en het verlangen om mijn vertrouwen in mannen te plaatsen. Achter de stelling 'mannen geven nooit om mij', ligt de verwachting en het verlangen dat mannen om mij zouden geven. Achter de stelling 'mannen zullen mij gewoon misbruiken', ligt het verlangen dat mannen voor mij zouden zorgen -- en achter de stelling 'mannen hebben geen respect voor vrouwen', ligt het verlangen om respect te krijgen van mannen.

Omdat ik mij altijd kwaad, en zelfs woedend, gevoeld heb tegenover 'mannen' - heb ik nooit ingezien dat er inderdaad persoonlijke verwachtingen en verlangens schuil gaan achter al die beschuldigingen tegenover 'mannen'. En dat ik mij enkel een slachtoffer en machteloos voel tegenover mannen en 'wat ze mij zogezegd allemaal aandoen', omdat ik in de eerste plaats mijn macht heb weggegeven aan al die verlangens en omdat ik bijvoorbeeld al die dingen die ik van mannen verwacht en verlang, zoals respect, ondersteuning, aanvaarding en liefde, nooit aan mezelf gegeven heb.

Ik bedoel, het is dat idee in mijn geest dat mannen zogezegd al de schuld dragen van waarom het is dat ik mij zo hulpeloos en machteloos en emotioneel voel in mezelf in deze wereld - dat mij net in die positie van machteloosheid en hulpeloosheid plaatst --- omdat ik in feite in mezelf aanvaard heb dat ik niet van mezelf kan houden, dat ik geen respect voor mezelf kan hebben en dat ik mezelf niet kan ondersteunen - en dat ik dat allemaal van 'mannen' nodig heb.

Dus, uiteraard, vanaf het moment dat de 'man' waar ik mijn oog op heb laten vallen en waar ik dus al die liefde, aanvaarding, respect en ondersteuning van wil en verlang, mij laat vallen of zich niet uitdrukt tegenover mij zoals ik had verwacht -- dan komen de beschuldigingen aanzetten in mezelf, waarin ik van die algemene gegeneraliseerde  beschuldigende stellingen maak over 'mannen', zodat ik een excuus en een rechtvaardiging heb om mijn woede te kanaliseren naar hem toe en naar 'alle mannen' toe ---en zodat ik niet hoef in te zien en te beseffen dat die woede die ik ervaar in mezelf in wezen niets te maken heeft met wat 'mannen' al dan niet doen of wie ze al dan niet zijn, en zelfs niet met wat deze ene 'man' al dan niet gedaan heeft. Die woede ervaar ik omdat ik in de eerste plaats allerlei dingen heb verlangd, gewild en verwacht van hem die niet realistisch waren.

Ik had in de eerste plaats één of ander ideaalbeeld gevormd in verband met wat ik verwacht en wil van een relatie, en ik had dan de verwachting gemaakt dat hij zich daarnaar zou schikken en dat hij die spreekwoordelijke 'prins op het witte paard' zou zijn. Maar ik nam de tijd niet om hem te leren kennen volgens de realiteit van wie hij eigenlijk werkelijk is als individu in deze wereld. Ik wilde wat ik wilde en dus was ik niet geïnteresseerd in de Realiteit.

Dus, vroeg of laat komt die realiteit toch naar boven en blijkt dat al de ideëen die ik in mijn geest had opgebouwd over 'de relatie' en over wie hij is en wie 'wij' zijn een leugen zijn. En dan, in de plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor de waanbeelden die ik in de eerste plaats gecreëerd had in mijn geest die aan het startpunt lagen van waarom en hoe het gekomen is dat alles nu in het water gevallen is, door eerlijk te zijn met mezelf en in te zien dat ik mijn persoonlijke verlangens probeerde op te leggen aan de realiteit en dat ik, door de realiteit te onderdrukken en te negeren, het einde van de illusie niet had zien aankomen --- in de plaats daarvan, kanaliseer ik mijn woede naar hem toe en beschuldig ik hem in mijn geest als 'de slechterik'.

En dan gebruik ik opzettelijk zo van die algemene stellingen over 'mannen', om te rechtvaardigen voor mezelf waarom het is dat ik kwaad wordt op hem in de plaats van in te zien dat ik eigenlijk kwaad ben op mezelf omdat ik mezelf heb voorgelogen. Omdat, 'mannen zijn slecht' en 'mannen zijn klootzakken', dus, daarom is het ok dat ik mijn woede richt naar 'mannen' in mijn geest.

Wat ik heb ingezien door het bewandelen van een proces van het corrigeren van mezelf in relatie tot mezelf en mijn leven en de wezens in mijn leven -- is dat ik, door mij kwaad te maken op 'mannen', mezelf heel verbitterd maak, omdat ik mezelf in wezen enkel aan het vullen ben met woede. Ik bedoel, dan maakt het niet uit of die woede al dan niet 'gerechtvaardigd' is, omdat, het punt blijft dat ik moet leven met wat ik in mezelf toelaat. Dus, als ik woede toesta te bestaan in mezelf, tegenover wie of wat dan ook, gerechtvaardigd of niet, dan is dat wat ik zal ervaren. Dan zal ik geen plezier meer beleven aan het leven en het feit dat ik besta en dan beroof ik mezelf van het leven zelf - hetgeen de reden is waarom ik in feite kwaad ben in de eerste plaats.

http://www.desteni.com

Dag 387: King Leopold's Ghost: Is Intelligentie ons gereedschap voor Misleiding?

Dit is een verderzetting in de Paranoia van Intelligentie Series - waarin we onderzoeken en bekijken welke consequenties onze aanvaardde vorm van 'Intelligentie' in en als de Menselijke Geest heeft gecreëerd en gemanifesteerd doorheen ons bestaan als Mens hier op aarde.

In deze blog bespreek ik specifiek een punt dat zich aandrong terwijl ik naar de Documentaire 'King Leopold's Ghost' aan het kijken was. De documentaire vertelt hoe Koning Leopold II zijn 'Congo Missie' voltrok, en onthult het slangenvat van Leugens, Manipulatie en Bedrog dat Leopold gebruikte om de Hebzucht die in werkelijkheid aan het startpunt lag van zijn missie te Rechtvaardigen tegenover de rest van de wereld.

Hij gebruikte bijvoorbeeld het geloof en de idee dat 'de Zwarten' inferieure wezens zijn aan 'de Blanke Man' om voor zichzelf te rechtvaardigen waarom het ok is om hen medogenloos uit te moorden en hun land te plunderen. Het punt dat hierin pijnlijk duidelijk werd in verband met deze Paranoia van Intelligentie Series die we hier aan het doorlopen zijn, is hoe 'de Blanke Man' zichzelf zal afscheiden en differentiëren van de 'Inferieure Zwarte', onder de Stelling dat Wij Blanken 'Intelligentere Wezens' zijn - maar dat, wanneer je dieper graaft en onderzoekt wat die zogezegde 'Intelligentie' in wezen is, dan zie je dat de 'Intelligentie' waarmee wij onszelf als Mens afscheiden van andere levende wezens en zelfs van andere Mensen, niets meer is dan een verhoogd vermogen om onze zogezegde 'Primitieve Impulsen' zoals Hebzucht, te verbergen - door middel van bijvoorbeeld het 'vermogen' om via manipulatie andere mensen te bespelen en misleiden teneinde onze daden, die in essentie volledig gestuurd zijn door Hebzucht, te rechtvaardigen en Goed te praten en onszelf te doen uitschijnen als 'de Filantroop', 'de Missionaris', 'de Humanitaire'.

Zoals de propaganda die Leopold gebruikte om andere Naties en zijn eigen bevolking te overtuigen om hem te steunen in zijn Missie - door middel van het gebruik van woorden zoals 'de Internationale Afrikaanse Associatie', 'Filantropie', 'Humaniteit', 'Vrije Handel', 'de Onafhankelijke Staten van Congo' - zo ook gebruiken wij onze 'Intelligentie' tot geen enkel ander doel dan onze werkelijke motivaties en beweegredenen te Verbloemen. Ik bedoel, 'Intelligentie', in relatie tot de Menselijke Geest, wordt gedefinieerd door het vermogen om te werken en om te gaan met Woorden - en waar anders gebruiken wij Woorden voor, dan om dingen Uit te Leggen?

En, ik bedoel, is het niet eigenaardig dat, de enige reden waarom wij meer Woorden, en dus een zogezegde 'hogere Intelligentie' nodig zouden hebben, is omdat we manieren nodig hebben om dingen op een Andere/Verschillende manier Uit te Leggen - en om, in essentie, meer manieren te vinden om bepaalde zaken uit te leggen op een manier die ons zelf het beste uitkomt, een manier waarop we onszelf ervan kunnen verzekeren dat hoe een ander iets Begrijpt, op basis van de Informatie/Uitleg die wij hen gegeven hebben, steeds in lijn staat met hoe wij persoonlijk willen dat zij het begrijpen, hetgeen niets te maken heeft met het werkelijk ondersteunen van de ander om iets op meer efficiente manier te begrijpen maar eerder met onze intentie om hen in de war te brengen in verband met hoe de werkelijkheid eigenlijk in elkaar zit zodat ze niet zien hoe wij bezig zijn onze hebzucht uit te voeren en te manifesteren.

George Carlin toont dit punt in zijn Show 'Doin' It Again' op zeer treffende wijze aan:

"Arrogante, hebzuchtige, weldoorvoedde Blanke mensen hebben een Taal uitgevonden om de Realiteit te verbergen, zo simpel is het. De CIA 'vermoord' mensen niet meer, ze worden 'Geneutraliseerd', of ze 'Ontvolken het Gebied'. De overheid 'Liegt' niet, het 'Engageert zich in Disinformatie'. Het Pentagon meet zelfs Nucleaire Radiatie in iets wat ze 'Zonneschijn Eenheden' noemen. Israelische moordenaars worden 'Commando's' genoemd - Arabische Commando's worden 'Terroristen' genoemd. Contramoordenaars worden 'vrijheidsstrijders' genoemd - dus als misdaadbestrijders de misdaad bestrijden en vuurbestrijders vuur bestrijden, wat bestrijden Vrijheidsstrijders dan?..." ( George Carlin - Euphemisms)

Wanneer je in de documentaire ziet hoe Leopold tewerk ging in relatie tot wat hij deed in/met Congo en hoe de rest van de wereld daar uiteindelijk op reageerde - en je stelt jezelf de vraag 'Wat is die zogezegde 'Intelligentie' die hem als onderscheidde van de Congolezen en die zogezegd als bewijs stond voor waarom en hoe hij superieur is aan de Congolezen en het recht heeft om de Congolezen te onderwerpen?' -- dan kan je enkel tot de Conclusie komen dat het enige dat Leopold en zijn medewerkers onderscheidde van de Congolezen, was zijn slinksheid, zijn Egoïsme, zijn Arrogantie en zijn hebzuchtige natuur die hem dreef tot extreme manipulatie, corruptie en Bedrog - en dat dus de zogezegde 'superioriteit' waarin hij zijn persoon definieerde in relatie tot de Congolese Bevolking, in wezen enkel de zoveelste redenering en rechtvaardiging was die hij had bekokstooft in al zijn 'intelligentie' en die hij opzettelijk gebruikte om zijn daden en zichzelf goed te praten en te rechtvaardigen --- net zoals hoe elk van ons 'Intelligentie' op precies dezelfde manier toepast, om onszelf te definieren als 'superieur' tegenover een ander, en zodanig onze daden in deze wereld te Rechtvaardigen.

Waarin dus, vanuit dit perspectief, 'Intelligentie' in wezen, als hoe het doorheen de geschiedenis geleeft en toegepast is geweest door de Mens, een product is van de Hebzucht die de mens in zichzelf heeft toegestaan te bestaan en die de Mens gebruikt om zijn Hebzuchtige Natuur te beschermen, verdedigen, verbloemen en verbergen teneinde zijn omgeving te kunnen bespelen en manipuleren en zo zijn Hebzuchtige Motivaties te kunnen bevredigen.


In de volgende Blog bekijken we een andere dimensie van 'Intelligentie', gebruik makend van de documentaire 'King Leopold's Ghost' en met name het eigenaardige punt dat, zij die zichzelf 'Beschaafd' en 'intelligent' noemen, in relatie tot de zogezegde 'onbeschaafden' en 'onintelligenten', het minst in staat lijken te zijn om daden te verrichten die ondersteunend zijn voor het leven op aard en die de meeste Consequenties creëren en manifesteren voor iedereen.

Dag 380: Is Intelligentie in werkelijkheid Angst?

Dit is een verderzetting van "Dag 378: Bestaat het 'IK' wel Werkelijk?" en "Dag 379: Is mijn Thuis in het Kasteel van mijn Gedachten?"  waarin ik bekeek hoe mijn geest werkt  naar aanleiding van de vraag die ik mezelf stelde in verband met of ik wel degelijk zelf-eerlijkheid aan het toepassen in mijn schrijven, waarin ik besefte dat ik in mijn Reis naar Leven Blogs meer de neiging had om te schrijven vanuit afscheiding in mezelf, als het punt van 'intelligentie' -- waarin ik dus niet mezelf uitdrukte in zelf-eerlijkheid, maar eerder schreef vanuit mijn gedachten als een idee dat ik van mezelf gecreëerd had in mijn geest/Ego.


Zelf-Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf te laten programmeren in en als het vereren van kennis en informatie als voorgeprogrammeerde codes en symbolen en betekenissen in de vorm van Woorden - en het onderdrukken van mezelf in en als mezelf als wie ik werkelijk ben als het leven zelf, door hoe ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd, in mijn verering van kennis en informatie, 'meer' proberen te zijn dan wie ik eigenlijk ben als het leven zelf in en als mezelf, vanuit en gebaseerd op het geloof en de idee dat ik eigenlijk 'minder' ben in relatie tot/vergelijking met kennis en informatie --- en dat ik daarin mezelf heb toegestaan en geaccepteerd mezelf af te scheiden van Woorden door woorden te zien, ervaren en definieren als Superieur aan mezelf in afscheiding van mezelf en daardoor zelf-oneerlijkheid te aanvaarden en manifesteren in mezelf in en als mijn expressie/uitdrukking in en als woorden door hoe ik nooit heb ingezien hoe woorden delen/expressies zijn van mezelf als het leven zelf en hoe ik daarin delen van mezelf heb afgescheiden door mezelf af te scheiden van woorden als mezelf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'intelligentie' te definieren in en als kennis en informatie in en als en interne realiteit van de Geest als Gedachten, en te verbinden met een positieve waarde - en daarin voor mezelf een excuus te creëren om te vluchten van de angst van mensen en relaties die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf, door te geloven dat als ik mij bezighoudt met het analyseren, nadenken en contempleren over de realiteit die ik zie met mijn ogen, dat ik dan Beter/Meer en superieur ben tegenover Andere mensen --- en dat ik daarin mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik deze definitie van 'Intelligentie', in en als een polariteit van 'onintelligent' en 'intelligent', zelf gecreëerd heb in mijn geest om mij goed te kunnen voelen over het feit dat ik eigenlijk aan het vluchten ben van angsten die ik ervaar in mezelf tegenover Mensen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd het woord 'Intelligentie' te definieren in en als en vanuit en gebaseerd op Eigenbelang in mezelf, als de persoonlijke verlangens die ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf om mij superieur te voelen, als reactie op de ervaring van Inferioriteit als Angst die ik ervaar in mezelf tegenover mijn Omgeving - en dat ik daarin mezelf heb toegestaan het woord 'intelligentie' opzettelijk te Limiteren tot een persoonlijke ervaring in mijn Geest die enkel mijn eigenbelangen dient, en daardoor in totale afscheiding bestaat van het leven op aarde als wat HIER bestaat --- in de plaats van het woord 'Intelligentie' te verkennen, leren kennen, onderzoeken en Zien als wat het eigenlijk is en daarin te Ontdekken, verkennen en Zien wie ik werkelijk ben in en als wat het woord 'Intelligentie' werkelijk is, als een Levend Woord dat werkelijk bestaat in en als de fysieke werkelijkheid en dus niet een woord waarvan de betekenis enkel bestaat in en als mijn persoonlijke interne Realiteit als Gedachten, gevoelens en emoties

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd Menselijke Relaties en menselijk gedrag in en als hoe mensen in relatie staan tot elkaar als wat ik zie met mijn ogen, te definieren en beoordelen als 'Onintelligent', in en als de polariteit die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf tussen 'intelligent' en 'onintelligent' - en dat ik daarin mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat mijn beoordeling over mensen en Relaties als 'onintelligent' en 'inferieur' aan hoe ik 'intelligentie' gedefinieerd heb als het Isoleren van mezelf in en als Interne Gedachten, analyses en contemplatie als kennis en informatie, niet werkelijk 'inferieur' of 'onintelligent' is, aangezien mijn beoordeling van 'onintelligent' en 'inferieur' gebaseerd is op de inferioriteit die ik ervaar in mezelf tegenover mensen en relaties en ik daarin die beoordeling heb gecreëerd en gebruikt om die ervaring van inferioriteit in mezelf te onderdrukken en mij superieur te voelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat/hoe de 'intelligentie' waarin ik mezelf heb gedefinieerd niet echt is en kan zijn omdat die intelligentie gecreëerd is als een reactie op een emotionele ervaring in mezelf en dus niet een zelf-gestuurde expressie is van wie ik ben in en als het fysieke lichaam - waarin ik mezelf heb afgescheiden in twee delen in en als de polariteit van 'intelligent' als 'superieur' en 'onintelligent' als 'inferieur', waarin ik langs de ene kant besta in en als een absolute isolatie en weerstand tegenover alles dat ik beoordeel en zie als 'onintelligent', zoals mensen en relaties, en langs de andere kant mezelf verloren heb in een doolhof van gedachten in mijn geest in en als wat ik heb gedefinieerd als 'intelligent' --- in de plaats van in te zien en te beseffen dat echte/ware Intelligentie in elk moment HIER is, in elk moment constant en stabiel als een levende expressie van wie ik ben in en als mijn bestaan als fysiek levend wezen hier in en als dit aardse bestaan

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe deze valse definitie en ervaring van 'intelligentie' die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf zich heeft gemanifesteerd in en als hoe de mensheid bestaat in relatie tot zichzelf  in hoe de westerse wereld zich definieert en beoordeelt als 'intelligent' en 'beschaafd' omwille van onze wetenschap, onze filosofie, als de 'disciplines' waarin we onszelf uitdrukken als 'denkende wezens' en daarin zichzelf ziet en beoordeelt als superieur aan het Zuiden en aan de levende wezens die meer 'fysiek' zijn in hun bestaan/expressie -- en daarin tot consequenties heeft gecreëerd dat, terwijl het westen en al de mensen die zichzelf 'intelligent' en daarin 'superieur' wanen geloven dat gedachten boven de fysieke realiteit staan en dat we controle kunnen uitoefenen over de fysieke werkelijkheid via onze gedachten, we niet werkelijk direct zien, begrijpen of beseffen wat de fysieke werkelijkheid in feite nodig heeft om te bestaan op de best mogelijke manier en daardoor zorgen voor veel situaties van misbruik in en als de levens van fysieke wezens op aarde omdat we in die mate in afscheiding bestaan van de fysieke realiteit en niet zien dat elk levend wezen hier op aarde in wezen hetzelfde is en hetzelfde ervaart als wijzelf in en als de eenheid en gelijkheid van het fysieke lichaam --- omdat we ons zodanig blindstaren op onze zogezegde 'superioriteit' in en als onze Gedachten als kennis en informatie, dat we het fysieke aspect van hoe wij in relatie staan tot elkaar compleet verwaarlozen en daardoor niet in staat zijn om werkelijk te doen wat het beste is voor elkaar en bijgevolg onszelf

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe de relatie die ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf van het definieren van mezelf in en als een ervaring van superioriteit verbonden met de zogezegde 'intelligentie' van de geest als kennis en in formatie in en als gedachten, in afscheiding en weerstand en angst van de fysieke realiteit als mensen en relaties - ook bestaat in en als het collectieve bewustzijn van de mensheid --- waarin mensen in angst bestaan van de fysieke werkelijkheid, van zichzelf, van elkaar, van communicatie, van contact in en als de fysieke werkelijkheid - dat we kennis en informatie in en als wetenschap en filosofie, en regels en disciplines, gebruiken als een vlucht van de fysieke werkelijkheid, als fysieke aanraking, communicatie, contact en interactie --- en dat we daardoor niet in staat zijn om een samenleving en wereld te manifesteren die waarachtig het beste is voor iedereen en alles, omdat we dingen bekijken vanuit kennis en informatie in onze geest en op basis van wetenschappelijke berekeningen en onderzoek, en daarin onszelf niet in de schoenen verplaatsen van een ander of een ander levend wezen werkelijk leren kennen om direct en duidelijk te Zien en Begrijpen wat er werkelijk, eigenlijk nodig is opdat dat levend wezen kan bestaan in zijn optimale vorm

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat, net zoals hoe ik mezelf heb toegestaan 'intelligentie' als kennis en informatie in mijn geest en gedachten te gebruiken om mezelf te 'beschermen' van/tegen de angst die ik ervaar in relatie tot mensen - de fysieke manifestatie/consequentie in en als deze realiteit is hoe de 'Intelligence Agencies' gecreëerd zijn, als databases van kennis en informatie die gebruikt wordt door specifieke landen/naties en mensen om hun domein/bezittingen en zichzelf te beschermen tegen hun angst van andere landen/naties/mensen - en dat hoe ik mezelf heb toegestaan te bestaan in en als mezelf aan het startpunt ligt van hoe deze fysieke realiteit bestaat en gemanifesteerd is, en dat ik daarin en daardoor dus compleet verantwoordelijk ben voor al wat bestaat hier in en als de fysieke realiteit


Wordt Vervolgd in Dag 381

Dag 362: Hoe Rechtvaardigen we Misbruik door Cognitieve Dissociatie? - Seksuele Paranoia Series

Dit is nog steeds een verderzetting in de Seksuele Paranoia Series, waarin we in de voorgaande blog het fenomeen van 'taboe' in en als de menselijke geest en samenleving bekeken hebben - en hoe 'taboe' een onderdrukking en bedekking creëert in en als de menselijke geest in verband met bijvoorbeeld 'seksualiteit', en daardoor een afgescheiden 'entiteit' creëert in de menselijke geest, compleet afgescheiden van het wezen zelf -- een 'entiteit' van specifieke gedachten, beelden, verlangens en ervaringen in verband met 'Seks', die dus onder de noemer 'taboe' vallen, die functioneert buiten/onder het cognitieve, dagelijkse bewustzijn van het individu, waar het individu zich met andere woorden niet bewust van is.

Hetgeen bijvoorbeeld de consequentie creëert van 'cognitieve dissociatie', een 'gespletenheid', een vorm van 'schitzofrenie' in en als de Mens, zoals we besproken, bekeken en onderzocht hebben in "Dag 355: Wat zijn de Consequenties van Seksualiteit als Geheim?", "Dag 356: Is Seksualiteit in de Geest een vorm van Schitzofrenie?" en "Dag 357: Hoe is Seksuele VerBEELDing een Mis-Representatie van Ware Seksualiteit?" - waarin elke vorm van verantwoordelijkheid wordt weggeschoven en uit handen gegeven in verband met de dingen die we onszelf toestaan te doen, denken en zeggen in verband met datgene waar we onszelf van hebben afgescheiden door middel van het 'Taboe-Construct/-Systeem'.

Omdat, omwille van dat 'Taboe' dat we hebben toegestaan in onszelf, als het welwillend en opzettelijk negeren en onderdrukken van een deel van onszelf als de Realiteit door het te definieren als 'iets waar niet over gesproken of dat niet benoemd mag worden', zijn we letterlijk en figuurlijk aan het 'wegkijken' in onszelf van een deel van onszelf, tot het punt dat we niet eens meer merken wat er eigenlijk bestaat in onszelf, in onze geest, in onze gevoelens en ervaringen en fantasiëen --- het is compleet absurd hoe we datgene waar we dagelijks in participeren in gedachten en gevoelens in onze eigen geest, in onszelf, gewoonweg niet zien. Dit is uiteraard hoogst problematisch - omdat het het individu in een staat plaatst van complete 'ontoerekeningsvatbaarheid' in verband met de handelingen die het individu uitvoert vanuit die 'innerlijke entiteit' die bedekt is onder de 'Taboe', want, we hebben die 'entiteit' als de specifieke woorden, beelden, gedachten en ervaringe in onszelf zodanig bedekt en onderdrukt en genegeerd in onszelf, dat we niet eens meer zien of merken dat het in onszelf bestaat en de mate waarin het ons gedrag en onze handelingen stuurt en bepaalt: er is werkelijk sprake van een Gespleten persoonlijkheid, van 'Schitzofrenie'.

Dit is bijvoorbeeld hoe en waarom het is dat mensen in staat zijn om bepaalde consequentiële handelingen die ze hebben uitgevoerd of woorden die ze hebben uitgesproken of de manier waarop ze hebben omgegaan met een ander wezen, te verdringen en onderdrukken in en als het 'Schild' van 'Schuldgevoel' (voor meer context in verband met Schuld als Schild, Lees "Dag 347: Is Schuld het Schild van het Ego?") - waarom en hoe we zo makkelijk onze 'zonden'/'fouten' 'vergeten' en verdergaan met ons leven in en als 'gelukzalige onwetendheid/vergeetachtigheid' en dezelfde 'fouten'/'zonden' steeds opnieuw blijven herhalen --- omdat we een 'cognitieve dissociatie' hebben toegestaan plaats te vinden in en als onszelf in verband met de 'entiteit' van gedachten, gevoelens en emoties in onszelf die de 'motivator'/het startpunt is van die 'zonden'/'fouten' als consequentiële handelingen/daden/woorden, door middel van het 'taboe-systeem', en daarin een rechtvaardiging hebben gecreëerd in onszelf om onszelf ervan te overtuigen dat wij zelf niet werkelijk verantwoordelijk zijn voor wat we gedaan hebben 'in het verleden', omdat we onszelf in en als onze 'bewuste cognitieve idENTITEIT' er niet in herkennen en dus in ons achterhoofd denken van 'dat ben ik niet, dat kan ik niet gedaan hebben, dat bestaat niet in mezelf' en daarin in een soort van Cognitieve Ontkenning treden in onze geest in verband met wat we zelf gedaan hebben in en tijdens ons leven hier op aarde.

De consequentie hiervan is dus dat we dingen doen die schadelijke gevolgen hebben voor onze omgeving en bijgevolg onszelf, maar nooit verantwoordelijkheid nemen voor ons gedrag en onze daden en dus ook onszelf nooit corrigeren om ervoor te zorgen dat we die schadelijke patronen nooit meer zullen herhalen - terwijl we langs de andere kant, in en als onze 'bewuste geest' ons positief voelen over 'onszelf' - 'Onszelf' zijnde het kleine, gelimiteerde deeltje dat overblijft na al de delen die we van/in onszelf hebben afgescheiden en onderdrukt in en als bijvoorbeeld het 'taboe-systeem'. Want, ik bedoel, in en als de menselijke geest, de menselijke 'identitiet', onze 'sociale identiteit' met andere woorden, als het 'ik-bewustzijn' dat we hebben gecreëerd en opgebouwd in onze geest over 'wie' we zijn in en als onszelf, zullen we steeds naar het 'positieve' toeneigen, omdat we immers geleerd hebben in en als sociale interactie tijdens onze ontwikkeling en opgroeiingsproces in deze realiteit, dat 'positief' gedrag/expressie ons betere resultaten zal opleveren in termen van persoonlijke overleving in en als onze omgeving als de menselijke samenleving.

De delen van en in onszelf die we hebben leren bestempelen als 'negatief' zoals 'seksualiteit', hebben we dus 'gedissocieerd' van 'wie we zijn' in en als onze 'bewuste identiteit' - en dus zullen we heel makkelijk in en als opzettelijke onderdrukking en vergeetachtigheid kunnen stappen wanneer we geconfronteerd worden met zogezegde 'zwakke momenten' waarin we onszelf lieten 'meeslepen' door bepaalde ervaringen als verlangens die in onszelf opkwamen --- omdat we, in onze bewuste geest, de beslissing gemaakt hadden, weliswaar onbewust, dat die 'negatieve' delen geen deel uitmaken van 'wie ik ben'.

Dat is bijvoorbeeld ook hoe en waarom dingen zoals schuldgevoelens en schaamte, als ervaringen die we verwachten van mensen wanneer ze geconfronteerd worden met hun fouten en die voor ons zogezegd een teken zijn dat ze hun verantwoordelijkheid inzien voor die 'fouten', voor wat zij gedaan hebben - niet echt zijn, omdat, in en als het 'ik-bewustzijn' van het individu is er geen werkelijke rekenschap of erkenning die plaatsvindt in verband met die 'fouten'/'misdaden', omwille van de mate waarin het 'negatieve' een afgescheiden entiteit geworden is in en als de menselijke geest -- waarin ervaringen of uitdrukkingen zoals 'schuld' en 'schaamte' eerder een soort van ego-beschermings mechanismen zijn waar het individu zichzelf achter verschuild, als weer maar een sociaal overlevings-mechanisme. Werkelijk, niets aan onszelf is wat het lijkt.


Wordt Vervolgd in Dag 363
 

Dag 338: Hoe kan de Mens Betrouwbaar zijn zonder Zelf-Inzicht? - De Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 337: Hoe en Waarom is Onze Beleving van Seks niet de Echte Fysieke Seksuele Beleving?"- waarin we al even onderzocht hebben hoe de verdraaiing van de fysieke realiteit en de fysieke uitdrukking van 'Seks' naar een alternatieve, valse 'realiteit' van beelden en plaatjes in de menselijke geest als 'seksuele fantasiëen' en gedachten, tot heel wat consequenties kan leiden op persoonlijk vlak, zoals de vorming van allerlei seksuele stoornissen zowel op fysiek als mentaal/psychologisch vlak.

Nu, deze 'verdraaiing' van de normale, 'natuurlijk' fysieke werkelijkheid naar beelden en woorden/definities in de menselijke geest is een proces dat zich voltrekt in elke Geest in elk Mens - en in die zin is elk mens een potentieel 'seksueel delinquent' en 'seksueel gestoord', omdat, wat er gebeurt in de menselijke geest is dat de mens reageert met allerhande gevoelens en emoties op gedachten als beelden en woorden die 'uit het niets' lijken op te doemen in de bewuste geest. Dit wil zeggen dat de 'seksualiteit' van het individu, in hoe het individu zich aangetrokken zal voelen tot een bepaald 'beeld'/'idee'/'ideaal' en wat de definitie van 'seks' en de ervaring van 'seksueel verlangen' in het individu, een 'programma' is dat bestaat als gedachten (beelden en woorden), gevoelens en emoties - en in het geval van seksueel verlangen is er meer sprake van de relatie tussen gedachten en Gevoelens, als een positieve ervaring in de mens die constitueert wat de mens 'wil' en 'verlangt'.

En, gezien hoe de Mens geprogrammeerd is, vooral nu in onze consumptie samenleving en mentaliteit, om boven alles waarde te hechten aan zijn persoonlijke verlangens/wensen/wil, zal de mens dit programma van seksuele verlangens als gedachten en gevoelens in zijn geest willen uitvoeren in de fysieke werkelijkheid. Het is dan maar toeval wanneer sommige mensen geprogrammeerd zijn met een zogezegd 'gezond' en 'schadeloos' verlangen en anderen met een verlangen naar bijvoorbeeld gewelddadige seks of seks met kinderen - aangezien de mens op geen enkele manier weet, ziet of begrijpt waar zijn gedachten en gevoelens vandaan komen, laat staan hoe we die zelf gecreëerd, gevoed en geprogrammeerd hebben in onszelf - want, als we inzicht zouden hebben in onszelf en hoe onze geest werkt, functioneert en in elkaar zit, dan zouden we onszelf ook kunnen veranderen en dan zouden we een innerlijke realiteit kunnen creëren die het beste is voor onszelf en onze omgeving, hetgeen ver verwijderd is van waar we nu staan als Menswezens. We hebben ons aanvaard als het slachtoffer van onze gedachten en gevoelens - in en als totale onwetendheid in verband met hoe die gedachten en gevoelens gecreëerd worden. En dit op zich is Gestoord, dit op zich impliceert dat we allemaal tikkende tijdbommen zijn die elk moment onaangekondigd kunnen ontploffen en dat we dus compleet labiel zijn en absoluut niet te betrouwen.

Hoe we kunnen weten dat de seksualiteit als hoe we die beleven in en als onze geest als gedachten en gevoelens als een energetische ervaring die gebaseerd is op 'aantrekkingskracht' of, hoe mensen het durven noemen, 'liefde', 'je ne sais quoi',... echt is- ligt in onze zelf-eerlijkheid. Ik bedoel, wij zijn wij werkelijk in die gedachten die onze geest binnensluipen en die gevoelens en energetische reacties die 'uit het niets' naar boven lijken te komen als reacties op die gedachten? We hebben onszelf nooit onderzocht, we hebben geen inzicht in Hoe wij bestaan, hoe de menselijke geest bestaat, hoe bijvoorbeeld seksuele verlangens als specifieke gedachten met een specifieke 'seksuele voorkeur' zich ontwikkelen --- we beseffen niet eens dat onze geest als hoe we die op dit moment ervaren in al haar 'glorie', er niet 'plots' was, we hebben die zelf opgebouwd doorheen ons leven hier op aarde door steeds maar te reageren, door steeds maar invloeden van onze omgeving op te nemen en ons eigen te maken en door steeds maar bepaalde reacties te volgen in onszelf zonder ooit te begrijpen waar die reacties vandaan komen en of die reacties wel het beste zijn voor onszelf en onze omgeving en of ze bijgevolg wel te vertrouwen zijn. Dit totale gebrek aan inzicht in wie wij zijn in en als hoe onze geest in elkaar zit, bewijst dat niets van wat in onze geest bestaat 'echt' is, hoe kan het immers 'ons-zelf' zijn wanneer we het niet eens begrijpen, wanneer we er neit één en gelijk mee staan en wanneer het in wezen een soort van 'programma' is dat maar lijkt te 'runnen'/werken zonder onze 'bewuste' aanwezigheid/aandacht.


Dit zijn vraagstellingen die we ons moeten beginnen stellen willen we een gezonde samenleving produceren - het wordt tijd dat we eindelijk die verantwoordelijkheid nemen voor onszelf en onze omgeving, en onderzoeken hoe de dingen werkelijk werken en wie wij werkelijk zijn. Enkel dan kunnen we spreken van Menswezens die stabiel en betrouwenswaardig genoeg zijn om beslissingen te nemen die het leven op aarde Beïnvloeden. Maar zolang onze beslissingen gebaseerd zijn op de Menselijke geest als een Programma dat buiten onze 'wil' om bestaat in onszelf - zijn we Labiel en Onbetrouwbaar en niet geschikt om aan politiek of economie te doen, en laat staan om kinderen op te voeden. Onderzoek Desteni en geef jezelf de kans om Zelf-eerlijk te worden en verantwoordelijkheid te nemen voor wie je bent in en als jezelf en in en als deze wereld.

Ik stel voor om te Investeren in de "What is Sex?" Series op Eqafe - waarin dit hele proces van hoe de Menselijke Geest de Fysieke Realiteit Verdraait en vertaalt naar een Valse Interne Beleving van Energie, gekoppeld aan Beelden, woorden en ideëen in detail onderzocht en uitgelegd wordt. Zeker de moeite waard om te Beluisteren!

Dag 313: Verkrachting in België - Wist je dat...?

In de voorgaande blogs zijn we een serie begonnen over 'Groepsverkrachting', die specifiek gebaseerd was op een artikel in Humo, waarin een meisje haar verhaal deelt over hoe ze verdoofd en verkracht geweest is door een groep jongens op een 'feestje'.

Probleem: 

Even wat statistieken over 'verkrachting' in België:

• "Er gebeuren dagelijks zeven verkrachtingen in België. Dat blijkt uit cijfers van SOS Viol, een organisatie die hulp biedt aan slachtoffers van seksuele agressie" (Gazet van Antwerpen)
• "België behoort tot de top 10 van landen wereldwijd waar de meeste vrouwen worden verkracht. Dat blijft uit een infographic van Emergency Preparedness, een Canadese organisatie die burgers wil tips en voorlichting wil geven bij noodsituaties." (http://bit.ly/13YKc2j)
• "Samen met Schotland, Ierland en Engeland hebben wij verhoudingsgewijs het minst aantal veroordelingen in verkrachtingsdossiers. In 2006 ging het bijvoorbeeld maar om dertien procent. Het overgrote deel van de klachten bereikt de rechtbank nooit, omdat de dader niet gevonden is of bij gebrek aan voldoende bewijsmateriaal." (Humo)
• "Vorig jaar zijn in ons land 232 mensen het slachtoffer geworden van een groepsverkrachting, dat zijn er bijna vijf per week. Dat blijkt uit cijfers van Binnenlandse Zaken. Het echte cijfer ligt eigenlijk nog veel hoger, zeggen onthaalcentra voor slachtoffers, want de meeste slachtoffers durven zich gewoon niet melden. Ook opvallend, een kwart van de daders is minderjarig." (VTM Nieuws)
• Volgens de statistieken van Kind en Gezin zijn er dagelijks 4 meldingen van seksueel misbruik bij kinderen in Vlaanderen (het echte aantal ligt dus hoger, aangezien het hier enkel om gemelde gevallen gaat) (Sensoa)
• meldingen geregistreerd door de politie tonen dat er jaarlijks meer dan 2000 misdrijven zijn tegen de seksuele moraal en rond de 3000 misdrijven tegen de lichamelijke integriteit van seksuele aard (verkrachting en aanranding van de eerbaarheid) in het Vlaams Gewest (Sensoa)

 Wanneer we kijken naar het fenomeen 'verkrachting', kunnen we vaststellen dat dit toch een prominent probleem is in en van onze samenleving.

Een bijkomstig aspect van dit probleem, is dat er in België, ondanks 3000 seksuele misdrijven per jaar, maar 451 daarvan tot een veroordeling voor verkrachting en 540 voor aanranding van de eerbaarheid zullen leiden (Gazet van Antwerpen). Dat zijn drie veroordelingen per dag, tegenover vijf feiten per dag. Dat wil zeggen dat 40% van de verkrachtingen die plaatsvinden in België ongestraft gaan, om nog niet te spreken over de talloze gevallen die niet gemeld worden.

In de blogs die volgen zullen we de verschillende dimensies van het probleem 'verkrachting' in onze samenleving onderzoeken, bekijken en uitdiepen.


Wordt vervolgd in Dag 314