Dag 490: Het Verlangen naar Validatie en Aanvaardde Zelf-Vernietiging

Om terug te komen op het punt van hoe Gevaarlijk het verlangen naar Validatie is dat in ons geconditioneerd is tijdens onze kindertijd door onze omgeving. Ik bedoel, het lijkt een onschuldig iets, hoe dit verlangen zich ontwikkeld - door middel van hoe ouders en leerkrachten en elke andere volwassene in de omgeving van een kind dat een persoonlijke agenda heeft in relatie tot het kind, dit kind manipuleren, bedreigen en verleiden met beloningen en straf op subtiele en onsubtiele wijzen, zonder werkelijk stil te staan bij de gevolgen die deze schijnbaar kleine handelingen hebben op het kind. Omdat, volwassenen in deze wereld zijn immers niet opgeleid om te zien en te begrijpen hoe de ontwikkeling van kind tot volwassene in zijn werk gaat en hoe het is dat we de kinderen van deze wereld opvoeden om volwassenen te worden die niet in staat zijn tot het nemen van verantwoordelijkheid voor hun daden omdat hun geest zo doordrenkt is van het systeem van energie dat hun omgeving in hun gedrild heeft door middel van een handhaving van het straf- en beloning systeem.

Ik bedoel, in en als deze specifieke mentale programmatie laten we onszelf leiden in onze handelingen door gevoelens en emoties die ons zeggen wat 'goed' en wat 'slecht' is. Maar, die gevoelens en emoties die we gebruiken als ons intern kompas in het navigeren en besturen van  onszelf in relatie tot onze wereld en realiteit, begeleiden ons in het volgen van de banen en wegen die al voor ons uitgehouwen zijn in en door het systeem in deze wereld zoals het economische, politieke en sociale systeem. Hoe anders kan je verklaren dat we allemaal zo makkelijk aanvaarden dat ons eendimensionele systeem van winnen en verliezen, waarin we allemaal nagenoeg kopiëen zijn van elkaar, is hoe 'de werkelijkheid' nu eenmaal is en dat dit is wie wij werkelijk zijn. Waarom en hoe anders gaan wij allemaal zo makkelijk akkoord met de huidige gang van zaken waarin er dingen toegestaan worden om te bestaan in onze fysieke realiteit die geen werkelijke reden hebben tot bestaan, zoals elke vorm van lijden aan de hand van mensen, als niet omwille van onze gevoelens en emoties die we vertrouwen in het maken van onze beslissingen - zonder dat we zelf eigenlijk goed en wel begrijpen hoe deze gevoelens en emoties in onszelf bestaan en hoe ze functioneren en of ze überhaupt wel degelijk te vertrouwen zijn in relatie tot wat het beste is voor onszelf als levende wezens. Omdat, armoede, hongersnood, oorlog, moord, verkrachting en al de dingen die we toestaan te bestaan in onze wereld en realiteit terwijl wij schijnbaar machteloos aan de zijlijn staan toe te kijken -- die dingen zijn toch duidelijk niet het beste voor onszelf? Hoe en waarom is het dan dat we niet zien dat het ook niet het beste is voor een ander.

Op de één of andere manier echter is dit wat elke generatie aan de volgende generatie aanleert - dat dit de gang van zaken is en dat het altijd zo zal zijn. Dat, ondanks het feit dat hoe onze wereld op dit moment bestaat niet het beste is voor onszelf, we niet mogen denken aan verandering, en we vooral niet mogen vertrouwen op dit intern inherent besef dat we als kinderen nog hadden dat er iets serieus mis is met hoe onze wereld bestaat en hoe wij met elkaar omgaan in onze 'sociale interacties'. En dat is het gevaar van gevoelens en emoties. Het gevaar van het verlangen naar validatie dat ons, door middel van het inspelen op die gevoelens en emoties, door onze omgeving werd ingebouwd in ons 'systeem' als de manier waarop mij onszelf definieren in relatie tot onze omgeving. En dat is dat, zolang we onszelf en hoe we leven en bestaan baseren op dit verlangen naar validatie, zullen we steeds de patronen uit het verleden blijven aanvaarden en zullen we de gevolgen en consequenties die duidelijk aanwezig zijn door een systeem dat niet functioneel is in relatie tot hoe het leven op aarde werkelijk bestaat ook aanvaarden als hoe het leven is, hetgeen wil zeggen dat we aanvaarden dat dingen zoals armoede en hongersnood en kindermisbruik en oorlog en lijden deel uitmaken van het leven op aarde.

Door dit verlangen naar validatie zullen we nooit verandering toelaten omdat we validatie willen van onze ouders en leerkrachten en van het systeem - we willen validatie van het verleden. En dat is waarom we nooit de toekomst in acht zullen nemen in de zin van het beseffen dat, teneinde een betere toekomst te creëren dan het verleden, zullen we het verleden eerst moeten kunnen loslaten.

Dag 433: Het Transformeren van Kritiek van een Persoonlijke Aanval naar Zelf-Ondersteuning

Dit is een verderzetting van "Dag 432: Waarom neem ik Kritiek Krijgen op als een Persoonlijke Aanval?"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als iemand mij kritiek geeft en ik zie een beeld opdoemen in mijn gedachten van die persoon die 'boven' mij staat, dan stop ik en ik adem, en ik zie, besef en realiseer mij dat dit beeld een voorgeprogrammeerd idee is, verbonden met de gedachte dat 'als iemand mij kritiek geeft dan wil dat zeggen dat die persoon de baas over mij wli spelen en boven mij wil staan'

hierin zie, besef en realiseer mij dat die ik die gedachte in mijn geest heb opgebouwd doorheen mijn kindertijd in relatie tot de volwassenen in mijn omgeving zoals mijn ouders en leerkrachten --- waarin de interacties vaak van energetische aard waren waarin ik reageerde op hen en zij reageerden op mij en er uiteindelijk een machtsstrijd en conflict ontstond in mezelf omdat ik reageerde op hun tonaliteit waarin ze mij kritiek gaven, met angst om gestraft te worden ---- waardoor ik een negatieve ervaring van angst en de gedachte dat ik gestraft ga worden heb geassocieerd met 'kritiek krijgen' en uiteindelijk een weerstand heb opgebouwd in relatie tot 'kritiek krijgen' of enig welke vorm van ondersteuning krijgen van mijn omgeving

hierin zie, besef en begrijp ik dat ik mezelf heb gelimiteerd in mijn bestaan in deze wereld en in mijn ontwikkelingsproces als levend wezen door geen ondersteuning te aanvaarden van andere mensen --- door automatisch wanneer iemand mij ondersteuning wil bieden door bijvoorbeeld advies of tips te geven of een opmerking/bemerking te maken in verband met hoe iets beter zou gaan, te denken dat 'deze persoon mij bekritiseert' en dat die daarin 'de baas wil spelen over mij' en dat dit bijgevolg een teken is dat ik 'gestraft zal worden' omdat ik 'iets fout gedaan heb' -- en dan deze persoon en de ondersteuning die ze mij aanbieden, van mezelf weg te duwen en te denken van 'ik zal het zelf wel doen, ik heb geen hulp nodig - ik ben niet minder dan andere mensen'

en hierin zie, besef en begrijp ik dat dit patroon van weerstand ervaren tegenover het krijgen en ontvangen van hulp/ondersteuning/advies een voorgeprogrammeerd systeem is in de menselijke geest dat tijdens de kindertijd in de geest wordt geprogrammeerd en ervoor zorgt dat ik nooit meer werkelijk nog iets bijleer in mijn leven omdat ik weiger om de hulp of ondersteuning van andere mensen te aanvaarden en daarin niet inzie of besef of begrijp dat de enige manier om dingen te leren is net in interactie en samenwerking met andere mensen en dat 'dingen alleen willen doen' een ego-gedrag is, omdat ik nu eenmaal niet alleen besta - ik besta hier in deze realiteit, omringd door miljoenen levende wezens, mens, dier en plant en het is door middel van communicatie dat ik bijleer over wie ik ben in relatie tot al wat hier bestaat

wanneer en als ik een ervaring van inferioriteit zie opkomen in mezelf wanneer iemand mij kritiek geeft, dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en realiseer mij dat de geest opzettelijk negatieve ervaringen en reacties gebruikt om mijn aandacht af te leiden  van het moment --- wanneer de geest ziet dat haar voortbestaan als gelimiteerd systeem wordt bedreigd --- en dus, in de plaats van te overwegen wat deze persoon tegen mij te zeggen heeft, duik ik eerder weg in een emotionele reactie van angst die op zich compleet overbodig is

Wanneer en als ik een emotionele ervaring van woede zie opkomen in mezelf tegenover de persoon die mij kritiek heeft gegeven, dan stop ik en ik adem --- en ik zie, besef en realiseer mij dat die reactie van woede een teken is dat ik in het ego van de geest besta en een specifiek idee van mezelf wil verdedigen --- en dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd een idee te projecteren in mijn geest dat ik 'intelligent' ben en dus wanneer iemand mij kritiek geeft denk ik dat die 'intellgentie' in vraag gesteld wordt en dan reageer ik met woede en backchat van 'wie denk je wel niet dat je bent' en 'denk je dat ik dat niet weet soms' en 'ik ben toch niet dom!' en 'denk je soms dat je beter bent dan mij' omdat ik mijn intelligentie wil verdedigen

hierin zie, besef en begrijp ik echter dat als en wanneer ik iets in mezelf moet 'verdedigen' dat dit een teken is dat het niet echt was in de eerste plaats --- en dat dus die 'intelligentie' waarin ik mezelf heb gedefinieerd nooit eigenlijk echt geweest is, maar altijd een projectie was van mezelf dat ik wilde presenteren naar andere mensen toe --- om mijn omgeving te manipuleren opdat ze mij zouden zien en aanvaarden als 'één van hen' en mij bijgevolg zouden ondersteunen

hierin stel ik mezelf tot doel om voor mezelf te onderzoeken en ontdekken wat 'intelligentie' werkelijk is op fysiek, realistisch, werkelijk vlak - zodat ik werkelijk 'intelligentie' kan leven op een manier die niet verdedigd moet worden, een manier die Echt is en niet zomaar een beeld/idee dat ik van mezelf verkondig en promoot --- zodat ik, wanneer en als ik kritiek krijg van andere mensen, niet emotioneel reageer en hun ondersteuning onmiddellijk verwerp vanuit een voorgeprogrammeerde reactie, maar eerder stabiel blijf staan in mijn schoenen in en als een besef van wie ik ben als HIER, en vanuit die stabiliteit de woorden van die persoon in overweging neem en een beslissing maak in en als ware intelligentie, als het samenbrengen van alle punten en perspectieven en dimensies in en als een situatie in eenheid en gelijkheid

Dag 357: Hoe is Seksuele VerBEELDing een Mis-Representatie van Ware Seksualiteit?

Dit is een vervolg op "Dag 356: Is Seksualiteit in de Geest een vorm van Schitzofrenie?" in de Seksuele Paranoia Series.


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik verbeelding/fantasie/gedachten in verband met Seks zie opkomen in mezelf - dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en realiseer mij dat deze interne 'wereld' van beelden, plaatjes, energetische bewegingen, gevoelens en ideëen niet werkelijk een expressie is van mezelf in en als 'seksualiteit', omdat ik zie, besef en begrijp dat die 'interne realiteit' die ik mezelf heb toegestaan te bestempelen en definieren als 'mijn seksualiteit' eerder een consequentie is van hoe ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van het lichaam als mezelf en dus van de ware seksuele expressie van, in en als het lichaam als wie ik werkelijk ben --- door mezelf te hebben laten beïnvloeden en programmeren door mijn omgeving als mijn familie, de media, religie en het schoolsysteem in en als het geloof dat 'het lichaam' en 'lichamelijke expressie' en al wat te maken heeft met intiem zijn met, in en als het lichaam, 'slecht' en 'negatief' is - en dat ik daardoor en daarin mezelf heb toegestaan in wezen te negeren en ontkennen dat 'wie ik ben' in en als het lichaam, in elk moment van ademhaling, 'seksualiteit' IS als een levende expressie van de fysieke werkelijkheid als het leven op aarde als wie ik werkelijk ben --- waardoor ik bijgevolg een 'geheime'/'schitzofrene' interne realiteit van gedachten, verbeelding, verlangens, gevoelens en energetische ervaringen heb toegestaan te bestaan in en als de geest in mezelf als een 'representatie'/'reflectie' van wat ik Denk en Geloof dat 'seksualiteit' Betekent, in en als 'de Daad van Seks' - als wat representatief staat voor het deel van mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd af te scheiden van en te onderdrukken in mezelf, en wat ik dus zogezegd 'moet hebben' en 'moet vinden/krijgen'

Waarin ik zie, besef en begrijp dat ik, door die representatie/symbolisatie van 'seksualiteit', in en als 'de daad van Seks', te hebben toegestaan te bestaan in mezelf in en als de geest in afscheiding van mezelf - als beelden, plaatjes, gedachten, symbolen en woorden - als een gevolg/consequentie van de Onderdrukking van wie ik werkelijk ben in en als de Seksualiteit van/als het Fysieke Lichaam die ik heb toegestaan plaats te vinden in mezelf --- dat ik daarin/daardoor een Verlangen heb toegestaan te bestaan in mezelf, verbonden met de beelden, plaatjes, gedachten, symbolen en woorden in verband met 'Seks' in mijn Geest, als de representatie/symbolisatie van en als 'Seksualiteit' - waarin ik mezelf heb gedefinieerd in en als een Vicieuze Cyclus van het afscheiden van 'Seksualiteit' van/in mezelf, door nooit te hebben ingezien dat Seksualiteit IS Wie ik ben in en als het Fysieke Lichaam, Seksualiteit IS HIER als wie ik ben, en dat dus: Hoe meer ik Zoek/Verlang/Hunker naar 'Seks' als de symbolische representatie van 'Seksualiteit' in en als de Geest, hoe verder en hoe meer ik mezelf in wezen afscheidt en wegduw van waar ik eigenlijk naar op zoek ben als Mezelf als Seksualiteit als het Fysieke Lichaam als wie ik werkelijk ben als het Leven

Waarin, ik zie, besef en begrijp dat Seksueel misbruik heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als deze fysieke werkelijkheid en dat ik verantwoordelijk ben voor het bestaan van Seksueel misbruik --- als een consequentie van de Obsessie met 'Seks' als de Symbolische representatie van Seksualiteit die ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf en dus in allen als mezelf, in elk mens en elk wezen als mezelf --- waarin ik als de mensheid, als een consequentie van hoe ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de Menselijke Geest, de Fysieke Werkelijkheid/Realiteit Misbruik/plunder/leegzuig/verniel, op zoek naar een deel van mezelf dat ik mezelf heb toegestaan te 'Misrepresenteren' als een Symbool in en als de Geest en daarin dus mezelf op een eindeloos Pad heb geplaatst om dat Symbool te hebben/krijgen/verwerven en dus de interne realiteit van/als de Geest te trachten uitvoeren in en als de Fysieke Werkelijkheid, niet beseffend dat/hoe ik de Fysieke Werkelijkheid aan het vormgeven/manifesteren ben in en als Afscheiding, één en gelijk met de Afscheiding die ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf

ik stel mezelf tot doel om mijn Reis naar Leven te bewandelen in en als het Corrigeren en herdefinieren en transformeren van de Symbolische (mis)representatie van Seksualiteit als 'de Daad van Seks' die ik heb toegestaan te bestaan in en als de Geest in mezelf in afscheiding met/van mezelf, tot Seksualiteit als een Levende Expressie/Uitdrukking van wie ik werkelijk ben in en als het Fysieke Lichaam - en om daarin Seksualiteit in één lijn te plaatsen met wat het Beste is voor Allen in en als de fysieke werkelijkheid

Ik stel mezelf tot doel om mezelf te ontdekken, verkennen en leren kennen in en als Intimiteit met Mezelf in en als het fysieke lichaam, en zo mezelf te ontdekken, verkennen en leren kennen in en als de Seksualiteit van en als het lichaam als wat Echt is --- zodat Seksualiteit één en gelijk komt te staan met wie ik ben als HIER, als een Levende, praktische, Levens-Echte en Fysieke expressie en applicatie/toepassing van mezelf als het Leven in en als mezelf in elk moment van ademhaling

Ik stel mezelf tot doel om te staan en bestaan als het levende voorbeeld van hoe het Fysieke Lichaam de Sleutel is tot de Hemel, en hoe de praktische applicatie van Zelf-Intimiteit in en als het leren kennen van mezelf in en als het Fysieke lichaam op een echte, fysieke, praktische, dagelijkse manier - de Sleutel is tot het loskomen en afwerpen van de Leugen van de Geest als de Symbolische (mis)representatie van mezelf als Het leven, en De Realiteit/Werkelijkheid --- waarin ik mezelf ondersteun om op te staan en daadwerkelijk te LEVEN en te BESTAAN in eenheid en gelijkheid met en als het Fysieke Bestaan als Al het leven in en als mezelf

Dag 356: Is Seksualiteit in de Geest een vorm van Schitzofrenie? - Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 355: Wat zijn de Consequenties van Seksualiteit als Geheim?"
in de Seksuele Paranoia Series, waarin we de 'Paranoia' van Seks en Seksualiteit bekijken, onderzoeken en corrigeren. We breien verder op volgende Statement:

"En dus doen we opzettelijk alsof seksualiteit zelfs niet bestaat - ik bedoel, we willen het, we denken erover na, we verlanger ernaar, we fantaseren erover, we zijn ernaar op zoek --- maar tegelijkertijd doen we alsof het niet echt bestaat en alsof het geen deel uitmaakt van wie wij zijn en van onze wereld en ons leven door er nooit over te praten, althans niet op een open, intieme, eerlijke, directe en rechtuite manier. Het is absoluut fascinerend om te zien hoe seksualiteit haast een totaal schitzofrene realiteit is in en als de mens - waarin mensen in complete afscheiding bestaan van hun eigen lichaam, van het lichaam dat in wezen in elk moment, constinu, constant en helemaal seksueel is."


Zelf-Vergeving Dimensie

Ik vergeef mezelf dat ik een Schitzofrene vorm van Seksualiteit heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in mezelf door mezelf te hebben toegestaan van seks en seksualiteit een 'taboe' te maken in mijn geest - en door te hebben aanvaard van mijn omgeving dat 'seks iets is waar niet/nooit over gepraat wordt' en dat 'praten over seks en al wat te maken heeft met de seksualiteit van/in het lichaam slecht/negatief/fout/stout is' --- en dat ik daarin mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik, door 'seks en seksualiteit' te beoordelen als iets 'slecht' en 'negatief', de beslissing had gemaakt, in mijn onderbewustzijn, dat ik zal ontkennen en negeren dat seksualiteit bestaat in mezelf, uit angst om gestraft te worden en gezien/beoordeelt te worden door mijn omgeving als 'een slecht persoon' --- waarin ik een heel deel van 'wie ik ben' in en als mezelf als het fysieke lichaam heb onderdrukt in mijn 'gewaarzijn'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat er consequenties zijn wanneer ik een aspect/deel/dimensie van het bestaan in en als mezelf zomaar ontken, verberg, negeer en onderdruk - omdat, gewoon omdat ik het persoonlijk niet wil zien of aanvaarden, wil niet zeggen dat het weggaat en verdwijnt wanneer en als ik het negeer en doe alsof het niet bestaat --- het wil enkel zeggen dat dat deel van mezelf/de realiteit dat ik negeer/verwerp/onderdruk/verberg de vrijheid krijgt om zich te ontwikkelen, vormen en uitdrukken zonder enige sturing of begeleiding en dan uiteindelijk macht en controle zal kunnen uitoefenen over mij op een manier die consequentieel is, omdat ik nooit de verantwoordelijkheid genomen heb om ervoor te zorgen dat dat deel van mezelf en de realiteit zich ontwikkelt op een manier die het beste is voor mezelf en mijn omgeving

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat hoe seksualiteit bestaat in de menselijke geest, in de vorm van fantasiëen, verbeelding, verlangens, ideëen, gedachten en gevoelens, niet is wie de mens werkelijk is in en als het fysieke lichaam is - maar eerder een consequentie/gevolg/resultaat is van hoe de mens seksuele onderdrukking heeft toegestaan te bestaan in zichzelf door 'seksualiteit' te hebben aanvaard in en als het collectieve bewustzijn als een 'taboe' --- waardoor/waarin de seksuele uitdrukking en 'wezenlijkheid' in en van het lichaam zich is gaan ontwikkelen, vormgeven en sturen op een manier die niet het beste is voor de mens en het leven op aarde, omdat de mens nooit verantwoordelijkheid genomen heeft om zichzelf in en als seksualiteit en seksuele uitdrukking/ervaring te sturen en ontwikkelen op een manier die het beste is voor allen

en dus ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat 'seksualiteit' in en als de menselijke geest in de vorm van fantasiëen, gedachten, verlangens, gevoelens en verbeelding, niet 'natuurlijk' is en dat de mens de stelling dat 'seksuele verlangens in en als de geest natuurlijk zijn' enkel gebruikt als een rechtvaardiging en excuus om geen verantwoordelijkheid te nemen voor onszelf in en als seksualiteit en om niet eerlijk te zijn met onszelf over wat we hebben toegestaan te bestaan in en als onze geest als onze ervaring van 'seksualiteit' --- omdat we eigenlijk angst hebben van 'seksualiteit', omwille van de 'taboe' die we hebben aanvaard en toegestaan te bestaan in en als het collectieve menselijke bewustzijn

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat/hoe ik, door 'seksualiteit' te beoordelen als 'negatief' en 'slecht', in en als een gegeneraliseerd geloof-systeem - dat ik daardoor mezelf heb verblind van de realiteit van hoe seksualiteit werkt en functioneert, wat seksualiteit is, wie ik ben in en als seksualiteit en hoe seksualiteit bestaat in en als het leven op aarde --- en dat ik dus nooit in staat geweest ben om te zien welke consequenties seksualiteit, als hoe ik het aanvaard en toegestaan heb te bestaan in en als de geest als gedachten, fantasiëen, verlangens en gevoelens, precies heeft in en als de fysieke werkelijkheid en hoe ik bijgevolg seksualiteit kan corrigeren, sturen en vormgeven zodat het bestaat op een manier die het beste is voor het leven op aarde als mezelf


Wordt vervolgd in Dag 357