Dag 364: Hoe bestaat Cognitieve Dissociatie in en als het Collectieve Bewustzijn?

Dit is een verderzetting van "Dag 363: Cognitieve Dissociatie - de Ziekte die huist in en als de Menselijke Geest"

Cognitieve dissociatie is overduidelijk een ziekte die huist in elke geest van elk mens omdat we allemaal, elk van ons, die eigenaardige capaciteit hebben ontwikkeld om ons leven te schikken en te leven op een manier die in compleet contrast staat met gezond verstand - alsof geen van ons ooit echt geleerd heeft uit het verleden. Geen enkel mens heeft ooit werkelijk verantwoordelijkheid genomen voor het verleden, voor onze 'fouten', voor al wat we ooit gedaan hebben hier in ons leven en op deze aarde - en daadwerkelijk zichzelf verandert heeft, op specifieke en substantiele wijze, om te bestaan in en als een absolute correctie van de schadelijke patronen van het verleden.


Zelf-Vergeving Dimensie 

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat de menselijke geest, in de vorm waarin ik het heb toegestaan te bestaan in en als mezelf, een ziekte is, een 'mentale stoornis' - omwille van hoe ik mezelf in en als mijn geest als gedachten, gevoelens en emoties heb afgescheiden van mezelf, van mijn eigen verleden, van mijn herinneringen, van al wat ik ooit gedaan heb, in en als 'cognitieve dissociatie', door al wat ik niet wil aanvaarden van mezelf, al mijn 'fouten', al wat ik beoordeel als 'negatief' en 'slecht', al wat ik gedefinieerd heb in en als het woord 'taboe', compleet te hebben verdrongen en onderdrukt en genegeerd in mezelf - waardoor en waarin ik mezelf heb toegestaan te bestaan in en als een vorm van 'vergeetachtigheid' en 'selectief geheugen', teneinde een beeld dat ik van mezelf in mijn 'bewuste geest' gecreëerd heb te rechtvaardigen en valideren, en op die manier als het ware te Liegen tegen mezelf en tegen alle wezens om mij heen als mezelf over wie ik ben

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te aanvaarden en geloven dat het 'normaal' is dat ik me mijn verleden niet goed meer herinner en dat ik de herinneringen die ik wel nog heb in mijn geest heb vervormd en verdraait door mezelf en de situatie erin te beoordelen dat ik soms niet eens meer weet of het echt gebeurd was of het een droom was, en hoe het precies verlopen is --- in de plaats van in te zien dat die het gevolg is van een mentale stoornis/ziekte die ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf, als een 'infantiliteit' waarin ik weiger om verantwoordelijkheid te nemen voor de aspecten/delen van en in mijn leven en mezelf die ik 'niet zo leuk vindt' en die in tegenstrijdigheid zijn met het beeld dat ik van mezelf heb afgeschilderd in mijn geest en gedachten, en ten gevolge daarvan in en als energetische bewegingen/reacties in mezelf, die aspecten/delen van mezelf in en als herinneringen, gedachten, gevoelens en emotionele ervaringen heb onderdrukt, verdrongen en weggeduwt tot op het punt dat 'ik' een afgescheiden/aparte geïndividualiseerde 'entiteit' geworden ben in mijn eigen geest, en daarin in complete afscheiding besta van mijn eigen verleden en herinneringen in en als een ervaring van 'vergeetachtigheid' en 'selectief geheugen'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien dat ik, door deze 'cognitieve dissociatie' te hebben toegestaan te bestaan in en als mezelf, als het afscheiden, onderdrukken, verbergen en verdringen van delen van mezelf en mezelf te definieren in en als een 'idee'/beeld/gedachte van 'wie ik ben' in en als mijn 'bewuste geest' - dat ik daarin mezelf heb toegestaan de statement te maken dat ik Niet besta, dat ik eigenlijk Niet Echt ben omdat ik niet wil aanvaarden wat eigenlijk Hier is als de fysieke werkelijkheid als de gemanifesteerde consequenties en fysiek zichtbare gevolgen van al de beslissingen die ik ooit genomen heb in mijn leven en de beslissingen die ik heb laten nemen door andere mensen door middel van mijn toelating en acceptatie, waardoor ik in wezen mezelf niet aanvaard als de realiteit van mezelf, de geaccumuleerde, chronologische, moment-voor-moment en stap-voor-stap realiteit van mezelf die ik zelf heb opgebouwd als een toren van Babel doorheen mijn beweging, leven en bestaan in en als deze fysieke realiteit/werkelijkheid --- en dat ik daarin en daardoor mezelf heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan als een soort 'parasiet', een Geest, een vampier, iets dat op zich niet echt bestaat of leeft, maar dat tegelijkertijd al wat wel bestaat consumeert, vernielt/vernietigt en schade berokkent

ik vergeef mezelf dat ik cognitieve dissociatie heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als het collectieve bewustzijn van de mens - als het opzettelijk, negeren, verbergen, ontkennen, onderdrukken, verwerpen en verbloemen van bepaalde specifieke delen van het collectieve verleden in en als de menselijke geschiedenis, teneinde een beeld dat we van onszelf als 'mens' in en als de 'menselijke geest' en 'menselijke beschaving' gecreëerd hebben in en als onze collectieve menselijke geest als de Media en literatuur te beschermen, rechtvaardigen en valideren - en op die manier geen verantwoordelijkheid te nemen voor ons bestaan hier in en als deze realiteit en werkelijkheid door ons vermogen en onze mogelijkheid/kans om te leren uit het verleden en onze fouten en op te staan in en als de oplossing en correctie van het verleden/de fouten te saboteren door gemakshalve de delen uit ons verleden waar we net het meest uit zouden kunnen leren te 'vergeten'/'verdraaien' in en als 'cognitieve dissociatie'

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd in te zien, te beseffen en te begrijpen dat ik, door delen van mezelf in en als 'mijn verleden', af te scheiden van mezelf en 'in de vergeetput te gooien', consequenties creëer voor mezelf door niet in te zien dat die delen, 'mezelf' zijn, ik bedoel - dat zijn delen VAN mezelf, ALS mezelf - en dat ik mezelf in 'onbalans' breng door niet elk deel te aanvaarden in eenheid en gelijkheid in en als mezelf, en daardoor Ziekte en Stoornissen en problemen manifesteer --- en dat dus, enkel een system, zoals het fysieke lichaam en de menselijke geest, waarin en als hoe 'ik' besta, dat in 'balans' bestaat, waarin met andere woorden elk deeltje evenwaardig erkend en gewaardeerd wordt als een deel van het geheel, kan voortbestaan en is houdbaar


wordt vervolgd in Dag 365

Dag 363: Cognitieve Dissociatie - de Ziekte die huist in en als de Menselijke Geest

Dit is een verderzetting van "Dag 362: Hoe Rechtvaardigen we Misbruik door Cognitieve Dissociatie?", waarin we een eigenaardig en fascinerend fenomeen in en als de menselijke geest hebben blootgelegd dat aan de oorzaak/reden ligt van hoe en waarom het mogelijk is dat wij mensen niet leren uit het verleden maar eerder het verleden zullen herhalen ondanks de schadelijke patronen die we onszelf hebben toegestaan te leven in en als het verleden, en daardoor consequenties creëren en toestaan in en als onze wereld en realiteit - en onszelf daarin op/in een pad van zelf-vernietiging geplaatst hebben. Door een proces van 'Cognitieve Dissociatie', als het afscheiden van onszelf van al de delen in en van onszelf die we, door aanvaardde beïnvloeding en 'brainwashing' door onze omgeving, hebben beoordeeld in onszelf als 'negatief' en 'slecht' --- en door het fenomeen 'taboe' dat we hebben aanvaard in en als onszelf en onze realiteit, hebben we de eigenaardige capaciteit ontwikkeld in onszelf om bepaalde delen van ons bestaan/leven/onszelf gewoon te 'vergeten', 'negeren' en 'onderdrukken'. Lees de voorgaande blogs voor context in verband met wat taboe is en hoe taboe werkt in en als de Geest, en bijgevolg onze 'ingesteldheid' vormgeeft in relatie tot onszelf en onze wereld/realiteit.

Cognitieve dissociatie is overduidelijk een ziekte die huist in elke geest van elk mens omdat we allemaal, elk van ons, die eigenaardige capaciteit hebben ontwikkeld om ons leven te schikken en te leven op een manier die in compleet contrast staat met gezond verstand - alsof geen van ons ooit echt geleerd heeft uit het verleden. Geen enkel mens heeft ooit werkelijk verantwoordelijkheid genomen voor het verleden, voor onze 'fouten', voor al wat we ooit gedaan hebben hier in ons leven en op deze aarde - en daadwerkelijk zichzelf verandert heeft, op specifieke en substantiele wijze, om te bestaan in en als een absolute correctie van de schadelijke patronen van het verleden.

Want, uiteindelijk, bevindt het verleden, al onze fouten, al het misbruik dat we hebben toegestaan te bestaan in onszelf, in anderen en in deze wereld, al de consequenties, al de nefaste beslissingen die we ooit gemaakt hebben - die bevinden zich HIER, vlak voor onze neus in elk moment, elke dag, op elke manier, en toch lijken we dat op geen enkele manier op te merken en rekenschap te geven, we zien het gewoon niet -- hoe eigenaardig. Ik bedoel, er moet toch iets 'mis' zijn in de mens, in en als de menselijke geest, want, een 'normaal' levend wezen zou de simpele berekening maken, in het kijken naar de consequenties van gemaakte beslissingen en uitgevoerde handelingen, en zeggen van 'ok, dit werkt niet, laat ik het anders proberen zodat mijn handelingen en beslissingen een resultaat produceren dat het beste is voor het leven op aarde en bijgevolg mezelf'. Maar de mens, nope - we leven alsof we onze fouten niet opmerken, we leven in een wolk van 'positiefheid', van 'energie', van 'fantasie', van 'positieve gedachten en van schijnbare onschuld. Maar, kijk naar onze wereld -- hoe wij leven in en als onszelf, wie we zijn in onze geest komt niet overeen met de realiteit van onszelf. Ik bedoel, dat is pas 'cognitieve dissociatie'.

Dus: waar komt die Cognitieve Dissonantie vandaan, die Schitzofrenie in onszelf, hoe bestaat het dat wij onszelf zodanig afgescheiden hebben van de realiteit van wie we zijn --- wat is het dat ons 'over het randje' geduwd heeft om die complete afscheiding te aanvaarden in onszelf - en daarin dus de levende statement te worden van absolute onverantwoordelijkheid, van infantiliteit, van 'niet-bestaan'? En, hoe kunnen we weer eerlijk zijn met onszelf en onszelf 'corrigeren' door rekenschap te geven van al wat bestaat? ik bedoel, hoe ga je met andere woorden van iets dat niet bestaat, naar iets dat bestaat - vooral wanneer je zelf datgene bent dat 'niet-bestaat'?


Wordt vervolgd in Dag 364

Dag 362: Hoe Rechtvaardigen we Misbruik door Cognitieve Dissociatie? - Seksuele Paranoia Series

Dit is nog steeds een verderzetting in de Seksuele Paranoia Series, waarin we in de voorgaande blog het fenomeen van 'taboe' in en als de menselijke geest en samenleving bekeken hebben - en hoe 'taboe' een onderdrukking en bedekking creëert in en als de menselijke geest in verband met bijvoorbeeld 'seksualiteit', en daardoor een afgescheiden 'entiteit' creëert in de menselijke geest, compleet afgescheiden van het wezen zelf -- een 'entiteit' van specifieke gedachten, beelden, verlangens en ervaringen in verband met 'Seks', die dus onder de noemer 'taboe' vallen, die functioneert buiten/onder het cognitieve, dagelijkse bewustzijn van het individu, waar het individu zich met andere woorden niet bewust van is.

Hetgeen bijvoorbeeld de consequentie creëert van 'cognitieve dissociatie', een 'gespletenheid', een vorm van 'schitzofrenie' in en als de Mens, zoals we besproken, bekeken en onderzocht hebben in "Dag 355: Wat zijn de Consequenties van Seksualiteit als Geheim?", "Dag 356: Is Seksualiteit in de Geest een vorm van Schitzofrenie?" en "Dag 357: Hoe is Seksuele VerBEELDing een Mis-Representatie van Ware Seksualiteit?" - waarin elke vorm van verantwoordelijkheid wordt weggeschoven en uit handen gegeven in verband met de dingen die we onszelf toestaan te doen, denken en zeggen in verband met datgene waar we onszelf van hebben afgescheiden door middel van het 'Taboe-Construct/-Systeem'.

Omdat, omwille van dat 'Taboe' dat we hebben toegestaan in onszelf, als het welwillend en opzettelijk negeren en onderdrukken van een deel van onszelf als de Realiteit door het te definieren als 'iets waar niet over gesproken of dat niet benoemd mag worden', zijn we letterlijk en figuurlijk aan het 'wegkijken' in onszelf van een deel van onszelf, tot het punt dat we niet eens meer merken wat er eigenlijk bestaat in onszelf, in onze geest, in onze gevoelens en ervaringen en fantasiëen --- het is compleet absurd hoe we datgene waar we dagelijks in participeren in gedachten en gevoelens in onze eigen geest, in onszelf, gewoonweg niet zien. Dit is uiteraard hoogst problematisch - omdat het het individu in een staat plaatst van complete 'ontoerekeningsvatbaarheid' in verband met de handelingen die het individu uitvoert vanuit die 'innerlijke entiteit' die bedekt is onder de 'Taboe', want, we hebben die 'entiteit' als de specifieke woorden, beelden, gedachten en ervaringe in onszelf zodanig bedekt en onderdrukt en genegeerd in onszelf, dat we niet eens meer zien of merken dat het in onszelf bestaat en de mate waarin het ons gedrag en onze handelingen stuurt en bepaalt: er is werkelijk sprake van een Gespleten persoonlijkheid, van 'Schitzofrenie'.

Dit is bijvoorbeeld hoe en waarom het is dat mensen in staat zijn om bepaalde consequentiële handelingen die ze hebben uitgevoerd of woorden die ze hebben uitgesproken of de manier waarop ze hebben omgegaan met een ander wezen, te verdringen en onderdrukken in en als het 'Schild' van 'Schuldgevoel' (voor meer context in verband met Schuld als Schild, Lees "Dag 347: Is Schuld het Schild van het Ego?") - waarom en hoe we zo makkelijk onze 'zonden'/'fouten' 'vergeten' en verdergaan met ons leven in en als 'gelukzalige onwetendheid/vergeetachtigheid' en dezelfde 'fouten'/'zonden' steeds opnieuw blijven herhalen --- omdat we een 'cognitieve dissociatie' hebben toegestaan plaats te vinden in en als onszelf in verband met de 'entiteit' van gedachten, gevoelens en emoties in onszelf die de 'motivator'/het startpunt is van die 'zonden'/'fouten' als consequentiële handelingen/daden/woorden, door middel van het 'taboe-systeem', en daarin een rechtvaardiging hebben gecreëerd in onszelf om onszelf ervan te overtuigen dat wij zelf niet werkelijk verantwoordelijk zijn voor wat we gedaan hebben 'in het verleden', omdat we onszelf in en als onze 'bewuste cognitieve idENTITEIT' er niet in herkennen en dus in ons achterhoofd denken van 'dat ben ik niet, dat kan ik niet gedaan hebben, dat bestaat niet in mezelf' en daarin in een soort van Cognitieve Ontkenning treden in onze geest in verband met wat we zelf gedaan hebben in en tijdens ons leven hier op aarde.

De consequentie hiervan is dus dat we dingen doen die schadelijke gevolgen hebben voor onze omgeving en bijgevolg onszelf, maar nooit verantwoordelijkheid nemen voor ons gedrag en onze daden en dus ook onszelf nooit corrigeren om ervoor te zorgen dat we die schadelijke patronen nooit meer zullen herhalen - terwijl we langs de andere kant, in en als onze 'bewuste geest' ons positief voelen over 'onszelf' - 'Onszelf' zijnde het kleine, gelimiteerde deeltje dat overblijft na al de delen die we van/in onszelf hebben afgescheiden en onderdrukt in en als bijvoorbeeld het 'taboe-systeem'. Want, ik bedoel, in en als de menselijke geest, de menselijke 'identitiet', onze 'sociale identiteit' met andere woorden, als het 'ik-bewustzijn' dat we hebben gecreëerd en opgebouwd in onze geest over 'wie' we zijn in en als onszelf, zullen we steeds naar het 'positieve' toeneigen, omdat we immers geleerd hebben in en als sociale interactie tijdens onze ontwikkeling en opgroeiingsproces in deze realiteit, dat 'positief' gedrag/expressie ons betere resultaten zal opleveren in termen van persoonlijke overleving in en als onze omgeving als de menselijke samenleving.

De delen van en in onszelf die we hebben leren bestempelen als 'negatief' zoals 'seksualiteit', hebben we dus 'gedissocieerd' van 'wie we zijn' in en als onze 'bewuste identiteit' - en dus zullen we heel makkelijk in en als opzettelijke onderdrukking en vergeetachtigheid kunnen stappen wanneer we geconfronteerd worden met zogezegde 'zwakke momenten' waarin we onszelf lieten 'meeslepen' door bepaalde ervaringen als verlangens die in onszelf opkwamen --- omdat we, in onze bewuste geest, de beslissing gemaakt hadden, weliswaar onbewust, dat die 'negatieve' delen geen deel uitmaken van 'wie ik ben'.

Dat is bijvoorbeeld ook hoe en waarom dingen zoals schuldgevoelens en schaamte, als ervaringen die we verwachten van mensen wanneer ze geconfronteerd worden met hun fouten en die voor ons zogezegd een teken zijn dat ze hun verantwoordelijkheid inzien voor die 'fouten', voor wat zij gedaan hebben - niet echt zijn, omdat, in en als het 'ik-bewustzijn' van het individu is er geen werkelijke rekenschap of erkenning die plaatsvindt in verband met die 'fouten'/'misdaden', omwille van de mate waarin het 'negatieve' een afgescheiden entiteit geworden is in en als de menselijke geest -- waarin ervaringen of uitdrukkingen zoals 'schuld' en 'schaamte' eerder een soort van ego-beschermings mechanismen zijn waar het individu zichzelf achter verschuild, als weer maar een sociaal overlevings-mechanisme. Werkelijk, niets aan onszelf is wat het lijkt.


Wordt Vervolgd in Dag 363
 

Dag 361: Hoe Creëert Seksueel Taboe een Energetische Entiteit in Onszelf? - Seksuele Paranoia Series

dit is een verderzetting van "Dag 360: Waarom en Hoe verbergen we Delen van Onszelf in en als een 'Taboe'?"


Zelf-Correctie Dimensie

Wanneer en als ik de emotionele ervaring/reactie van schaamte zie opkomen in mezelf, als reactie op woorden/gedachten en beelden die opkomen in verband met 'Seks', dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en begrijp dat de emotionele ervaring/reactie van schaamte, in verbinding met woorden en beelden van 'seksuele aard', een voorgeprogrammeerde reactie is van, in en als de Menselijke Geest, als een reactie/ervaring/mechanisme dat functioneert als een 'bedekkings-' en 'onderdrukkings-programma' van datgene waar de reactie/ervaring mee verbonden is - zoals seks/seksualiteit --- en daarin/daardoor dus een 'taboe' creëert/vormt in en als mezelf, waarin ik mezelf 'onwetend' houdt in verband met dat specifieke deel van/in mezelf, en daardoor een consequentie toesta te bestaan in mezelf, als een 'verborgen realiteit' in mezelf die op zichzelf functionneert en zich vormt en ontwikkelt in en als gedachten, gevoelens en emoties, die uiteindelijk kan en zal uitgroeien tot een energetische 'entiteit' in mezelf die macht en controle heeft over mezelf

wanneer en als ik de energetische entiteit van 'seksualiteit' zie opkomen in mezelf in afscheiding van mezelf, in en als de Geest, dan stop ik en ik adem - en ik zie, besef en begrijp dat ik 'seksualiteit' als een deel van mezelf, in en als mezelf, heb toegestaan een afgescheiden 'entiteit' te worden in en als mezelf waar ik op reageer op een voorgeprogrammeerde manier, in en als gevoelens en emoties - door een 'taboe' te hebben toegestaan te bestaan in mezelf in verband met 'seks' en 'seksualiteit', door nooit verantwoordelijkheid te hebben genomen voor mezelf en eerlijk, direct, rechtuit en intiem te zijn met mezelf over wat bestaat in en als mezelf en alle delen van en in mezelf te aanvaarden en accepteren in eenheid en gelijkheid met mezelf en daarin in te zien dat het 'taboe' dat zogezegd rust op 'seks' en 'seksualiteit' een 'relikwie'/'herinnering' is in en als het collectieve bewustzijn/geheugen/gescheidenis' in en als en van de menselijke geest, dat ik heb gekopieerd en heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als mezelf, en dus niet 'echt' is, omdat, in en als de fysieke werkelijkheid, is 'seks' en 'seksualiteit' gewoon wat het is, HIER, als een fysieke expressie/bestaansvorm en dus niet 'slecht' of 'beschamend' of negatief - noch positief --- het is wat het is

hierin besef, zie en realiseer ik mij dat 'taboe' enkel bestaat in en als de menselijke geest als een geloofsysteem/ervaring/idee waarin ik mezelf in en als de menselijke geest heb afgescheiden van mezelf in en als het fysieke lichaam - en dat, het feit dat ik mezelf heb toegestaan mijn vertrouwen/leven te plaatsen in en als het geloof in dit 'taboe', een indicator is van de mate waarin ik mezelf heb toegestaan mezelf af te scheiden van gezond verstand in en als de fysieke werkelijkheid/realiteit - aangezien ik nooit in mijn leven/bestaan heb opgemerkt dat mijn persoonlijke innerlijke ervaring/geloof/idee/mening/visie in verband met 'seks' en 'seksualiteit' als hoe het bestaat in mezelf in en als gedachten, gevoelens en emoties, niet de eigenlijke realiteit van 'seks' en 'seksualiteit' is als de fysieke aanwezige realiteit, maar een voorgeprogrammeerde 'gedachtengang' is die ik blindelings gekopieerd heb van voorgaande generaties

hierin stel ik mezelf tot doel om het proces te bewandelen uit de geest als voorgeprogrammeerde geloofsystemen, ideologieëen en overtuigingen, naar en in zelf-verantwoordelijkheid -- door mezelf te herprogrammeren in en als gezond verstand en inzicht in hoe de realiteit werkelijk functioneert en in elkaar zit - waarin ik mezelf ondersteun om mijn vertrouwen te herprogrammeren, van een blind vertrouwen op/in de voorgeprogrammeerde geloofsystemen, ervaringen en ideëen in en als de geest, naar en tot een zelf-gemanifesteerd vertrouwen gefundeerd in en als zelf-toegepast gezond verstand, als het vertrouwen op en in wat ECHT is, als wie ik werkelijk ben als de REALITEIT van mezelf HIER - en dus vertrouwen in en als de simpliciteit en eenvoud van de fysieke realiteit als ademhaling

waarin ik mezelf tot doel stel om op te staan als het levende voorbeeld in en als deze fysieke realiteit, om aan te tonen hoe de aanvaardde 'taboe' rond 'seks' en 'seksualiteit' enkel consequenties creëert in en als onze realiteit/werkelijkheid, omwille van hoe het een 'taboe'/'dekmantel' legt op de problemen die zich vormen ten gevolge van een onderdrukking die plaatsvindt van een deel van onszelf, en ons daarin saboteert in het vermogen om oplossingen te vormen en ontwerpen voor die problemen en dus in het omgaan met onze realiteit en onszelf in en als de realiteit op een manier die het beste is voor onszelf en voor al wat bestaat

Dag 360: Waarom en Hoe verbergen we Delen van Onszelf in en als een 'Taboe'? - Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 359: Waarom en Hoe is Seks een Taboe? - De Seksuele Paranoia Series"


Zelf-Vergeving Dimensie

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd de woorden 'seks' en 'seksualiteit' te definieren in en als en te verbinden met het woord 'taboe' en dat ik mezelf heb toegestaan te aanvaarden dat 'seks taboe is' in en als mezelf - en daarin impliciet te aanvaarden dat al wat bestaat in mezelf in verband met Seks niet bevraagd of onderzocht of 'opengetrokken' mag worden en 'het zonlicht' niet mag zien -- en dat ik daarin nooit mezelf heb toegestaan en geaccepteerd in te zien hoe ik een consequentiele en problematische 'seksuele persoonlijkheid' heb toegestaan te bestaan in mezelf in en als gedachten, gevoelens en emoties, enkel en alleen omdat ik in mezelf aanvaard heb dat 'seks' nu eenmaal iets is waar je niet open/eerlijk/direct/rechtuit over kan/mag zijn, als een geloofsysteem dat ik mezelf heb toegestaan te kopiëren van voorgaande generaties en het collectieve bewustzijn in en als de menselijke geest

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd te onderzoeken en bevragen waarom en hoe het is dat Seks zo alomtegenwoordig kan zijn, als seksuele verlangens, gedachten, beoordelingen en fantasie, in en als de menselijke geest, en tegelijkertijd zo onzichtbaar - waarom ik bijna constant denk aan en verlang naar seks, maar tegelijkertijd er nooit eerlijk, direct of open over ben in mijn relaties met mensen en tegenover mezelf --- door 'taboe' te hebben toegestaan te bestaan in en als mezelf, als het stilzwijgend en zonder vragen stellen aanvaarden dat Seks 'nu eenmaal een onbesproken onderwerp is' -- en daarin  nooit te hebben ingezien dat deze ontkenning/onderdrukking van hoe Seks het overgrote deel van mijn bestaan inpalmt, bepaalt en bestuurt, als een vorm van 'schitzofrenie' in mezelf in relatie tot het bestaan van 'seksualiteit' in mezelf, dé indicator is van de mate waarin ik mezelf heb afgescheiden van mezelf en de mate waarin ik mijn 'gewaarzijn' van wie ik ben als HIER, als het leven zelf in en als mezelf, heb onderdrukt - omdat ik niet eens Zie wat er zich in elk moment vlak voor mijn ogen bevindt als wat er zelfs IN MEZELF bestaat, in mijn eigen geest, mijn eigen gedachten

ik vergeef mezelf dat ik het woord 'taboe' heb toegestaan en geaccepteerd te bestaan in en als de realiteit van het menselijk bewustzijn als een algemeen aanvaardde term die impliceert dat er dingen zijn die niet besproken mogen worden - en dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd mij af te vragen en te onderzoeken, in en als het toepassen van algemeen gezond verstand, waarom precies er dingen zijn die niet besproken mogen worden in relatie met 'andere mensen' --- waarin ik nooit heb begrepen, beseft en gerealiseerd dat het bestaan van een 'taboe' impliceert dat er Geheimen bestaan in en als de menselijke geest en menselijke interacties, en dat die geheimen consequenties hebben op individueel en collectief vlak

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor mijn bestaan door nooit mijn innerlijke ervaringen en bestaan te onderzoeken - door mezelf te hebben toegestaan mijn innerlijke gedachten, gevoelens, emoties en energetische ervaringen te beoordelen vanuit voorgeprogrammeerde geloof-systemen die ik heb gekopieerd van het collectieve bewustzijn in en als de menselijke geest, zoals het geloof dat 'seks' een 'taboe' is --- en daardoor nooit te hebben ingezien dat ik een 'taboe' heb aanvaard in en op een deel van mezelf in en als mezelf en mezelf dus heb gesaboteerd in mijn ontwikkelingsprocess als een levend wezen, als het leven zelf in eenheid en gelijkheid, door bepaalde delen van mezelf opzettelijk verborgen te houden

ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb toegestaan en geaccepteerd verantwoordelijkheid te nemen voor het bestaan van het woord en het begrip/concept 'taboe', door zomaar te aanvaarden dat 'er nu eenmaal bepaalde dingen taboe zijn', omdat dat is wat de kerk zegt, of het schoolsysteem en het familie-systeem - in de plaats van in te zien dat die dingen die zogezegd 'taboe' zijn, niet werkelijk 'taboe' zijn in en als de fysieke werkelijkheid/realiteit --- 'taboe' is een geloof-systeem dat mensen hebben gekopieerd, geleerd en doorgegeven/overgeleverd van generatie op generatie in en als het bewustzijnssysteem als de menselijke geest - omdat, het is enkel in de menselijke geest dat 'geheimen' bestaan, dat dingen 'verborgen kunnen gehouden worden', 'dingen' zoals gedachten, woorden, beelden en energetische reacties en ervaringen - terwijl, in en als de fysieke realiteit is alles gewoon, simpelweg HIER, 'open en bloot' voor iedereen en alles om direct te ZIEN wat echt is en wat bestaat --- en dat dus, 'taboe' ook niet eens 'echt' is, omdat het een concept/begrip is dat enkel bestaat in en als de 'geest-realiteit', die op zich niet echt is


Wordt Vervolgd in Dag 361

Dag 359: Waarom en Hoe is Seks een Taboe? - De Seksuele Paranoia Series

Dit is een verderzetting van "Dag 358: Hoe Speelt de Wet van de Weerstand een Rol in Seksuele Onderdrukking?"

Een aantal interessante vraagstukken die we kunnen behandelen in de volgende blogs is bijvoorbeeld: Hoe is het dat ouders hun kinderen impliciet aanleren dat Seks Taboe is? En, waarom is het dat die Taboe specifiek bestaat in verband met Woorden en Beelden - wat is het aan Woorden en Beelden die Seksueel getint zijn die zo een impact hebben in/op de mens in en als de menselijke Geest dat de mens er een Taboe op gaat leggen --- woorden en beelden die op zich in wezen niets te maken hebben met ECHTE seksualiteit, die gewoon een fysieke ervaring/beweging is die HIER is in en als het Fysieke Lichaam?


Het eigenaardige aan een 'taboe', zoals hoe 'Seks' en 'Seksualiteit' behandeld wordt in en als deze realiteit, als wat en hoe ik mezelf heb toegestaan te worden in en als mezelf, is dat je niet eens je vinger kan leggen op wat/hoe/waarom het 'taboe' precies 'taboe' is... omdat het net 'taboe' is.

In het online Van Dale Woordenboek, wordt het woord 'Taboe' omschreven als:
- verboden erover te spreken of als woord te gebruiken
- iets dat niet gedaan of gezegd mag worden

Als iets dus een 'taboe' zou zijn, dan zou het met andere woorden 'onopgemerkt' aan ons voorbij gaan, we zouden het niet eens merken omdat het nu eenmaal iets is waar we niet over spreken, waardoor het uiteindelijk zelfs lijkt alsof het 'niet bestaat'. De consequenties van zo een 'taboe' is uiteraard dat er delen zijn van onszelf en onze wereld die problematisch functioneren en consequenties creëren, die we niet zullen kunnen oplossen, omdat we nooit praten over het probleem zelf, en zelfs in complete ontkenning zijn tegenover het bestaan van datgene dat aan het startpunt ligt van de problemen/consequenties --- zoals in het geval van seks/seksualiteit daar de consequenties/problemen zijn van seksueel misbruik in porno, seksuele/genitale verminking, seksuele slavernij/handeldrijving, verkrachting, seksuele stoornissen, ziektes, etcetera.

Daarom is het ook zo moeilijk om zelfs aan te kaarten of 'seks'/'seksualiteit' al dan niet een 'taboe' is en hoe dit precies in z'n werk gaat, aangezien de eigenschappen van een 'taboe' nu eenmaal zijn dat het geen deel uitmaakt van de ervaring en het begrip van de Realiteit/werkelijkheid in en van het Individu in en als de Menselijke Geest, omdat er nooit over gesproken wordt en omdat het 'wereld-beeld' van 'de Mens' wordt gevormd door en bestaat uit Woorden in en als Gedachten in de Menselijke Geest.

Als en wanneer er dus nooit echt gesproken wordt over bepaalde dingen die bestaan in de fysieke werkelijkheid, is het moeilijk om vanuit en in de Menselijke Geest te 'bevatten', te 'zien' en te 'begrijpen' dat en hoe die dingen bestaan --- ik bedoel, het kan voor onze neus staan, elke dag, in elk moment, en toch zien we het niet - hoe eigenaardig: enkel en alleen omdat het geen deel uitmaakt van de 'Wereld' die we hebben aanvaard/gevormd in en als onze Woorden --- met name dan de woorden in en als onze Bewuste geest, woorden die we ook uitspreken. Omdat, er zijn woorden genoeg die omschrijven hoe de realiteit in elkaar zit, en wat er bestaat in en als de realiteit, maar die woorden hebben we een negatieve lading gegeven en houden we liever verborgen in en als ons onderbewustzijn, het zijn woorden die we doorgaans niet gebruiken in onze gesproken taal. En aangezien de gesproken taal datgene is waarmee we onszelf 'presenteren'/'representeren' als 'wie we zijn' in en als de wereld/realiteit van 'de menselijke samenleving', is het die gesproken woorden die onze 'identiteit' gaan vormen, als wie we Geloven dat we zijn, als het imago dat we van onszelf presenteren naar andere mensen toe --- terwijl er in en als het onderbewustzijn van onze geest, allerhande andere woorden bestaan die we mooi verborgen/onderdrukt houden - onbewust uiteraard...

'Seks' en 'Seksualiteit', zijn zo'n woorden - 'taboe-woorden', 'gestigmatiseerde' woorden - woorden die niet genoemd mogen worden, en nooit genoemd geweest zijn --- omwille van de extensieve onderdrukking van de seksuele uitdrukking in beeld en klank doorheen de menselijke geschiedenis door allerhande heersende religieuze instanties. Dus, wanneer je 'seks' of 'seksualiteit' uitspreekt, is er een deel van de Geest die zegt van "neeneen, dat mag niet, mag je niet zeggen!", en die dan in een vorm van ontkenning stapt, waardoor het lijkt alsof je de woorden nooit echt hebt uitgesproken en het dus ook niet echt bestaat. Dat is hoe de emotionele reactie/ervaring van Schaamte werkt - de Schaamte die we collectief aanvaard hebben in en als de menselijke geest, verbonden met woorden zoals 'seks' en 'seksualiteit', waarin -- elke keer we zo'n woorden uitspreken, komt er een subtiele reactie van schaamte in onszelf naar boven, waarin we onszelf 'wegsteken'/'verbergen', als in 'door de grond zakken van schaamte', alsof we even ons hoofd in het zand steken, en daarin negeren wat we net gedaan/gezegd hebben. Dat is hoe het werkt, het mechanisme in en als de menselijke geest dat ervoor zorgt dat wij als menswezens in een constante ontkenning en onderdrukking blijven bestaan van wie we werkelijk zijn in en als Seksualiteit als het Fysieke Lichaam - de 'Schitzofrenie' in en als 'Seksualiteit' in en als de Menselijke Geest. En het is waarom deze woorden ook zo weinig daadwerkelijk uitgesproken worden door mensen, omdat we die ervaring van Schaamte niet willen ervaren.

En dat is ook waarin het gesproken/geschreven woord zichzelf onderscheidt van Gedachten - in dat, wanneer je woorden uitspreekt of neerschrijft, dan worden ze 'echt', dan komen ze deel uit te maken van de fysieke werkelijkheid, ze zijn HIER, jij hebt ze gehoord, anderen hebben ze gehoord of gelezen, ze zijn 'zichtbaar'/'hoorbaar' aanwezig in en als deze fysieke werkelijkheid, zichtbaar/hoorbaar/merkbaar voor iedereen en alles dat Hier bestaat. Maar, gedachten, die blijven zowieso verborgen in de Geest - waardoor het ook zo makkelijk is voor ons om bepaalde dingen te denken, maar tegelijkertijd te ontkennen of negeren dat het in onszelf bestaat, omdat, zolang we het niet daadwerkelijk uitspreken, is het schijnbaar 'niet Echt'.

Wordt Vervolgd in Dag 360

Dag 358: Hoe Speelt de Wet van de Weerstand een Rol in Seksuele Onderdrukking?

Dit is een verderzetting in de Seksuele Paranoia Series, waarin ik mezelf onderzoek in en als hoe ik seksualiteit heb toegestaan en aanvaard te bestaan in mezelf - vanuit en gebaseerd op het principe en besef dat 'de wereld'/'de realiteit' enkel zal en kan veranderen wanneer en als ik mezelf verander in en als mijn startpunt in deze wereld/realiteit --- wanneer en als ik mezelf in en als de menselijke geest onderzoek in zelf-eerlijkheid en herdefinieer en corrigeer om op te staan als het 'Antwoord' en de 'Oplossing' voor het corrigeren van de consequenties die bestaan in en als deze wereld/realiteit/werkelijkheid, ten gevolge van het 'verstoorde'/problematische/consequentiele startpunt dat ik heb toegestaan te bestaan in en als mezelf als de menselijke geest.

In deze 'Reis naar Leven van de Seksualiteit in en als mezelf' in en als de Seksuele Paranoia Series, is het interessant om de patronen te onderzoeken die hebben bijgedragen tot het contrueren van het 'Seksualiteits-Programma' in en als de menselijke geest, en de consequenties die gemanifesteerd zijn in en als de fysieke werkelijkheid, ten gevolge van dit specifieke 'seksualiteits-programma' - omdat, door die patronen te onderzoeken die aan de grondslag liggen van hoe deze fysieke werkelijkheid functioneert en bestaat, is het mogelijk en ben ik in staat om deze aanvaardde patronen te transformeren, veranderen en corrigeren tot leefbare patronen en programma's die het beste zijn voor al het leven op aarde.

In het onderzoeken van die 'patronen' - is het gezond verstand om in/binnen mezelf te kijken, en te onderzoeken hoe ik mezelf heb toegestaan te worden/bestaan/zijn in gedachten, gevoelens en emoties --- en bijgevolg in gedrag, expressie en uitdrukking in en als de fysieke werkelijkheid. En vooral op zoek te gaan naar: Welke zijn de gedachte-patronen in mezelf die ik heb toegestaan te bestaan in mezelf en die ik ben gaan aanvaarden als 'wie ik ben' - hoe zijn die gedachte-patronen ontstaan in mezelf en - is dit wel wie ik werkelijk ben, of is het eerder een gedachte-/geloofs-patroon  dat ik heb gekopieerd van mijn omgeving en heb aanvaard in mezelf als 'wie ik ben', omwille van hoe ik mezelf heb toegestaan op te groeien en te ontwikkelen in en als deze realiteit als een product/kopie/resultaat/consequentie van mijn omgeving?

Een patroon dat ik in de voorgaande blogs bekeken, onderzocht en besproken heb, is het gedachte-patroon als het gekopieerde en aanvaardde geloofsysteem dat 'Seks/Seksualiteit iets is waar je niet open/intiem/eerlijk over mag spreken' - dit patroon is specifiek gevormd door en gebaseerd op verschillende expliciete en impliciete gebeurtenissen en ervaringen die zich hebben opgestapeld doorheen mijn leven als Herinneringen in mezelf in afscheiding van mezelf, bijvoorbeeld: Ouders die de deur sluiten wanneer ik binnenwandel terwijl ze 'intiem bezig zijn', beginnen gibberen en lachen met hun vrienden en voor de televisie gaan staan wanneer er iets op het scherm komt dat er wat 'vleesachtig' uitziet, en zeggen van 'oh, dat is niets voor kinderen', leerkrachten die kwaad worden en straf uitdelen wanneer ze kinderen in een boek van de menselijke anatomie zien kijken, omdat daar prentjes van 'blote mensen' in voorkomen, 'betrapt worden' op porno kijken, straf krijgen ervoor maar nooit een uitleg krijgen voor 'waarom' porno kijken zo 'slecht'/'stout'/'fout' is, 'betrapt worden' op het opnemen van erotische films op video en een berisping krijgen, maar nooit een uitleg voor 'waarom' ik niet naar erotische films mag kijken --- en 'waarom' het dus zo slecht/negatief/stout/fout is om het gevoel van nieuwsgierigheid in mezelf in verband met Seks te volgen.

Wat hierin echter ook interessant is, is het feit dat het niet zozeer een 'nieuwsgierigheid' is in verband met 'seks' of 'seksualiteit' in het algemeen -- maar eerder een nieuwsgierigheid om te KIJKEN naar BEELDEN/PLAATJES van 'Seks', en dat dat gevoel van nieuwsgierigheid in wezen gebaseerd is op het feit DAT er net zo een taboe op gelegd wordt, maar dat er Nooit op een normale manier wordt uitgelegd precies waarom die taboe er is, waarom die beelden/plaatjes zo 'slecht' zijn, waarom er niet naar gekeken of over gepraat mag worden --- en dat is wat het allemaal zo mysterieus en 'verleidelijk'/'interessant' maakt - als een 'verborgen schat'. Gewoon het 'niet weten' of eerder 'niet MOGEN weten', ligt aan het startpunt van het 'WILLEN weten/zien'. Het is pure fysica, de wet van de weerstand: want je werkt met energetische reacties.

Energetische reacties omdat: de reden waarom ouders en volwassenen kinderen bijvoorbeeld gaan verbieden om te kijken naar of spreken over of op zoek te gaan naar seks, is uit ANGST, is omwille van interne emotionele ervaringen/reacties die ze in zichzelf hebben verbonden met 'seks' - en niet op Gezond Verstand. Want, als kinderen ondersteund zouden worden in het Zien en begrijpen voor zichzelf waarom en hoe seksuele beelden/plaatjes/woorden zo Slecht/negatief zijn, en waarom het bijvoorbeeld consequentieel zou zijn voor zichzelf en hun omgeving - dan zouden kinderen zelf wel die beslissing kunnen maken om ervan weg te blijven omdat ze beseffen wat de consequenties zijn voor zichzelf: Gezond Verstand.

Maar, met Seks en vooral de angsten en onderdrukkingen en beoordelingen die mensne hebben toegestaan te verbinden met Seks en beelden en woorden in verband met 'Seks', is geen gezond verstand --- het is gebaseerd op geloofsystemen en overtuigingen uit het verleden ten gevolge van de Controle die bepaalde mensen/instanties wilden uitoefenen over de menselijke geest, zoals De Kerk bijvoorbeeld. Maar, wanneer het aankomt op Seks en hoe wij omgaan met en reageren op Seksuele woorden/beelden in onze geest, beseffen en begrijpen we zelf niet goed hoe we in elkaar zitten, omdat ook wij die 'taboe' aanvaard hebben in onszelf dmv onze opvoeding. En dus zijn we niet in staat om erover te communiceren met onze kinderen, om uit te leggen hoe en waarom precies die 'taboe' bestaat in verband met Seks - we leren hen gewoon impliciet aan door middel van onze houding ertegenover, dat het iets 'taboe' is, iets wat niet erkend/besproken mag worden.

Een aantal interessante vraagstukken die we kunnen behandelen in de volgende blogs is bijvoorbeeld: Hoe is het dat ouders hun kinderen impliciet aanleren dat Seks Taboe is? En, waarom is het dat die Taboe specifiek bestaat in verband met Woorden en Beelden - wat is het aan Woorden en Beelden die Seksueel getint zijn die zo een impact hebben in/op de mens in en als de menselijke Geest dat de mens er een Taboe op gaat leggen --- woorden en beelden die op zich in wezen niets te maken hebben met ECHTE seksualiteit, die gewoon een fysieke ervaring/beweging is die HIER is in en als het Fysieke Lichaam?


Wordt Vervolgd in Dag 358



Een interview dat de fysieke consequenties omschrijft van de Onderdrukking van Seksuele Energie is: